bn̄ficia q̄ tꝑe tue ꝓmotionisobtīes. poſſiſ vſqꝫ ad ſueᵇ volūtatis bn̄placitū retinere hꝰgratia ꝑ eiꝰ obitū ꝑ quēᵉ ipſiꝰbeneplacituꝫ oīo extinguit̉ª.eo ipſo expiratᵉ. Secus auteꝫſi vſqꝫ ad apº. ſe. beneplacitūgratia cōcedat̉ predicta. tūcem̄ qꝛ ſedes ipſa morit̉ᵍ durabit ꝑpetuoº. niſi a ſucceſſorefuerit reuocata. Pretextu vero talis conceſſionis q̄ debetcū ſit ambitioſa reſtringi. eaſolum beneficiaᵏ q̄ cannoiceᶠobtines potes licite retinere.Uſceptūᵐ ¶ Idem.ab ap. ſe. mandatuꝫ
vt ab aliquo bn̄ficij quod obtinet reſignatōe recepta ip̄malteriº con feras ⁊ aſſignes.adimplere nō potes ſi illeᵖ an̄qͣꝫ reſignet rebus eximat̉ humanisᵛ. cū non per reſignationē vacauerit ſed ꝑ morteniſi de intentione mandātisaliud appareret exp̄ſſeᵉ. Siduo ſuꝑeodē bn̄ficio lrās īpetrēt primo eoꝝ ꝑ illiꝰ obituꝫqͥˣ tenebat. ſcd̓o vero ꝑ ceſſionē eiuſdēˣ ip̄m ꝓponēte vacare. ſcd̓sᶻ cū bn̄ficiū ip̄m ceſſione nō morteª vacauerit. debꝫprimo in ip̄ius aſſecutiōe preferriᵇ.¶ Idem.
deneficioꝝ. vt. jͣ. de p̄ben. ſi tibi cōceſſo. hoc dico vt denotēꝙ hic bn̄ficia non vacent. ibi tn̄ vacāt. vt ibi dicā.Promotionis. forte in ep̄m. Io. an.b ¶ Sue .ſ. roma. pon. ⁊ ꝯcor. sͣ. e. lr̄is. vbi ꝑ clauſulā niſi ꝑnos ⁊cͣ. non intelligit̉ dignitas. ſed ꝑſona ſcribentis.e ¶ Per quē ro.d ¶ Extinguit̉. concor. jͣ. ne ſe. va. c. vnoin fi. ſic etiā criminamorte extinguūt̉. xxiij. di. qͦrūdā. ⁊. jͣ. dehere. accuſatus. §. ſꝫꝟo. ī fi. p̄terqͣꝫ ī caſibꝰ notatꝭ in. d. c. qͥrūdā. ⁊ xxiiij. q. ij. ī ſū.e ¶ Expirat. expirāte igit̉ papa expirathec gr̄a. ⁊ concor. ff.lo. l. iiij. vbi dicit̉ ꝙlocatio vel p̄cariū ꝑte mihi cōceſſuꝫ qͣꝫdiu voleſ obitu tuofinit̉. ad hͦ ſignat̉sͣ. d̓ p̄ca. c. vl. ⁊. ff. d̓p̄ca. cū precariū. §. i.vbi dicit̉ ꝙ p̄cariuꝫnō finit̉ morte cōcedētis. ſꝫ ſibi ſimpl̓rfactū fuerat p̄cariū.nō adiecta aliqͣ cōditione vel termīo. vt no. in p̄d. decre. vl.d̓ p̄ca. Itē ꝯͣ. nōne volūtas pape durare ītelligit̉ donec mutat̉ ꝓbat̉ de bap. ⁊ eiꝰ effe. maiores etiā pꝰ mortē. xxv. di.qͣlis. ſꝫ illa in his q̄ ſalutē aīe reſpiciūt. Iteꝫ valde cōtradic̄p̄d. l. ābiguitatē. C. de vſufru. ꝑ que iura tenebat abbas opinionē cle. sͣ. de elec. dudū. ij. in fi. ſꝫ in. l. illa eſt fauor qͥ āpliādus eſt. hic odiū qd̓ ē reſtringēdū. vt h̓ in fi. vel veriꝰ redi.re vel nō redire ad ſanā mentē. nō erat in volūtate moriētꝭ.ſed hic reuocare ⁊ nō reuocare gratiā erat in volūtate morientis. exqͦ ergo adiecit donec volā. perinde eſt ac ſi dixiſſet donec moriar niſi prius reuocauero.f ¶ Apl̓. ce ſe. no. gͦ ꝙ aliud eſt cū ſcribit ꝑſona. aliud cū ſcribit dignitas. ſicut aliud eſt cū ſcribit ꝑſone. aliud cū ſcribitdignitati. sͣ. de of. dele. qͦniā. jͣ. e. c. vl. ⁊. jͣ. de priui. ne aliqui.g ¶ Morit̉ ſic. xij. q. ij. liberti. nō em̄ pōt eſſe nulla. xxiiij. q.i. pudenda. qꝛ dn̄s ꝓ eo orauit. xxi. di. §. i. ad fi.h ¶ Perpetuo .i. donec dixerit ille cui fuit gr̄a cōceſſa. adidē. ff. ꝓ ſoc. l. i. vbi de hoc. Et noͣ. ꝙ ſicut priuilegium ꝑſonale ex ꝑte eiꝰ cui cōcedit̉ extinguit̉ cū ꝑſona. vt. vij. q. i. petiſti. ſic priuilegiū ꝑſonale ex ꝑte cōcedētis extinguit̉ cū ip̄ocōcedente. vt h̓. ⁊ ſic de vtroqꝫ pōt intelligi. jͣ. de re. iu. priuilegiū. vt ibi dixi. priuilegiū aūt reale ex ꝑte cōcedentis cuꝫconcedente nō extinguit. vt hic.i ¶ Reſtringi. qꝛ odia reſtringi ⁊ fauores cōuenit ampliari.jͣ. de reg. iu. odia cū ſuis concor.k ¶ Bn̄fica. no. ꝑ hͦ ꝙ hic ⁊ sͣ. in prin. dic̄ bn̄ficia in pl̓ali videt̉ ꝙ qͥs ſil̓ pl̓a poſſit habere bn̄ficia. de hoc dicā. jͣ. c. ij.l ¶ Eanōice. nil em̄ noui iuris in illis bn̄ficijs tribuit hec diſpēſatio. ſꝫ vetꝰ ꝯẜuat ⁊ ꝓrogat. ⁊ ꝓbat̉ hͦ. sͣ. d̓ ele. dudū. ij.in fi. ſic̄ de inouatōe dicit̉. sͣ. d̓ priui. ex ꝑte. ⁊. c. qꝛ intētōis.I ¶ Uſceptū. vacatio ꝑ mortē ⁊ vacatio ꝑ renū ciationē ſunt diuerſa. ⁊ ideo in lr̄is ad bn̄ficia impetratisvno exp̄ſſo nō venit reliquū. h̓ dic̄ Emanauit auteꝫad declarationē eoꝝ q̄ no. Hoſti. sͣ. de of. dele. ex ꝑte .i.n ¶ Apl̓ica ſe. Idē ſi ab alio qͦ hoc mandare poſſꝫ. puta legato qͦ ad hͦ haberet ſpeciale mādatū al̓s legatus hoc nonpōt. vt. jͣ. de of. dele. c. pe. §. ꝓhibemus.o ¶ Alteri. expreſſo vel n̄ expreſſo n̄ curo. licet interdum ſitdiſferentia vt. jͣ. de of. dele. is cui. ⁊. jͣ. de p̄ben. is cui.
p ¶ Ille. qui beneficiū obtinebat.q¶ Pumanis. arg. ꝯͣ. jͣ. de of. deleg. ſi delegatus. .i. rn̄. So.d̓ ꝓpria ſignificatōe vocabuli abeſſe dicit̉ qui eſt non in rebus humanis. ff. de ver. ſig. mulieres. §. fi. nō ſic in ꝓpria ſignificatione dicit̉ renūciaſſe. vt. jͣ. dicā qui mortuus eſt cuꝫrenūciatio ſit volūtaria. illa coacta. iōſecꝰ ⁊ ſtrictiſſime fitinterp̄tatio in reſcriptis. ad bn̄ficia. jͣ. dep̄bē. qͣꝫuis .i. ⁊ ꝯcor.ad hͦ. ff. de li. ⁊ po.¶ Cōmodiſſime.r ¶ Cū .n. rō. Io. an.g ¶ Per mortē. ⁊ īhis formā mandatidiligēter ē ſeruāda.jͣ. de p̄ben. cui de n̄.t Expreſſe qꝛ exp̄ſſit ſe velle bn̄ficiumtali cōferri reſignation vl̓ qͦcūqꝫ mō vacauerit. ⁊. facit. sͣ. e.c. ij. ⁊. jͣ. de p̄bē. ſi motu ꝓprio.v ¶ Primo. ex hͦ vtdēbat̉ d̓bere p̄ferrvt. jͣ. eo. tibi qͥ. ⁊. jͣ. dep̄ben. eū qui. licet nōeſt ita. qꝛ licet ille poſterior ſit tꝑe. iure tn̄ eſt potior eo ꝙ verum dixit primꝰ aūt falſuꝫ. ⁊ eadē ratione dico ꝙ poſito ꝙnullus impetrauerit ſcd̓o beneficiū illud qd̓ nō debebit̉ impetranti qͥ falſuꝫ ſ. c̄ exp̄ſſit. nihil em̄ ad rūbū īpetratio ſcd̓iqꝛ ſi ius habuiſſet in bn̄ficio. primus ꝑ ſuꝑuenientem impetrationē ſine p̄rogatiua illud ꝑdere nō potuiſſet. ⁊ eſt ſi. sͣ. d̓eo qui cog. conſang. vx. ſue diſcretionē.x ¶ Qui tenebat. accipe. jͣ. illud afferente vacare al̓s proponente.y ¶ Fiuſdem .ſ. qui tenebat.z ¶ Secundus. qui de ceſſione dix t.a Non morte. no. ergo ꝙ aliud eſt cedere aliud decederead idem. jͣ. de preben. qͣꝫuis tibi. ⁊. jͣ. de ver. ſigni. c. vlti. ſednōne renuncians qͥ ad eccleſiam habet̉ pro mortuo. vt. vij.q. i. §. ecce n quibus. ſicut ⁊ vir ab vxorē udicio eccleſie ſeꝑatus quātuꝫ ad ipſam pro mortuo reputat̉. xxiij. q. ij. §. i.⁊ ſicut ⁊ mona hus mortuus reputat̉ mundo. xvi. q. i. placuit. ij. Solu. dicit lex ꝙ perfectionē iuris veritas nō cōfundit̉ nec deletur. C. de u. do. in rebus. in princi. licet igit̉ renuncians quo ad ipſam eccleſiam fingat̉ mortuus tn̄ mortuus nō eſt. nec ideꝫ eſt per omnia in eo quod in mor.uo. nātalis de nouo poſſet ad eccleſiam reaſſumi. sͣ. de renunc. extranſmiſſa. qd̓ n̄ mortuo eſſe nō poſſꝫ. bn̄ ergo dicit Io. qꝛno. in p̄ce. c. placuit. xvi. q. i. ꝙ nūqͣꝫ mors ciuilis naturali cōꝑatur niſi in caſibus exp̄ſſis in inre. ad hoc optime. ff. d̓ ꝟ.ob. ex ea ꝑte. §. inſulā. ⁊. ff. ⁊ͣ e do. in. vi. ⁊ vx. l. ſed ſi mors. cūaūt licet al̓s in beneficijs larga fiat interp̄tatio in litteris beneficialibus q̄ ambitioſe reputant̉ fiat ſtric. a. vt. jͣ. de p̄ben.qͣꝫuis .i. intelligimus ſtricte de naturali morte prout verbum ſonat. ⁊ adde quod dicam infra. de prebendis. quāuis. ij.b ¶ Proferri. No. ergo ꝙ illa regula que dicit qui prior ētempore potior eſt iure. ad qd̓ facit. jͣ. e. tibi qui. ⁊ de p̄ben.eum cui. intelligit̉ cum vriſqꝫ par eſt cauſa. vt. ff. de re. iur̄.quot vtriuſqꝫ. ⁊ dicam. jͣ. de reg. iur. qui prior. Si auteꝫ potior eſt cauſa poſterioris prior erit in iure. vt hic ⁊. jͣ. de preben. hi qui. ⁊. c. ſi. a frede. ff. d̓ priui. cre. l. priuilegia. C. qͥ po.in pig. ha. l. vi.¶ s Raria. l. cet igͦrās bn̄ſiciū ſibi collatū ī impetratio-