De foro competenti

XVIII

vel domicilij eorūdē citati fuerint libe re ꝓcedere ꝓut iuſticia ſuadebit. ¶ Si vero dictiep̄i auſi n̄ fuerīt hinōi ſuos expulſores vl̓ eoꝝ ꝯſiliarios autfautores dictor mō citare vl̓ ipſi malicioſe impedimētū p̄ſtiterint ne potuerint ſic citari. licitū ſit eiſdē ep̄is vtᵇ expulſores ꝯſiliarios ⁊ fautores eoſdem diebꝰᶜ aliqͥbꝰ dn̄icꝭ vel feſtiuisᵍ cū ppl̓s ꝯuenerit ad diuina. vt ſic facta citatio ad eoſꝑuenire veriſimiliꝰᶠ p̄ſumat̉ᵍ citent vel citari faciāt publice īeccleſijs ciuitatū vel locoꝝ inſigniū p̄dictoꝝ ⁊ ꝓcedāt deinde ꝯtra ipſos ſi citati talit̓ ſtatuto ipẜ ꝑemptorio termio cō

petētiⁱ corā eiſdēᵏ ep̄iſ noluerītcōparere ac ſi citati legitīe alias extitiſſent ¶ Eiſdē etiā ep̄iſindulgemꝰˡ vt inter ſuoſ ſubditosᵐ ne ob defectū iuſticie diſpendiū aliqd̓ patiant̉ᵏ poſſintin dio. alienis in qͥbꝰ morā traxerint. dūmō ꝑ ſe vel ꝑ aliumhoc ī ſuis ꝓprijs dioceſibꝰᵇ facere nō audiāt vel nō poſſintiuriſdictionē ſuā oīodāq exercereˣ. ita tn̄ ꝙ ſubditi qͥ expulſores vel eoꝝ fautores aut ꝯſiliarij nō fuerītᵍ vltra duas dietasᵗ a fineᵛ ſue dio. nō trahāt̉¶ Uolumꝰ inſuꝑ vt an̄ oīaʸ adioceſanisᶻ locoꝝ in qͥbꝰ moram traxerint petant licentiaꝫin premiſſisª. quaꝫ ſi obtinere

b ¶ Ut. tolle litteram. jͣ. citent vel citari faciant ⁊cͣ.c ¶ Diebus. n̄ videt̉ ergo ſufficere ꝙ vna die fiat citatio. duoautem ſufficiant. quia pluralis eſt locutio ⁊cͣ. de prebē. is cuili. vi. ij. rn̄. jͣ. de regū. iu. pluralis. li. vi. tutius tamen eſt ꝙ fiattribus diebus. d̓ cle. nō reſi. ex tue. xxiiij. q. iij. de illicita.d ¶ Ieſtiuis. ſpāl̓ caſus qͦ fit citatio dieferiato ꝯͣ id sͣ. de fe.c. i. ⁊ vl. in pͥn. C. defe. l. fi. ⁊ ratio huiusſtatim ſequit̉. Aliqͥ n̄curant an fiat citationis p̄ceptū vel citatio die feriato. ſꝫ anfiat ad diem feriatuꝫ⁊ tūc etiā diſtinguūtan citet̉ ⁊ compareat an̄ vt rn̄deat. de qͦſatis ſcripſi in pͥ. decre. vl. de fer. in pͥn.et Guil. in ſpe. de cita. §. i. ꝟ. iteꝫ excipit̉ꝙ citatio fit ad diemet. ꝟ. ſeq.e ¶ Ad diuina. qͥd ſiꝯueniſſent ad audiēdum verbū dei ſatisputo ſatiſfactū ꝯſtitutioni ꝑ id qd̓ ſequitur ⁊ qꝛ p̄dicatio verbi dei ī diuinis includitur. fa. de of. or. inter cetera. ⁊ ſic in loco int̓dicto hec citatio fieri nō poterit. deſen. ex. rn̄ſo. ⁊ facit qd̓ ſcripſi poſt hoſt. de clam. deſpon. c. fi.f ¶ Ueriſimiliꝰ. qͣꝫ ſi fieret alijs die vl̓ loco ſuꝑ ꝟbo eccl̓ijsg ¶ Preſumat̉. non eſt p̄ſumptio iuris ⁊ de iure que dicit̉ fictio reciperet enī ꝓbationē ꝯtrariam. qͥ ma. acc. poſ. c. fi.b ¶ Eccleſijs. non repetit cathedralibꝰ ꝓpter verbū locorūꝙ ſubmittit. ⁊ eſt ſi. jͣ. de ſen. ex. c. i. ⁊ sͣ. ti. ꝓxi. c. i.i ¶ Competenti. de ap. cum ſit.k ¶ Eiſdem. expulſis.l ¶ Indulgemus. in duobꝰ ꝯſiſtit hec indulgētia qꝛ ſubditoſtrahunt inuitos ⁊ quia ſufficit dyo. licentiā petere ⁊ h̓ locumhabet in expulſis. Alij ꝟo int̓ ſubditos volētes in alioꝝ dio.de licentia dioc̄. ius dicere poſſent vt ſatis ſcripſi de offi. le.nouit ſuꝑ .i. glo. Inter inuitos nō. de of. or. cū ep̄s. li. vi.m ¶ Subditos. etiam laicos in his que de iure vel ꝯſuetudine ſpectant ad foꝝ ipſoꝝ. de excep. c. ij. li. vi. Inter nō ſubditos ergo qͥ ꝓrogare vellent iuriſdictionē ipſiꝰ nō habita licꝫpetita dioceſani licētia iudicare non poſſent ꝑ hanc lr̄am perquam idem puto ſi alter ſolus eſt ſubditꝰ ſit reus vel actor.cuiꝰ aduerſariꝰ nō ſubditus ibi litigare ꝯſenſit cū hoc ius preiudiciale ⁊ exorbitās a iure cōi non ſit dilatandū. de reg. iur̄.q̄ a iure. li. vi. fortius ſi diſſentit ſi dixiſſet d̓ ſuis ſubditis tūcpotuiſſet de ſubdito etiā inuito actori nō ſubdito iuſtiſticiamfacere. Iſta tamen littera ſic late poſita comp̄hendere etiamvidetur eos qͥ non ratione domicilij ſed delicti vel ꝯtractusſubditi ſunt quod non puto fuiſſe de mente nec talis proprieſubditus dicitur licet ſortiat̉ forum quo ad caſum illum.n ¶ Patiantur. ipſi ſubditi.o Morā traxerint. in hͦ dr̄t h̓ dictū a p̄ce. nā ibi ꝓcedit ī loco viciniori. h̓ nō curamꝰ an alt̓ locus inſignis ſit vicinio dūmodo iſte nō diſtet vltra duas dietas vt ſequitur.p¶ Dioceſibꝰ. vel ipſarū parte. vt. sͣ. in pͥn.q Omnimodā. tꝑalē ⁊ eccleſiaſticā ſpūalē ciuilē ⁊ criminalem etiā ſi depoſitionē bn̄ficij vel ordinis exigat. ꝑ iſtud enimoīmodam ſatis patet ꝙ iuriſdictio ſumit̉ hic vt genus comp̄hendens etiā merū ⁊ mixtū imperium. ff. de iuriſdi. om. iudi.

l. iij. ⁊ iiij. exigentibꝰ ergo culpis incarcerare poſſet. de ſen.ex. vt fame. e. ti. ſi clericos. li. vi. de pe. qͣꝫuis. e. li. Item perhanc lr̄am puto ꝙ nedum ẜm ius cōmune ſed etiam ẜm ꝯſtitutiones ſuas poſſit inter ſubditos iudicare ſiue ꝯſtitutioneſordinent litem ſiue decidant caſus vel puniant dūmodo caſus decidēdi vel puniendi intra ſuā dio.euenerint vt hec ſitmens ꝙ iuriſdictionem quam in dioce.exiſtens inter ſubditos exerceret exercere poſſit hoc caſu. ſꝫcertum eſt ꝙ exiſtenſin dioc̄. non iudicaret vel puniret ſubditos ẜm ꝯſtitutiones ſuas de actibuscōmiſſis extra dioc̄.de ꝯſti. c. ij. li. vi. ergo nec̄ illd̓ facere poterit extra dio. exn̄sr ¶ Exercere. etiamꝑ alium dūmodo inloco illo moram trahat. ad hoc. sͣ. ꝓxi.rn̄. ibi citari faciant.de reg. iu. nō poteſt.lib̓. vi.s Non fuerint. qͣſihi qͥ tales fuerūt poſſint vlteriꝰ trahi. nāſi ꝓceditur ꝯͣ eos vt expulſiōis culpabiles ſatis eſt ꝙ locusſit vicinior licet vltra duas dietas vt. sͣ. ſed ſi ad petitionemalioꝝ citant̉ videt̉ ſufficere ꝙ ep̄s ibi moretur licet locus diſtet vltra duas dietas ⁊ hoc durū eſt ẜm ꝙ poſſent trahi vltͣquattuor dietas. Si gͦ h̓ intendit littera debuerat aliquammetam adijcere. puta ꝙ tunc licet vltra duas. non tamen vltͣquattuor trahi poſſet vt ſepe facit curia romana maxime inlitteris ꝯſeruatorijs.t ¶ Dietas vulgares. de hoc ſatis de reſcrip. nōnulli.v ¶ A fine. ꝯcor. de reſcrip. ſtatutum. §. cum vero. li. vi.x ¶ Non trahantur. quod intelligo etiā ſi. jͣ. illas de facto trahrnon poſſint.y ¶ Ante omnia. non valet ergo proceſſus factus licentia nōpetita. ſi. de ele. ꝓuida. li. vi.z Diocęſanis. ꝑ dioc̄. intelligo eos qͥ hn̄t in loco ep̄alem iuriſdictionē vel qͣſi. facit fi. c. ⁊ qd̓ ibi dicā qd̓ intelligo ſi cā ſichn̄t ꝙ dioc̄. ep̄s illā exercere nō poſſit ibidē. alias ſi dio. porſet licet ⁊ illi poſtint ſemꝑ ep̄s requiret̉. Sed an officialis ep̄idare poterit hanc licentiā vel ſufficiet ab eo peti. nō puto exgenerali officialatu. facit de tem. or. cum nullus. ij. rn̄. lib̓. vi.eo lib̓. de of. vi. c. ij. ⁊. iij. ⁊ maxime preſente ep̄o. de of. or. romana. in fi. e. li. per quā videt̉ ep̄m requirendū ſi eſt in dioc̄.vel circa illam. Sed quid ſi multum diſtat nec eſt ibi official̓a quo poſſit haberi videt̉ de mēte ꝙ facta reqͥſitiōe apud locum habitationis hoc poterit. facit. ij. q. vi. biduum sͣ. e. cō.de ele. cauſam. ff. de iudi. ſi longius. ⁊ facit qd̓ no. de reſti. ininteg. tū ex litteris. in fi. Capitulū aūt vacante ſedē hāc licentiam dare poterit vel ſufficiet illam ab eo peti. fa. fi. capl̓i etp̄di. decre. cum nullus. §. ij. ⁊. jͣ. de here. c. i. ⁊ qd̓ ibi dicam.a ¶ In premiſſis. ꝑ hoc puto ꝙ etiam primū caſum includatqui eſt de premiſſis. Sed nunquid ſufficiet generalis petitioſcꝫ ꝙ poſſet contra expulſores ꝓcedere ⁊ inter ſubditos iusreddere puto ꝙ ſic graue enim eſſet ī ſingulis ꝑſonis vel cauſis licentiam petere. dico tamen ꝙ ſi de ſpeciali cauſa fuit petita licentia ſiue data fuerint ſiue denegata. pro alia cauſa debebit peti.

c 3