De probationibus.De teſtibus

XXI

de litigētibꝰ fuerit. a iure ſiqd̓ī hmōi bn̄ficio vel ad ip̄mᵇ forſitā ꝯpetebat eidē: hocipſo ſenouerit cecidiſſeᶜ. Premiſſisnedū circa futura: ſꝫ etiā circaappellationē pēdentiaᵇ negocia obẜuādis. Nōᵉ obſtāte ſiꝯtra prefatā ſnīam de nullitate forſan opponatur. Clemēs. v. in cōcil̓. vienen̄.De probationibus.Itterisᶠ nr̄isᵍ quibusnos dignitates quaſlibet ſeu bn̄ficia collationi nr̄e vl̓ ſe. ap.ᵏ reſeruaſſeaut reſignationē bn̄ficij alicuius recepiſſe ſeu recipiēdi poteſtatē alij commiſiſſe vel ali-

quē excōicaſſe ſeu ſuſpendiſſeſeu aliquē capellanū nr̄m velfamiliarē fuiſſe vl̓ aliaˡ fil̓ia ſuper qͥbꝰ gr̄a vel intentioᵐ noſtra fūdaturⁿ feciſſeˢ narramcenſemusᵖ ſuꝑ hic narratis fidem plenariā adhibēdā. Uolētes ad p̄terita ⁊ pēdētiaq etiam ꝑ appellationem negociahoc extēdi ¶ Clemēs. v. ī cōcilio vienen̄.¶ De teſtibus.Umˣ iudei qͥdā et ſac F raceniꝰ ſicut accepimꝰꝙ ſuꝑ ciuilibꝰ aut crimīalibꝰˡ ꝯuīci ꝑ xp̄ianosᶻ nonpoſſint ſe priuilegijs reguꝫ etprīcipūˣ tueant̉. quia id nedū

a Fuerit. ille impediens vel fructus occupās.b ¶ Uel ad ip̄m. hec enī ſūt diuerſa hr̄e ius ī re vl̓ ad rē vt ſac Lecidiſſe. ſi de p̄ben. eū qͥ tis pꝫ d̓ ꝯceſ. p̄b. c. vl. li. vi.ij. rn̄. li. vi. ꝓbabilit̓ dubitat̉ an ordīariꝰ ip̄e ꝓnūciare vel declarare poſſit ip̄m īpediētē vl̓ occupātē cecidiſſe a iure ſuo.mouet dubiū qꝛ cā ēin curia. vn̄ nō videt̉plus poſſe ordinariꝰqͣꝫ ꝑmittat iſta cōſtō⁊ hͦ nō ē de p̄miſſis.ad ꝯͣ. mouet ꝙ occupatio vel impedimētū fuit. jͣ. ſuā dio. ⁊ ſicpoterit penā iuris.delicio declarare. p̄cipue cum hec nō ſitneceſſaria priuatio.ſꝫ ſufficit declaratio.d ¶ Pendētia ꝯcor.cle. s. de iudi. diſpendioſam. in fi. ⁊ videquod ibi no.e ¶ Nō obſtāte. multuꝫ expediens fuit finis iſte. al̓s ad impediendam ſequeſtrationem quilibet de facto oppoſuiſſet nullitatē ſnīe ⁊ allegaſſꝫꝓ ſe ꝙ ſnīa nulla nōmeret̉ hr̄e nomē ſnīe. de re iudi. c. i. li. vi. ff. de re iudi. l. iiij. §.cōdēnatū cū ſuis ꝯcor. ff. de te. tu. l. iij. ⁊ de bo. poſ. ꝯͣ ta. l. nōputauit. §. ij. ſunt aūt multi modi nullitatis quos no. de re iudi. c. i. vbi de hoc ⁊ remiſi ad ſpe. de ſen. ꝓla. § iuſta. puto tn̄ꝙ licet alia nullitas nō poſſit opponi. illa tn̄ opponi poterit.ꝑ quā neget̉ iuriſditio. oportet enī ꝙ cōſtet de ſnīa vt hic dicet̉. ⁊ ꝑ ꝯn̄s de iuriſditione auditoris qͦ tulit iſtam ſnīam. bn̄fa. ff. de pe. l. ij. in fi. ⁊ qd̓ no. de of. dele. cuꝫ in iure. ex quo tn̄de iuriſditione ⁊ ꝓnūciatione ꝯſtat alia nullitas allegata ſēqueſtrationē nō impedit. facit de teſti. veniens. ij. de ſpon. c.vno. li. vi. C. de edic. di. adri. tol. l. fi.Itteris. verba lr̄arum apl̓icaꝝ quibꝰ papa ꝓpriū faf ctū narrat plene ꝓbāt ſi ſuꝑ illis gr̄a vel intentio pap̄e fundatur. Inducebat dubium decre. ſi papa .s. d̓priuile. li. vi. vt. jͣ. dicam.g ¶ Nr̄is. de lr̄is enī inferioꝝ dubitat̉ an fidē faciāt etiā quoad aſſertiua. de qͦ ſatis no. ⁊ ſcripſi. sͣ. e. poſt ceſſionem.h ¶ Se. ap. quō hec ſūt diuerſa. pꝫ de reſcrip. ſi gr̄oſe. lib̓. vi.i ¶ Reſeruaſſe qd̓ ē. xͣhas reſeruatiōes faciūt etiā legati cuꝫmoderatiōe tn̄ gͦ habet̉ de of. leg. c. iij. ⁊. iiij. li. vi. ſꝫ ī hͦ differūt. qꝛ delegati reſeruatōe nō ſufficeret fieri fidem per ipſiusverba narratiua. de teſti. cum a nobis. ſalua conſuetudine curie. de qua ibi ſcripſi. ⁊ de fi. inſtru. ꝙ ſuper his.k ¶ Cōmiſiſſe. hec poſſunt facere inferiores nō tamē poſſentconcedere facultatem recipiendi renunciationem ⁊ cōferēdiqd̓ dic vt de of. le. c. p. ij. rn̄. li. vi.l ¶ Alia ſil̓ia. vt qꝛ ꝯfert bn̄ficiū qd̓ narrat vacare ꝑ priuationē quā fecit de titio vel ſcribit ordinario ꝙ nullā iuriſditiōeꝫexerceat in perſonas vel loca que narrat ſe exemiſſe.m ¶ Intētio. lꝫ gͦ lr̄a nō ſit gr̄oſa. ſufficit ⁊ ꝙ ſuꝑ illis nam talis intentio pape fundet̉. vt qꝛ mādat cōtumacē citari moneri priuari vel capi. quē dicit ſepius excōicaſſe vel ſuſpēdiſſevel mandat eū euitari vel cōmittit alicui ꝓuiſionē bn̄ficiumexp̄ſſa perſona vel nō expreſſa cui ꝓuideri debeat qd̓ vacare narrat altero de predictis modis.n ¶ Fundat̉. In narratiuis gͦ ſuꝑ quibꝰ nō fundat̉ papalis intentio hr̄et locū dec̄. ſi papa .i. rn̄. d̓ priui. li. vi. pꝫ exēplū ī eoqd̓ ibi no. glo. ij. facit qd̓ no. iiij. q. vi. hoc quippe. ⁊. xciij. di.

dn̄s. nūquid aūt inſtr̄m ſnīe in qͦ d̓r libellū oblatū. li. ꝯte. ⁊ ſimilia de his fidē faciat ſcripſi pꝰ Inno. ⁊ Hoſt. sͣ. e. qm̄ ꝯͣ ſuꝑꝟbo q̄ occurrerīt. ⁊ no. in ſpe. de inſtru. edi. §. reſtat. ad fi. ꝟ.in ſum. ⁊ facit qd̓ no. in ſpe. de proba. §. fi. ꝟ. ſed pone iudex.⁊ de procu. §. ij. ad fi §. ꝟ. illud quoqꝫ.o ¶ Feciſſe. narramꝰqͥd ſi talia narrata ſuper quibꝰ fundat̉ intentio pape non ſuntde facto ſuo. ꝑ hanclr̄am videt̉ ꝙ illa nōꝓbent. ⁊ facit. ꝟ. qd̓ſequit̉ ſuꝑ ſic narratis ẜm qd̓ vr̄ ꝙ ſi cōfert bn̄ficium qd̓ narrat ī curia vacaſſe ꝑmortē bn̄ficiati cumhec narratio nō ſit d̓facto ſuo nō probetqd̓ vr̄ graue. tn̄ rōeꝫhꝫ intanto. qꝛ in fcōꝓprio nō ſic p̄ſumit̉error vt in alieno. d̓reſcrip. ab excōicatocū ſuis ꝯcor. bn̄ fa. jͣ.d̓ ſen. ex. ſi ſūmꝰ ſatiſputo ꝙ talia ꝟba ꝓbāt ſaltē p̄ſumptiueex quo ſuꝑ illis fūdatur intentio pape itaꝙ p̄ſumptioni ſtabỉniſi ꝯͣ. ꝓbetur. facit qd̓ no. de reſcrip. nōnulli. ī glo. p. poterittn̄ ꝓbari ꝯͣ. puta illum mortuū eē extra curiā qd̓ fieri nō poſſet in his que papa narrat de facto ſuo ⁊ hoc forte vult lr̄a. jͣ.ibi fidē plenariā quaſi intendat vt ꝯͣ illā narrationem non admittat̉ ꝓbatio qd̓ intelligo de ꝓbatione q̄ ꝑimat narrationēvel ip̄am falſam on̄dat. ꝓbatio ꝟo ꝑ quā ſtāte narratiōe releuaret̉ ꝓbans bene admitteret̉ pone ī terminis. papa narrāsrenūciationē bn̄ficij factā in manibꝰ ſuis ⁊ ꝑ eū acceptā confert illud vel cōferri mādat. bn̄ potero ꝓbare ꝙ illud bn̄ficiūtꝑe cōceſſionis ſpectabat ad me nō ad cedētē. vel ꝙ ip̄e cedēspriꝰ ceſſerat in manibꝰ ordinarij. vel per ip̄m fuerat illo pͥuatus ⁊ his ſil̓ia que narrationē pape nō ꝑimunt. facit d̓ accu.cum dilecti. Ex his diſtingue narratiua reſcriptorū papaliūaut ſuper his nō fundatur intentio papalis. ⁊ tunc nō ꝓbantvt in dec̄. ſi papa. aut fundat̉ ⁊ tūc ſubdiſtingue. aut ſūt de ꝓprio facto ⁊ faciunt pleniſſimā que perimi nō pōt. aut de alienō ⁊ tunc faciunt plenā. ſed perimi poteſt vt dixip ¶ Cenſemꝰ. quaſi iudicamꝰ ſentētiamꝰ ſtatuimꝰ iubemꝰ deliberamꝰ exiſtimamꝰ. hec oīa ſonat hͦ ꝟbū. vt. jͣ. dicā. de conceſ. preben. c. i.q ¶ Pēdētia. ꝯcor. cle. de iudi. diſpendioſā in fi. ⁊ ibi videUm iudei. Caſus ꝑ teſtes xp̄ianos ꝯuinci pn̄t iudeic ⁊ ſaraceni. nō ob. cōtrarijs priuilegijs regū ⁊ principum quibus ſi vtantur ſubtrahit̉ illis xꝑ̄ianoruꝫ cōmertium. per hoc partes patent. ſcd̓a ibi ꝙ ſi ſupplet ꝯciliuꝫs ¶ Saraceni. vnde vtriqꝫ dicantur lateranen .sͣ. e. iudei.cripſi de iudeis ⁊ ſaracenis ſuper rubrica.t ¶ Criminalibus. de vtriſqꝫ forte continebat priuilegiuꝫ ſedforſan de alteris tantum.v ¶ Chriſtianos. licet xp̄iani ꝯͣ illos recipiant̉ in teſtes poſſūttamen per exceptionem criminis per eos a teſtimonio repelli. vt ſatis ſcripſi poſt hoſti. sͣ. e. iudei.x PPrincipū. vide quod dixi. jͣ. de bapt. c. vno. regulariteriudei non compeſcuntur per eccl̓iaꝫ ſed ꝑ ſeculares pͥncipesub quibus degunt. de iudeis iudei. ij. ⁊. c. poſtulaſti. et. c. nōnullis in fi. ⁊ facit. jͣ. de re iudi. paſtoralis. in prin. ⁊ sͣ. de vſu.pꝰ miſerabilem. ī caſibꝰ tamē eos iudicat eccleſia. qͥ no. ī pͥn.c. iudei. ad qͦs addas iſtū caſū. ꝯſueuerūt aūt pͥncipes ꝓpter