ꝑ teª ſtetit quo minꝰ hēres eādē tibi n̄ currit ſi ꝓmoueri iuſto īpedimento detentꝰ infratꝑs hꝰ i nequiſti. ¶ Porro ſiinfra dictū tp̄s nō fueris rōabili cā ceſſante ꝓmotꝰ. tibi eccl̓ia ip̄a qua dicti ſtatuti auctoritate iā priuatꝰ exiſtis neſtatutū ipſū fiat ludibrioº debitoqꝫ fruſtret̉ effcū ⁊ n̄ rebuſſꝫ verbis cū ſit potius contrarium faciēdūʳ lex impoſita videat̉ nullatenullꝰ eaˢ vice poterit iterato ꝯferri. ¶ Ceteꝝſi ꝓmoueri ad ſacerdotiū nōintēdensⁱ ꝑrochialē receperiſeccl̓iam. vt fructꝰ ex ea ꝑ ānūꝑcipias ipſaꝫ pꝰ modum dimiſſurꝰ niſi volūtate mutataⁱ
ꝓmptusª fueris. teneberꝭ adreſtitōeꝫ fructuū eorūdē. cuꝫeos receperis fraudulenter.Illū aūt qui eā tibi ꝯtulit/ cūte nō crederet ad hmōi ordinē ꝓmouēdū/ preter diuinaꝫquā exinde incurrit offenſaꝫad ẜuādā indēnēʸ eādē eccl̓iādecernimꝰ obligari.¶ Idem.AIº abbatēᶠ eccl̓ie ro. īmediate ſubiectumˢ īpr̄m ep̄mʳ elegiſtis rep̄hendiexinde nulla rōe poteſtis/ eitn̄ ab alio qͣꝫ a nobis vl̓ ap. ſe.lega. ſi ſit in ꝓuinciaʸ de latereᶻ nr̄o miſſusᵉ dari nō p̄t lnīaſuuꝫ deſerendiᵇ monaſteriuꝫ.⁊ ad vr̄am eccl̓iam trāſeūdi
ꝙ ſi īcōtinēti ī ip̄a poſſeſſiōe lis ſibi mouet̉ ⁊ poſſeſſioꝯtinueturbat̉ ꝓmoueri n̄ tenet̉. qꝛ q̄ incōtinēti fiūt in ⁊cͣ. sͣ. e. officijff. ſi cer. pe. lc̄a ⁊ qꝛ nō videt̉ pacifica fuiſſe q̄ nō durauit. adh̓. sͣ. e. ſi pꝰ qͣꝫ. §. ij. sͣ. d̓ ꝟ. ſig. nā ⁊ ego. ⁊. ff. d̓ in rē. ꝟ. ſi ꝓ ꝑte.§. ꝟſū. d̓ pe. di. j. diuortiū. A litis euētꝰ dubiꝰ ē. ff. d̓ pecu. qd̓debet̉ poſſꝫ gͦ eſſe ꝙeccl̓iā ꝑderꝫ. ⁊ ſic inp̄ſbyteꝝ ordīatꝰ abſqꝫ bn̄ficio mēdicarꝫxciij. di. diaconi. vl.Si aūt poſſeſſioneꝫaliquādiu obtinuitſine litigio hac ꝯſtitutione artat̉ (⁊ ſufficit qd̓ ſel̓ cepit̉ pacifice poſſidere .sͣ. eo.dudū. jͣ. d̓ ac. ēp. l. exēpto. in pͥn. al̓s ſuovelle qͣlibꝫ poſſꝫ ſibi litē ꝯfigere ī fraudē hꝰ ꝯſtōiſ (nec ob.ꝙ iſte ſuccūbere poterit. qꝛ maledictō ēin culpa. C. de acqͥ.poſ. l. vl. C. de iu. delibe. ſancimꝰ.a ¶ Per te ſtetit. ſicjͣ. de preben. licꝫ ep̄iſcopus.b ¶ Iuſto impedimento. ſic. sͣ. e. qͣꝫ ſit.ad fi. po ne ꝙ toto illo anno egrotauit vel abn̄s erat ep̄s ⁊ cōmendaticias hr̄e n̄potuit. vel eū ep̄s ordinare noluit. vel his ſi. he em̄ ſūt iuſtecāe q̄ excuſabūt eū. ⁊ ꝓpter hāc cāꝫ dico. ꝙ elapſo āno ſtatīillo n vocato poſſit alteri eccl̓iā ꝯferre. vt ī p̄. dec. lꝫ tn̄ tuti⁊ honeſtiꝰ eēt ip̄m citari ⁊ facere ꝓnūciari illū pͥuatū. ſi nonon̄dit diſpēſatōeꝫ vel iuſtū īpedimētū. nā ſi hͦ omiſſo fiat collatio ip̄e pꝰ ea veniēs ⁊ de iſto impedimēto vel diſpēſatōe fidē faciēs collatōeꝫ caſſari faciet. de re iudi. cū beroldꝰ. ſꝫ qꝛiudices vel illi ad qͦs collatio ſpectat nolūt litigare vl̓ ſe aduerſarios ꝯſtituere. nec illi qͥbꝰ faciēda ē collatio niſi priꝰ habeant ius in re. ideo cōmuniꝰ eligit̉ altera via. vt ſine alia ꝓnunciatione fiat collatio.c ¶ Eccl̓a ip̄a. tolle qd̓ ē in fi. §. nullatenꝰ ea vice ⁊cͣ.d ¶ Exiſtis. qͥdā hn̄t h̓ ī lr̄a ⁊ ad quaꝫ īhabilē reddidiſti te.e ¶ Ludibrio. ſic. C. de bo. q̄. liber. l. v l. §. vbi aūt puerilis.f ⁊ Faciēdū. vt. C. cōia del̓. l. ij. ī fi. magꝭ gͦ ꝯſideremꝰ ſenſumqͣꝫ ꝟba. ad idē. sͣ. e. ſi pꝰ qͣꝫ. §. j. sͣ. d̓ ꝟ. ſig. ītelligētia. ⁊. c. ꝓpteg ¶ Ea vice. intelligo .i. in illa vacatōe. al̓s lex eēt īpo rea.ſita ꝟbis. facile em̄ eēt ſibi ꝯferre vni quē ſciret nolle ꝯſentire. ⁊ pꝰ ea reiterato illā pͥmo ꝯferre ẜm illos qͥ hn̄t in tex. etad quā te inhabilē ⁊cͣ. nō eſt dubitatio tanta.h ¶ Iterato. nā qͣ rōe poſſꝫ pͥmo āno finito iterato eidē ꝯferre eadē rōe finito ſcd̓o. ⁊ ſic dic de tertio. ⁊ ſic de ſingulis. etſic canō fruſtraret̉ effectu. vt dictū ē. ꝯcor. sͣ. de teſt. lꝫ. iij.i ¶ Intēdēs. ſi gͦ ītēdebat a pͥncipio ꝓmoueri. ſꝫ pꝰ ea mutata volūtate ꝓmotꝰ non fuerit nō tenet̉ ad reſtōꝫ fructuū qd̓veꝝ puto de ꝑceptis an̄ mutatā volūtatē. in alijs crederē ſek ¶ Pꝰ modū. elapſo āno.cus eadē rōne.l Mutata. no. ꝙ fraus purgat̉ ſic ⁊ mora int̓dū. sͣ. d̓ loc. potuit. ⁊. jͣ. de re. iu. mora. vbi de hͦ. ⁊ no. exitū ſpectari cū vitiūꝯſiſtit in aīo al̓s ſpectat̉ initiū. sͣ. e. li. de reſcript. ſi eo tꝑe sͣ.m ¶ Promotꝰ fuerit. ad ſacerdotiū. jͣ. ānū. le. dudū. vbi d̓ hͦ.n ¶ Promouēdū. ⁊ in veritate ꝓmotꝰ nō fuiſti. al̓s purgat̉vitium in vtroqꝫ.o ¶ Offenſaꝫ. ſic. sͣ. e. perpetue. cū ſuis ꝯcor.p ¶ Indēnē. pone em̄ illū qͥ fructꝰ ꝑcipit n̄ eē ſoluēdo ita in
efficax ē actio ꝯͣ eū. sͣ. de ſol. odoardꝰ. dabit̉ ī ꝯͣferētē. vt hͦ vides. ⁊ hec loqͥt̉ nō ſolū d̓ obligatōe in foro aīe ſꝫ etiā in foroiudiciali. dūmodo d̓ tali crudelitate vel fraude fiat fides. tn̄qͥ fraudē allegat illā ꝓbabit. ff. d̓ ꝓba. qͦtiēs. §. qͥ dolo. ⁊ ꝓbaliter id ꝑ ꝯiecturas. jͣ. ti. ꝓxi. c. ij.¶ Aabbare Eobas exēptꝰ eligit̉ ī ep̄ꝫ. ſꝫ trāſire n̄p̄t ſin̄ lnīa pape l̓ legati d̓ latē. ſcd̓o d̓rꝙ legatꝰ d̓ latere p̄tꝯfirmare elcōes epiſcopoꝝ exēptoꝝ. reliqͥ n̄ ſine ſpāli mādato. decl̓at q̄ no. ber.sͣ. de poſtu. c. vl. vltͣmediū glo. Cōp. ibidem ī pͥn. ⁊ ea q̄ no.moder. d̓ ꝯſue. cumvenerabil̓. ⁊ Gar. sͣ.e. cupiētes §. deuiqꝫr ¶ Abbatē. idē ītelligas d̓ qͥlibꝫ alio inferiori p̄lato ab ep̄oqꝛ eadē eſt ratio.g ¶ Subiectuꝫ. qd̓cogͦſci p̄t ꝑ dec. jͣ. dep̓ui. ſi papa. ideꝫ deſubiectꝭ ep̄o qͦ ad hͦꝙ eligi pn̄t. ſꝫ ſin̄ licētia ep̄i n̄ trāſibūt.t ¶ Ep̄m. idē d̓ alijsdiḡitatibꝰ. puto ad aliā abbatiā. sͣ. e. c. nll̓ꝰ. cū ſi. ⁊ ead̓ ē rō.v ¶ Elegiſtis. dubitatōis fuit cā ep̄s qͥ nō hꝫ libeꝝ volatuꝫſine lnīa pape debet poſtulari ad aliū archiep̄atū vel ep̄atū⁊ ſic eligat̉ n̄ valet electio. eadē gͦ rō videbat̉ in abbate īmediate ſubiecto. vt ꝑ id dēret poſtulari n̄ eligi. ſꝫ illud ſpeciale in ep̄is. sͣ. de renū. niſi cū pridē. nō em̄ qͥcūqꝫ hꝫ petere licētiā trāſeūdi poſtulādꝰ ē. vt ꝓbat̉. sͣ. e. ſi religioſꝰ. ⁊. c. nullꝰ.⁊ in his q̄ no. sͣ. de poſtu. c. vlt.x ¶ Exinde. qꝛ elegiſtis ⁊ nō poſtulaſtis.y ¶ Prouīcia. ſi em̄ legatꝰ eēt ſꝫ n̄ ī illa ꝓuīcia licētiā dar̄ n̄p̄t lꝫ em̄ q̄dā poſſit q̄ volūtarie inriſditōi ſūt exͣ ꝓuīciam ſibidecretā eūdo ⁊ redeūdo. tn̄ h̓ q̄ ꝯtētioſe iuriſditōis ſūt n̄ p̄tvt h̓ ⁊ sͣ. de ꝯſue. cū venerabil̓. pͥmū ꝓbat̉ de of. le. ꝙ trāſſatōeꝫ. ⁊. c. p. ⁊ sͣ. de ſen. ex. ad eminiētiā. cū ſi. ⁊ ꝙ dic̄ ſit in ꝓuīcia miſſus qd̓ ē. jͣ. qꝛ lꝫ ꝓuīciā exiuiſſꝫ dūmō in legatiōe eſſetadhuc licētiā dare nō p̄t. sͣ. de offi. le. nouit. ſi aūt exiuiſſet ꝓuīciā ⁊ legatōeꝫ ſecꝰ. ⁊ ſic poſſet intelligi hec lr̄a.z ¶ Latere .ſ. cardīal̓. jͣ. d̓ of. le. c. ij. ī fi. vbi dicā de h̓.a Miſſꝰ. ſubau. l̓ alio qͥ hr̄et ſr̄ h̓ ſpāle mādatū. vt in fi. c.b ¶ Deſerēdi. ſic̄ em̄ inferior nō deẜit ſine ſui ſuꝑiorꝭ lnīa ſuam eccl̓iā. de renū. admonet. ſic nec iſte ſine pape lnīa qͥ ſibiꝓximꝰ eſt ſuꝑior vel ſui legati d̓ latere ſuū mōaſteriū d̓ſerꝫc ¶ Trāſeūdi. Quid ſi abbatia nō ſit exempta ſꝫ pͥuilegiū hꝫꝙ abbas ad epiſcoporū non poſſit aſſumi ſine ſedis ap. licētia ex cauſa forte. quia abbates ſe videntes receſſuros resmonaſterij diſpergunt. ⁊ habes de hoc priuilegio. xvj. q. j.hinc eſt etiā. nūquid poterit legatus d̓ latere huic dare licetiam. ſatis videt̉ iſtius. decre. ar. ꝙ ſic. quia poteſt omnia ꝑter excepta. de offi. lega. ꝙ tranſlarionē. xvj. q. j. frater. ff. deoffi. p̄fe. p̄to. l. vna. ad hͦ. jͣ. de ꝟ. ſig. c. j. in prin. Un̄ no. ꝙ perhanc decre. reprobata eſt opi. Hoſti. no. sͣ. de cōſue. cū venerabilis. dicebat em̄ ibi ⁊ de renun. c. vlt. in prin. ꝙ illi legatihabebāt ſpāle mādatū tranſferēdi abbates exemptos. al̓sid facere nō poſſent ꝑ decr̄. de offi. le. ꝙ tranſlationē. ſꝫ Copibi cōtra. dicēs ꝙ ex gn̄ali legatione hoc poterant. ⁊ eiꝰ oꝑinio hic reprobat vt vides.