De dect. pri. et
XXXVII
familiariū. ⁊ paſtoꝝᵇ ſuoꝝ vl̓alioꝝ ēt aīalia ipſa eoꝝ gregibusᶜ īmiſcētiumᵈ ſeu qͥ de aīalibꝰ que ī fraudē eccl̓iaꝝ ī pluribꝰ locꝭ emūt: ēptaqꝫ tradūtvēditoribꝰ vl̓ alijs ab ip̄is tenēdaᶜ ſeu qͥ de terris quas tradūt alijs excolēdasᶠ decimāſolui eccl̓ijs nō ꝑmiſerīt? aut ꝓhibuerīt niſi priꝰ reqͥſitionē ꝑeos quoꝝ ītererit ſuꝑ hoc eisfactāᵏ a p̄miſſisˡ deſtiterīt īframēſemᵐ aūt ſi de his q̄ ꝯtra p̄miſſa vſurpare vl̓ retinere p̄ſūpſerīt: īfra duosᵏ mēſes dānificatꝭ eccl̓ijs emēdā nō fecerītꝯpetētē: ſint ⁊ tādiu maneantab officijsª admīſtrationibus
⁊ beneficijs ſuis ſuſpenſi donecᵇ deſtiterīt ⁊ ſatiſfecerīt vtſuperiꝰ ē expreſſum. ¶ Qd̓ ſireligioſi hmōi admiſtratōesvl̓ bn̄ficia nō habeantq eo cāuquo alij ſupradicti ſuſpenſionis ip̄i ſn̄iam excōicatiōis incurrāt an̄ ſatiſfactōeꝫ ꝯdignānullatenus abſoluēdi priuilegiis nō obſtātibus quibuſcūqꝫˣ. ¶ Ceterū p̄miſſaᵍ extendinolumuſ ad animalia q̄ ꝑ religioſoꝝ ip̄oꝝ donatos ſeu oblatosᵗ tenent̉. dū tn̄ illi religioſis eiſdem cuꝫ effectuꝰ donauerint aut obtulerint ſeˣ ⁊ ſuāIdem in eodem.¶ IAheneficioꝝ decime
ſ. de aīalibꝰ q̄ nutriūt ſic enī adaptāt̉ fraudes q̄ ſequunt̉. ſic gͦvr̄ intelligēda dec̄. ex ꝑte .i. sͣ. e. ti. Lꝫ āt religioſi faciētes hasduas fraudes ligent̉ his penis. leproſi nō ſi al̓s religioſi nona ¶ Familiariū. famulantiū .ſ. tn̄ ī hͦ nō ē ſint vt dixi ī gl.vis ꝑ id qd̓ ſequit̉. ītelligit̉ tn̄ de nō plene oblatis vt in fi. ⁊ ēſi. de priui. auctoritate. in fi. li. vi.b ¶ Paſtoꝝ. qͣ tenēt̉de cuſtodia. de hocde reg. iur̄. qͣꝫuis.c ¶ Gregibꝰ. licꝫ ſtricte grex dr̄at ab armēto qd̓ ē maiorumaīaliū vt equoꝝ ⁊ boum. grex ꝟo mīoruꝫvt porcoꝝ capraruꝫ⁊ ouiuꝫ. hic tn̄ largeſumit̉ ꝓ maioribus ⁊mīoribus q̄ gregant̉⁊ facit. ff. de abigeisl. fi. cui vero eccleſiedebeat̉ decima d̓ fructu gregis. nō. xiij. qi. §. ij. ⁊. e. t. ad apl̓iced ¶ Immiſcētiū hiciūge lr̄am. jͣ. decimaꝫſolui. ⁊cͣ. ex hac mixtura vr̄ ꝙ deberēt ꝑdere p̓uilegiū etiamcirca ꝓpria aīalia. vtſic inutile adiectuꝫ viciaret qd̓ erat vtile. de of. dele. cuꝫ ſuꝑſed hic iſta ſunt ſeꝑabilia. ff. d̓ aqua quo. ⁊ eſti. l. i §. trebatiꝰde quo dic vt no. de re. iu. vtile. li. vi.e ¶ Tenēda. ſicutg pͥuilegiū de decimis laboꝝ nō extēdit̉ adt̓ras qͣs colēdas tradūt vt ſequit̉. ita p̓uilegiū dei nutrimētiſaīaliū nō extenditur ad aīalia que tradunt alijs nutriendaf ¶ Excolēdas. ī pͥuilegio enī de decimis maioꝝ hec duo reqͥrūt̉ ꝙ p̄dia ſint ꝓpria. e. ti. dilecti. ⁊ ꝙ illa laborēt ꝓprijs manibꝰ vel ſumptibꝰ. e. ti. lꝫ. ⁊ ītelligo hͦ nō ſolū de colonis cenſualibꝰ ſꝫ etiā ꝑtialibꝰ. de vtriſqꝫ no. e. t. tua. ij. Dicebāt tn̄ qͥdā ex his priuilegiatis ſuꝑ decīs laboꝝ ꝙ includebāt̉ t̓re date colonis ꝑtiarijs qꝛ ſūptibꝰ ip̄oꝝ colunt̉ ꝓpt̓ ꝑtē .ſ. fructumquā hn̄t ex cultura coloni. Sꝫ vt dixi ī pͦ. dec̄. tua. ⁊. c. cū ſinthoīes. ꝑs talis coloni potiꝰ ē fructꝰ qͣꝫ lucrū. ſubmittit enimillā fortunc ⁊ dīne miſcd̓ie. qn̄ igit̉ ꝯducūt oꝑarios dāt certūp̄ciū vl̓ certos corbes ꝓ cultura dato ꝙ nil ꝓueniat ex p̄diotūc ſuis ſūptibꝰ colūt. Sꝫ nūqͥd coloni ꝑtiales vel cēſuales pͥuilegiatoꝝ ſimpl̓r ſuꝑ decīs nō ſoluēdis tenēt̉ ad decīas. puto pōderāda ꝟba pͥuilegioꝝ. facit de priui. porro q̄ ſi eximūtterras ipſoꝝ ab hoc onere coloni colētes illas p̓uilegia ꝑticipͥant. ſi vero eximunt perſonas. tunc licet illi de ſua ꝑte nonſoluant. coloni enim exempti de ſua ſoluēt. facit. e. ti. a nobis⁊ .xvi. q. i. queſti. de priui. per exceptionem. li. v. s.g ¶ Permiſerint. facto.h ¶ Prohibuerīt. ꝟbo in tribꝰ gͦ vltīs caſibꝰ punit hec ꝯſtōnō ꝑmittētē vel ꝓhibētē. ī pͥmo appropriātē vel vſurpātē. ſꝫdubitat̉ an̄ liget nō ſoluētē qd̓ vr̄ ꝑ ꝟhū qd̓ ſequit̉ retinere. n̄puto ꝙ hͦ ſit de mēte ꝙ religioſi nō ſoluētes decīas incurranthas penas. aliud enī ē appropriare vel vſurpare. aliud nonſoluere ⁊ verbū retiner̄ qd̓ ſequit̉ reſpicit illas appropriatasvel vſurpatas. vbi gͦ ex antiqͥ feudo ſibi rite donato. vel ꝑ pͥuilegiū ꝑcipiūt decīas. jͣ. certos limites quos excedūt vel certa qͦta illis debet̉ quā excedūt vel nō ꝑmittūt vel prohibentcolonos ſuos decīas ſoluere in caſibus in quibus debent̉ loi ¶ Intererit .ſ. ꝑ p̄latos ⁊ mīſtroscus eſt his penis.illarum eccleſiarum quibus debentur.k Facta. ꝯcor. d̓ of. or. ſi canonici. li. vi. ſufficit aūt quōcūqꝫ
de hac reqͥſitiōe legitime ꝯſtet nō ſic ī caſu dec .i. de ſen. cx. li.vi. vbi oꝫ ꝯſtare ꝑ publicū inſtr̄m l̓ ſigillū auctēticū. ⁊ ē ſpālevt ibi no. ⁊ ex illo ⁊ ex iſto. c. ⁊ ex dec̄. i. jͣ. de priui. nō caſus qͥbus requiſitio ꝑtis etiā vnica ꝯſtituit quē ꝯtumacē. ⁊ qͦ ad incurrendas ſuſpenſionis ⁊ excōmunicationis penas.l Premiſſis. ꝓhibitione fraudulentaemptiōe ⁊ mixtione.m Mēſē. quot dies hr̄e debeat. no. d̓elec. qͣꝫ ſit. li. vi.n Duos mēſes .sͣ.dat vnū menſem tm̄qꝛ ſufficit deſiſtere.hic vero requirituremēda quā durius ēfacere. ⁊ iō dat̉ maiꝰtꝑs. ⁊ videtur ꝙ iſtiduo mēſeſcurrūt abvſurpationē vel retētionē licet ſuꝑior currat a requiſitiōe. ſi. d̓ſepul. c. i. in fi. lib̓. vi.ſed puto de mente ꝙreqͥſitio r̄ſpiciat vtꝝqꝫ caſum.o ¶ Officijs. declarari debuiſſet an intelligeret de dīnis an dealijs officijs. puta qꝛſacriſta celerarius camerarius elemoſynarius vel his ſi. ⁊ ꝓhac littera ⁊ lec. facit de ſol. c. ij. de re. iur̄. in penis. li. vi. proprima facit qꝛ. jͣ. non repetit de officijs.p ¶ Donec̄. ſi ſuſpenſi indigent abſolutione quia de ſatiſfaction dubitari poſſet non ſic in ſuſpenſis ad tempus determīatum puta menſem vel annum ẜm Inno. qui hoc no. de eta. ⁊quali. cum bone. Satis crederem ꝙ ſufficiat iudicis declaratio ſuper ſatiſfactione ſine alia abſolutione. In excommunicatis vero neceſſaria eſt abſolutio poſt ſatiſfactionem. vt. jͣ.q ¶ Non habeant. ſimilis diſtinctio. sͣ. e. cō. de vi. patet⁊ hone. cle. quoniā in prin. ⁊ circa fi. ⁊. jͣ. de ſta. mo. ne ī agro..§. ſi quis. jͣ. de pe. multorum.r ¶ Quibuſcūqꝫ. ꝑ q̄ poſſēt p̄dcē ſnīe īpediri pͥuilegia enī ſuꝑdecimis illis cōceſſa tollere nō intēdit. qd̓ pꝫ ex prin.g ¶ Premiſſa .sͣ. ſecūdo ⁊ tertio caſu.t ¶ Oblatos. de his .xxvij. q. i. vt lex ꝯtinētie vbi noͣ an̄ talesꝯuerſi ⁊ obligati ītelligāt̉ renūciaſſe ꝓprijs ⁊ ꝯtinētiā vouiv ¶ Effectu. tollit hoc verbum fictiones ⁊ frauaſſe.des. Item conditiones ⁊ pacta que ſuſpenſa tenerent taliumoblationum effectum.x ¶ Se ⁊ ſua. non ſufficit ergo ꝙ bona donaſſent manentes inſeculo ipſorum vſufructu retento. non ob. de priui. vt priuilegia. tales enim cōfratres ſunt ⁊ in aliquibus priuilegiati. vtibi. ſed plene oblati non ſunt vt hic.I beneficioꝝ. decima beneficioꝝ alicui conceſſa ſibiy Idebet̉ ẜm taxationē ⁊ de moneta currēte nec pn̄t collectores ꝓpt̓ hͦ diſtrahere vel occupare ornamentadiuinis officijs deputata. ſecunda ibi nec per. Et nota ꝙ ſubrubrica de decimis ponit de decimis beneficiorum quas papa ſepe impoſuit ſibi vel alijs ſoluendas ex cā et ad tempusfa. de iudeis. ad liberādam. de vo. c. fi. ⁊ an in his locuꝫ hēatꝯſtō diſpendioſam. sͣ. e. cō. d̓ iudi. ibi dixi ſuꝑ verbo decimisItē ꝑ hoc qd̓ dicit beneficioꝝ querit̉ de quinqꝫ. Primo an includant̉ hoſpitalia xenodochia ⁊ loca ſimilia. Secundo defabrica. Tertio de his qui habent prioratus domos grangias penſiones vel redditus a monaſterijs vel eccleſias. Quarto de quotidianis diſtributionibꝰ que dantur ſolum inter eſſentibus horis. ⁊ de minutis oblatiōibꝰ an veniet decimāde