De ſen. excō. ſu. ⁊ inter. C.

iniūxiſſet nā tūc ar̄iep̄ſ ad cautelā abſoluer̄: p̄t eū. ¶ Sil̓rᵇ ſialiqͥs ꝓponat ſe an̄ diffinitīaꝫſnīaꝫ ī iudicō l̓ extra pꝰ appellatōꝫ ex cā legitīa īt̓poſitā viculo excōicatōis aſtrictū. pōtar̄iep̄s poſtqͣꝫᶜ ſibi d̓ hoc ꝯſtiterit ēt p̄uſqͣꝫᵈ īcipiat de veritatecāe appell̓onis ꝯgnoſcere abſolutiōis illi bn̄ficiū ad cautelā iuxta formā eccīe impartiriEcernimꝰ? Alex. iiijd vt iudices ſecl̓ares perLcēſurā eccīaſticā ab eccīaſticꝭ iudicibꝰ canonicat monitōe p̄miſſa repeller̄ excōicatos ab agēdoᵍ pr̄ocinandoꝰ et

teſtificādo ī ſuis curijs ⁊ iudicijs ꝯpellant̉. ¶ Gre. x. ī ꝯci.gn̄ali lugdun.c Onſtōꝫᵏ felicꝭ recordaAtōis īnocēˡ. pape. iiij.p̄deceſſorꝭ nr̄i qͥ prohibꝫ ꝑticipāteſ excōicatꝭ ea ꝑticipatōeq̄ ſolā mīorēᵏ excōicatōꝫ īducit. mōitiōe cāonica n̄ p̄miſſamaiori excōicatōe ligari d̓cernēs ꝓml̓gatā alit̓ excōictōiſnīam n̄ tenereᵇ ad tollendumoēꝫ ābiguitatis ſcrupulūʸ declarantes decernimus. ita demū eſſe monitōꝫ canonicam īhoc caſuq: ſi alijſ rite ẜuatꝭˣ eoſqͥ monent̉ exprimat noīatimꝰ

Uel propter delictum illiꝰ cui clemoſynā tribuere volebat.qꝛ vtilius panis eſuriēti tollitur qͣꝫ ⁊cͣ. v. q. v. non omnis.a ¶ Abſouere. al̓s vbi ita replicaret̉ denūciarꝫ ſnīaꝫ illā nulb ¶ Sil̓r. qd̓ hic dic̄ dixerat. sͣ. e §. ſꝫ ſi ex cā lā. sͣ. e. ꝑ tuasc ¶ Poſtqͣꝫ. de hoc noͣ. ꝙ neceſſe ē ꝯſtare prius appellatū qn̄fieri hꝫ relaxatio adcautelā de excōication que dr̄ lata p̄et ꝑ hoc iā obtinui īcā q̄ petebat̉ abſolutio ad cautelā excōicatōis que dicebat̉lata ꝑ ap. legitimaꝫet eodē die lata fuerat excōicatio ⁊ int̓poſita appellatio.nec apparebat queprimo. dicebāt eī ꝙpetens hoc neceſſehēbat ꝓbar̄ .ſ. ꝙ prius appellatū fueratlꝫ nō habeat neceſſiꝓbare ꝟitatē cauſeqꝛ illa ꝓbata nō abſolueret̉ ad cautelāīmo ꝓnūciaret̉ nulla ſnīa. sͣ. e. ꝑ tuaſ. d̓of. dele. cū ꝯtīgat. ⁊ita ē verū ꝑ hāc lr̄aꝫtunc ergo iudex appellatiōis abſoluitad cautelā qn̄ ꝯſtat ꝙ poſt appellationeꝫ lata ē ſnīa excōicatōis. nec adhuc cōſtat de ꝟitate cauſe.d ¶ Priuſqͣꝫ īcipiat. plꝰ ergo poteſtatis hn̄t in hac abſulutōne ad cautelā qͣꝫ ī inhibitōe quā facere nō pn̄t niſi priꝰ incipiāt cognoſcere de ꝟitate cāe ap. interpoſite āte diffinitiuam.qd̓ dic vt. sͣ. e. li. de ap. romana. §. ꝙ ſi-Ecernimus ſeculares. certū ē ꝙ poteſtas ſecularisminor eſt eccīaſticā. sͣ. de ma. et obe. ſolite. et ei ſubēvt ibi. et. xcvi. di. duo ſunt. et iō cenſura eccīaſtica coerceripōt vt ſeqͥtur Et quid cōtinet̉ noīe cenſure habetur. sͣ. de ꝟ.ſig. querēti. et cōcor. ad hāc decr. sͣ. e. li. de fo. cōpe. c. ij. ⁊ deiniur. licet. sͣ. de excep. c. ij.f ¶ Canonica. xxiiij. q. iij. de illicita. ij. q. ij. c. indigne. sͣ. d̓ ſē.ex. ſacro. et ille recte dicet̉ canonica d̓ qͥ cauet̉. jͣ. c. ꝓx. ij. rn̄.g ¶ Agendo. et recōueniēdo. qꝛ ſicut nec agere ſic nec reconuenire pōt. sͣ. de excep. cum inter priorem a defendēdo nonrepellitur. vt. sͣ. de iudi. intelleximus. ratio ibi patꝫ. et quidde impetrando vidiſti. sͣ. c. li. de. preſcrip. c. i.h ¶ Patrocinādo. eccīa ergo priuat aliquē īterdū ꝑpetuo īterdū ad tp̄s officio poſtulādi. ⁊ ꝯcor. sͣ. de heret. ſi aduerſet. c. excōicamus. §. credētes. sͣ. e. li. de penis felicis. §. quodliquis ad fi. et ꝓcedit hoc etiā interdum ex alieno delicto vtibi. et ſunt iſti partim de prīo ordine nō poſtulantiū. qꝛ etiaꝫꝓ ſe poſtulare nō poſſunt in agendo de quo dic vt. iij. q. vij.§. tria. Eſt aūt poſtulare deſideriū ſuū l̓ amici ſui ī iure apd̓eū qͥ iuriſdictionis p̄eſt exponere l̓ alteriꝰ deſiderio ꝯͣdicerevt ibi. ⁊. ff. de poſt. l. i. ⁊ intellige hoc nō ſolū ī aduocato ſꝫ īꝓcu. sͣ. de ꝓba. poſt ceſſionem. ſi eī nō audit̉ ꝓ ſe multo minus ꝓ alio. iiij. q. vi. oībꝰ. ad hoc. sͣ. e. dilecto.i ¶ Teſtificādo. excōicatus ergo maiori intelligas teſtificarinon pōt. sͣ. de teſti. veniēs. ij. in fi. vnde ſi dicat̉ excōicatiōisſnīa nulla. in defectū ꝓbationū cōſueuerunt abſolui ad cautelā vt ibi vides ꝙ non p̄t teſtificari. ſꝫ nūqͥd excōicatꝰ pot̓itteſtari. de hoc ꝑ Inno. de do. et contu. ꝟitatis. ꝑ hoſt. de excep. pia. per gar. de vſu. quāqͣꝫ ꝑ guil. in ſpe. de īſtr. edi. §. cōpendioſe circa prī. Et vr̄ ꝙ lꝫ iſta iudicialia ꝓhibeātur. exͣiudicialia non. ſic̄. sͣ. e. ſolet ad fi. ẜm ho. et gar. teſtari nō pōt.qꝛ ſeparatus ē a cōione eccīe et ſeparato a cōione eccīe om̄e

beneficiū ex legibꝰ deſcēdens interdicit̉. et guil. ſequens Inno. et pe. de ſamp. tꝫ. sͣ. de except. pia. ꝙ pōt teſtari. ⁊ pe. devndala tenuit opi. ho. et gar. et hoc ꝓpter periculū cōioniscū excōicato cui cōicandū nō eſt et denegat̉ in aucͣ. de priui.do. he. mu. nō p̄ſtā. §. an̄pe. et actꝰ legitimi eis interdicūt̉ vihic. et ē ſi. ẜm eos d̓portato qͥ ē inſtabil̓.ff. d̓ teſt. eiꝰ cui. §. i.ar. ꝓ ⁊ ꝯͣ. sͣ. d̓ he. exꝯmūicamꝰ. §. credētes. Quid dices detabellionatū. nūqͥdinſtr̄m ꝯfectum perexcommunicatū vꝫvr̄ valere. ar. p̄. §.credētes. vbi dr̄ deexcōicato. ꝙ ſi ſatiſfacere ꝯtēpſerit. jͣ. ānū extūc inſtr̄a ꝑ ipſuꝫ cōfecta nō valētergo a ꝯͣrio priꝰ .i. āte annū cōfecta valebāt. licꝫ eſſꝫ excōica. alij ꝯͣ ꝓ qͥbꝰ optīe. iij. q. iiij. nl̓lꝰ ibinl̓lꝰ. ānathēatizatorū ſuſcipiatur nec aquoqͣꝫ credat̉ q̄ abeis dicunt̉ vl̓ cōſcribunt̉ .sͣ. e. nouerit. alij vt hoſt. ⁊ guil. dicunt ꝙ qͣꝫdiu eiꝰ excōicatio ē occulta vꝫ inſtr̄m ab eo cōfectūvl̓ ſi ſit manifeſta nec pōt ꝓbari. ar. ff. de. of. p̄ſi. barbariꝰ. iijq. vij. §. tria. C. de teſti. l. i. sͣ. de re iudi. ad ꝓbādū. de excep.pia. §. ſi vero. ſecus ſi ſit notoria. de excep. exceptioneꝫ. decoha. cler. et mu. veſtra. ſic̄ eī ibi notoriꝰ ꝯcubinarius ſuſpēſus ē quo ad ſe. et quo ad alios ita notorie excōicatus tabellio et p̄tor publice nūciatꝰ repellit̉ etiā ab extraiudicialibꝰ.jͣ. c. licet.Unſtōꝫ. Nō vꝫ excōicatō lata ī ꝑticipantes. niſi fuec rit moniti noīati. et canonica monitō d̓r que hꝫ dieꝝinterualla. niſi neceſſitas facti aliud ſuadeat. h. d.l Innocencij. sͣ. e. ſtatuimus.m ¶ Participatōe. denotat ꝙ eſt quedā ꝑticipatio que inducit maiorē .ſ. que in crimīe fit. sͣ. e. ſi cōcubīe ⁊. c. nuꝑ. ē alia q̄īducit mīorē. vt cū qͥs ꝑticipat ſciēter excōicato maiori in locutōe oſculo mēſa et ſi. et ab hac excipiunt̉ certe ꝑſone vxorfilius ſeruus ⁊ alij de qͥbus. xi. q. iij. qm̄ multos. sͣ. e. ꝙ ī dubijs. et. c. ſe. ⁊ ẜm guil. et gar. incurrit qͥs mīorē excōicatōꝫmittendo nuncium vel lr̄aꝫ excōicato ac ſi ille ꝑſonaliter loqueret̉. ad hoc. sͣ. e. li. de elec. vbi ꝑiculū. §. nulli. ipſi enī loqͥvidetur nunciū mittendo vel litteras. ff. de. cōſti. pe. l. et licꝫn ¶ Minorem. de ipſius affectu habetur. iij. q. iiij. engeltrudam sͣ. de excep. a nobis.o ¶ Nō tenere. idē ī ſupēſione et īterdicto. jͣ. c. ſtatutum.p ¶ Scrupulū. hoc dicit. qꝛ an̄ iſtā ꝯſtōꝫ ſi iudex monebat ingenere ꝙ nullus cōicaret. dicebāt quidā talem monitionemcanonicam. alij contra quod dubiū hec conſtitutio declaratq ¶ In hoc caſu .ſ. quando propter participationem vult ꝑticipantes excommunicare maiori.r ¶ Seruatis .ſ. ꝙ inſeratur cauſa ſuper qua fit monitio. ⁊ ꝙſint preſentes per quos poſſit probari et ꝙ ſit ibi interuallasͣ. e. ſacro. et. jͣ. e. c.g ¶ Noīatim .ſ. ꝓprijs noībus exp̄ſſis vel alijs indubitabilibus circumſtantijs que habebant vicem proprij nominis. ffſi cer. pe. l. certum. sͣ. de teſti. licet. ij. sͣ. e. lib̓. e. titu. c. ij. Idēſi dicat̉ moneo filium. p. cum ille vnicum filium habeat. ff.de libe. et po. l. ij. et īſti. de exhe. liberorum. §. nominatim. ſecus ſi duos haberet. quia tunc neuter eoꝝ monitꝰ videt̉. vt