De pre. et dig. LXXXIII.
a dioceſanis dat̉ ln̄ia. vt poſſita quoᵇ voluerit ep̄o. ad oēs ſacros ordīes ꝓmoueri. nō q̄ ordinant. ſꝫ qͥ tribuūt ln̄iaꝫ. cuꝫeā dar̄ n̄ debeāt titulū nō habēti. ad p̄miſſaᶜ ſi titulū nō habeāt obligant̉.IdēUāuisᶻ tibi nuꝑ ī geq nere ptātē dederimꝰbn̄ficia ſex cl̓icoꝝ tuorūᶜ credētiū vl̓ decedentiūᵇ autortiate nr̄a ꝑſonis idoneisᶜ ꝯferēdi. canōicatū tn̄ et prebendā. quos ī tua eccīa ī qua pꝰˣp̄dcāꝫ gr̄aꝫ tibi factā mādauimꝰ cuidā ſpālit̓ ꝓuideri. obtinebat qͥdā ex eiſdē tuis cl̓icisnūc defūctꝭ ꝯferre non potes:cū illi ꝓ quo ſcripſimꝰ debeat̉nā prīe generali gr̄e tibi factederogat? poſterior ſpāl̓. lꝫ d̓ illa n̄ fecerit mētionē. Sil̓i rōeſi pꝰ facultatem tibi cōceſſama nobis ꝯferenda bn̄ficia tuedioceſis quoꝝ collatō ē ad ſe.ap. d̓uoluta. noſ eoꝝ aliqd̓ an̄qͣꝫ tu ꝯferas ꝯferamꝰᵏ ſpāl̓r alicui vl̓ ꝯferri mādemꝰ de conceſſiōe tibi facta nō hīta mētion. facta ꝑ nos collatio canonica eſt cenſenda. ¶ IdemIlis cui de canoicatup̄bēda et dignitate ꝑſonatū l̓ officio ꝑ felici
recordatiōis nicolaiᵖ l̓ celeſtini p̄deceſſoꝝ nr̄oꝝ lr̄as gratiaī aliqua ecc̄īa fcā erat. ꝯſtōisnr̄e reuocatorie tꝑe canonicatū ⁊ p̄bendā dignitati ꝑſonatui l̓ officō alicui n̄ ānexāᵐ erat adeptꝰ. lꝫ dignitatē ꝑſonatū ſeu offm̄ inibi expectarꝫ. ꝓpt̓ expectatōꝫ hꝰi priuatꝰ nōītelligit̉. iure qd̓ ī canōicatu ⁊p̄bēda fuerat publice aſſecutꝰiuſ tn̄ qd̓ ad digītatē ꝑſōatuūl̓ officiū ꝯpetebat eidem iuxtaverbaⁿ dicte r̄uocatiōis intelligit̉ reuocatū. ¶ Nō ſic aūtſi canōicatū cū dignitate ꝑſonatu aut officio conferri tātuꝫcanonico ꝯſuetꝭᵍ fuerat aſſecutꝰ ſub expectatōe prebēde cūius magꝭʰ dignū qd̓ iſte in dignitate ꝑſonatū l̓ officō hmōiiā hēbat. ius minꝰ dignuꝫ canonicatꝰ retineat. cuiꝰ canonicatꝰ rōe idem ius eideꝫ ſaluūremaneat ad p̄bendā nulli alij debitam apl̓ica an̄ ip̄am auctoritate recepto Sꝫ et ſiq exep̄i l̓ alteriª cuiuſcūqꝫˣ collatione l̓ ꝓuiſiōe adeptꝰ fuerat ī eadē eccīa dignitatē ꝑſonatū ſiue officiū ꝯferri tm̄ canonicoꝯſueta p̄fatꝰ qͥ canonicatū auctoritate ap. iam hēbat idemꝰerit cenſendum. Idem.
hi dixit da. qd̓ valꝫ pactū. bar. bri. dixit hoc ſi poſt ordinationē interuenit. ſꝫ ſi ī ordinatiōe vterqꝫ ſimonicꝰ eſſꝫ et deponēdus. sͣ. de ſimo. c. pē. ī qͣſtione veneriali. q̄ īcipit eſto ꝙ ep̄ſaUamuis tibi. ſi prīo loco papa dat licēordinetq Itiā ꝯferendi beneficia certo mō vacantia vel ad papāSeuoluta. ſecūdo aliqd̓ his cōferat ſpāliter vel conferri mādat ſpēs generi derogat. ita ꝙſecūdo beneficiū debet̉. ad hāc decr. cōcor. sͣ. e. ti. dudum.b ¶ In genere. ſi ātin ſpe dediſſet licētiaꝫ. puta archi. bon̄.cū vacabit tūc ſecuſqꝛ vtrūqꝫ ſpāle. ⁊ ſicvaleret primū niſi d̓prīo fieret mētio ī ſecūdo. et idē ē ſi anteſecūdā ſpālē gr̄aꝫ iāerat deſcēſuꝫ ad ſpeciē ex ꝟtute prīe generalis. ad hoc. sͣ. d̓fi. p̄ſ. ex tua. de of. d̓le. ex ꝑte .i.c ¶ Cuoꝝ. qͥ dicant̉ſui clerici hoc cāu ⁊ſimilibꝰ hēs. jͣ. de ꝟ.ſig. c. vlt.d¶ Decedētiū. iſtꝫduo ſunt diuerſa.maxīe ī īpetratōibꝰvel gratijs. vt ꝓbat̉sͣ. de p̄ſcrip. ſuſceptū. ij. rn̄. ſꝫ nūquid ſiclericꝰ ſuꝰ cedit veldecedit in curia rōana poterit eiꝰ beneficiū ꝯferre. Dic ꝙ n̄niſi haberet ad hocmandatum exp̄ſſumvt. sͣ. e. c. ī fi. Sꝫ qͥddices. ille cui facta ētalis gr̄a vult cōferre beneficia. q̄ vacātꝑ vxorationeꝫ cl̓iciſui l̓ ꝑ adeptionē ep̄iſcopatꝰ. vel ſcd̓i bęficij curati. nūqͥd poerit Et vr̄ ꝙ ſic. iā enī tacite ipſo facto renūciaſſe vr̄. ad hocsͣ. de his q̄ fi. a ma. ꝑ. c. ex ore. de ofi. del. gratū. Credo ꝙ cūtales indulgētie reſtringāt̉. sͣ. e. is cui. et. qͣꝫuis. ꝙ talia bn̄ficia cōferre nō poterit. cū potiꝰ priuatōe iuris qͣꝫ renūciatiōevacent. qd̓ pꝫ ex eo ꝙ cōpellunt̉ ad illa dimittenda. vt. sͣ. decle. cōiu. c. i. sͣ e. de multa. et lꝫ ep̄s. et cū ſingula. ad hoc fac̄p̄dicta decre. ſuſceptū. nā ſil̓iter poſſet dici ꝙ cedēs eſſꝫ mortuus quo ab beneficium cui ceſſit. vij. q. i. §. ecce in qͥbꝰ. xxxlij. q. ij. §. i. Sꝫ pone. iā cōtulit beneficia. v. clericoꝝ. moriunt̉duo ſui cl̓ici ſil̓. quoꝝ alter habebat pīguiꝰ beneficiū alterovult pinguius cōferre. nūqͥd poterit. vr̄ diſtinguēdū. aut. papa ꝓprio motu dedit hanc gr̄am. aut non. vt prīo caſu poſſit pinguius conferre. ſcd̓o non. vt. sͣ. e. ſi pluribꝰ. Sꝫ dic̄ ꝙillud poſſet locum habere. ſi poſſꝫ conferre beneficia ſex prioꝝ clericoꝝ ſuoꝝ decedētiū. ſꝫ hic de primis clericis nō ē dictum. vnde qd̓ beneficiū voluerit cōferre poterit. i0. an.ę ¶ Idoneis. sͣ. e. is cui.
f ¶ Poſt. alias non fuiſſet tanta queſtio ex quo primuꝫ mandatum ſpeciale genus preceſſiſſet. io. an.g ¶ derogat. vt. jͣ. de re. iu. generi. cū ſuis cōcor. io. an.h Conferamꝰ. penes papā .n. remāſit eadē poteſtas et malor etiā ī p̄dictis. vnde ex quo ipſe preoccupauit. melior ē ipſius cōditio. vt. sͣ. e.dudum.Iis cui. habuit ortumex conſtitutiōibꝰ reuocatorijsqͣs fecit bonifacius.ſtatī poſt ꝓmotionēſuam de gratijs factis a nicolao. iiij. etceleſt. v. ꝑ qͣs ius q̄ſitum erat ad rē nonin re. Reuocatoriagratiarū nicolai īcipiebat. pridē ad apicē. illa vero celeſtiniincipit. duduꝫ circaꝓmotiōis. et de hisetiā cōſtitutionibustractat. jͣ. c. ꝓx. et. jͣ.de cōceſ. p̄ben. c. vl.plenius.k ¶ Nicolai. qͣrtil ¶ Celeſtini. q̄ntim ¶ Annexā. qͣſi inannexis ſecus .sͣ. e.ti. ſuꝑ eo. et. c. qꝛ ſepe. et. jͣ. ꝓxi. K.n Uerba. quoruꝫmētem hēs. jͣ. de conceſ. prebē. c. vl. ſꝫ adlr̄am erant hec oēscollatiōes ꝓuiſiōesobſeruatōes ſuꝑ canonicatibꝰ dignitatibus perſonatibusprebendis officijs dignitatibꝰ portiōibꝰꝑſtīonijs eccleſijs ꝑrochialibꝰ ruralibꝰvel alijs necnon ſuꝑqͥbuſcūqꝫ beneficijseccleſiaſticiſ vacaturis cuꝫ cura vel ſinecura. in qͥbus nō ſitius queſitum ī re. lꝫad rem per dictum āteceſſorē nr̄m ſeu eiꝰ auctoritate factascōceſſas ſeu cōmiſſas. ⁊ ea que ab ipſo ſuꝑ his vel circa eaquōlibet ꝓceſſerunt apl̓ica auctoritate in fratrū nr̄orū preſentia. vi. calendas ianuarij cum adhuc ſicut premittit̉ eſſemꝰ Neapoli. oīo ceſſauimꝰ. irritauimuſ. et vacauimꝰ caſſasirritas et vacuas nunciauimuſ. nulliꝰ etiā decernimus forefirmitatis. et qd̓ ex tūc ſecus a quo quā ſcient̓ l̓ ignorāt̉ cōtigerit attentari ⁊cͣ. iō igitur dixit iſta verba. qꝛ per verba illacauſatur ius queſitū ad rē ſed nō ī re nō ſic ītelligit̉ r̄uocatūo ¶ Cōſuetiſ. ꝑ hoc nō r̄uocat̉. gr̄a ē .n. eqͥus ꝙ ꝓpt̓ ius ī re ẜuaret̉ ius ad rē ī hoc cāu qͣꝫ ꝓpter ius ad rē extīguet̉ ius ī rep ¶ Magis dignū. sͣ. de ꝯſe. eccīe l̓ al. ꝯͣ mētē ꝯſtōis.q ¶ Et ſi. tolle qd̓ ē. jͣ. p̄faꝙ ī dubijs cū ſuiſ ꝯcor.tꝰ qͥ canonicatum auctoritate ap. iam hēbat adeptus fueratin eadem eccleſia ex ep̄i. ⁊cͣ. io. an.r ¶ Cuiuſcunqꝫ. ad quem pertinebat collatō. vl̓ forte legati.g ¶ Idem .ſ. ꝙ canonicatū retineat. ⁊ canōicatꝰ rōe p̄bēdaꝫ.