De reſcriptis.

.IIII.

nō valeat. ſi ab excōicatoᵉ ſuꝑalioᵖ qͣꝫ excōicatōisᶜ vl̓ appeltōis articulo fuerit īpetratūInnocentius quartus in cōſcilio Ludunenſi.¶c ¶ Um̄ ī multisᵍ iuris ar-

ticulis infinitas reprobetur ꝓuideᵏ duximus ſtatuendumvt per illam generalē clauſulā quidem alij. q̄ freq̄nter inlitteris nr̄is inſerit̉. vltra tresvel quattuor in iudicium nō

īmo potiꝰ corrigeret̉ iſta ꝑ illā. cū illa fit poſterior. ē em̄ Inno. iiij. ⁊ hec Greg. ix. sͣ. ti. ꝓxi. c. j. ſꝫ neutra ꝑ alterā. corrigitur. ſꝫ ī diuerſis caſibꝰ loquūt̉. No. igit̉ primo ſalſā eē opinionē modernoꝝ quā Ber. no. in decre. pia. ī glo. ſed miruꝫet ī p̄di. decre. dilectꝰ. ī gl. hic videt̉. ⁊ in dec̄. de of. dele. prudentiā. ī gl. ſic videt̉et in glo. ſecꝰ eēt ī qͥbus dixit reſcriptūab excōicato impetratū valere pꝰ ſuaꝫabſolutōeꝫ. ⁊ vera ēip̄iꝰ opi. antiqͣ. vt ꝑp̄di. gl. apparet. et d̓eta. ⁊ qͣli. cū bone. d̓cle. ex. mi. ꝓpoſuit.Circa hāc igit̉ materiā ſic diſtingue. aut excōicatꝰ maiori agit corā delegato.aut corā ordinario. In primo caſu ſubdiſtingue. qꝛ aut eratexcōicatus tꝑe impetrati reſcripti. aut poſtea fuit excōicatus. In primo caſu ſubdiſtinctōnis hꝫ locū hec decre. vt .ſ.nō valeat reſcriptū. nec ꝓceſſus ꝑ ip̄m hītus niſi impetratūfuerit ſuꝑ cā excōicatōis vl̓ appellatōis. vt hic. ⁊ ī ꝯcor. ſuperius allegatꝭ. In ſcd̓o caſu .ſ. qn̄ pꝰ īpetratōem excōicatꝰfuit locū hꝫ dec̄. pia. ⁊ d̓ offi. dele. prudētiā. §. ſexta. Si agitcorā ordīario. tūc tria tꝑa diſtīgue. ẜm vetera iura nō tenebat ꝓceſſus cū ip̄o hītus. sͣ. de excep. exceptōeꝫ. al̓s nō video qͣre ibi fieret cōdēnatio expēſaꝝ ſi tenuiſſet ꝓceſſus. vtetiā ibi no. poſtmodū ſtatuit ibi Gre. ī deciſa huiꝰ decr. ꝙ teneret ꝓceſſus hītꝰ cū excōicato. ſi reus eū ſciēter admiſit.al̓s n̄. ẜm moderna ꝟo iura tꝫ ꝓceſſus. ⁊ locū hꝫ decre. pia⁊ ſic nec corrigit̉ nec corrigit. Si q̄rat̉ q̄ ſit rō diuerſitatis.⁊ dicat̉ ꝙ excōicatꝰ īpetrās peccauit ſe ingerēdo ꝯmunionihoīm. non valet hec reſponſio. cū ēadem rō ſit in ordinarioſi dicat̉ ꝙ hec ſit rō. qꝛ reſcriptū impetratū fuit tali veritatetacita qͣ exp̄ſſa lr̄as nō habuiſſet. nō valet etiā rn̄ſio. qꝛ tūcreſcriptū hꝫ elidi exceptōis ope nō ip̄o iure. sͣ. e. ſuꝑ lr̄is. ethoc no. Ber. sͣ. e. ad audiētiā. ij. vt ſatis mirādum videt̉ ꝙſi ago corā ordinario tenet ꝓceſſus. ⁊ ſi ab eo impetro delegatū. nec reſcriptū valeat nec ꝓceſſus. ſꝫ pōt eē rō. qꝛ iuriſditio delegata ſumit initiū ex ꝑſona agētꝭ ⁊ īpetrātꝭ. ⁊ iō cūvitioſū fuerit prīcipiū .j. q. j. pͥncipatꝰ. nec reſcriptū valeatnec ꝓceſſus. ordīaria aūt iuriſditio ab actore agēte nō incipit. ⁊ iō ibi ſecꝰ. Itē iuriſditio ordinaria fauorabilis. extraordīaria odioſa. vt. sͣ. e. ad hͦ. itē qn̄ ꝓcedit̉ corā ordīario vl̓delegato īpetrato an̄ excōicatōem ē ī aliqͦ qͥd imputet̉ reo. qͦde excōicatōe debebat exciꝑe ſi ſciebat. al̓s inueſtigare debebat. ſꝫ vt plurimū delegatū īpetrat actor abn̄te reo. ⁊ iōnō valet impetratio. nec ꝓceſſus hītus ip̄iꝰ īpetratōnis vigore vt hic. His gͦ rōnibꝰ ⁊ excōicati odio ſpēale dicat̉. ꝙ īhoc caſu veritas ſuppreſſa ip̄o iure vitiet reſcripiū ⁊ ꝓceſſum hītū per illud. a ¶ Excōicato. maiori excōicationevt. sͣ. de excep. a nobis. ⁊. jͣ. e. ti. c. pia. b ¶ Alio. qͥd ſi excōicatus īpetrat lr̄as inquiſitōnis. no. Bof. de offi. dele. prudētiā. in glo. colligit̉. ꝙ bene valēt lr̄e. ⁊ h̓ iō qꝛ fama ibi habet̉ accuſatoris loco. vt. sͣ. de accu. qͥliter. ⁊ lꝫ ꝓmouēs ineptus appareat. nihilominus valet reſcriptū. ⁊ ꝓcedet̉ perillud. de accu. cū oporteat. vbi idē tenet Inno. ⁊ Hoſti. hocqn̄ excōicatus ſolū miniſteriū p̄buit. nec noīatꝰ fuit in lr̄is.idē Guil. in Spe. de inqͦͥ. §. j. ꝟ. qͥd ſi in lr̄a. alle. Inno. ⁊ Poſti. C. de p̄ci. impe. offe. l. j. ⁊. l. vniuerſis. ⁊. ff. d̓ inoffi. teſta.l. poſthumꝰ. §. j. ⁊. l. ſi ꝑs. §. vl. nō em̄ refert ẜm eos a qͦ ⁊ qͦtꝑe fuerit nūciatū. ff. de peti. here. l. itē veniūt. §. a qͦ. ⁊. ff. d̓euic. l. ſi rem. §. vlti. ⁊ ꝑ hāc lr̄am credo ꝯͣriū. cū in odiū excōicati ſit hoc inductū. ꝙ nulle lr̄e valeāt niſi hic contente.nec puto tutū a lr̄a recedere. ⁊ ad hͦ optīe facit. qꝛ ſi excōicatus ꝓ alio lr̄as impetrat ad agendū nō valēt. sͣ. de ꝓba. pꝰceſſionē. ⁊ bn̄ refert interdū ꝑ quē p̄ces offerātur. jͣ. d̓ here.c. ij. §. iij. ad decr̄. cū oporteat. rn̄de vt ibi no. ẜm Io. in glo.

pe. p̨̄terea. nō ē inimicus ita ꝑſona ꝓhibita ab impetrandoſicut excōicatꝰ. vnde agit ꝓ ſua iniuria qd̓ nō facit excōicatus. de iudi. intelleximus. iiij. q. vi. omnibus.c ¶ Excōicationis. sͣ. de ſen. ex. cū pro cauſa.d ¶ Appellationis. sͣ. de excep. cū inter. ⁊. c. ſignificauerūt.et. c. vl. e Impetratū. ⁊ ſic īſpicit̉ tēpꝰ date vel impetrationis. ad idem. sͣ. c.eam te. ⁊. jͣ. e. tibi quide p̄ben. eū cui. ſec̄bat̉ aūt olim hic infi. talis littera ꝙ coram eo actum eſt coram ordinario. ſimiliter irritū eſt cenſendum niſi forſitan qui conuenitur ſcienter admiſiſſet eundeꝫremota fuit. quia reuocata ꝑ decre. pia. vt dixi. sͣ. in glo. nūquid ergo Io. an.Um in multis. ꝑ clauſulam quidā alij poſſunt ſoliqͣttuor cōueniri. quoꝝ nomina in primo citatoriocexpͥmāt̉ ne variationi ſit locus.g ¶ Multis. exemplifica. sͣ. de reli domi. c. vl. ⁊. jͣ. e. ti. religionū. sͣ. d̓ teſti. cū cām. ⁊. c. ſignificauerūt. ff. de teſti. l. j. infi. Itē ꝓ relictis in redemptione captiuoꝝ reſtringitur infinitas. C. de ſacroſan. ec. vt inter diuinū. itē reſtringitur ſeueritas. cū multitudo peccauit. de cle. ex. mi. latores. cū ſil̓ibꝰitē nō onerat̉ heres in infinitū fideicōmiſſum ſoluere. ff. dele. iij. l. fideicōmiſſa. §. ſiqͥs. x. itē nō valet ꝓmiſſio ne vlla exceptio deſerti iudicij obijciat̉. puta ꝓmitto. ꝙ ſi ꝑ caſū fortuitū īpeditꝰ fuero ꝙ cōparere nō poſſim nō obijciā de caſuff. ſiquis cau. l. ſed ⁊ ſiqͥs. §. q̄ſitū. itē in ſtipulatione damni īfecti nō dꝫ qͥs eē ī infinitū obligatus. ff. de dam. infec. l. quibona. §. vl. itē legatū qd̓ nō poteſt ſciri ex teſtamento. putalego. c. ei quē mihi titius noīauerit nō valet. ff. de iure fiſ. l.ita fidei. ⁊ merito reprobat̉ infinitas. quia multitudo eſt canonibꝰ inimica. sͣ. de p̄ben. qꝛ in tm̄. ⁊ oneroſa nil hꝫ honeſti. in aucͣ. de referē. ad fi. col. ij. ⁊ de hͦ habes plures ꝯcor. d̓eta. ⁊ qͣli. c. pe. h ¶ Prouide. qꝛ ꝑ generalitatē iſtā derogabat̉ iuriſditioni ordinarie. cui ꝑ hanc ꝯſtitutionē ꝓuidet̉¶ ¶ Per generalē clauſulam. p̄ter expreſſos enim poteruntquattuor conueniri. k ¶ Quidam alij. sͣ. e. paſtoralis. ⁊c. rodulphus. ⁊ idem intelligo de qualibet cōſil̓i clauſula.vt ſi dicatur titius. ⁊ nōnulli homīes ciuitatis bonoꝝ vel ſimili modo. Item ſi dicat̉ hoīes talis loci. nam aut conueniet eos vt vniuerſitatem. ⁊ tunc omnes habent̉ loco vniusaut vt ſingulos. ⁊ tunc ſolus. iiij. p̄ter exp̄ſſos poterit cōuenire vt hic ẜm Inno. l¶ Frequenter. ⁊ iō ꝓuidendū fuitff. de legi. l. nā ad ea. ⁊. jͣ. de reſti. ſpo. frequēs. hodie aūt hecclauſula nō eſt in vſu.m ¶ In litteris nr̄is. quid de litteris epiſcoporuꝫ. dic ẜmHoſti. ꝙ nō extendit̉ ad illas. ad hoc. xxv. di. qualis.n ¶ Uel quattuor olim trahebant̉. xl. ar. de teſti. cū cauſaꝫ.et. c. ſignificauerūt. ⁊ de cle. ex. mi. latores. Si querat̉ queſit ratio qͣre reſtricta fuit ad quattuor. dic ꝙ arbitraria. qꝛeque reſtringi potuit ad plus ⁊ minus. poſſet reddi ſimilitudinaria quā habes. sͣ. de cōſang. et affi. non debet. dico tn̄ẜm Ber. ꝙ ſuper re indiuiſibili. puta iudicio cōmuni diuidundo. fami. herciſ. ⁊ ſimilibus. poſſunt ꝑ generalem clauſulam vltra quattuor euocari ad iudiciū. Itē omnes vltraillos quattuor qui ius habent in re poſſunt agere vel defēdere ꝓ iure ſuo coram illo iudice. ar. sͣ. de re iudi. cum ſuꝑ.sͣ. de offi. dele. ſuper eo. ar. jͣ. de ele. c. vno.o Quorum. ſcꝫ illoꝝ quos intendit conuenire ꝑ clauſulāet debet expreſſio in actis ſcribi. de ꝓba. qm̄ ꝯͣ. ⁊ dixeruntquidē .ſ. Inno. ꝙ in qualibet citatione illoꝝ debeant omnianoīa exprimi ſatis poteſt dici ꝙ ſufficit exprimi in citationeeius qui primo citatur ⁊ ſcribantur in actis. vt. sͣ. dixi ẜm