De renūciatione.

omni emolumēto. qd̓ prouēitex iuriſdictiōeᵍ ⁊ ſigilloᶜ curieeccleſiaſtice vel ſecularisᵍ autalias vndecūqꝫ qd̓ ad p̄latoseccleſijs nō vacātibꝰ ꝑtineretcōſuetudineᵉ qualibꝫ cōtrarianō obſtāte. ita tn̄ ꝙ in iſtis ⁊ ſimilibꝰ rōnabiles deducanturexpenſe ¶ Ceterū ad ſingularesᵍ ꝑſonas ad quas rōne dignitatūᵏ quas obtinēt iuriſdictio cū eiꝰ emolumētoⁱ deuoluit̉ ſe. va. d̓ ꝯſuetudīe priuilegio vl̓ iure alio ſpāliᵏ volumꝰpn̄tē ꝯſtitutionē extendiᵗ Id̓

¶c Um ꝯceſſaᵐᵏ religioſoa ſuperioreᵏ ſuo licētiavt electiōi vl̓ ꝓuiſioniᵇ ſi quāde ipſo cōtigerit fieri ſiue dare poſſit aſſenſuꝫ. ambitionisvicio viam paret nulliusᶠ eamexiſtere volumus firmitatisᵍ.¶ Clemens. v. in cōcil̓. vien̄.De renunciatione.Umᵗ illuſioʸ ⁊ variatio ī ꝑſonis eccl̓iaſticisˣ maxīcʸ ſint vitāde pn̄ti cōſtitutiōe ſancimꝰvt ſi qͥs ad cedendūᶻ pōtificali

dius eligant. qꝛ ꝓpter fructus iuriſditiōis vel ſigilli ſi eos ꝑciperent hoc ꝯtingere poſſet merito ⁊ hi cēſcant̉ eſſe ꝓhibitia ¶ Emolumēto. idē verbū de ſymo. nemo. in pͥn. de teſti. c. i.b ¶ Ex iuriſdictiōe. ex qua ſoluūt̉ officio pene pecu­ li. vi.niarie vel emēde. de offi. or. dilectꝰ. fa. de ſen. ex. venerabilibus. §. deniqꝫ. li. vi.et qd̓ not̉ d̓ pen̄. licꝫforſan. ⁊ loquit̉ d̓ qͦta litis que de ꝯſuetudine deberi poteſtẜm Guil. qͥ hoc no. īſpe. de ſalar̄. §. i. ꝟ. ſiꝟo ordinariꝰ ⁊. §. ſe.qd̓ nō placet ꝑ decrcum ab oī. de vita ⁊ho. cle. vt ibi dixi.c Sigillo: ſiue advſum cauſarū vt cuꝫſit littera citatoria l̓aliqͥd tale. ſiue ad cōtractus. puta qꝛ recognoſcunt̉ vel publicāt̉ ſub ſigillo curie forte cū nō ſit ibivſus tabellionū. fa.de fi. inſtru. cū dilectus. de fo. compe. romana. ad fi. li. vi.d ¶ Uel ſecularis. vt quia prelatus temporalem iuriſdictionem habebat in loco. de ap. ſi duobꝰ d̓ delic. pue. c. ij. Io. an.e ¶ Conſuetudine. no. ꝙ dec̄. qꝛ ſepe. viciat nō ſolū ꝯſuetudines. ſed etiā priuilegia ⁊ ſtatuta. hic ꝟo ſolū ꝯſuetudinē dicoꝙ hocipſo ꝙ declarat̉ iſtud ſtatutū locū habere in caſibꝰ predictis. cuius ſtatuti ꝑs eſt viciare priuilegia ꝯſuetudines etſtatuta. ꝯtraria ergo ⁊ illa quo ad hos caſus ſublata dicant̉.ſed puto ꝙ ꝯſuetudinē que ſecuta eſſet ꝯſtitutionē ipſam. qꝛſepe hec littera tollere noluit. ne ob. dec̄. i. de conſti. li. vi.f Expenſe. hoc etiā tenebat ibidem arch̓. vt qꝛ ſalaria dant̉officiali qͥ iuriſdictionē exercet vel qͥ ſigillat. vel fiunt expēſein miniſtris chartis cera ⁊ ſimilibꝰ. fa. sͣ. e. vt preterite. xij. q.ij. hec poſt placiti. ff. de admi. tu. cū plures. §. i. ⁊. ij. ff. de tute. ⁊ rō. di. l. i. §. ſed nōnullos. ff. de peti. here. ſi quid. §. ſicut.g ¶ Sin gulares ꝑſonas. ſalua pace componentis hic remanet dubiū an hͦ intelligat̉ de ſingl̓aribꝰ ꝑſonis etiā ipſoꝝ collegioꝝ. ⁊ videt̉ ꝙ nō. qꝛ ꝯſtitutio exp̄ſſe tollebat qͦ ad hos cōtraria pͥuilegia ⁊cͣ. Uidet̉ ꝯͣ. qꝛ alias iſta verba ſunt ſuꝑflua.cū certū eſſet ꝯſtitutionē ipſam exͣneos nō ligare. ſed ſolū capitula ⁊ ꝑſonas ipſoꝝ. ꝑ qd̓ puto ꝙ etiā de ſingl̓aribꝰ ꝑſoniscollegioꝝ intelligat̉. ⁊ ẜm hͦ dicā ibi ſublata pͥuilegia ⁊cͣ. quoad ſingl̓ares ꝑſonas collegioꝝ que nō iure dignitatuꝫ hͦ vendicant. cū priuilegia dignitatū ibi ſublata non eſſent.h ¶ Bignitatū. qͥd ſi ratiōe ꝑſonatuū vel officioꝝ videt̉ ꝙ idēet intelligo hanc lr̄am ſiue dignitas ſit in ipſa eccleſia vacante ſiue in alia. puta qꝛ archidiacono in eccleſia cathedrali hͦcompetit. vel in eccleſia collegiata hͦ cōpetit arch̓: qͥ tn̄ ipſiꝰ ēi ¶ Emolumēto. gͦ ſecus ſi iuriſdictio tm̄. canonicus.k ¶ Spāli. puta ſtatuto facto in fundatiōe dignitatis vel eccleſie. xviij. q. ij. eleutheriꝰ. de ꝯſue. cū dilectꝰ. vel re iudicata. de re iudi. cū int̓. vel arbitrio. de p̄ſcrip. cuꝫ olim. de arbi.l ¶ Extendi. ſi. de of. or. pn̄ti. §. porro. li. vi. cū olim.i Um ꝯceſſa. ſe ſūmat inducēs ius nouū ⁊ equiſſimuꝫcSuperiore qui ſine capitulo ſolus hoc poteſt. sͣ.e. ſi religioſus. ij. rn̄ſo.o ¶ Prouiſioni. latum verbum qd̓ comp̄hendere pōt noīationē poſtulationē pn̄tationē ⁊ collationē. ⁊ facit qd̓ no. sͣ. e.ſi cōpromiſſariꝰ. §. idem. in fi. vl. glo. li. vi.p ¶ Siquā. licet h̓ videat̉ reprobare licentiā generalē. ⁊ merito. qꝛ forſan eligeret̉ ad locū cui nō expediret illum prefici

et forſan prelatus licentiam ſpecialē daturus nō ēſſet ad illūtn̄ credo idem in ſpeciali. vel ſi exprimat̉ locus. puta ꝙ ꝯſentire poſſit ſi eligatur ad talem prelaturam forte vacātem. cūibi etiam ſubſit ratio ambitionis que ſequitur.q Ambitionis. que ſepe religioſoꝝ oculos excecat. sͣ. e. qͦrundam in pͥn. li. vi.r ¶ Nullius. ꝑ hͦ dieo ꝙ etiam electioniprius facte ipſo igͦrāte ꝯſentire nō poſſetqͣſi ſuꝑ certo dandaſit talis licētia. fa. deꝯceſ. p̄ben. c. i. li. vi.ꝟ. ſubiunctū. in fi.g ¶ Firmitatis. ſi ergo ex tali licētia conſentiret. ꝯſenſus nonvalet ⁊ priuatꝰ eſſetomni iure ſibi ex electione queſito. sͣ. e.ſi religioſus .i. rn̄ſo.li. vi. ⁊ ſatis videbatur hoc eē de menteveteris iuriſditioniſinqͣntum predi. dec.i. ⁊. ij. rn̄. loquitur d̓electione facta. ⁊. e.ti. qͣꝫ ſit. tamen tenebamus contrarium dicentes. ꝙ ſicut male facit abbas abſoluens monachum ad aliud mouaſteriumniſi illud habeat paratum. ⁊ ꝯſtet ꝙ illum recipere velit. tam̄valet ſi hoc facit. ⁊ de hoc per Innocen. de renuncia. c. fi. ꝑPoſtien̄. de iureiuran. ſicut ex litteris. ita male faciebat prelatus talem dando licentiam tamen data tenebat per qd̓ videret ꝙ valeret talis licentia ſi daretur clerico ſeculari d̓ cōſentiendo ⁊ tranſeundo. quia quo ad ſolum ꝯſenſum non eſtneceſſaria. propter vim enī profeſſionis magis notatur ambitio in profeſſo. ⁊ licet actiua poteſtas eligendi non detur acbeneficium non vacans. de conceſ. preben. conſtitutus. paſſiua bene datur. de tranſſa. c. fi. de fi. preſ. c. i. ⁊. ij. li. vi.Um illuſio. Caſus. renūciatio dignitatis vel beſeneficij facta per procuratorem ad hoc conſtitutūtenet licet prius procurator fuerit reuocatus. ip-ſo tamen ⁊ ſuperiore cui fiebat ceſſio ignorante.niſi per maliciam ipſorum vel aliorum reuocatio ipſis fueritoccultata. ponit dictum ⁊ exceptionē a dicto ibi niſi forte. etdeterminat no. per Inno. sͣ. e. veniens. que quaſi ad litteramno. arch̓. sͣ. e. c. ij. li. vi. Item no. per Goſ. Inno. ⁊ hoſtien̄. ⁊Egi. sͣ. e. quidam.v ¶ Illuſio. idem verbum de poſtul̓. bone. ij. ꝟ. nec nocebatde re iudi. cum olim. de ali. iudi. mu. cau. fa. c. i. de ap. ſuggeſtum. de preben. dilectus. ff. de re iudi. ſi pretor. de iudeis innonnullis. jͣ. de rerum per muta. c. vno. ⁊ ponitur pro deceptione vel deriſione.x ¶ Eccleſiaſticis. de iurepa. cum autem. sͣ. de elec. publicato. ⁊. e. ti. nulli. li. vi. viij. q. ij. dilectiſſimi.y ¶ Maxime. hoc dicit quia etiam laicis regulariter prohibetur variatio. de quo ſatis no. de re. iu. ꝙ ſemel. li. vi.z ¶ Cedendum. quid de ꝓcuratore dato ſolum ad petendamlicentiam cedendi. Dicebat vin. de ele. cum poſt petitam. perꝟ. ibi obtentam. ⁊ Inno. in dec. q̄dam. ꝑ dec̄. lecte. e. ti. ꝙ valet reuocatio etiā poſt petitionē pn̄tatam ſuperiori. nec obqd̓ dicitur de poſtula. cum iſta non fiat ita publice ⁊ ſolenniter vt illa. ⁊ cum hic nullus interſit. ⁊ ſic ſoluitur de poſtūlabone. ij. ꝟ. nec nocebat. Sed ſi ſuperior ignorans reuocationem dedit licentiam. tenet licentia ẜm Inno. qͣꝫuis ẜm eumdiſtingui poſſet. an per procuratorē an per nūciū petierit ceſ-