De iudicijs
XVI
debet infra quadriēniū. ꝯtinuumᵇ a tꝑeᵉ leſiōīs. etiā ſi minꝰᶜquadriēnio tꝑs leſiōis exiſtat(ſed nō fiat reſtitutio niſi ad tātum tꝑs qͣꝫtū ſe leſam fore probabitᶠ. ¶ Clemens. v. in concilio vienen̄.
De iudicijs.Udum bonifa. pa.viij. p̄deceſſor nr̄ cōſtituitꝰ vt citatiōesaucͣ. apo de ꝑſonisquibuſcūqꝫ ac etiā vndecūqꝫ
tu ſcire oportet. §. ꝯſeq̄ns. eadē rōne nec h̓. ⁊ fa. qd̓ no. C. deiudi. ꝓperandū. poſt pͥn. ⁊ hͦ placuit dy. ꝓ qͦ fa. jͣ. de ap. ſi apa ¶ Quadriēniū. olim dabat̉ ānꝰ vtilis qͥ varioᵐ pellationēmo cōputabat ex diuerſitate locoꝝ q̄ hodie ſublata ē ⁊ locoillius dat̉ quadriēniū. C. de temp. in inte. reſti. l. fi.b ¶ Cōtinuū. habemus in iur̄ tꝑs ꝯtinuum ⁊ vtile ꝯtinuū eſtqd̓ ꝯtinue currit diebus feriatis ⁊ n̄ feriatis in pn̄tia ⁊ abſentia ſiue ſit copia iudicis ſiue n̄. C. d̓ p̄ſcri.lon. tē. l. fi. tꝑus ꝟovtile n̄ currit diebuſferiatis diebꝰ abſentie ⁊ diebꝰ qͥbꝰ n̄ eſtagēdi copia. Et iſtudeſt multiplex. qꝛ qͥddā eſt ꝯtinue inutile qͦddam vtile qͥ ad ſuipͥncipiū tm̄. qͦ ad ꝓgreſſuꝫ n̄. qn̄qꝫ eſt ꝯtinuū vno reſpectu vtveniāt dies feriati ⁊ n̄ alio. qꝛ n̄ currit iuſte impedito. d̓ hͦ ſcripſi d̓ ꝯceſ. p̄b̓. c. ij. ⁊. c. qꝛ diuerſitatē in fi. ⁊ forte hͦ intēdit heclr̄a ꝙ ꝯtinuū ſit in pͥn. ꝑ litteram que ſequit̉.a ¶ A tꝑe leſiōiſ (in hͦ differt eccleſia a mīori ⁊ a maiore/ quiamiori currit in pͥn .xxv. an. etatis ſue .ſ. cū factꝰ ē maior. C. detemp. in int̓. re. l. fi. maiori leſo tꝑe abſentie currit poſt reuerſionē. ff. ex qͦ. ca. ma. ab hoſtibꝰ. §. fi in eccleſia n̄ ſic. vt patꝫh̓. ⁊ sͣ. e. c. i. ⁊. ij. li. vi no. ꝙ hec lr̄a fa. ꝓ eo qd̓ no. Inno. sͣ.e. corā. vbi dicit ꝙ ſi eccleſia n̄ ꝓbauit ī ꝑemptorio a fine termini incipit currere qͣdriēniū pctēde reſtitutiōis ⁊ n̄ a die ſententie qd̓ patet. qꝛ finito termino cōpleta fuit leſio ex qͣ daret̉reſtitutio etiā ſi nulla ſeq̄ret̉ ſnīa. sͣ. eo. ti. c. ij. ⁊. iij. vn̄ dicit ꝙcaute facit leſus ī omiſſiōe ꝓbationū ⁊ in ſnīa ſi petit reſtituiꝯͣ ſnīam ⁊ ad ꝓbatiōes omiſſas (alij ẜm eū ꝙ qͣdriēiū cōputat̉ a tꝑe ſnīe ⁊ ſatis ē ꝯͣ ſnīam reſtitutionē petere. ad hͦ. ff. demino. l. i. §. i (ed prius dictū plus patet Inno.d ¶ Si minꝰ. h̓ erāt opi. legiſtarū de qͥbꝰ in .i. glo dicebāt enīaut ē leſio in ꝯͣctu/ vel ſnīa aut ī tꝑe p̄mo caſu fatent̉ indiſtincte verū ꝙ dat̉ integꝝ qͣdriēniū s. e. c. i. li. vilsͣ. e. ꝯſtitutꝰ. C.de temp. in int̓. reſti. l. fi ſcd̓o caſu ſubdiſtinguūt̉. aut leſio eſttāti tꝑis qͣntū eſt qͣdriēniū. ⁊ tūc. jͣ. qͣdriēniū in integꝝ dat̉ reſtitutio. aut leſio ē mīoris tꝑis; ⁊ tūc dicūt ꝙ nō dat̉ integruꝫqͣdriēniū ſꝫ ſolū tm̄ tꝑs ad reſtitntionē petēdā qͣntū fuit tꝑusleſiōis. ⁊ hͦ placuit bul. ⁊ azo. ⁊ acc. qͦs ſeqͥt̉ dy. in. §. rurſus.inſti. de ac Ia. bal. ꝯͣ quē ſeqͥ videt̉ odofr. diſtinguens tꝑs. jͣ.qd̓ ⁊ tꝑs ad qd̓ fit reſtitutio dicēs ꝙ dūmō nō reꝑiatur negligens jͣ. tātū tꝑs qͣntū erat tꝑs leſiōis habebit integꝝ qͣdriēnium alias ſi. jͣ. illud tꝑs reꝑit̉ negligēs n̄ reſtituit̉ poſtea etiā. jͣ.qͣdriēniū/ qꝛ tꝑs negligētie cōputat̉ cū tꝑe leſiōis vel abſentie ⁊ ſic intelligit. ff. qͥ in frau. cre. ait p̄tor. §. ſi ꝯditional̓. quāpͥmi allegāt ꝓ ſe (Alij in hͦ vltimo dicto diſcordāt dicentes qtꝑs. jͣ. qd̓ ſꝑ eſt vniforme ⁊ ſꝑ hꝫ qͣttuor ānos vt h̓ ⁊ in ꝯcor.(tꝑs ꝟo ad qd̓ n̄ dat̉ ampliꝰ qͣꝫ fuerit tꝑs leſiōis. ⁊ ſic loquit̉ff. ex qͥ. ca. ma. ſꝫ ⁊ ſi ꝑ p̄torē. §. ſi ferie. ⁊. l. necnō §. ſi qͥs ſepius. ff. de mi. l. fi. nā in lucro foret is qͥ reſtituit̉ ſi ampliꝰ haberet de tꝑe qͣꝫ fue it tꝑs leſiōiſ qd̓ eē nō dꝫ. ff. ex qͦ. cau. ma. l. i.in pͥn. ⁊. l. videlicet. ⁊ hͦ placuit pe. de bel. ⁊ hͦ approbat̉ ⁊ merito. eēt enī mirabilis rigor dicere ꝙ leſus in die debeat obtinuiſſe reſtitutionē. jͣ. diē. qd̓ vult pͥma opi. vel ſaltē neceſſarioſe ꝑaſſe qd̓ vult ſecūda. Itē ꝯcludit pͥma opi. qͣdriēniū n̄ dari ꝯͣ vſucapionē que finit̉ triēio. inſti. de vſuc. in pͥn. cū tn̄ loco āni vtilis q̄ dabat̉ olim. C. de reſti. mi. ſi qͥd. ⁊. l. ſe. det̉ hodie qͣdriēniū. C. de temp. in int̓. re. l. fi. qd̓ p̄ſcriptiōi ⁊ vſucapioni ē cōe. Aeſtat gͦ rn̄dere ad ꝯͣria q̄ inducit gl. in. §. qͦtienspͥmo ipſe. §. qͦtiēs. ⁊ cadē. l. §. ſi ferie det̓mināt ſolū tꝑs ad qd̓puta vt leſus in die reſtituat̉ ad diē ⁊ ſic ꝯcor. ſꝫ n̄ det̓mināttꝑs. jͣ. qd̓ eodē mō rn̄deri p̄t ad. l. necnō. §. ſi qͥs ſepiꝰ. e. ti vtſcꝫ loqͣt̉ de tꝑe ad qd̓ vel ſi vis intelligere de tꝑe. jͣ. qd̓ loquit̉
de āno vtili cuiꝰ loco dat̉ hodie qͣdriēniū. ſic̄ ſi hodie diceremus leſum in qͣdriēnio reſtitui. jͣ. qͣdriēniū. lex vult. ff. de mi.facit ꝓ. qꝛ ibi tꝑs. jͣ. qd̓ p̄cedit tꝑs ad qd̓. ⁊ dant̉ ibi hec duotꝑa diuerſis. Ibi enī a tꝑe in inte. re. cōceſſe mīori qͥ noueratreſtituit̉ creditori tꝑs qd̓ ſibi ſuꝑerat de tꝑali actione nouatiōis tꝑe. ꝑ eūdē moduꝫ rn̄deri pōt ad. l.ſi debitrix. §. fi. ff. advell̓. ſi diceret̉ ꝙ ibireſtitutio fiat ꝑ iudicis officiū. vl̓ dic verius vt ibi no .ſ. ꝙ ſine tꝑis int̓uallo ipſoiure ꝑ. l. reſtituit̉ prima actio. ⁊ ꝑ eundeꝫmoduꝫ rn̄de ad. §. ſiꝯditionalis ſuꝑiꝰ alleg. ad. l. cū poſt. ff.qn̄ ac. de pe. rn̄de vt ibi nō. nec ibi de reſtitutione loquit̉ Adrationē quā dicebant primi ꝙ alias erit deterior ꝯditio illiuſqͥ vſucepit tꝑe minoris etatis/ vel abſentie cā reip qͣꝫ ſi n̄ vſucepiſſet. completa enī etate vel ceſſante cauſa vſucepiſſet ꝑtriēniū ⁊ tu das qͣdriēniū. Rn̄deo ꝙ nō eſt deterior qꝛ ceſſante vſucapione ille poſſet vendicare qd̓ mō nō pōt. īmo ẜm qͦſdam eſt pͥus neceſſariū iudiciū reſcindēde qd̓ eſt dicere ꝙ pͥreſcindat̉ impedimentum vſucapionis ⁊ poſtea reſciſſoriumdatur .i. pͥſtina actio q̄ datur vſucapioni reſciſſa tn̄ ſeruat̉ ꝙſimul vtrūqꝫ intentat̉ qd̓ fieri pōt vt no. Guil. in ſpe. iiij. ꝑte.e. ti. ꝟ. ſed nunqͥd in eodē (nec eſt melior ꝯditio eiꝰ ꝯͣ quē vſucapit̉ in abſentia qͣꝫ in p̄ſentia. qꝛ vendicādo. jͣ. triēniū ꝑpetuaret ſibi actionē ꝑ ꝯteſtationē. ſed officiū nō ꝑpetuat̉ ꝑ ꝯteſtationem. vt. sͣ. dixi. eque igit̉ datur tempus longius.c ¶ Quadriēio (ſed ꝯͣ tꝑalis preſcriptio non currit minori ſꝫipſo iure ſeruatur illeſuſ. C. in qͦ. cau. l. fi. ergo nec eccleſie (ſolue vt dixi. sͣ. e. ꝯſtitutus. ſuper glo. ꝯſuetudo. ⁊. c. fi. ī vi. op.f ¶ Probabit. licet ergo ex affirmatione minoris vel eccleſieexaminent̉ cauſe reſtitutiōis in integ. vt. sͣ. non tamen ꝯcedit̉reſtitutio niſi leſionē ꝓbata vt h̓ Ge quo vide in ſpe. e. ti. §. ij.ꝟ. illud quoqꝫ.¶ dUdum. Caſus ꝯſtitutio bonifa. que habet ꝙ citationes etiam exͣ dies ſolēnes publice facte de mandatopape. in audiētia lr̄arū apl̓icarū vel papali palatio affixe ianuis maioris eccleſie loci in quo papa cuꝫ curia ſua degit artent citatum ac ſi ad eum perſonalit̓ deueniſſent reſtringit̉ adcos qui impediunt. ne ad eos poſſit citatio peruenire vl̓ quorum domicilium tute non poteſt adiri Et primo ponit ꝯſtitutionē bonifa (ſcd̓o illā reſtrīgit (tertio ꝓteſtat̉ ibi porro. ⁊ cōſtitutio iſta p̄ceſſit concil̓. vt in prohemio dixi et patꝫ. jͣ. c. ꝓx.h ¶ Conſtituit. in ſua exͣua. que emanauit poſt ſextum que incipit. Rem non nouam.i ¶ Citationes licet quia de citatione hic tractatur competēter poni potuiſſet ſub titu. d̓ dila maxime cum prima citatiovideatur anteiudicialis iuxta no. per Inno. ⁊ Hoſtien̄. de ꝓba. quoniam. vt ibi ſcripſi ſuper. ꝟ. citationes. quia tamē etiam per primam firmatur iudicium ⁊ perpetuatur ⁊ preuenit̉iuriſdictio. de fo. compe. ꝓpoſuiſti/ de of. dele. gratum. cumꝯcor ⁊ ideo in iſto titu. congrue ponitur vt ſciatur ſuper talicitatione poſſe firmari iudicium. facit inſti. de pe. teme. li. §.fi. ⁊ quod no. ff. de in ius vo. ſuper rubrica. ⁊ eſt huic ſi. eo. ti.c. i. ⁊. ij. li. vi.k ¶ Quibuſcunqꝫ. exprimit ipſa ꝯſtitutio cuiuſcūqꝫ ſint ſtatuſdignitatis vel ꝑeminētie eccleſiaſtice vel mundane etiaꝫ ſi imperiali vel regali prefulgeant dignitate/ tollit etiam oēs contrarias indulgentias. vt ibi patet.l ¶ Un̄cūqꝫ. etiā vltͣ duas dietas ⁊ exͣ ꝓuīciā (ē enī papa vicariꝰ illiꝰ cuiꝰ ē terra ⁊ plēitudo orb̓ terrarū ⁊cͣ. de deci. tuaa ¶ Albo. erat locꝰ dealbatꝰ vbi ſcribebāt̉ ij. ix. q. iij. cūctaedicta de qͦ in auc̄. d̓ liti. §. oēꝫ. col. viij. ff. d̓ iur. om. iu. ſi qͥs