De decimis.
verbo ⁊ oꝑe īformetꝭ eoſdē.vt ad ſolutōeꝫ p̄dcōꝝ ꝓmꝑtevolūtatꝭ? aīo ſint ītēti.¶ Aexāder quartꝰ.Tatutoʰ ꝑpetuo d̓ claramꝰⁱ ꝙ īdultū illud apl̓icū qd̓ pleriſqꝫ ꝯcedit̉ vt noualiū decīas ꝓ ea portōe ꝑciꝑe valeāt qͦ vetes eos ꝯtīgūtad illas noualiū d̓cias quastp̄eˡ illo quo impetratū l̓ obtētū extitit hic īdultū alij poſſid̓bātᵐ cū d̓ hoc ī ipſo mētio nulla fiat nll̓atenꝰ ſe extēdit necad alias ēt niſi ī his tm̄ locꝭ vbi veteres tūc qn̄ dictū īdultūīpetratū fuit. ipſi īpetratoreshēbāt. et ꝓ eaº ſolūmō portōne qua ip̄i tꝑe īpetratōis huiuſmōi ꝑcipiebāt ātiquas.Statuimuſꝰ preterea ꝙ idemindultum obtentum ab his q̄tempore inpetrationis totaliter veteres percipiebant decimas. vltra medietatemq deci
marum noualium nullatenuſextēdat̉. qꝛ ſi eſt veriſil̓e. ſi tūcde plēa et ītegra ꝑceptōe veteꝝ fuiſſet exp̄ſſum. ꝙ apl̓ica ſedeſ parit̓ ⁊ ſil̓r noualiū decīaſī tā graue ꝑochialiū eccl̓aꝝ diſpēdiū īdulſiſſꝫ qd̓qꝫ rōe tal̓ īdulti ſiue impetrati iā ſiue impetrādi d̓īceps n̄ poſſit īnoualibꝰ: q̄ āmō fiēt vendicare etacqͥri vl̓ ꝑcipi pluſqͣꝫ medietates decīaꝝ ip̄oꝝ noualiū. etiā ſi āpliꝰ ī veteribꝰ hēbat̉ cū n̄ſitᶻ dd̓m aſpeꝝ ſed piū potiꝰ ⁊benignū ſi ſuꝑ d̓cimis futurorū noualiū cōtra ꝑochialiū eccl̓iarū grauamen quod ex diſtrictiōe īdulti hmōi poſſit accidere talit̓ obuiat̉. Religioſos tn̄ ciſtercien̄. ⁊ cartuſiē. ordinū ſtatuto. ⁊ d̓claratiōe huiꝰ mōi qͣꝫtū ad hos duos articulos videlicet de medietatedecimarum noualiū ꝯprehēdi nolumꝰ vl̓ ꝯſtrīgi. ¶ Ubi
l̓ vlteriorē l̓ citeriorē ꝑtē. ad hoc. v. di. ī prī. vi. di §. vl. sͣ. e.cōmiſſuꝫ. et. c. in aliqͥbus ī fi. et. c. apoſtolice. cum ſi. Sꝫ hecopīo ē falſa et reprobata per oīa iura. et per cōciliū generalesͣ. ę. ī aliqͥbus. vbi dicit ītegraliter decimas ꝑſoluēdas. Alijtheologi dicūt ꝙ hodie decīe nō debēt̉ qꝛ olī iuſſi erant dariclericis qͥ nihil alid̓hēbāt vt nūeri. xviij. vbi dicebat̉ clericos parte decīaꝝ d̓bere eſſe contentoshodie ꝟo hn̄t p̄diavnde eis decīe nondebent̉. et hec opi.re ꝓbat̉. sͣ. e. tua nobis. Alij dicūt ꝙ decīe ī illis regionibuſin qͥbus nō eſt cōſuetudo ꝙ ſoluant̉. necexigunt̉ nec p̄dic āt̉nō ſoluere nō ſit peccatū. qͣſi extollerantia papa diſpēſꝫ qꝛvr̄ poſſe ẜm ea quenoͣ. sͣ. c. a nobis. vbiāt exigunt̉ et p̄dicātur nō ſoluere ē peccatuꝫ que opīo perhāc dec̄. et per oīacōcilia et decreta.se. ti. reprobari vr̄. īqͥbꝰ ſatiſ pꝫ ꝙ papanō tollerat ſꝫ ꝯdicitexp̄ſſe. ad hoc Exo.xxij. ibi decīas et p̄mitias tuas nō tardabis offerre. Ho.noͣ. sͣ. e. ī aliqͥbus. ꝙprediales decīe debentur lege diuina.perſonales ꝟo nonet iō ī primis nō admittit̉ cōſuetudo. in ſcd̓is ꝟo ſic. vnde ſicōſuetudo eſt perſonales nō p̄ſtari nō debent̉. et ſic intelligitur fi. ipſius decr. Sꝫ hoc Inn. execrat̉ vt dixi ī prī. et eius īhoc opi. tutior eſt. et iō tenenda eſſet. de pe. di. vij. nullusc ¶ Aliaꝝ reꝝ. puta primitiaꝝ oblationū canonicarū portionū debitaꝝ ex funeribus et eoꝝ que debent̉ ꝓpter ſuas laudabiles conſuetudīes de ſimo. ad apoſtolicā. olī ſoluebāt̉ qͣtuor genera decīaꝝ. sͣ. e. c. i. ⁊ iō hoīes bōis oībuſ abūdabātxvi. q. vij. maiores. nūc nec vna bene ſoluitur. et iō hoīes addecimā cōuertūtur. xvi. q. i. decīe. et iō domīus locuſtas nōincrepat. nec plagas amouet. xvi. q. i. reuertimini. et tollit fiſcus qd̓ non accipit chriſtus. vt in pre. c. maiores.d ¶ Alias. aliaſ aīos. ad hª. sͣ. e. qͣꝫuis. d̓ na. ex li. vē. c. vno.e ¶ Sermōibus. tale offm̄ priuilegiatū ē d̓ ſta. mo. qd̓ dei tif ¶ Uel alibi. puta ī collatōibus diſputatōibus moreꝫvel ī cōfeſſiōibus ī qͥbus iniūgere debent cōfitentibus ꝙ aliena reſtituāt. qꝛ nō dimittit̉ pctm̄ ⁊cͣ. jͣ. de re. iu. pctm̄. cū ſuiscocor. et hoc faciendo licite ab excōicatis elemoſynas r̄cipiunt. de ſen. ex. cū volūtate. priuilegiū. ergo illd̓ merent̉ amittere ꝯͣ. ſuggerendo. xij. q. iij. priuilegiū. cum ſuis ſi.g ¶ Uolūtatis. volūtariū militē ſibi elegit. xp̄s xv. q. i. nō eſtqd̓ cuiqͣꝫ. xxxiij. q. v. tūc ſaluabit̉. aliaſ īcipit qͥ ſitit ī fi.Tatuto. hec alex. ī prīa parte pōit quaſdā declaratioInes circa illas indulgentias ī qͥbus cōcedit̉ aliqͥbusvt nouaculū percipiāt decīas ꝓ ea portōe qͣ percipiebat ātiqͣs. et a qͥbuſdā ex ip̄is d̓claratōibus duoſ excipit ordies hic vſqꝫ ad. §. vbi. ibi ꝓuidet parrochijs pauperibusqꝛ decīe alijs debent̉ vſqꝫ ad. §. ſane. tertō ꝓuidꝫ circa decimas recipiēdas vel nō de manibus laycoꝝ vſqꝫ ad. §. dyoce
ſani. Iͣrto ꝓuidꝫ circa decīas ſoulēdas a religioſis ⁊ circa dio ceſanoꝝ ptātē ſuꝑ his vſqꝫ ad. §. nec eo. vbi ſtatuit noualiūde cīas religioſis nō accreſcere qͥ ātiquas de laicoꝝ māibusi ¶ Declaramus. no. qꝛ hic alex. nō ſtatuit iushabuer̄tnouū ſꝫ ātiquum declarat vnde primū dictū hēamus caſum.jͣ. de priui. c. ātepe.qd̓ īcipit dudū.k ¶ Cōtingūt. fortepriuilegio vel cōpoſitōe vel feudationevel preſcriptiōe velreceptione de manibus laycoꝝ vt dicitī fi. vel alio quocūqꝫmō iure cōi nō eſt reperire ſimiliter ꝙ d̓beatur certa parſ niſi forte in ep̄o qͥ iurecōi petit quartā. sͣ.de of. or. cōquerētede p̄ſcrip. d̓ quartal ¶ Tēpore illo. ſic īhis inſpicit̉ date tp̄ſad idē. sͣ. de reſcrip.eā te. et. c. ſi eo tēpore. e. li. de ęle. dudūi. vbi de hoc.m Poſſidebāt. iure ſuo tāqͣꝫ ſibi debitas. tūc nō dēt illisobeſſe priuilegiumhoc tacito īpetratūsͣ. de priui. dudum.Idē p̄t dici ſi bōa fide poſſidebāt ſꝫ ꝓprietatē iuris nō habebāt. vt ſola bonefidei poſſeſſio virespriuilegij impediatSi āt eſſet violentavel male fidei poſſeſſio vireſ priuilegij nō īpediret. ẜm Inn.et ho. qͥ hoc noͣ. ī p̄. decr. dudū. allegāt de reſti. ſpo. grauis.de p̄ſcrip. c. vlt. de do. īter vi. et vx. et ſi neceſſe. ob hoc ēt ibidicūt ꝙ ſi abbas impetrat priuilegia exēptōis ꝓ ſe et capellis ſibi ſubiectis ꝙ ſi aliqua capella ſua ab alio mōaſterio bona fide poſſideat̉ īpediētur vires pͥuilegij al̓s nō. ꝑ ead̓ iuran ¶ Nec ad alias. ſcd̓a d̓claratio. pōe debebat̉ mihi medietas dcīaꝝ ātiquoꝝ p̄dioꝝ certe parrochie. īpetraui vt ꝑciperē ꝓ ea ꝑte noualia ꝓ qua ⁊cͣ. tꝑe īpetratōis nō ī tota parrochia. ſꝫ ſolū ī certa parte. pōe circariuū percipiebā partēillā dicīaꝝ ī illa ſolū parte r̄cipiam noualia non ī vlteriori.o ¶ Et ꝓ ea tertia declaratio. pone d̓bebat̉ mihi dimidia decimaꝝ certe parrochie ſꝫ non dabat̉ niſi tertia īpetraui pͥuilegia d̓ noualibꝰ ꝓ ea ꝑte ⁊c̄. ſolā t̓tiā ī noualibꝰ hēbo.p ¶ Satuimus. ſequētur adhuc due d̓claratōes. ad eaꝝ intelligētiā ſcias ꝙ aūt ille qͥ īpetrat tale īdultū ꝑcipiebat integras decīas aut plus qͣꝫ dimidiā aut minus ī primis duobꝰcaſibus .ſ. cū ītegrā vel pluſqͣꝫ dimidiā percipit ī antiqͥs p̄textu hoc priuilegij noualium ſolum hēbit dimidiam ſi percipit dimidiā vel minꝰ ātiquoꝝ tātundē percipiet noualium.q ¶ Medietatē. noīe portōis dimidia ꝯtīetur. ff. d̓ ꝟ. ſig. nor ¶ Quia nō eſt rō. tā mē filiaꝝ. §. portōis. ff d̓ vſufr. ēt.ſtricta īterp̄tatō et aſpera. Reſpondet io. an.g ¶ Cum non ſit. diceret aliqͥs quare fit.t ¶ De medietate. bene ergo ꝯp̄hēdūtur tribus d̓claratōibꝰprie partis. ſꝫ iſtis duabus declarationibus iſtius. §. ſtatuimꝰ non ꝯpachēdūtur. et hoc ītēdit. ſi ergo percipiāt ītegraꝫvel plꝰ qͣꝫ dimidiā ī antiqͥs et ī noualibus ꝑtextu talis indulti tantūdem habebunt. domīus io. an.
N 2