De ſen. excō. ſu. ⁊ inter. CXIX.

cōicatōeꝫ in ſcriptꝭᵇ ꝓferat etcāꝫ: excōis exp̄ſſe conſcribat:ꝓpt̓ quā excōicatō ꝓferat̉. exēpluꝫᵍ vero hmōi ſcript̉e teneat̄ excōicatoᵏ tradere īfra menſeꝫ ſi fuerit reqͥſitꝰⁱ ſuꝑ qua reqͥſitōe fieri volumꝰ publicū īſtr̄m vl̓ lr̄as teſtīoniales ꝯficiſigillo autēticoᵏ conſignatas.¶ Siqͥs aūt iudicūⁱ hmōi cōſtōis temerariꝰᵐ extiterit violator ꝑ mēſeꝫᵏ vnū ab īgreſſuꝰeccl̓ie ⁊ diuīs officijs noueritſe ſuſpēſuꝫ. Suꝑiorᵏ vero adquē r̄currit̉ ſnīaꝫ ip̄e ſine difficl̓tateq relarās latorē excōicato ad expēſas ⁊ oē ītereſſe cōdēnet. et al̓s puniat aīaduerſion ꝯdigna: vt pēaˣ docēte di

ſcāt iudices: qͣꝫ graue ſit excōicatōuꝫ ſnīas ſine mat̓itate debita ſulminare. ¶ Et hec eadēī ſuſpēſiōis ⁊ īterdicti ſētētiisvolumꝰ obẜuariᵍ ¶ Caueantaūt eccl̓aꝝ p̄lati ⁊ iudices vniuerſi: ne p̄dictā penā ſuſpēſionis īcurrāt qm̄ ſi ꝯtīgeret eosſic ſuſpēſos diuīa officia exeqͥ:ſicutᵗ prius irregl̓aritatēʸ n̄ effugiēt iuxta canōicas ſanctiones. ſuꝑ qua nō niſi ꝑ ſūmuꝫpōtificē pot̓it diſpēſari..I¶ Idē in eodem.1Oletʸ a nōnull̓ꝫ īdubiuꝫ r̄uocari: an cū aliqͥſꝑ ſuꝑiorē. abſolui poſtulat adcautelā: dū ī ſe latā excōicatōnis ſnīaꝫ aſſerit eſſe nullā: ſine

dixi. sͣ ē. li. de cē. c. i.e Cauſaꝫ. vt qꝛ perēptorie citatuſ corā nob̓ renuit ꝯparer̄et de iuſticia rn̄ſurus l̓ qꝛ iuſſus. vt. jͣ. talē diem. c. ticio ſolueret ad que ſibi ex cā depoſiti tenebat̉ ꝙ facere recuſauit iccirco ⁊cͣ. et ē hic ordo retrogradus. qꝛ prīo dꝫ cāꝫ exprimere ⁊poſtea excōicare. ſꝫnūqͥd hec ꝯſtō locuꝫhabet cum excōicatio fertur ꝯͣ incertaꝫperſonam. vt. v. qvi. quidam. et. sͣ. deof. or. di. ſi ſacerdoſdicunt quidā ꝙ nonad hoc. sͣ. e. li. d̓ ele.qui ꝯͣctam. ſed tutiꝰeſt tenere contrariūtum qꝛ hec conſtitutio generaliter loqͥt̉tum quia certam ꝑſonā lꝫ nō expreſſaꝫligat ſententia q̄ tn̄poſtea exprimet̉. adhoc. jͣ. 2. romana. §.caueāt Et noͣ ex haclr̄a duas diuerſitates inter ſententiasexcōicatōnum ⁊ alias diffinitiuas. qꝛ vtraqꝫ dꝫ fieri ī ſcrijtis. ſed ſi diffinitiuanon feratur in ſcriptis non tꝫ. de re iu.nuic. vlt. ſententia autēexcōmunicationis lꝫ non ſit facta in ſcriptis tꝫ. ſed locum habēt pene que. jͣ. ſequūtur. Itē in diffinitiuis nō eſt neceſſe exprimere cauſam. sͣ. de re iud. ſicut. ſꝫ in ſnīa excōicatōis ſecꝰvt hic vides.f ¶ Propter quam. ⁊. lꝫ falſa ſit cā ligat tn̄ excōicatio. xi. q.iij. c. j. et. ij. sͣ. e. ſacro. de abſolutōe dic vt. sͣ. de of. or. ex ꝑteg ¶ Exēplū totale. al̓s nō eſſet exēplum ſed pars.h ¶ Excōicato. per hoc videt̉ loqui cū excōicatur certa perſona. fateor hoc ad traditionē exemplil ¶ Requiſitus. al̓s ergo non habebit locū pena q̄ ſequit̉. etē ſi. sͣ e. li. de ap. vt. ſuper. et. c. ab eo. et intelligo ꝙ reqͥſitiofiat loco et tēpore ꝯpetentibus. ar. p̄. c. ab eo. et. sͣ. de ele. cūin veteri. et intelligo menſem a die ſnīe non a die recuſatiōisſic. ij. q. vi. §. diffinitiua. ꝟ. iudicibꝰ. ⁊. C. de. ap. l. iudicibusſi aūt reqͥrat̉ poſt m̄ſem nō hꝫ locū hec ꝯſtōis pena. ſꝫ nihilominꝰ illaꝫ dare tenetur ſicut et cetera acta cāe. de ꝓbat. qm̄contra. ad hoc de do. et contu. cum dilecti.k ¶ Attentatio. iſta ſunt paria. sͣ. de fi. inſtru. c. ij. ad. ideꝫ. sͣ.e. li. de of. or. ſi canonici ſꝫ nūquid ſufficerēt teſtes. vr̄ ꝙ ſicC. de fi. inſtru. l. ī exercēdis. sͣ. d̓ fi. īſtru. cū ioānes. dic illudregulare ſꝫ hoc ſpeciale ſicut et alia que dixi. sͣ. de cenſi. c. i.l ¶ Iudicum. quorumcūqꝫ vt etiam ſacerdotes excōicanteshic ſeruare debeant. sͣ. de of. or. cum ab eccīarum pena tam̄ſuſpenſionis de qua. jͣ. ſequitur in epiſcopis locum nō hꝫ. vt.jͣ. e. quia periculoſumm ¶ Lemerarius. nūquid requiritur ꝙ ſit in dolo. qd vidotur per hanc litteram. ad hoc. ff. vi bo. rap. l. ij. §. doli malidic ꝯͣ. qꝛ ſufficit ꝙ in negligentia ſtulticia vel fatuitate hocfecerit. ad idē. ff. de iudi. eum quem temere. et eſt ſi. sͣ. e. li. necle. vel mo. c. ij. et ꝑ litteram iſtā puto ꝙ ſi excōicator nō fuitin aliqua culpa puta non erāt neceſſaria ad ſcribēdum et ꝑiculū erat in mora. credo ꝙ nō habeat locum pena. ad hoc. ff.de vſufr. equiſſimum. et. sͣ. de ele. indemnitatibꝰ in fi.n ¶ Menſem. quo lapſo ipſo iure reſtitutꝰ eſt. lxxx. di. ſi qͥsammodo. et. sͣ. de ſpon. non eſt nobis.

o ¶ Ingreſſu eccleſie. de hac ſuſpenſione habes. jͣ. e. is cui.et adde quod dicam. jͣ. e. is qui.p ¶ Superior. iſtud ſatis habebamus. sͣ. e. ſacro.q ¶ Difficultate .ſ. cautōis exigende vel remiſſionis faciēder ¶ Pena. ſic. sͣ. de vſupal. niſi ſpecialis. xxviii. di. in. §. i. qͥea.s ¶ Obſeruari. ⁊ ſiciſta tria ſūt paria ⁊habes ſi. in. eo. ti. iscui. ad idē. sͣ. de ap.ad hec qm̄. ⁊. c. dilectus. de cōſue. cumdilectꝰ. de ele. cū inter. R. cū ſi. et intelligas de interdcō ul̓ſuſpēſiōe etiā a ſpiritualibus ꝓlata ſecſi interdiceret̉ īgreſſus ciuitatis vel pomerij. ff. de ſer. expor. cui pacto. ff. deinterdic. et rele. perto. ẜm moder. qͥ dehoc plene noͣ. in p̄. d̓cre. ad hec qm̄.t Sicut prius. qͣſiin officio ſuo agensvt dicit canō. xi. q. iij. ſiqͥs ep̄s in ꝯcilioquod ꝟum ē in quocūqꝫ officio cantando. et in quibuſcuniiqꝫ horis officiet eccleſiam. vt in p̄di. canone. et ꝯcor. sͣ. e. li. de re iudi. cū eterniv ¶ Irregularitatē. qd̓ ergo in antiqͥs canonibus ſtatutumerat de excōicatis extenditur ad ſuſpenſos. xi. q. iij. c. ſiquiſep̄us damnatus. et. c. ſiqͥs ep̄us in concilio. et. sͣ. de re iudi.cum eterni.x ¶ Summū. Nō caſum ſpāliter reſeruatū ro. pō. alios hēsde of. leg. ꝙ trāſlationem. et de exceſ. p̄la. ſicut vnire.Olet a nōnullis. qui petit abſolui ad cautelā dicēsexcommunicationis ſnīam in ſe latam eſſe nullamabſoluetur cuiuſqͣꝫ ꝯͣdictiōe nō ob. niſi dicat̉ ⁊ ꝓbetur jͣ. octo dies excōicatos pro manifeſta offenſa qui probatſe excōicatum poſt appellationem probatione pendente iniudicijs euitabitur. extra iudicium vero non. hoc dicit.z ¶ A nonnullis. ſcholaſticis vel iure peritis cōflictum rationum habentibus. ſic. sͣ. de reſti. ſpo. frequens.a ¶Superiorem excōicatoris. qd̓ dic vt. sͣ. e. per tuas. et ꝑhanc litteram que ſic generaliter loquitur. dixit ber. ꝙ quilibet iudex ordinarius et delegatꝰ hanc abſolutionē impartiri poſſunt. Inno et alij ꝯͣ in delegato dicentes ꝙ delegatusetiam pape nō abſoluit ad cantelam in generali cāe cōmiſſione. delegata enim poteſtas ē ſtricti iuris et id ſolum p̄t qd̓ eiſpecialiter ē cōmiſſum et ſine quo cā expedire non pōt. sͣ. deof. dele. c. i. et. c. prudentiam. ſed ſine abſolutionē ad cautelāpōt cauſa expediri. qꝛ cum patebit illum excōicatuꝫ poteritper legatum in veritate non ad cautelā abſolui. vt in. c. prudentiaꝫ. ſed ꝙ delegatus pape abſoluat ad cautelā videt̉ expreſſum sͣ. de ap. ad pn̄tiam ſed qui tenent ꝯͣ. dicunt ꝙ illudfuit ꝓpter ſpecialem commiſſionem. vel illud in adiutoribꝰſecus in delegatis quaſi auditores habeant ordinariam. dea ¶ Contradictionis ipſius excommunicatoris vel aduerſahoc de reſcrip. auditor. in cle. in. i. glo.rū. qui illum fecit excommunicari. vt. sͣ. de ap. qua fronte. et.jͣ. ſequitur.b ¶ Et an ante. ſecunda queſtio.¶ ¶ Hmōi .ſ. ad cautelam. idem̄ puto etiam ſi non peteret ab4

Q 4