regularibꝰ nō ꝯtenti ꝯtra priuilegia dicti ordīs carnes petūt ⁊ ſi eis nō mīſtrentur auferūt violent̓. ⁊ licet in locꝭ eiſdēfiāt elemoſyne ꝯpetēter ip̄i tn̄p̄lati ip̄is religioſis inuitꝭᵉ alias elemoſinas faciūt etiā ī aliquibꝰ locꝭ in qͥbꝰ ꝓcurationeſnō hn̄t de cōſuetudine vel deiure ¶ Pro equitaturis quoqꝫ ferrādis lꝫ ferrisᶜ nō egeāt⁊ coci eoꝝ ſui officijª rōne pecuniā exigūt ⁊ extorquēt. necꝯpōnesᶜ ſuꝑ ꝓcuratōibꝰ īterp̄latos ipſos ⁊ eos initas eisſeruāt: ip̄isᶠ ēt ī recipiēdis ꝓcuratiōibꝰ ita graues exiſtūt.ꝙ ip̄is ī eorū monaſterijs ⁊ eccleſijs ꝓcuratiōes recipientibus lōgi tꝑis victū breuis hora ꝯſumitᵍ. ⁊ dum ꝓcuratōesrecipiūt canes venaticos falcones ⁊ accipitres ſecuꝫ hn̄tꝰ⁊ niſi volūtati ſatiſfiat corumvalueⁱ monaſteriorū ſeu eccleſiaꝝ per violētiam ſepe frāgūturᵏ ⁊ ornamēta eccl̓ie exportant̉ⁱ plureſqꝫ ꝓcuratōes recipiunt vna dieᵐ ſe. ap. priuilegio nō ſuffulti. interdū ī pecunia numerata viſitatiōis etiāofficio nō īpenſoᵏ ⁊ occaſionedictaꝝ ꝓcurationū ijdē p̄latiab ip̄is frequēter exigūt q̄ illiſſoluere non tenētur intollerabilia eiſdem grauamīa cumulantes. ¶ Sūt ⁊ nōnulli qͥ ꝓcuratiōes nūciorū ap. ſe. aliaqꝫ extraordīaria onera exemptꝭ ⁊ alijs religioſiſ ꝓ maioreꝑte īponūt. vt ſe ac p̄ſbyteros
liberēt ſeculares. religioſosad ordinandum hmōi onerūdiſtributionē minime aſſumētesª. ¶ In multꝭ ēt alijsᵏ p̄fatip̄lati exēpta monaſteria et ipſorū eccl̓ias vtroqꝫª illis iureſubiectas grauāt in ꝓcurationibus recipiēdis ⁊ oneribusīſolidis īponēdis. Nos igit̉ſuꝑ his volētes d̓ opportunoremedio ꝓuidere ſacri approbatione ꝯcilij duximꝰ ſtatuendū vt ſi ep̄i n̄ cā viſitatōis ſedcharitatīe hoſpitalitatꝭ ad monaſteria venerīt ſupradcāʳ victualia gr̄oſeᵍ recipiāt q̄ charitatꝭ gratia eis fuerīt miniſtrata ¶ Ip̄is aūt ep̄is ad monaſteria veniētibꝰ ſupradicta etꝓcurat ōes ibidē recipiētibſibi debitas de iure cōi cōſuetudine priuilegio vl̓ iure alioſpāliᵗ in domibꝰ ip̄orūʸ mōaſteriorū extra tn̄ ſepta ip̄oruꝫexiſtētibꝰ ſi que fuerīt ad hocapte alioquinˣ infra ſepta ip̄anō tn̄ infra portam quā regularemʸ appellāt. carniū ꝓ cōgruētia tꝑis ſi volueritᶻ priuilegio nō obſtāte quocunqꝫ cibaria mīſtrent̉. nec inconueniens reputamꝰ ſi fragmenta. q̄de mēẜ ip̄orū ep̄orū ⁊ ſuoruꝫfamiliariū colligunt̉? ꝑ ip̄orūepiſcoporum elemoſynariosibidem. pauperibꝰ erogēturab alijs autem grauaminibuſexp̄ſſis ſuperiuſ prelati diligēter abſtineant. ſi dei ⁊ apo. ſedis indignatione voluerīt euitare. ¶ Idem in eodem
¶ Regularibus. de quibꝰ in regula benedicti. xxxix. c.b ¶ Inuitis. non erat ergo dicenda elemoſyna que de rapina fiebat .i. q. i. non eſt putanda.c ¶ Ferris. vide quod no. e. ti. exigit. in glo. ij. li. vi.d Officij. ꝯͣ id ē. ti. romana §. procurationes. li. vi.e ¶ Cōpōnes cōpoſitio ꝑ quā tollat̉ ꝓcuratio debita viſitātinō valet. ſicut enī viſitatio ꝑ compoſitionem tolli nō poſſet.ita ncc ꝓcuratio quedebet̉ iure annexionis ſicut de p̄ſcription d̓r. de p̄ſcrip. cūex officij. ſed erāt cōpoſitiōes ſuꝑ modoꝓcurandi vel numero ꝓcurādoꝝ q̄ ſeruande erāt. fa. quodno. vi. q. vij. qͥcunqꝫ.ſicut etiā ſuper decimis fit compoſitio.d̓ deci. ex multiplicif ¶ Ip̄is. prelatisg ¶ Conſumit. cōtraid eo. ti. cum apl̓us.Refert ſuetontꝰ. li.ij. ꝙ tiberius p̄ſidibꝰſuadētibꝰ ꝓuinciasonerari tributo reſcripſit. boni paſtoris eſt tondere pecuſnon deglutire.h ¶ Habēt. ꝯͣ id e. ti.cuꝫ apoſtolis. d̓ cle.vena. c. i. ⁊. ij.i ¶ Ualue. d̓ ſpo. cōſultationi. in prin.k¶ Frāgunt̉. an hecliceāt etiā habenti iuſtā cāꝫ ⁊ poſſidēti cuidenegatur penſio vl̓hoſpitiuꝫ vel ꝓcuratio plene ſcripſi poſtInno. d̓ īmu. ec. ⁊. i.l ¶ Axportant̉. hͦ nōpoſſūt etiaꝫ collectores decimaꝝ. sͣ. c. cōpila. de deci. ſi beneficiorum.
g ¶ Gzatioſe. dicit ꝓuerbium ytalicoꝝ nō reſpiciendū dentēe ¶¶ donati cui conuenit. ff. de edi. edi. ad res donatas.¶ Speciali. pͥuia pacto vel onere impoſito fundatiōis tempore. vt dixi .s. c. proximo.v ¶ Ipſoꝝ. gͦ rō alioꝝ pͥuatoꝝ vel eccl̓iaꝝ etiaꝫ ſi domꝰ eēntad hoc aptē niſi ipitprelati conſentirent.ibi procurari.x ¶ Alioquin. ideꝫ ſiextra ſepta nō fuerītdomus monaſterij.ad hoc aꝑte.¶ Regularē. licꝫ gͦin ꝑte domus qd̓ inalia ꝑte nō lꝫ. de ſta.mo. cū ad monaſterium. Sed quid ſi extra portā illā non eſtlocꝰ aptꝰ. ſatis vr̄ ꝙꝓpter neceſſitateꝫ q̄ſic artat poſſint tuncintra portā illā miniſtrari. vt ſicut ꝓpterneceſſitatē tꝑe ꝓhibito licet carnes comedere. ſic liceat ex eadem cā etiam in locoꝓhibito. d̓ obſer. ie.ꝯſiliū. in fi. de re. iur.qd̓ nō eſt. fa. de cuſt.eu. c. ij. Poſſet tn̄ dici ꝙ cum priuilegiuꝫiſtoꝝ tollat̉ intra portam ꝙ tūc ep̄s ẜꝫ formam priuilegij cibisregularibus debestcōtentari. Ubi veronō haberēt pͥuilegiūcōtrarium ſit locꝰ eiquod prius dixi.Si voluerīt. hōeſte facerent ep̄i declinando ibidē ſexta feria vel ſabbato l̓ diequo cibaria regularia conuenirent. tn̄. ſialio die declināt ſubditi ſuꝑiori inuito legem cibariorum nōdabunt. xli. di. nō cōgantur ⁊ ꝯcor. de cē.cū inſtantia. in fi.a ¶ Fragmēta. dictaa frango is panes ergo integros qui demenſa leuant̉ inuitis monachis non dabit elemoſinarius velcapones integros vel ſimilia.b ¶ Familiarium. cum epiſcopo vel poſt cōmedentiumc ¶ Colliguntur. in procuratione que datur ex debito hoc ēcertum. ſed in illa que datur gratuito non videtur id inuitismonachis fieri poſſe. ⁊ forſan auctor de vtraqꝫ intendit quaſi fragmenta videantur eſſe largita.d ¶ Ibidem. ad alium ergo locum mittere non poſſet diſtribuenda illis inuitis.e ¶ Euitare. vide qd̓ dixi. jͣ. de ſen. ex. c. i. ī gl. mēdicantes ī fi.