De eo quimit. in po. cā rei ſer.

me admittēdꝰᶻ niſi ſufficient̉cauerit. ꝙ ī termīoᵇ fideliterᵗdebeat comparere.¶ Bonifaciꝰ octauus.Umº qͥ a tua interloIcutoria. vl̓ grauamīeqd̓ ꝑ teʳ ſibi ꝓponit illatū a tua pn̄tia ręcedit appellāsᵍ cum ꝓteſtari videat̉ hocipſo ſe nolle corā te deceterolitigare. citare ad alia q̄ poſtea in iudicio faciēda incūbūt̉vl̓ etiā ad ſnīaꝫᵏ audiēdāˡ. niſi ſpōte appellatōi ſue renūciet nō tenerꝭⁿ nec ideo minꝰ ꝙin eius abſentia ꝓceſſeris tu

proceſſusᵈ validusᵖ reputaridebebit.¶ Innocentius quartus.De eo qui mittitur in poſſeſſionem cauſa rei ſeruande.Umq qͥ ſuꝑ dignitate. ꝑſonatu vel bn̄ficio eccleſiaſtico.obtinendis cū aliquo litigat poſſeſſore ob ꝑtisaduerſe ꝯtumaciam cā rei ſeruande in ip̄oꝝ poſſeſſionē ſtatuimꝰ nō mittenduꝫ. ¶ Necꝑ hocˣ ad ea ingreſſꝰ patere valeat vitioſus. ſed liceat ī hoccaſu ꝯtumacis abn̄tiā diuina

vel dic t̓mīo qͥcūqꝫ. qͥ ad eiꝰ petitōꝫ citabit̉ reꝰ. hec eſt em̄ indefinita legis. qͥ cqͥpollet vniuerſali. vt dixi. sͣ. e. li. de elec.vt circa. ſic ⁊ cautio p̄ſtat̉ de ꝑſeuerātia litis vſqꝫ ad fi. C. d̓ep̄i. ⁊ cleri. aucͣ. generaliter.c ¶ Idelit̓. p̄ſumit̉ aūt malicioſe abeē. niſi ꝯͣriuꝫ ꝓbet̉ .ſ. ꝙīpeditꝰ fuerit d̓ re iudi. cū Bertoldꝰ. d̓ ꝓcu. q̄relā vbi de hͦ.Um. qui iue dex appellātē ⁊ recedentē citare vlteriꝰ nō tenet̉ ſi vult in cā ꝓcedere. niſi forſitan appellationi renūciet ⁊det̓mīat. notata perInno. de accuſa. adpetitioneꝫ ꝑ Guil. inſpe. de citatōe. §. viſo de tꝑoꝝ. ꝟ. qͥd ſiqͥs receſſerit.a ¶ Grauamīe. h̓ dicit ex eo. qꝛ ſi appellaret̉ a diffinitia. iaꝫfunctꝰ ē iudex officōſuo. d̓ of. leg. ī lr̄iſ. ffd̓ re iudi. iudex. S⁊ ideꝫ in illo videt̉ qͦad executōeꝫ. q̄ pꝰ ſnīaꝫ īminet faciēda eadē rōne.f ¶ Per te. loqͥt̉ iudici. ſic. sͣ. de iureiur. c. vlti.g ¶ Appellās. ⁊ fruſtratorie. qꝛ ſi bn̄ appellaret ex cā ⁊ forma. tūc ille a qͦ appellauerit iudex nō eēt. ⁊ ſic appellās contumax nō eēt. De reuocatōe attētoꝝ poſt appellatōeꝫ habebis. jͣ. de ap. nō ſolū.h ¶ Proteſtari. no. ꝙ ius fingit ꝓteſtatōeꝫ hͦ ip̄o appellando ⁊ recedēdo.i ¶ Incūbūt. ꝯſiderato eo ſtatu in qͦ tūc erat cauſa.k Snīaꝫ. puta qꝛ lis erat ꝯteſtata ⁊ liq̄t d̓ cā. vl̓ tal̓ ē cā ī qͣſnīari p̄t lit. nō ꝯtē. qd̓ dic vt. sͣ. vt lit nō ꝯtē. qm̄. ⁊ sͣ. e. ꝓut.l ¶ Audiēdā. ſi nō eēt ꝯtūax exp̄ſſe citari dꝫ ad ſnīam audiendā. al̓s nō valeret ſnīa ꝑte abn̄te. ff. q̄ ſen. ſine ap. reſcin. l.j. §. Itē cū ex eo edicto. ⁊ d̓ hͦ no. sͣ. d̓ offi. delega. ꝯſuluit.m ¶ Renūciet. qd̓ pōt. ij. q. vj. ſiqͥs libellos. C. de ap. ſiqͥſ. ⁊tacite etiā litigādo corā iudice̓ a qͦ appellauit appellatōi renūciat. sͣ. d̓ offi. dele. gratū. de teſti. cū veniſſet. ſi tn̄ int̓eſt aduerſarij. ad ip̄m int̓eſſe tenet̉ qd̓ dic. vt no. sͣ. d̓ ap. int̓poſita§. illo deniqꝫ.n ¶ Nō teneris. videbat̉ ꝯͣriū ꝑ decre. sͣ. de offi. dele. cū olī.j. vbi iudices citauer̄t appellātē. quē putabant fruſtra:iorieappellaſſe. ad idē. sͣ. vt lit nō ꝯt. accedēs .j. vbi etiā iudicescitauerūt quē putabāt fruſtratorie appellaſſe. ad idē. sͣ. co.ꝓut vbi mādat papa citari eū qͥ ſruſtratorie appellarat. Sꝫdic ꝙ de ncc̄itate citari nō dꝫ vt h̓. Ad decr. cū olī. ⁊ decre.accedēs. dic̄ ꝙ ibi factū narrat̉ nō ius ponit̉. Ad decre. ꝓutdico ꝙ ꝓ iſta ꝑte fac̄. cū ibi papa mādat citari ad maliciā cōuincendā. gͦ id de neceſſitate nō erat. ꝙ .ſ. citaret̉. ⁊ de hͦ conſueuit recitari de acccuſa. accedēs. ⁊. c. ad petitiōeꝫ. Sꝫ qͥddicemꝰ de ꝯtūace. Nūqͥd qͦ ī vno actu iudicij fuit ꝯtūax. adalios actꝰ citabit̉. Dic ꝙ ſc. vt. sͣ. de teſti. cū olī in fi. vbi citatur ꝯtumax ad ſnīam audiēdaꝫ qꝛ lꝫ in vno actu contumaxſit non ꝓpterea ꝓteſtari videt̉ ꝙ in alijs contumax eſſe velit. ſꝫ hͦ malū ꝯtumacie ſub colore boni .ſ. remedij appellatōnis defendit. qd̓ ſimplicit̓ ꝯtumax nō facit.o ¶ Proceſſeris. al̓s de iure.p ¶ Ualidꝰ. Quid de iudicibꝰ datꝭ cū clauſula ꝙ ſi n̄ oēſ. ſil̓nō ꝓnūciauerūt ſꝫ duo vnū. tertiꝰ ꝟo aliud. illi duo volūt ꝓcedere ad executionē ſue ſnīe. querit̉ an poſſint tertō nō vocato. ⁊ videt̉ tertiū ip̄m nō debere vocari. ar. hꝰ decre. ⁊ sͣ-

Um qͣ. Qn̄ agit̉ de beneficio eccl̓iaſtico ob ꝯtumaciā rei nō ſit miſſio in poſſeſſionē. ſed ad ſnīaꝫlite nō ꝯte. ꝓcedit̉. Ponit hec decr. duos caſusſpāles ꝯͣ duas regulas. Regulariter em̄ qn̄ agitur reali ad ꝯtumaciā rei fit miſſio in poſſeſſionē cā rei ẜuāde. fallit in hoc caſu. Itē regulariter nō ꝓcedit̉ ad teſtiū receptionē vel diffinitiuā ſnīam lite nō ꝯteſ. fallit in hoc caſu.Et eſt ad declarationem illorum. que. no. sͣ. de do. ⁊ contu.ꝯtingit.r ¶ Beneficio. quocūqꝫ. ad hoc de preben. maioribꝰ. de ꝟ.ſig. c. penul.g ¶ Eccl̓iaſtico. ſecꝰ gͦ ſi ſuꝑ tꝑali p̄benda vel tꝑali bn̄ficioagat̉ qꝛ cū talia poſſint ſine inſtitutōe canonica poſſideri nōhabebit locū decre.t ¶ Obtinēdis. Quid dicemꝰ de obtētis. pone ꝯfirmatꝰ eſtqui agit ⁊ in poſſeſſionē inductꝰ ⁊ tandē ſpoliatus eſt. vt decā poſ. cū olī. ⁊. c. cū ſuꝑ. vel petit ꝙ ꝯfirmatio d̓ eo facta vl̓collatio ſibi facta ſortiatur effectū. d̓ ꝯceſ. p̄ben. poſt electionem. de ap. conſtitutis. ij. vel petit poſſeſſionem conditioneex canone reintegrata. vt. sͣ. de reſti. ſpo. ſepe. Nunquid inhis caſibus ob contumaciam rei fiet miſſio. ⁊ videt̉ ꝙ ſic ꝑhanc litteram. que dicit ſolum de obtinēdis. Sed dic̄ ꝙ nōfiet hec miſſio. tum quia decre. huius ratio adhuc locū habet. tum quia ago de obtinendo. quod non habeo .ſ. detentionem ſaltem que apud alium eſt. ff. de rei ven. officiū. Itēmiſſio in poſſeſſionem eſt quoddam auxilium extraordinarium qd̓ habet locum ſolū vbi deficit ordinarium. ff. d̓ mino. in cauſe. ij. in prin. ſed hic procedi poteſt ordinario iurisordine lit. nan ꝯtēſ. vt ſequitur. ⁊ apertius hodie ꝓbatur.cle. d̓ iudi. diſpendioſam. ergo non habet locū miſſio. ⁊ licꝫdoctores ſic teneant. tamen ob. littera hic poſita que dicitingreſſus non dicit regreſſus quaſi per id detur intelligi etper verbum obtinendis. ꝙ in recuperandis non habet locum decre.v ¶ Poſſeſſore. quid ſi nullus poſſidet. ſed duo. pone coelecti petunt. dic̄ idem propter eandem rationem. sͣ. de reſcpͥ.inter ceteras.x ¶ Nec per hoc. ratio ſuperioris dicti.y ¶ Uitioſus nō em̄ pn̄t ex poſſeſſione haberi. ſꝫ ſolū ex canonica inſtitutionē. ij. q. j. legum. de inſti. ex frequentibus. jͣ.

h̓. li. de ar. c. j. ⁊. ff. de re iudi. duo ex tribꝰ. cū gͦ ip̄oꝝ valeatſnīa gͦ ⁊ executio. Sꝫ dic ꝙ vocādꝰ ē. nā lꝫ ſnīa duoꝝ teneattn̄ aliꝰ articl̓s qͥ emergit ē oībꝰ cōis. ita ꝙ ad illū duo tertion̄ vocato ꝓcedere n̄ pn̄t. sͣ. de off. dele. cāꝫ. ⁊. c. prudētiā. §.adijcimꝰ. al̓s ſeq̄ret̉ ꝙ ſi in aliqͣ t̓mini aſſignatōe vnꝰ ab alijſdiſcordaret. illi duoillo nō reqͥſito poſtea ꝓcedere poſſentqd̓ eſt abſurdū.