De bigamīs.

ſit taleᵐ ſuper quo ꝑ ip̄m epiſcopū valeat d̓ſipēſari. Adordines quoqꝫ maioresⁿ velbn̄ficia ſuꝑ quibꝰ neqͥt ep̄usdiſpēſare ſine diſpēſatōe ſeº.ap. ꝓmoueri nō pōt. ¶ Illevero cū quo ꝑ ſedēᵖ diſpēſat̉eandē vt p̄miſſo nō obſtāte d̓fectuq valeat ad bn̄ficiū etiā ſicurā aīaꝝ habeat ꝓmoueri.neqͥt p̄textu diſpēſatōnis hꝰ iquā exorbitātē a iure oportetveluti odioſāʳ reſtrīgi niſi vnicū bn̄ficiū obtinere. ¶ IdemIᵗis cū quo fuit ꝑ ſe.ap. diſpēſatū vt nō obſtāte defectu nataliū quē patit̉ ad oēs ordīeſ ꝓmoueri valeat et obtinere beneficium.

etiam ſi curam habeat animarum diſpenſationem aliā tacito de predicto defectu poſtmodum obtineat a ſede prefata. vt duo aut plura beneficia ſil̓em curāᵉ hn̄tia poſſit recipere. ſi ei al̓s canonice cōferant̉ ⁊ ea ſimul licite retineretalis diſpenſatio cū nō ſit veriſil̓e ſedē ip̄am cū illo p̄dcm̄patiēte defectū voluiſſe ſi hocfuiſſet expreſſum eidem ī pluralitate beneficioꝝ hmōi diſpenſare. veluti per ſurreptionē obtēta nulliꝰ penitꝰ ē momētiº Gre. x. ī ꝯci. ge. lug.De bigamis.¶¶ Ctercatōisᵉ antiq̄dubiū pn̄tis d̓clara

diſpēſat. ſꝫ rō ē qꝛ petitū fuit a papa. nā ⁊ ep̄us poterat. vtno. Ber. eo. ti. c. vl. k ¶ Canonicū. facit qd̓ dixi. sͣ. c. ꝓxi.l ¶ Beneficiū. ītelligo ſimplex. qꝛ ī ꝑſonatu vl̓ dignitate ētſine cura. vt. sͣ. c. ꝓxi. nō credo ꝙ diſpēſare poſſint. ad hͦ inē. ti. de p̄ben. c. vlti. ⁊ de hͦ d̓ ele. dudū. ij. m ¶ Cale qꝛ nōpaternū īmediate ſuper qͦ nō p̄t ep̄s etiācū legitīo diſpēſareẜm Uin. sͣ. e. ex tua.Gof. in ſum. hꝰ ti. §circa alid̓ bar. brix.lvj. di. ī ſum. Ber. ⁊Pe. d̓ ſā. ī p̄dicta decre. ex tua. ⁊ Inno.eo. ti. c. vl. ẜm Io. qͥhͦ no. lvj. di. ī ſūma.et Tan. in dcā decr.ſꝫ dixit Uin. ꝙ ſi tn̄eēt ep̄s hͦ facere nōauderet. Goſ. sͣ. deele. īnotuit Ray. inſum. hꝰ ti. ⁊ Hoſti. īdcā decre. tenēt ꝯͣrium ad decr. penl̓. sͣ.ē. ti. rn̄det ꝙ d̓ illegitimo loqͥt̉ de tali forte bn̄ficio loqͥ voluit hec lr̄a. vl̓ intelligas de bn̄ficio ꝙ habeat eccl̓iā curataꝫannexā. ad hͦ. jͣ. de p̄ben. ſuꝑ eo. vl̓ de bn̄ficio qd̓ ex priuilegio ꝯſuetudīe vl̓ ſtatuto reqͥrat ſacrū ordinē. qꝛ cū ī ordīe tali diſpēſare p̄ poſſitgͦ nec in bn̄ficio qd̓ illū ordinē reqͥrit. de ꝯſti. tranſlato j. q.iij. ſiqͥs obiecerit. ⁊. c. ſiqͥs p̄bēdas. ⁊ ē ſi. qd̓ dixi. sͣ. d̓ reſcri.ſi eo tꝑe. n ¶ Maiores hͦ ītellige de ſeculari clerico. nāregulari ſecꝰ e. qꝛ de iure talis ꝓmouet̉ ad ſacros. sͣ. e. ti.c. j. lvj. di. c. j. ⁊. c. naſci. ⁊ hͦ tꝫ Io. lvj. di. ī ſum. Ber. sͣ. e. c.vlti. Goſ. in ſum. huiꝰ ti. ī. §. circa filios. nec ꝑ hͦ intelligit̉ di.ſpenſatū in ep̄atu. ar. de ſen. ex. qꝛ ꝑiculoſū. d̓ ꝯceſ. p̄ben. dilectꝰ. vbi de hͦ ꝑ Inno. Hoſti. xij. di. nos ꝯſuetudinē. ⁊. jͣ. c.ꝓxi. o ¶ Sedis ap. nec ſufficit diſpēſatio legati. vt. sͣ. e.ti. c. pe. ⁊ dic vt ibi. Sꝫ q̄ro qͣre ep̄s diſpēſat in crimībꝰ abadulterio citra ⁊ nō in defectu. ſo. facilius delet̉ irregularitas ꝓueniēs ex crimīe. purgat̉ .n. ꝑ pnīam. nō ſic ī defectu.xxvj. di. deinde. vl̓ maior ē irregularitas ꝓueniēs ex origine qͣꝫ ex crimīe. qꝛ prīa ex natura. ſcd̓a ex accidēti. ſꝫ naturalia īmutari nō p̄n̄t. vj. di. §. vl. p ¶ Sedē. eadē rōne dicoidē de illo cū qͦ diſpēſat̉ ꝑ ep̄m vt poſſit ad mīores ordineset ad bn̄ficiū ſine cura licite ꝓmoueri. cū eadē ſit rō.q ¶ Defectu ꝓpter hͦ a ſecularibꝰ nō repellit̉ honoribꝰ. ff.de dęcur. l. ſpurij. ⁊. l. generaliter. §. ſpurios. Io. an.r ¶ Odioſam. jͣ. de re. iur̄. odia. cū ſuis concor.g ¶ Obtinere. cōcor. jͣ. de p̄ben. nō pōt. ij. rn̄ſo.Iis cū qͦ. Si ille cū qͦ ſuꝑ defectu orginis in curatobn̄ficio fuerit diſpēſatū eo tacito ſuꝑ pluralitate diſpēſatōem obtineat. nō valet diſpenſatio.v ¶ Sedē. qꝛ aliꝰ nō poterat. sͣ. c. ꝓxi. ⁊ eadē rōe idē credoin ep̄o. ꝙ ſi diſpenſauerit cū tali. ꝙ poſſit ad minores ordīeset ſimplex bn̄ficiū ꝓmoueri. ⁊ poſtmodū tacito defectu impetret̉ diſpēſatio ſuꝑ pluralitate taliū bn̄ficioꝝ nō valet diſpenſatio ꝓpter eādē rōnē. qꝛ nō ē veriſil̓e ⁊cͣ.x ¶ Defectu. iſte defectꝰ tribꝰ de cauſis ordinū ⁊ bn̄ficioꝝꝓmotōnē impedit. prīo ob ordinis p̄rogatiuaꝫ .xxvi. di. c.pe. ⁊ vlt. de exceſ. p̄la. inter dilectos. C. d̓ digni. l. neqꝫ famoſus. li. xij. Scd̓o ob deteſtatōem paterni criminis qd̓ punit̉in filio. vt ꝑ id puniat̉ pr̄. xxiiij. q. iij. §. ſed qͦ. ff. qd̓ me. cau.

l. iſte qͥdē. §. vlt. Tertio ꝓpter incōtinētiā paternā qͣ timet̉ īfilio. iuxta illud. Sepe ſolet filiꝰ ⁊cͣ. vj. q. j. §. veꝝ. ⁊ iō ſtilꝰ īcurie. ſi pr̄ne nō ſit ⁊cͣ. defectꝰ aūt ē ſꝫ nō culpa. lvj. di. naſciet de purga. ca. accedēs. y ¶ Omnes. caute ponit̉ hoc indiſpēſatōe. ⁊ ſuꝑ hͦ vide qd̓ no. Ber. ⁊ moderni. sͣ. e. lr̄as.z defectu nataliū.ſuꝑ qͦ diſpenſatōneꝫhabuerunt ſed nōneſublatꝰ erat ille defectꝰ ꝑ primā diſpē.ſatōem. ꝑinde igiturdꝫ haberi. ac ſi illegitimꝰ non fuiſſet. ⁊ſic ē ꝯͣ. ff. d̓ edi. edic.l. qd̓ ita. l. di. ferruꝫ.de reſcrip. eā te. ī fi.ff. de natal̓. reſtit. l.q̄ris. lr̄a. jͣ. cū non ſitveriſil̓e ⁊cͣ. ſoluit ꝯͣ.nec ob. l. qd̓ ita. qꝛhic de originis naturali defectu loqͥt̉ ibide morbo accidētali qd̓ facilius tollit̉.vt. .sͣ. dixi. c. ꝓxi. c.ferrū. loquit̉ quo adſalutē aīe ⁊ de peccatis que purgant̉. etſic. c. eā te. ⁊. l. q̄ris.loquūtur de q̄damplena reſtitutōne nataliū. a ¶ Sede p̄fata. aliꝰ .n. dare nō poſſet. ad hͦ facit. jͣde p̄ben. ſuper eo. ⁊. c. non pōt. ⁊. c. cū ſingula. hoc tꝫ Ber. d̓ele. dudū. ij. ꝑ Bar. brix. lxx. di ſanctoꝝ. ⁊ Inno. sͣ. de p̄bē.de multa. Hoſti. aūt dixit ꝙ in diſpenſatione q̄ hꝫ fieri ꝓpt̓neceſſitatē vl̓ vtilitatē eccl̓ie. eandē ptātē habēt ep̄i poſt decre. de multa. quā primo habebāt ꝑ ꝑdictū. c. ſanctoꝝ. ſꝫ llam que habet fieri ob p̄rogatiuā perſone facit ſolus papa.et ſic intelligit ip̄c Pe. de ſamp. ⁊ Ab. dictā decre. de multain fi. ſed primam ſeruat curia. ⁊ hoc in p̄dictis iuribus. xxj.q. ij. ſiquis iam tranſla.b ¶ Duo. ex talis diſpenſatōis virtute. prima duo que habuit ſolum retinere poterit. vt infra de preben. non poteſt.ij. reſponſo.c ¶ Curam. in curato em̄ ⁊ ſimplici bene diſpenſant ep̄i ẜmomnes. vt no. in decre. dudum. ij. de elec.d ¶ Momenti. No. lr̄as ſurrepticias ip̄o iure non valerede hoc dic vt no. sͣ. de reſcrip. ad audientiā. ij.Ttercationis. bigamꝰ nudatus eſt omni priuilegioFclericali ⁊ aſtrictus ſeculari foro. nec valet conſuetudo in contrarium. ⁊ prohibetur ſub anathematene tonſuram deferat.e ¶ Altercationis hoc ideo dicit. quia olim ſuper hoc eratopiniones. dicebat Hug. ꝙ bigamus gaudebat priuilegioclericali ⁊ canonis. quia tenebat̉ portare tonſurā. sͣ. de vl. ⁊ho. cle. clericus ſi tonſura. et erat de foro ec. ar. lxxxj. di. dictū. et ad minores ordines aſcendere poterat. xxiiij. di. ſiqͥsviduam. ij. in fi. a cōtrario ſenſu. ⁊. c. lector. Io. ⁊ alij ꝯͣ ꝑ. c.lxxxiiij. di. quiſquis. ⁊ ibi hec altercatio. vbi dicitur quiſqͥsclericus viduam aut ſecundam vxorē duxerit omni eccleſiaſtice dignitatis priuilegio mox denudetur. laicali ſibi tantum cōione conceſſa. ⁊ per illud denudetur. videbatur noneſſe priuatus ſed priuandus. preſens ergo conſtitutio deciarat hoc. ſi. C. ar. tu. l. vet eris. C. de poſth. here. iniui. l. quodf ¶ Bigamos. vere ⁊ interp̄tatiue. vt quia duas vxores hacertum. C. de furtis ap̄. l. antiquos.buit vel cū vidua vel corrupta ꝯͣxit. sͣ. d̓ bigamis. xxvj. di.deinde. ⁊ hoc veꝝ eſt de his qͥ ſic in minoribꝰ ordinibꝰ ꝯxc-