De iuramento ca.
LVII.
excipiat litigatorⁱ litis cōteſtatōeꝫ nō īpediatᵏ nec retardetlꝫ dicatʳ obiector ꝙ reſcriptuꝫnō fuiſſet obtētūᵐ. ſi q̄ ſūt īpetrāti oppoſita fuiſſēt expoſitaⁿ delegāti. Bonifa. viij.Iº oblato ab actore libello ex ꝑte rei exceptō ꝑēptoria ꝓponatur nequaqͣꝫ ꝑ litꝭ ꝯteſtatio intelligit̉ eē facta īmo ea nō obſtāte niſi ſit de illis exceptōnibꝰ q̄ litis ꝯteſtatōeꝫ īpediunt
fieri optebitʳ eandem.¶ Bonifaciꝰ octauus.De iurameIS Edalumnt̓aſeu de veritatedicenda in primō litꝭ exordionō iuretur vt dehet. poterit poſtmodū in qualibet parte litis iurari cum huiuſmodi iuramenta preſtariab initio de ſubſtantia ordinis iudiciarij non exiſtatª.
prin. ⁊ ꝙ dicit iudicata dic cū ber. ab eo cui iudicādi ius fuit trāſacta bona fide vt trāſactio teneat̉. ff. de pac. tres frēsfinita ꝑ ꝯſenſuꝫ vl̓ lōgo ſilētio. Et ſūpta fuer̄t hec ꝟba. ff. adſe. ꝯͣ. tertul. l. j. §. vl. de ꝟ. ſig. ſi trāſacta. ⁊. l. ſe. ⁊ ꝙ dixi finit̓a ꝯſenſu pōt intelligi ꝑ iuramētū delatū a ꝑte ꝑti. qꝛ tale iuramētū maiorem hꝫaucͣtē qͣꝫ res iudicacata. ff. d̓ iureiu. l. ij.sͣ. de iureiu. ⁊ ſi xp̄ſ.ibi oīs controuerſie⁊cͣ. ⁊ poſt tale iuramētū nihil eſt q̄rendū. ff. e. nō erit. §. dato. ad h̓ de accu. veniens. merito gͦ iſtaꝯteſtatōem impediunt. obligatō em̄ ſemel extīcta ⁊cͣ. ff. deſol. qͥ reſ. §. arcā. deꝯſe. di. iiij. q̄ris. C. d̓remi. pig. cuꝫ ex cā.nec intendit papa lites ſopitas ꝑ ſua ſuſcitare reſcpͥta. .sͣ. dereſcrip. nōnulli. ⁊ reſcriptū impetratū tacito de re iudicata a qͣ nō eſt appellatūnon tenet. C. ſen. reſci. non poſ. l. īpetrata. ⁊ ꝑ trāſactꝭ. a literecedit̉. C. de trāſac. fratrꝭ tui. ⁊. l. cās. de trāſac. c. j. Itē ſi ꝑiuſiurādū vt dictū eſt finitū ſit negociū reſtaurari nō dꝫ. id̓oiſta lit. ꝯte. impediūt. Sꝫ pone. d̓r ꝙ ſnīa nō tenuit. puta qͥaiudex nō fuit qͥ eā tulit. vl̓ ꝙ trāſactō dolo facta fuit. vl̓ nonfuit iure finitū negociū. nunqͥd audiēdꝰ eſt. Et dic ꝙ ẜm ber.vt ptꝫ ꝑ p̄dictas. l. ff. ad tertul̓. l. j. in fi. ff. de ꝟ. ſig. trāſactaqꝛ p̄iudicialia ſūt iſta ⁊ priꝰ tractāda. de or. cog. tuā. Sꝫ pone oppoſita eſt res iudicata vl̓ trāſactio vel ꝙ finita eſt res.⁊ de hmōi bn̄ ꝯſtat quō ꝓnūciabit iudex ſuꝑ principali nōpōt ꝓnūciare. qꝛ ſuꝑ eo nō eſt actū nec ſuꝑ eo lis ꝯteſt. sͣ. vtlit. nō ꝯtē. ꝑ to. ⁊ de qua re ⁊cͣ. ff. de iudi. de qͣ re. de cā poſ.cū eccl̓ia. ⁊. c. ſe. Dic ẜm ber. ꝙ nō nūciabit ſuꝑ principali ſꝫſuꝑ excep. rei iudi. hͦ mō qꝛ data fuit petitio. petit talis. remtalē a ticio. quā dic̄ ad ſe ꝑtinere ⁊cͣ. cui fuit excipiēdo rn̄ſū.ꝙ cū alia vice ſuꝑ ip̄a petitōe iudicatū fuerit ꝯͣ ip̄m nō eſt vlteriꝰ audiēdꝰ ꝯͣ ſnīaꝫ a qͣ nō fuit appellatū. Iudex ꝯte. lite.ſuꝑ illa exceptōe ita ꝓcedet qꝛ ꝯſtitit ꝙ ſuꝑ eo qd̓. c. petit eiobſtat res iudicata a qͣ nō fuit apppellatū. diffinitīe ꝓnūcioip̄m ſuꝑ illa petitōe nō eſſe vlteriꝰ audiēdū ſibi ꝑpetuū ſilētiū imponēdo. ad hͦ d̓ accu. veniēſ. in fi. vl̓ poterit dele. dicecere ꝓnūcio lr̄as nō valere. In his tribꝰ caſibꝰ ẜm ber. tutius videt̉ ꝓponere has excep. li. ꝯte. qꝛ tūc a pͥncipali debito abſoluetur.i ¶ Litigator. reus .ſ.k ¶ Impediat. gͦ ꝑ talē exceptōeꝫ nō fit li. ꝯte. al̓s nō reqͦreretur an impediret vel nō. jͣ. c. ꝓxi.l ¶ Dicat exceptōeꝫ ꝑēptoriā opponēdo vt nō ſeqͣt̉ abſurditas de dilatoria q̄ venit an̄ litē ꝯteſtatā.m ¶ Obtentū. no. ꝙ ꝑēptoria int̓ dilatorias ꝓponēda non ēqꝛ aliꝰ ē ip̄aꝝ affectꝰ. altera differt altera ꝑimit. in ꝑēptoriaem̄ hꝫ ꝓcedere actō cui opponat̉ ip̄a exceptio. ff. de excep.l. ij. ber. Scias ⁊ūt ꝙ oīs exceptio ꝑēptoria q̄ ꝑimit lr̄as etgr̄am opponit̉ ⁊ an̄ li. ꝯte. ⁊ poſt. ſi lr̄as tm̄ an̄ li. ꝯtē. C. d̓ excey. l. vl. d̓ hͦ vide ꝑ Inno ⁊ Hoſti. sͣ. d̓ reſcpͥtꝭ. ꝯſtitutꝰ.n ¶ Expoſita. videbat̉ ꝯͣriū qꝛ eadē rō ⁊cͣ. sͣ. de reſcpͥ. ſuꝑ litteris in fi. ſꝫ nō eſt veꝝ. qꝛ ẜm id iā oīs ꝑēptoria exceptio veniret in vim dilatorie. ⁊ ſi de replicatōe dixiſſet nihilominlr̄as habuiſſet. vt ibidē recitari ſolet.Ioblato. ꝑ exceptōeꝫ ꝑēptoriā nō fit li. ꝯte. Emanauit decr. hec ad declaratōeꝫ eoꝝ q̄ no. gof. de elec.dudū. ij. jͣ. d̓ do. ⁊ ꝯtu. ꝓut. ⁊ q̄ ibi Poſt. ⁊ Ab. d̓ ap.
cū cām. ⁊ de excep. cū venerabil̓. ⁊ sͣ. c. ꝓxi. ⁊ guil. in ſpe. d̓li. ꝯtē. §. nūc dicamꝰ. ꝟ. ſed nūqͥd ꝑ exceptionē.p ¶ Libello. qͥ eſt de ſubſtātia iudiciarij ordīs. iij. q. iij. offerat̉. sͣ. de libel. obla. c. j. qd̓ dic. vt ibi.q ¶ Perēptoria. de dilatoria n̄ ſic dubitabat̉. qꝛ ꝑ eā nō reſpōdet̉ ſic petitōni ⁊qꝛ de ſua natura cōteſtatōneꝫ p̄cedit vtdixi. sͣ. c. ꝓxi.
r ¶ Proponat̉. ſimpliciter ⁊ ſolū in modum exceptionis vtjͣ. dicam.s ¶ Facta. dicebāt qͥd 2 ꝯͣ. ⁊ videbat̉ opi. ꝓhari ꝑ deere. dedo. ⁊ ꝯtu. ꝓut. de ap. cū cāꝫ. vtrobiqꝫ videt̉ ꝯteſtata lis ꝑ exceptionē p̄ſcpͥtōis. d̓ excep. cū venerabil̓. ꝑ exceptōeꝫ ꝑmutatōis. de teſta:. rainuciꝰ. ꝑ exceptōeꝫ ānalis p̄ſcpͥiōis vſucapiōis ⁊cͣ. Itē inſtituta actōe ⁊ oppoſita ꝑēptoria exceptōnevidet̉ eſſe iudiciū. ff. d̓ int̓. ac. ſi filiꝰ. §. exceptōibꝰ. Sꝫ ꝯriuꝫeſt veꝝ ⁊ h̓ tenebāt oēs ſupradicti doc. qd̓ optime ꝓbat lexdicēs. ꝙ qͥ vult̓ exceptōeꝫ doli mali opponere q̄ cōpetit extrāſactōe an̄ lit. ꝯte. facta ꝙ incidit in trāſac. an̄ li. ꝯte. id facere dꝫ. ff. de ꝯdi. inde. eleganter. §. pe. Itē ꝑ li. ꝯte. ordinat̉iudiciū ꝑ ꝑēptoriā exceptōeꝫ deſtruit̉. ſed eadē res duos effectꝰ ꝯͣrios nō pōt parere. xxvj. di. deind̓. sͣ. d̓ bap. maioresff. de ſolu. qͥ hoīeꝫ. ꝓbat̉ idē exp̄ſſe. sͣ. ꝓxi. ſi em̄ ꝑ ꝑēptoriaꝫexceptōeꝫ nō dꝫ impediri vel retardari litis ꝯtē. gͦ ꝑ eā nonfit. al̓s nō ꝓceſſiſſet qō. Ad ꝯͣria rn̄det̉ hͦ mō. aut reꝰ directern̄det libello. puta cū petūt̉ ab eo. x. ex cā mutui dicit ſe nōteneri ⁊ petita fieri nō debere. cū pactū de nō petendo ꝑpetuo ſibi faciū fuerit. ⁊ tūc facta eſt litis ꝯtē. ⁊ ſic intelligunt̉ꝯͣria. aut ſimpl̓r excipit de pacto de nō petēdo p̄ſcriptiōe vl̓alia ꝑēptoria ⁊ tūc nō intelligat̉ facta vt h̓. Idē ſi excepiēdoꝓponeret ſe nō teneri rn̄dere libello ex eo ꝙ factū fuerat ſibi pactū de nō petēdo ⁊cͣ. ad hͦ de deci. dudū. ⁊ ī iſto caſu ſolemꝰ vocare exceptōeꝫ intētōis excluſionē. ſꝫ qn̄ ꝓponiturpꝰ li. ꝯte. vocat̉ actōis excluſio. ff. d̓ excep. l. ij. in pͥn. Et hicadde qd̓ dixi. jͣ. de reg. iu. exceptōeꝫ.t ¶ Impediunt. vt. sͣ. c. ꝓxi.v ¶ Eꝑtebit. d̓ neceſſitate iuris. qꝛ al̓s ꝓceſſus habitꝰ ꝑtalē exceptōeꝫ nō valet cū lis ꝯt. nō eſſet. sͣ. vt li. nō ꝯt. ꝑ to.ſic̄ nec ꝑ poſitōes ⁊ rn̄ſiōes fit lis ꝯte. sͣ. d̓ elec. dudū. ij. sͣ. d̓li. ꝯte. c. vno. Io. an.I d̓ calūnia. Tria dic̄. Primo ꝙ nō eſt de ſub̓a ꝙſtatī pꝰ li. ꝯte. iurct̉ de calūna. Scd̓o ꝙ nō annullat̉ ꝓceſſus lꝫ tacite omittat̉ calūnie iuramētuꝫ.Tertio p̄cipit ꝙ in ſpūalibꝰ ſil̓ de calūnia ⁊ d̓ veritate iuret̉. Emanauit iſta decr. ad declaratōneꝫ eoꝝ q̄ no.ber. de iurciū. ex lr̄is. ī vl. gl. Inn. ⁊ Poſt. sͣ. e. lr̄is. Ab. sͣ. e.c. j. guil. in ſpe. e. ti. §. j. in prin. ⁊. ꝟ. qͣrtū. ⁊. §. ij. ꝟ. qͥd ſi non⁊. §. reſtat. ⁊ Hoſt. in ſum. e. ti. §. qn̄. ꝟ. vnū tn̄.y ¶ Calūnia euitāda. fic. xiij. di. nerui. ibi vnuſqͥſqꝫ habeatſua ꝓpter fornicatōeꝫ .i. euitādā.¶ Ueritate. qd̓ ſolū olī ī ſpūalibꝰ p̄ſtabat̉ vt ī fine videbis.a ¶ Exiſtat. videbat̉ ꝯͣ pͥmo ex ordīe rub̓ce .sͣ. e. ſcd̓o ex ordine illiꝰ lr̄e. sͣ. de ele. dudū. ꝟ. lite ꝟo. ⁊ erat exp̄ſſuꝫ. C. e. l.