De co. pre. ⁊ ecͣ. LXXXII.

ꝯcedi aliqͥd ſpāleᵗ Adijciebat̉ īſuꝑ ꝙ cū ſn̄ia ſtatī arcet etiāignorātē. qm̄ ſi ꝯtra p̄latū aliquē abſentēᶻ depoſitiōisˣ ſniaꝓferat̉. ꝯtractus quoſ īiuit ignorāter poſtea vt p̄latꝰ nullūrobur obtinēt firmitatis. et inſupradictis lr̄is irritum decernimꝰ ⁊ īane qͥcqͥd ſuper hmōiprebenda vl̓ dignitate contranoſtrum ꝯtigerit attētari mandatū. collato quā idē ep̄ſpoſttale nr̄m decretū. ſiue illud ignorauerit ſiue nō. d̓ p̄fata prepoſitura ꝑ ſe l̓ per aliū feceratnō valebatꝰ ¶ Ex ꝑte vero tuaextitit replicatū. ꝙ hoc de illiſpriuilēgijs ⁊ īdulgētijs equitate ſuadente dꝫ intelligi quevimᶻ ſuā hn̄t. mox cū ad illosquibꝰ ꝯcedūt̉ ꝑueniūt. ex quorū tenor̄ liquido noſci pōt. ꝙtalis circa ea fuerit intētio cōcedentꝭ. vtpote cum alicui cōcedit̉ ꝙ excōicari n̄ poſſit. exhoc .n. euident̓ apparet. alijsip̄m excōicandi adēptam eſſepenitus facultatem nō ſic aūtſi alicui conferendi prebendāſiue certam ſiue incertamᵇ tribuatur ptās. non enī tunc eſſevidet̉ tribuentꝭ intētio vt perhoc ei ad cuiꝰ donationē prebenda ip̄a pertinet conferēdipoſſibilitaſ adimaturª. niſi prius ille ſibi notificet. ꝙ eam velit ꝑ hmōi poteſtateꝫ conferreaut ei collationē interdicat illius. vl̓ pꝰ qͣꝫ ip̄i notificauerit tālem poteſtatē fore ſibi ꝯceſſaꝫvacuū decernat ⁊ irritūᵈ. ſi ſecus d̓ ip̄a p̄ſumat. qꝛ? cum illi

nō amplior det̉ ptās qͣꝫ ip̄e romanus pontifex hēat in hac ꝑte. ſicut per eam quam obtinetipſe romanus pontifex facultas conferendi bn̄ficium l̓ prebendam. niſi ſuaꝫ inſinuet voluntatē. alicui nō aufert̉. ſil̓r ⁊per eā q̄ taliter illit ab ipſoᵍ cōcedit̉. ei ad quē ip̄iꝰ prebendeſpectat collatio priuſqͣꝫ inſinuet ille ſibi ꝙ velit eaꝫ concedere. vel etiam conferat ſi fortevacet. poteſtas nō tollitur cōferendi. niſi forſan ꝙ ip̄am cōferre non poſſit. exprimatur īconceſſione hmōi poteſtatis.tunc enī licet talem ꝯceſſionēfortaſſis ignoret. ſua tn̄ collatio. ſi poſtmoduꝫ prebendamip̄am conferat. nihil valet. cūſatiſ ſuper hoc concedentis intentio agnoſcat̉. ſicut cum indulgetur alicui ꝙ excommunicari nō valeat. vt inſuperioribꝰ eſt premiſſum. ¶ Subiunctūᵏ etiam extitit. ꝙ cuꝫ memorato priori per p̄fataſ lr̄as mādauiſſemus. vt memorato.D. prebendam vl̓ dignitateꝫſine cura quam acceptandamduceret ſi vacaret tunc. vel qͣprimo vacare contingeret ineccleſia predicta. cōferret. idēprior prouidendi ei de prebēda vel dignitate ip̄a. niſi poſtacceptationemⁱ ipſiuſ non habebat aliquam poteſtateꝫ. vn̄cū ſepedicta prepoſitura fuerit tibi anteqͣꝫ illa idemꝫ. ¶ DD.acceptaretᵏ. prefati epiſcopiaucͣte collata. hmōi collatō talisˡ mandati noſtriʰ pretextu

aduerſe partis. jͣ. e. §. ex parte et poterat eſſe ratio. qꝛ ꝯſtitutōes ſunt penales. et ſic ex ſe odioſe. priuilegia gratioſa. etſic fauorabilia. ad hoc. jͣ. de re. iu. odia. ſꝫ lꝫ hoc ꝓbabile vid̓atur ẜm predictum. §. debet intelligi.t ¶ Speciale. quaſi ẜm intentōꝫ allegantis lr̄a ꝓ. d. directapriuilegium eſt cenſanda. et ſic non reqͥratur epiſcopi ſcientia. ſed non eſt ita vtſequitur. io. an.v ¶ Abſentem. contumaciter. al̓s ꝯͣ. iij.q. ix. per totum.x ¶ Depoſitionis.idem in inhibitioneſuſpenſionē vel excōicatione videt̉ adhoc de do. ⁊ contu.veritas in fi.y ¶ Ualebat. hocverum eſſet ſi d̓ certa prebenda vel dignitate mandatū fuiſſet. vel in caſu iſtopoſt acceptationemet hoc non aduertitallegator.z ¶ Uim ſuā habēt.priuilegiū enim datū alicui ſtatī vim ſuaꝫ hꝫ cū p̄uenerit adillū cui cōcedit̉. adhoc facit lex dicēſ ꝗſi ſcripſi ẜuo meo utin libertate moreretur nō ſtatim liber ēſꝫ tunc cū littera adipſum ꝑuenerit. ff.de acqui. poſ. l. qͥ abſenti ẜuo in prin. ſꝫnō ſic cum datur alicui ptās conferendip̄bendā. vt. jͣ. ꝟ. nonſic autem ⁊cͣ.a ¶ Certaꝫ. exp̄ſſaꝫvel nō expreſſaꝫ. puta pͥmam q̄ vacauerit.b ¶ Incertam. ſicutcum d̓r prebendamconferas quā duxerit acceptandam. vtin caſu noſtro.c ¶ Adimatur. sͣ. dep̄ben. dilectꝰ. ij.d ¶ Et irritū. nō ꝙ executor qͥ hꝫ ptātē ꝯferendi. pōt interdicere collationem ei ad quē ꝑtinet de iure. et reſeruarc ſibicollationē et decernere irritum quod poſtea fieret. ſicut ⁊ legatus de iurepa. cum dilectus. et nota de hoc de preben. c.vlti. et ſic habes hic tres caſus. in quibus prebenda afficit̉.de his videbis. jͣ. e. ſi capitulo. et. c. ſi ſoli. io. an.e ¶ Quia cum illi. optima reſponſio. et ẜm inno. papa eniꝫ p̄bendas omnes et dignitates conferre pōt. sͣ. de preben. c. ij.

k ¶ Acceptaret. nōꝙ quando ſcribiturſub hac forma quaꝫduxerit acceptādaꝫdecernentes irrituꝫet īane. executor anillā acceptationē nilpoteſt facere. et ſi fecerit non valebit. tāqͣꝫ ſuper incerto prolatum. ar. ff. cuiuſqꝫvniuer. l. item. §. i.Si vero papa mandet alicui prouideride prebenda quamduxerit acceptādaꝫſine clauſula illa decernentes tunc tenebit collatio illiuſ adquem de iure pertinet anteqͣꝫ ei nuncietur de acceptationeSi autem papa mādat alicui prouideri de prebenda quāacceptauerit cum clauſula decernentes. tunc acceptationefacta ſtatim executor interponit auctoritatem ſuam. prohibendo ne contra prohibitionem ſuam aliquid diſponatur d̓illa prebenda. decernendo irritum et inane quicquid poſteaduxerit faciendum. cum hoc per illam formam ſit ei conceſſum nec valebit prouiſio tunc facta ab eo ad quem pertinetillius prebende collatio. etiā ignorante huiuſmodi acceptationem et decretū. ber.l Talis .ſ. quam duxerit acceptandam.

⁊ tamen illi ad quos collatio ſpectat. poſſunt illas ꝯferre niſi prius papa inſinuet illis ꝙ nō conferāt cū decreto. ſic ꝑ talē poteſtatē datā executori. nō aufertur ei ad quē ꝑtinet conferendi poteſtas. niſi in litteris id dicatur. ſcilicet ꝙ conferrenon poſſit.f ¶ Illi. executori.g ¶ Ab ipſo. ro. pō.io. an.h ¶ Subiunctuꝫ. ꝓparte ipſius an. cuiſcribitur

M 2