recuſatōnis cauſa corā ep̄o ēꝓbanda idem eſt ſi official̓ recuſetur eiuſdeꝫ. licet ab eodēofficiali nequeat appellari¶ Idem.Udex ab ap.º ſe. datꝰqͣꝫuis legittimeᵉ recuſari valeat vt ſuſpectꝰpoteſt licite vices ſuas cōmittere. an̄qͣꝫ recuſatio ꝯtra ip̄mꝓponat̉. Et ſi in totū cōmiſerit recuſari vlterius aut factaꝑ eum cōmiſſio impugnari nequibitᵍ. qd̓ʸ poſſet ſi ſibi de iuriſditione aliquid reſeruaſſet¶ Poſt recuſatōnē quoqꝫ ꝓpoſitā cōmittere niſi de recuſatorisᵐ ꝓcedat aſſenſu. nonpōt ſꝫ eo volēte hoc pōt etiā

ſi iam recuſatio eadē ſit ꝓbata dūmō ꝓnunciatū nō fuerit ſuper ea. ¶ Extūcⁿ em̄ cumoīno iudex eſſe deſieritⁿ. nullaetiā cū illius aſſenſu pōt fiericōmiſſio per eundē.Uāuis alicui vices.Idē tuas in caſu tibia ſe.ª ap. delegata in totū ꝯmiſiſſe noſcaris ſi tn̄ an̄qͣꝫ ille iuriſditōe vſus fueritꝯmiſſio hmōi ꝑ te reuocet̉ abip̄o. vel eū rebꝰ eximi ꝯtingathūaniſ. cāꝫ ip̄aꝫ reſumere poteris. cū iuriſditio exquo ipſavſꝰ nō extitit. n̄ cēſeat̉ ī eū efficacit̉ trāſiuiſſe. IdeꝫIº delegatus quotiēseū abeſſeⁱ ꝯtigerit. tibi cōmi-

nō in totū. vt in p̄dicto. §. quē vero. ſi aūt ip̄e ep̄s recuſaret̉eligerēt̉ arbitris. sͣ. de ap. cū ſpeciali. ſed quare tūc nō adit̉ſuꝑior ſicut ⁊ hic. ratio qꝛ iuriſditio ordinaria fauorabilisItē nō ita de facili p̄t hr̄i ſuꝑior ordinarius. lꝫ interdū poſſit. ſed ad ea q̄ freq̄ntius ⁊cͣ. ff. de legi. nā ad ea. ſic̄ nec ſic d̓facili adiri p̄t papaet iō ſi recuſat̉ delegatꝰ ip̄iꝰ iter ad arbitros oī gͦ caſu papa laboribꝰ ⁊ expenſis ꝑtiū voluit ꝓuidere. a ¶ Idē ē .ſ.ꝙ corā ep̄o ꝓhabit̉cā recuſatōis. ⁊ hocno. hoſ. jͣ. d̓ ap. legit.tima. b ¶ Appellari. nec vꝫ ꝯſuetudo ī ꝯͣriū. vt. sͣ. e. li.de ꝯſuę. c. ij. ⁊ ſic nota ꝙ lꝫ qͦ ad q̄daꝫ ſitidē ꝯſiſtorium ep̄i. ⁊ſui officialis nō tn̄ qͦad oīa. ad idē. sͣ. ti.ꝓxi. c. ij. ⁊. iij. Sednōne appellatō ⁊ recuſatio ſūt paria. vtsͣ. d̓ ap. ſuꝑ eo. ij. rn̄.Dic ꝙ iſtud ītelligit̉qͦ ad modum. vt ibino. .i. ſic̄ nō admittit̉fruſtratoria appellatio. ita nec fruſtratoria recuſatio. vn̄ recuſo ⁊ ſi n̄ grauer. tn̄ nō appello niſi grauer. appello a iudice ī quē ꝯſenſi. quē tn̄ nō recuſo. ī multꝭalijs ē diſſil̓e ⁊ qͦ ad caſū nr̄m ē rō. qꝛ lꝫ d̓ nat̉a appellatōisſit vt eat̉ ad maiorē. vt dixi. sͣ. c. ꝓxi. n̄ ſic ī recuſatōe. vt pꝫsͣ. j. rn̄. ⁊ ī hͦ it̉ ad arbitroſ. vt. sͣ. e. ſuſpitiōis. ⁊ d̓ ap. cū ſpāliUdex. declarat notata ꝑ Ber. sͣ. de ap. ſcd̓o reqͥrisī gl. pe. ⁊ ꝑ modernos ibidē. ⁊ ꝑ Gof. ī ſūma d̓ ap..§. dubitari. ⁊ Guil. in ſpe. de recu. §. vlti. ꝟ. ſꝫ qͥd ſiis iudex. ⁊ diſtinguit tria tꝑa ad ſciēdū an iudex ſuſpectꝰ cōmittere poſſit. qꝛ aūt n̄ ē ꝓpoſita recuſatio. ⁊ tūc ī totū ꝑ eūfcā ꝯmiſſio tꝫ. aut ē ꝓpoſita. ſꝫ nōdū ꝓnūciatū ſuꝑ ea. ⁊ tūcvolēte recuſatore ꝯmittere p̄t. al̓s n̄. aut iā ꝓnūciatū ē illūeē ſuſpectū ⁊ tūc ēt volēte recuſatore ꝯmitte̓ neqͥt. d ¶ Apſciō. dcm̄. qͥa delegatꝰ ab alio n̄ delegat. vt dixi. sͣ. e. ſi duo.Legittīe aliqͣs ꝯcordātias dedi. sͣ. c. ꝓxi. f ¶ Proponat̉ī ꝯriū videbat̉ qꝛ inefficax ē apud ip̄m iuriſditio exqͦ elidip̄t. qꝛ nihil refert an aliqͥd ip̄o iure inefficax ſit. an ꝑ exceptōnē. ff. d̓ re. iur. l. nihil intereſt. ff. ex qͦ. ca. ī poſ. ea. l. fulcimꝰ.§. ſi ī diē. ſi gͦ inefficax ē iuriſditio ī delegāte. gͦ ⁊ ī delegatoqͥ ꝑtibꝰ eiꝰ fūgit̉. ff. d̓ iuriſdi. om. iud. l. ⁊ ſi p̄tor. ⁊. ff. de of.eiꝰ cui mā. ē iuriſdi. l. j. §. qͥ mādata. Itē ꝑs iuriſditōis ē delegare. ff. d̓ iuriſdi. om. iudi. l. iij. ī fi. cū gͦ alias ꝑtes iuriſditionis aggredi nō poſſit. gͦ nec. iſtā inſpicimꝰ .n. an delegāscognoſcere valuerit. vt ſic demū delegatio valeat. C. qͥ proſua iuriſdi. l. vna. hinc ē ꝙ ſi ꝓcōſul cōmittat cām an̄qͣꝫ ingrediat̉ ꝓuinciā. qꝛ tūc cognoſcere n̄ p̄t. nec delegatus abip̄o niſi tūc demū cū ingreſſus fuerit. ff. d̓ of. ꝓcōſul. l. obſeruare. §. vlti. Itē delegatꝰ p̨̄uenire nō potuit diligētiā recuſātis. ad hͦ. sͣ. d̓ ap. ſepe. ⁊.c. oblate. Itē exceptio q̄ obſtat vēditori ⁊ emptori. ff. d̓ ꝯͣhen. emp. l. doli. §. j. Pro iſta ꝑte facit qꝛ cā ſuſpitōis ꝑſonā afficit vn̄ ꝯͣ ſubdelegatū n̄ ꝯpetit.ff. d̓ diuer. ⁊ tēp. p̄ſcrip. l. an vitiū. ⁊ ꝑſonales exceptōes ꝑſonas n̄ egrediūt̉. ff. d̓ excep. l. exceptōes. vn̄ mutatōe ꝑſone vitiū abolet̉. .j. q. j. cito. d̓ fi. p̄ſby. ex trāmiſſa. ff. vti poſl. ſi duo. §. nō videor. Item videmꝰ ꝙ ordinarius etiam recuſatus delegat. de foro cōpe. ſiquis contra. ⁊ de appel. cū

ſpeciali. Itē licet iudex ſit ſuſpectus. dū tn̄ nō recuſet̉ tenereius ꝓceſſus. vn̄ tria tꝑa diſtinguēs hec decre. altercationē determinat. g ¶ Neqͥbit. intellige cū inceꝑit ſubdelegatus vti iuriſditōne. jͣ. c. ꝓxi. h ¶ Qd̓ poſſet .ſ. recuſar.⁊ facta cōmiſſio īpugnari. ¶¶ Aliqͥd. qd̓cūqꝫ ſit illud. aqidē. jͣ. c. ij. exqͦ .n. ſibialiqͥd reſeruauit ſatē ī reſeruato iudexremenēt. Itē de ſuſpitōne ſubdelegatihꝫ cognoſcere. Itēreuocat ad ſe iuriſditionē. sͣ. e. ſuꝑ qōnūff. de iudi. iudiciumvn̄ adhuc recuſaripōt ⁊ cōmiſſio impugnari. k ¶ Recuſatoris. nō ē gͦ neceſſarius cōſenſus aduerſarij. hꝫ em̄ delegatꝰ hͦ a lege vt delegare poſſit. īpedit̉ autē ī hoc ex facto recuſantis. volēte gͦ illo hͦ poterit ⁊ ſi aduerſarius contradicat. sͣ. e. ti. c. vlti.l ¶ Super ea. ergoiſta nō ſunt paria aliquid eſſe ꝓbatū. etẜm ꝓbata eē iudicatum. m ¶ Extuncid ē exqͦ ꝓnūciatū fuerit illū eſſe ſuſpectū. n ¶ Deſierit sͣ.e. ī lr̄is. ⁊. c. ſignificauit. ⁊. c. venerabilē. ff. d̓ re iudi. l. iudexo ¶ Aſſenſu. cum em̄ ibi deſinat iuriſditio non eſt qͥd ꝓrogetur. de quo dic. sͣ. e. P. ⁊. G.Uāuis. Declarat notata sͣ. e. ſuꝑ qōnū. §. ſi vero inglo. patet. ⁊ sͣ. e. venerabili. in glo. pe. ⁊ vlti. ⁊ ibietiā no. ꝑ modernos. ⁊ Guil. in Spec. ti. §. reſtatvltra mediū. ⁊ Hoſti. plene ī ſū. e. ti. §. delegari. ꝟ. ſꝫ nunqͥdp̄t reuocare. ⁊ hͦ dicit. Delegatꝰ ſubdelegatꝰ etiā in totū reintegra cauſam reaſſumere poterit.q ¶ Sede apl̓ica. qꝛ delegatus alius non poteſt.r ¶ In totū qꝛ ſi reſeruaſſet iudex remanebat. vnde n̄ eratſic dubitandū in eo caſu. videbat̉ .n. in totū cōmittendo itaeſſe officio ſuo fūctꝰ. qd̓ reſumere nō poſſet. ad hͦ. sͣ. c. ꝓxiin fi. cū ſuis ꝯcor. ⁊ hͦ dixit Tan. ⁊ Ber. olim ſecutꝰ ē eū ſedpoſtea mutauit. vt patet per ſupradictas glo.g ¶ Uſus qualitercūqꝫ. ad idē. sͣ. c. licet vndiqꝫ.t ¶ Efficaciter. vides em̄ ī caſu conuerſo. pone ꝙ moriturſubdelegans re integra. certum eſt ꝙ ſubdelegatus non ꝓcedet. sͣ. e. licet. ergo patet ꝙ adhuc efficaciter iuriſditōemnon habet. retinet delegatus etiā ptātē cōpellendi. niſi malicioſe ſeip̄m ⁊cͣ. sͣ. e. paſtoralis. Aliud gͦ ē in ꝓcuratore quihabet mandatū ad ſubſtituendū. quia dando ſubſtitutumqui mandatū ſuſcepit. amplius re integra nequit cauſa reaſſumere. aliud in delegato vt hic vides. ⁊ eſt expreſſuꝫ jͣde ꝓcur. is qui. ⁊ que ſit rō diuerſitatis ibi dicam.I delegatus. Si delegatꝰ ſubdelegauit. quotiēsabeſſet vel donec reuocaret. ⁊ mortuus ſit re noſtintegra. ſubdelegatus ꝓcedit ⁊ ſemꝑ de ſubdelegato ad delegatū. qui ſibi aliquid iuriſditōnis reſeruauiappellari dꝫ etiā poſt ſnīam. hoc dicit. approbat primū dictum no. ꝑ Inno. ⁊ Hoſti. sͣ. e. licet vndiqꝫ. in prin.x ¶ Delegatus. ap. ſe. vt. sͣ. c. ꝓxi.y ¶ Abeſſe. idē dicebāt p̄dicti doctores. ꝑ. l. ff. de ꝟ. ſig. l. ilitteris. §. j. vbi dicit̉ ab eſt ea res q̄ in rebus hūanis ne. ſ.nō ꝯuertit̉. eſt ergo de ſignificatōne vocabuli a qͣ recedēda