De rebus eccleſie non alienan.

XXXII

a vacatiōis ipſius noticiaª duxerit acceptādū. vt appoſitiomēſis eiuſdē aliqͥd afferatᵇ impetrāti. Quē etiā bn̄ficiū qd̓acceptare poterat petēdo ſibiꝑ ſuū executorēᵇ ꝯferri aut recipiēdo ſibi pn̄tiᶠ collatū ipſuꝫex hoc acceptare. ⁊ collationētaliter ſibi factam valere cenſemus. ¶ Ceterumᵍ vt tam diuturnis vacatiōibus qͣꝫ fraudibus ⁊ litibus occurratur. predicte vacationi noticiaꝫ impetrantem interpretamur habere. exquo ipſa vacatio in locoˢ

vel eccleſia huiuſmodi bn̄ficijpublice nota erit. imputꝫ quidem ſibi ſi hoc caſu quo de ipſius cōmodo agitur id qd̓ ꝑ ſevel per alium ſcireˡ potuerit ignorauit ¶ Cle. v. in ꝯci. vien̄.De rebꝰ eccl̓e nō alienādis.O naſterioꝝᵐ ⁊ aliamm¶ Irū admīſtrationemregl̓ariū diſpēdijsoccurrere cupiētesſꝑpetuoª ꝓhibemꝰᵈ edicto ne qͥſreligioſusᵖ monaſterio prioratui eccl̓ie ſeu admīſtratiōis cui

executorē ꝯferre non poſſit. qꝛ tn̄ canonicus ē. ex vi canonicatus videt̉ ꝙ ſi nullus ibidē expectat tꝑs mēſeꝫ ſibi petēti ꝑ ordinariū ꝯferri dꝫ. ⁊ cū decr̄ .i. ꝙ alteri collata n̄ tenet ꝑ decr.ſi clericus. ij. rn̄. de p̄bē. li. vi. ſed hͦ caſu poſſet qͥs dici ꝯͣ. qꝛ incaſu decr̄. ſi clericꝰ. expirauerat ptās executoris. ſꝫ h̓ adhucdurat qͦ ad aliā qͥ vacabit ſi acceptabit̉. jͣ.menſem nil gͦ mirū ſiibi ordinariꝰ addit̉.Itē ſicut nec ibi ordinarius hꝫ ptātē ſuper neglecta ita nech̓. ⁊ hͦ teneas.a ¶ Noticia. hͦ determinabit in fi. ⁊ nō qꝛin iſta forma nō eſt locus decre. ne captande. e. ti. li. vi. vt poſſit acceptare primuꝫincertū qd̓ vacabit.illa enī locū hꝫ vt ibipatet cū ſimpliciterſcribit̉ d̓ bn̄ficio qd̓duxerit acceptandūtunc enī pōt ſe fortune ſubmittere acceptādo p̄mū vacaturum vel vlteriꝰ ex cā. ſed qn̄ ſcribit̉ de bn̄ficio qͦ ad vacationis noticiā infra mēſem duxerit acceptādū. hec verboꝝ forma nō patit̉ ꝙ vacaturū acceptet. fateor tn̄ ꝙ vacās pōt acceptare etiā ſi vacabit tꝑe gr̄e. ꝟbū enī noticia vacatiōis p̄ſentem ⁊ futurū inducit dūmodo vacet. de p̓ui. qꝛ circa. nec ob.ſi p̄cedat ꝟbū qd̓ vacabit in reſeruatiōe ſine ꝟbo pn̄tis tꝑisſi qd̓ vacat. nā illud vacabit qd̓ vacans reꝑit̉. vn̄ dicit lex ꝙꝟbū oportebit tā pn̄s qͣꝫ futurū tꝑs ſignificat. ff. de ꝟ. ſign̄. l.ꝟbū. in pͥn. ti. ad idē. e. ti. ꝟbum erit ⁊ aliud ē dicere vacabitaliud vacare inchoabit. ⁊ hͦ ꝯuenit h̓ mēti. ſecus vbi mēs reſib ¶ Afferat. ſi. de priui. ſi papa. li. vi.ſteret vt ibi.c ¶ Quē etiā. ſumme vtilis fuit iſta ꝑticula. cuꝫ enī executordatuſ cū clauſula acceptādi ptātē nō hēat in ꝯferēdo bn̄ficiūniſi exqͦ fuerit acceptatū tota die collatiōibꝰ opponebat̉ ꝙ n̄valebāt qꝛ n̄ p̄ceſſerat acceptatio ⁊ qꝛ ipſiꝰ p̄cedentis acceptatiōis deficiebat. qn̄qꝫ ꝓbatio ſuccūbebat expectās. licꝫ igitur verbū accaptatiōis nō expͥmat ſatis ē tn̄ ꝙ petit ꝯferri vl̓recipit collatū. multa ſimilia colligas ex no. de his q̄ fi. a ma.par. ca. ex ore. de ap. ad audiētiā. ⁊. c. dilecti. ij. vn̄ exqͦ ꝑ inſtrumentū de ꝓmiſſiōe ꝯſtat p̄ſumit̉ interrogationē p̄ceſſiſſeinſti. de inuti. ſti. §. ſi ſcriptū. ff. de ꝟ. ob. ſciendū. ſic ſatis ē ꝙheres ſe īmiſceat licet ꝟbo nō adeat. inſti. de here. qͣli. §. pe.ff. de acqͥ. here. iulianꝰ. §. ſi ſeruū. ⁊. l. ſi qͥs exͣneꝰ. §. interdum.tn̄ qn̄qꝫ nō ſufficit facti ꝓſecutio. de ap. ab eo. i. rn̄. lib̓. vi. deele. eccleſia .i. de bap. c. i. ⁊ pe. ſed in decre. ab eo. eūdo ad iudicē ap. nō ſatis fit iuri volēti ꝑ apl̓oꝝ delationē ipſum iudicem inſtrui. electio ⁊ baptiſmꝰ formas hn̄t nec ſine illis ſufficeret animꝰ etiā de qͦ ꝯſtaret. ſꝫ cū h̓ ſolū de aīo ⁊ acceptatiod ¶ Executorē. li­ ne querat̉. de illo ſatis ꝯſtat ꝑ h̓ exp̄ſſa.cet petitio ⁊ collatio de qͥbꝰ h̓ loquit̉ reqͥrāt executoris pn̄tiam cū alias de acceptatiōe nō apparet acceptatio tn̄ ſine pn̄tia executoris fieri p̄t dūmō de illa fides fieri poſſit vt no. eo.ti. qꝛ cūctis. ad fi. li. vi. qd̓ etiā ibi placꝫ Inno. ⁊ Hoſt. Arch̓.et pͥuil. in ſpe. de actio. ⁊ peti. §. pe. ꝟ. itē no. ad fi. licet compo. videat̉ velle ꝯͣriū. de reſcrip. capl̓m in glo. magna circa fie ¶ Aut. nō alt̓natiuā ſufficit gͦ alterū. nem. ꝟ. qͥd ſi lr̄e.f ¶ Pn̄te. idē in ꝓcuratore hn̄te ad hͦ ſpāle mādatū qd̓ ꝓbatfiliꝰ curie quē premiſi ⁊ ſcripſi de p̄ben. accedens. ad hͦ finishuius. c. ibi vel ꝑ aliū ſicut ⁊ electio ꝑ ꝓcuratorē fieri p̄t. deele. quia ꝓpter. ⁊. c. pe. ⁊ mr̄imoniū ꝯtrahi. d̓ ꝓcu. c. fi. li. vi.facit etiā. e. li. de re. iu. p̄t qͦs. ⁊. ff. d̓ ꝓcu. ſi is qui ſtichū. ⁊. ff.

dele .i. ſi ſit. §. ſi qͥs ita. nō ob. ff. de ꝟ. ob. l. vl. in pͥn. ⁊. l. ſi ſtipulatꝰ fuerim in prin. que nō loquit̉ in ꝓcuratore.g ¶ Cet erū. equiſſima ⁊ expediēs fuit etiā hec ꝓuiſio.h ¶ Loco. ſi locus vbi ſita eſt eccleſia careret habitatoribusſatis videret̉ ponderāda noticia loci vicinioris. fa. sͣ. e. compi. de fo. compe. qͣꝫuis. de ele. vbi periculū. §. porro. li. vi.i ¶ Uel eccleſia. no.ꝑ alternatiuā ꝙ ſatiſeſt ꝙ ī eccleſia ſit publica licet loco vl̓ oppido ſit occulta.k ¶ Nota erit. forteqͦ ad hūc caſum induciuſ ē rigor iſte ꝙ mēſis currat etiā ei quinō fuit ī culpa vt qꝛtātū diſtabat a locobeneficij ꝙ poſt factam gratiā cum tuncvacaret vl̓ paulopꝰvacaſſet infra mēſeꝫid ſcire nō potuit. vl̓ꝓcuratorem hēbat īloco ſed mortuus eſtvel his ſi. per hoc tn̄ꝙ in hͦ caſu ſpālit̓ ſtatuit̉ vt ꝓbat lr̄a q̄ ſequit̉ in hͦ caſu ⁊ qd̓p̄cedit ibi p̄dicte vacatiōis nō recedo ab eo qd̓ no. de p̄be̓. ſiclericus. li. vi. h̓ enī datꝰ ē mēſis in lr̄is qͥ currit a tꝑe noticie.Determīat gͦ qn̄ dic̓at̉ hr̄e noticiā in hͦ caſu. vbi ꝟo ponit̉ ſimplicit̓ negligētia ⁊ ſic nō ſe tāgit. Et idē dico d̓ his q̄ no. de reſcrip. capl̓m ſuꝑ glo. ⁊ ita dico etiā qd̓ h̓ d̓r locū nō hr̄e in caſu decre. ſi pluribꝰ. de p̄bē. li. vi. vn̄ ſi papa ꝯtulit ꝓprio motu p̄bendā ſi qͣ vacabat in eccleſia ⁊ due eqͣles vacabāt noticia vacatiōis poſtqͣꝫ currūt. x. dies ꝓuiſo ad eligēdū nō recipiet̉ ꝑ hūc modū. qꝛ ibi forſan tꝑe qͦ fiebat gr̄a vel prius eratnoticia vacationis de qua hic dicitur. quam forſan impoſſibile eſſet ſcire ꝓuiſum infra decem dies ⁊ ſic in totum ſibi ꝑiretpriuilegium optandi qui non fuit in culpa ⁊ idem dico de exͣua. Io. q̄ incipit ſuſcepti circa mediū. ſed dato ꝙ h̓ ſubſit impoſſibilitas vel deſit culpa durat tamē circa alia bn̄ficia p̄uilegium acceptandi. faciliꝰ ergo ꝓcedit hic iſte rigor vt in pͥnci. dixi. ⁊ tamen ex littera ſequenti videtur colligi ꝙ vbi itadeficit culpa ꝙ nec per ſe nec per alium ſcire potuiſſet non eſtlocus huic rigori.l ¶ Scire poterat. imputatur ergo illi qui ſcire potuit. inquirendo. ſic etiam imputatur illi qui ſcire potuit peritiores cōſulendo. ff. de bono. poſ. l. in bonoꝝ. vnde dicitur ꝙ vigilantibus ⁊cͣ. ff. de his q̄ in frau. cre. pupillus.Onaſterioꝝ. religioſus qui concedit alicui ad vitāinvel certum tempus iura redditus vel poſſeſſiōesadminiſtratiōis cui preeſt ſuſpenſus eſt ab officioniſi duo ꝯcurrant nec valet ꝯceſſio. duoſ caſus excipit ⁊ tria facit. primo prohibet. ſecundo ibi ſi quis punit etdiſcernit. tertio excipit ibi verum.n ¶ Perpetuo .i. generali vel perpetuo duraturo. de elec. vtcirca. ⁊. c. perpetuo. li. vi.o ¶ Prohibemus. ſaltem quo ad penam fateri oportet. qd̓ ēiuris noui editoria.p ¶ Religioſus. ſeculares ergo clericos nō comp̄hendit hecconſtitutio ſed ſi tales conceſſiones faciunt. dic vt legitur etno. xvi. q. i. poſſeſtiones. de his que fi. a prela. continebat̉ ſialias alienāt. locus eſt canoni. xij. q. ij. monemus. e. ti. ſi quisſi locant. dic vt no. ne prela. vices ſuas.a ¶ Cuiuis .i. ſiue ꝑpetue ſiue tꝑali. maxime enī ꝓpter obedientiarios qui faciebant hos ꝯtractus reuocari timentes ad