cū hēat. parere nccͣe. ¶ Idē.Oraᵇ ſua cuilibet ē noci¶ Idemua.☞A queᵉ fiunt a iudice ſi

ad eius nō ſpectant officiū viribus nō ſubſiſtunt. ¶ IdemCiētiº ⁊ ꝯſentiēti nō fitiniuria neqꝫ dolus. Id̓

ff. ad. l. acqͥ. liber hō. ij. vbi de hoc plene no. Et no. ꝙ ſic̄ dolocaret qͥ iudicis obtꝑat p̄cepto. ita ecōuerſo dolo nō caret quiiudicis nō obtꝑat p̄cepto. ff. e. ti. l. nō p̄t dolo carere qͥ imꝑiomagiſtratus non obtemperauit.a Cū hēat redditiuū cāe. In his ergo in qͥbꝰ nō hꝫ ncc̄e parere vt in atrocioribus que ad ſuū nonſpectāt offm̄ dolo n̄caret. vt. sͣ. dixi. ⁊ facit de ſen. ex. vniuerſitatis vbi ꝟberansmonachum ſi ē laicꝰlicet hoc faciat d̓ mādato abbatis ſui excōicatus ē. Et no. dicit ꝙ habeat parereneceſſe. ſicut enī neceſſitas excuſat a furto. vt de conſe. di. v.diſcipulos. sͣ. de furt. c. iij. ad hoc facit ad. l. ro. de iac. l. ij. §.cū in eadē naui. ſic ⁊ a dolo. vt hic vides. cū ergo nullū maleficium ſine dolo vel lata ſaltem culpa que dolo comparaturxv. q. i. aliquos. de ſen. excom. c. i. ff. de iniur. l. illud. ergo aquolibet maleficio excuſat neceſſitas qd̓ intelligaſ vt. sͣ. dixiEſt autē regula hec in argumēto ad qōnem de eo qui ad mandatum eccleſie reddit debitum vxori pendente lite adulterijvel ꝯditiōs. de hoc no. xxxiiij. di. ſi cꝰ. ⁊ de ꝯiu. ẜuo. ꝓpoſuitOra ſua. hec regula ſumpta ē ex. l. ff. e. ti. in ꝯdēnationme. §. vnicuiqꝫ. Pone caſum in eo qui ē in mora ſoluēdi decimas. qꝛ pereunt periculo ſuo etiā caſu fortuito. xvi. q. i. decime. Idem in cōmodatario vel depoſitario qͦfuit in mora. de cōmo. c. vno. de dep̄o. bona fides. Idē in fure qui ſtatim eſt in mora. C. de fur. l. ſubtracto. Circa hanc tn̄regulā noº. ꝙ ad hoc ꝙ quis dicat̉ moroſus requirit̉ ꝙ ſciatſe debere vel ſcire debeat ꝙ interpellatus fuerit a die vel homine ⁊ ꝙ habuerit poſſibilitatē dandi. hoc habes. ff. de re.cre. l. ꝙ te. ⁊ tūc tenet̉ moroſus de caſu fortuitu. etiā ſi eodeꝫmodo fuiſſet res apud dn̄m ꝑitura ẜm Accur. lꝫ Mar. ꝯͣ. vtno. in. d. l. ꝙ te. ⁊ ꝓbat̉. ff. de le. i. cū res §. vlti. fortaſſis enimdn̄s rē vendidiſſet ⁊ apud aliū ꝑijſſet. ⁊ hoc tꝫ Ber. sͣ. de cōmo. c. vno. ⁊ de depo. bona fides Et no. ꝙ di. mora ſua. nā induobꝰ reis debēdi altero īterpellato alt̓ liberat̉ īteritū ſpēi.ſed interpellatꝰ tenet̉. ff. de vſur. l. mora. in fi. Itē mora fideiuſſoris ſibi nocet nō reo quo minꝰ liberet̉ interitu ſpēi. ſecusccōuerſo. ff. de ꝟ. ob. l. cū filiꝰ. ⁊. l. mora. ⁊ hoc qꝛ fideiuſſorhꝫ cām a reo nō reꝰ a fideiuſſore. Unū no. ꝙ ſi debitor primofuit in mora ſoluēdi. ⁊ pꝰ ea creditor in mora recipiēdi vel ꝯͣ.ꝙ vltima mora nocet. vt. ff. de vſu. l. creditor. ⁊ vide qd̓ not.de deci. cū hoīes. De mora aūt ⁊ multiplici eiꝰ effectu pleneno. ff. de vſu. l. mora. Sed nunqͥd mora ſemel ꝯmiſſa purgaripōt. ⁊ videt̉ ꝙ nō. xij. q. ij. longinqͥtate. xx. q. ij. puella. d̓ ele.cū in cunctis. ibi elapſo tꝑe. de ſuꝑ. ne. p̄. lꝫ. ⁊. c. vl. ff. de ac. ⁊ob. l. traiecticie. C. de cōtra. ⁊ ꝯmit. ſti. magnā. Contra ꝙ poſſit purgari. xviij. di. c. i. vbi de hͦ. ⁊. c. di. qm̄. de ſuꝑ. ne. ꝑ. lr̄aſde ele. ꝙ ſicut. in fi. de re. ec. nō ali. ſi qͥs p̄ſb̓roꝝ. de lo. ⁊ ꝯdu.ꝓpter in fi. ⁊. c. potuit in fi. vbi de hͦ. ⁊ de elec. c. vl. ff. ſi quiscau. l. ⁊ ſi pꝰ tres. ff. de ꝑi. ⁊ ꝯ. rei ven. l. i. C. de fideiuſ. ſancimus. sͣ. e. li. de p̄ſb̓. ſi tibi. So. dic ꝙ vbi dies p̄figit̉ a canonevel lege penā īponēte mora purgari n̄ pōt. pena enī ſcl̓ ꝯmiſſa nō purgat̉. ⁊ ſic intelligunt̉ pͥma iura ⁊ hec regula. ⁊ hoc ēverū niſi eadē lege vel alia vel canone caueat̉. in eo cāu mōrā poſſe purgari ⁊ penā euitari. ⁊ ſic intelligant̉ ꝯͣria. Lex ātilla ⁊ ſi poſt tres loquet̉ de p̄ꝑatorijs iudicioꝝ in qͥbus morabn̄ purgat̉ vt ibi. cū ſuis ſi. ſed pꝰ lit. ꝯte. nō purgat̉. ff. de ꝟ.ob. l. ſi inſulā. multo ergo minus purgat̉ pena ſcl̓ cōmiſſa niſiforte fingeret̉ nō fuiſſe in mora. ij. q. vi. biduū. de re iudi. cuꝫbertoldus. ff. de in inte. reſti. l. diuꝰ. ſic̄ enim a pena canonisnō appellat̉. sͣ. de ap. ꝯſuluit. iij. ⁊. c. qꝛ nos. nec a pena legis.vt. ff. de. ꝟ. ſi. ſi qua pena. ſic nec purgat̉. vt. sͣ. dictū ē. ⁊ hocno. Gar. sͣ. eo. li. de ele. cupientes. §. ꝙ ſi ꝑ. xx.e A q̄ fiunt. hec regula ſumpta ē ex. l. ff. e. t. l. ſcm̄ a iudice. Po. ca. lxviij. di. qͦꝝ viceſ. vbi ſimplex p̄ſo̓r or-

dines ꝯferēdo chriſmādo ꝟgineſ ꝯſecrādo. nil agit. sͣ. e. li. depe. ⁊ re. īdulgentie. vbi n̄ tꝫ indulgentia data ab ep̄o vltra tenorē ꝯcilij generalis. ad idē. ff. de iur. o. iud. l. vl. vbi d̓r ex traterritoriū ius dicēti n̄ ꝑeat̉ īpune. idē ſi ſupra iuriſditionē ſuāvelit ius dicere Et hꝫ hec regula locū etiā cū bonū ē id qd̓ facit iudex. tn̄ ex quoad eius nō ſpectat of9dficiū viribꝰ nō ſubſiſtit. pone exemplumribuxcvi. di. bn̄ quidem.bonū eſt enī ſtatuereres eccl̓ie alienari n̄poſſe. xij. q. ij. ꝑ totūde re. ec. nō ali. ꝑ totū. tn̄ ſtatutū imꝑatoris ſuꝑ hoc nō valuit. qꝛ ad eiꝰ nō ꝑtinebat officiū. vt ibi. ad idē de ap. dilectiſ ibienī officialis archiep̄i bonū ⁊ equū decreuerat. tn̄ qꝛ id ad ſuum nō ꝑtinebat officiū rōne appellatiōis interpoſite ad papānō valuit qd̓ fecit. generale enī ē ꝙ nō ſufficit bonū facere niſi ⁊ bn̄ id fiat. xvi. q. i. monachi. ij. de poſtu. c. ij. ff. de re. mili.l. iij. §. in bello. ⁊ facit. xxiij. q. v. relegentes. ⁊ de collu. c. i. ⁊quod ibi no. Et qd̓ dicit regula ea que fiunt a iudice. al̓s ſubaudi. nam in eo ꝙ facit nō ꝑtinens ad officiū ſuum nō dicituriudex. ſicut ergo ꝓcurator fines mandati nō debet excedereſic nec iudex fines iuriſditionis. ⁊ hoc dico ſiue ſit ordinariuſſiue delegatus ſiue arbiter. ſaluo eo qd̓ de progatione no. sͣde offi. dele. Pͣ. ⁊. G. Queri ſolet. ſi iudex qui de. x. tm̄ poteſtiudicare iudicat de. xx. an valeat ſnīa in. x. dixit Iohan. ꝙ nōqꝛ res iudicata nō poteſt ꝓ parte tenere ⁊ ꝓ ꝑte nō tenere. fffami. her. ī hoc iudicio. ⁊ hoc ip̄e no. ij. q. vi. §. diffinitiua. ꝟ.cum certa rōne. in fi. Ad contraria ibi ſignata. xij. q. ij. ſiquosde ſeruis. C. de dona. ſancimus. pōt rn̄deri id ſpāli fauore donationū. Ad decre. de ar. cū tꝑe. de p̄ben. dilectus. poteſt dici ꝙ ibi ſnīa continebat plura capitula. vnde in vno pōt tenere in alio nō. hic aūt cōtinet vnū tm̄. ⁊ cum Io. cōcor. Accur.ff. de iuriſdi. om. iudi. l. vl. Hu. tamē ⁊ Lau. tenent cōtrariuꝫ.ſcꝫ ꝙ ſententia bn̄ tenet in .x. ⁊ dicunt ſnīam reſcindi tantumin ſuperfluo. ⁊ hoc no. ex verbis illius. ꝟ. cum certa. dum dicit ꝙ contra ius geſtū videt̉. C. qn̄ ꝓuo. nō ē ne. l. certa. ⁊ proeis facit qd̓ no. de dona. apl̓ice. ⁊ regula. jͣ. e. vtile. ⁊ qd̓ ibi dicam. Pro Ioan. optime facit predi. decre. sͣ. e. li. de pe. ⁊ re.indulgētie. Pro Pu. ⁊ Lau. sͣ. e. li. d̓ arb̓. c. i. ff. d̓ ar. l. diē. §. ſipl̓es. Et facit hec regula ꝓ his q̄ dixi. sͣ. eo. ꝙ qͥs mandato.Ad primum caſum cōtra. xcv. di. c. i. vbi preſbyteri chriſmabant in fronte. Sed illud ad tempus a gr̄e. fuit ſpāliter cōceſſum ⁊ dic vt ibi. ⁊ tunc ad eorum ſpectabat officium. ⁊ ſi nonex ordine ex demandatione. ⁊ vide qd̓ de hoc no. de cōſe. di.v. manus. in vlti. glo. nec habet locuꝫ hec regula in ſpūalibꝰque potius dependent ex poteſtate ordinis qͣꝫ iuriſditionis.Hinc eſt ꝙ ſi ep̄s qui hoc poteſt ex ordine conſecret alienā eccleſiam vel altare vel ordinet alienū ſubditū. qd̓ nō pōt ex iuriſditione. conſecratio tamē ⁊ ordinatio bene tenet. licet ordinatus executione careat. vi. q. i. ep̄s in dioce. de tempo. or. qtranſlationem. ⁊ dixi. sͣ. eo. ratum.dCienti. hec regula ſumpta eſt ex. l. ff. eo. ti. l. nemo vldetur fraudare eos qui ſciunt ⁊ conſentiunt. Ponecaſum in ingenuo qui ſciens ⁊ cōſentiens contraxitmatrimonium cum ſerua vel econtrario. xxix. q. ij. ſi quis ingenuus. ⁊. c. ſi femina. In clericis qui ſcienter ⁊ voluntate iōcōſa ſe adinuicem percutiunt. sͣ. de ſenten. excom. c. i. Item īeo qui ſciebat rem quam emebat ſeruitium debere. ff. de act.emp. ⁊ vendi. l. i. in fi. ⁊ concor. ad hanc regulā. jͣ. co. eum quicertus. Et ꝙ dicit hec regula ſcienti. dic vel ſcire debenti. ff.de edil. edi. l. i. §. ſi ītelligat̉. ad hoc. xvi. di. ꝙ dicitis. sͣ. d̓ cle.ex. mi. apl̓ice. sͣ. ꝙ me. cauſa. c. penult. in fi. Item dic ſcienti aprincipio. ſecus ſi ex poſtfacto. ff. de edil. edic. l. iuſtiſſime. §vl. Et noͣ. ꝙ dolus malus eſt omnis caliditas fallacia machinatio ad circūueniendū fallenduꝫ decipiendū alteꝝ adhibita