canōicorū ⁊ xiii. p̄bendarūhꝫ nūerū ꝯſuetudinēᵇ eē proponas. vt ep̄s qͥ ē pro tēporevocē hēat ī capl̓o tāqͣꝫ canonicus. lꝫ canonicꝰ non exiſtat. ⁊vnā de dictꝭ p̄bēdis ſicut vnꝰcanonicꝰ obtineat ī eadē. certuꝫ eſt euꝫ cui auctoritate ap.prouideri mādatur de p̄bēdanulli alij d̓ iure debita proxīoin ip̄a eccīa vacatura. p̄bēdāquā per mortē ep̄i vacare contingit. ne ꝯtra dictāᶜ ꝯſuetudineꝫ cui per p̄fatū mādatū nōintell̓r d̓rogari futurꝰ ep̄s prebenda careat. ⁊ dictꝰ canonicorū numerꝰ ampliet̉ hr̄e nonpoſſe ſed expectare dēre quouſqꝫ vacꝫ alia oportebit eūdēIdem.

I tibi conceſſo a noIbis vt fructusᵉ bn̄ficiorum que vſqꝫ adxertuꝫ tēpus in tua vacabantdio. percipere valeas pro ſoluendis debitꝭᶠ qͥbꝰ ē tua eccīaonerataᵍ beneficiū vacās pꝰmodū curā hn̄s aīarū ānexaꝫalicui ſil̓e bn̄ficiuꝫ obtinēti teꝯferre ꝯtingat. equū eſt vt qͣꝫd iufructꝰ ip̄iꝰ perceperꝭ pͥmūn̄ dēat r̄putari vacar̄ⁱ. ¶ Id̓.Uiᵏ de n̄ˡ ſacerdotalic p̄benda prouideri mādat̉ ſibi ēt volēti ſacerdotalis auctoritate mandatihmōi cōferri nequibit. ¶ Similiter ſi in eccleſia in qua integre ac dimidieⁿ p̄bende habentur mandetur integraᵏ cōferri p̄benda quamqͣꝫ illē pro

a ¶ Prebendaꝝ. eſt ergo ī eccleſijs īterdū reꝑire maiorē numerū p̄bēdaꝝ qͣꝫ canōicoꝝ vbi hic et. sͣ. d̓ mgr̄is. c. penul.b ¶ Conſuetudinem. vꝫ talis conſuetudo vt in p̄dic. dec̄. poſtulaſtis. sͣ. e. li. de ap. a collatione.c ¶ Dictā cōſuetudinē. no. ar. ad qōneꝫ mediolan̄. conſuetudo eſt mediol̓. ꝙ archiep̄s cōfert beneficia oīm clericoꝝ vacantia ꝑ vxoratiōeꝫvel īterfectōnē ip̄oꝝclericoꝝ vl̓ pone eſtcōſuetudo in aliquaeccīa ꝙ canonicꝰ electus in ep̄m cōferatcanonicatū ſuū et p̄bendā. eſt expectāsauctoritate ap. vxoratur vl̓ interficiturclericus vt in primocaſu vel ꝓmouet̉ canonicꝰ in ep̄m vt inſecūdo executor confert expectāti p̄bendaꝫ archiep̄s vl̓ epiſcopus cōfert q̄rituqͥs ſit potior. et videtur ꝙ papa n̄ ītēdatd̓rogar cōſuetudinivt hic et ſic nō vꝫ executoris collatō. adhoc. sͣ. de conſti. c. i.Sꝫ certe ſatis credoꝙ valeat ꝙ papa intendit iſti ꝓuideri de prima vacante ad quēcūqꝫ ſpectet collatō ſiue iure ſiue conſuetudine ſiue priuilegio ꝙ ꝓbat̉ .sͣ. e.dudū. ij. et. jͣ. e. qͣꝫuis tibi. hic autē duo cōcurrebāt. qꝛ infringebat̉ cōſuetudo et augebat̉ numerꝰ. et rōe cōnexitatis illap̄benda debet̉ ep̄o. sͣ. e. qꝛ ſepe. Credo aūt ſatis ꝓbari ꝑ hācdec. ꝙ ſi. xiij. ſunt p̄bende in eccīa et. xij. canōici. qꝛ alteri annexū eſt onus mgr̄i. ꝙ ſi illa p̄benda vacat non debeat̉ expectanti. Conſuetudini ergo ꝑ quā p̄benda alteri debeatur nōderogat̉. ſed cōſuetudini ꝑ quā p̄benda ad collatōnē alteriꝰꝑtineat derogat papa. vbi determinate nō ſcribit ad collationē talis. ad hoc. jͣ. c. ti. c. vl.I tibi cōceſſo. ꝑ adeptionē ſcd̓i bn̄ficij curati. cuiꝰdfructꝰ aliꝰ ex ca ꝑcepit nō vacat primū. Emanauithec dec̄. ad daclaratōeꝫ dec̄. de multa. sͣ. e. ti.e Fructus. nō. qꝛ alia ē iſta cōceſſio ab illa quā habes. sͣ. e.li. d̓ r̄ſcrip. ſi gr̄oſe. ibi enī cōceſſuꝫ fuit de bn̄ficijs. hic aūt d̓fructibꝰ hoc dico. qꝛ ī illo cāu ꝟtute īdulgētie n̄ vacāt bn̄ficia hic vacāt ⁊ ncc̄e ē illa d̓bito tꝑe cōferri al̓s locū hr̄et lat. cōci. vt. sͣ. vt ec. benefi. vt nr̄m. et noͣ. d̓ mgr̄is. c. pēul. ī vl. glo.et hoc ī dec. sͣ. de ꝟ. ſig. penul. et ītellige. ꝙ ſi aliqua ſint onera incūbentia. illi qͥ fructꝰ ꝑcipit hꝫ illa ſubire. qd̓ dic vt. sͣ.c. li. de of. or. p̄ſenti. §. porro. Quos aūt fructꝰ talis hr̄e dēatet quot dies hēat annꝰ hoc caſu dixi. sͣ. e. li. de reſcrip. ſi propter. ⁊ ꝑ illū. §. porro ſatis videt̉. iſta dec̄. ⁊ eiꝰ rō eē ſuꝑfluacū miniſter dēat expēſas hr̄e. qͣre ergo n̄ vacat primū exquode ſcd̓o r̄cipit ſaltē vitiū. ſꝫ potuit eē rō quā dixi ī gl. qꝛ nē.g ¶ Debitis. ad idē. sͣ. de ꝟ. ſig. c. penul. sͣ. e. li. de reſcrip. ſiꝓpter. et idem ſi ꝓpter aliam cauſaꝫ.g ¶ Onerata. ad quē ſoluēda tenebat̉ eccīa. exquo noīe eccleſie et ꝓ eiꝰ vtilitate erāt cōtracta. sͣ. de ſolu. c. i.h ¶ Te vel alium. qꝛ idē ius cū eadē ſit ratio. et facit qd̓ dixisͣ. e. ti. ſi tibi.i ¶ Uacare. qꝛ nō eſt adhuc adeptus plene. qꝛ lꝫ beneficiumbeat fructꝰ nō hꝫ. et ſic nō videt̉ plene trāſlatꝰ. xxi. q. ij. ſi qͥtiā trāſlatꝰ. nā lꝫ res data ſit vacua poſſeſſio tradita non eſt.

ff. de vſur. ſi ſtipulatus .i. rn̄ſo. et ſic ad plenū recepiſſe nō vr̄ad hoc. ff. cōmoda. l. iij. ij. rn̄. et idē credo d̓ dec. cū in cūctisſcilicet ꝙ ſi elapſuꝫ eſt tꝑs de cōſecrādis ep̄is vel iaꝫ eſt cōſecratus beneficia priora tenebit. ſi fructꝰ ep̄atus alteri ex cādebeant̉ eadē rōe. et caute faciet ep̄s qͥ talē indulgentiā hꝫ ſibeneficiū vacās conferat alias beneficiato. pone enī ꝙ hr̄e d̓beat fructꝰ primi anni. primo āno hēbitfructꝰ ſcd̓i beneficijſecūdo āno vacabitp̄mū. ⁊ tūc hēbit fructus primi ſi adhucdurat īdulgētia. Sꝫquero nūquid iſte teneat̉. jͣ. annū ꝓmoueri. et vr̄ ꝙ nō ꝑ iſtudc. nec vr̄ poſſeſſiōeꝫadeptꝰ vſqꝫ qͣqꝫ. necintegre. et facit. sͣ. d̓ele. cū incūctis. §. cūvero. et hoc qͥdā tenent aſſertiue. Sedꝯͣriū credo. ⁊ dico ꝙbn̄ currit tꝑs exquohꝫ exercitiuꝫ cure animarū libeꝝ ⁊ pacificuꝫ. ad hoc. sͣ. e. li.de elec. cōmiſſa. §. i.ꝓpter illud enī ordinari dꝫ. Ad dec̄. cuꝫin cūctis. §. cū vero.ibi eccīaſticoꝝ bonoruꝫ adminiſtratōeꝫ ⁊cͣ. dico ꝙ admīſtratōeꝫ iſte hꝫ lꝫ fructꝰnō hēat. faciat ꝓ hac ꝑte. sͣ. e. li. de ele. lꝫ canō. ibi. vt gregisſibi crediti ⁊cͣ. Item quid dices in parochiali eccīa vbi noneſſet aliqͥs redditꝰ. puta qꝛ dos eiꝰ caſmate vel alluuioneiſſet. nōne tenet̉ rector eiꝰ ꝓmoueri. Dicā igit̉ ꝙ qui tale bn̄ficiuꝫ recipit ſibi īputet. xci. di. clericꝰ victum. Sꝫ opponesꝙ q̄ſtio nō ꝓcedit exquo habebat primū beneficiū quod retinet. ſaltē rōe primi ꝓmoueri tenet̉. Dico ꝙ ꝓcedit. pone ꝙprima eccīa curata ſit collegiata. vt. sͣ. de ele. ſtatutū. e. li. vl̓ſuper illa fuerit diſpēſatū. vl̓ pone ſimpliciter nō fecit ſe promoueri priuatꝰ eſt prima. nūquid et ſcd̓a. vnde bene ꝓceditqueſtio. ſpeciale igit̉ ſtatuit̉ in hac dec. ne clerici mendicarecogant̉ ꝙ primū beneficiū ſil̓e nō vacet. ſed ne pereāt animenihilominus ꝓmoueri tenet̉. vt. sͣ. dixi.Ui de nō. cū mandat̉ alicui nō ſacerdotalis vel inc tegra vel certi valoris cōferre p̄benda. ſacerdotalisdimidia vel minoris valoris illi ēt volenti cōferri n̄l ¶ Nō ſacerdotali. iſtud videbat̉ ī eiꝰ fauo poterit.rem appoſitū vt nō cōpelleret̉ eſſe ſacerdos. et tamē in eiusleſionē retorquet̉. ita ꝙ ēt ſi volet ſacerdotalē hr̄e n̄ poterit⁊ rō ē ī fine. c. ⁊ vide quod dixi. jͣ. d̓ re. iur. quod ob gr̄aꝫ.m ¶ Dimidie. ſi vna p̄benda diuideret̉ in duas q̄libet per ſediceret̉ integra. sͣ. e. maioribꝰ. ⁊. c. vacāte. ſꝫ hic vna p̄bēdadiuidebat̉ in duas l̓ erāt ibi p̄bende q̄ ſic vocabāt̉ ītegre etdimidie. qꝛ medietatē reddituū forte hēbāt r̄ſpectu ītegraꝝn ¶ Integra. quid ſi ſimpliciter mandetur prouideri de probenda dic ꝙ ſi ille p̄bende dimidie ſunt diuiſe. qꝛ ꝑs a totoiam ſeparata nō eſt pars ſed totū. tunc d̓ dimidia poterit ꝓuideri vt ſic aliud ſit de integra ſcribere et aliud ſimpliciterſcriber̄. ad hoc. jͣ. e. ti. ei cui. Sꝫ ſi al̓s nulla eēt diuiſio ſꝫ vnaprebenda diuideretur in duas. ſecus credetem cum tunc