gradu. hodie ꝟo pōt. idē ſit repetitum quo adcellulā viri vxoris. Ad cognoſcendū ergo gradus affinitatis ⁊ genus tam ꝑ formaꝫ arborisqͣꝫ ex prius dictis. ⁊ tolle hanc ſolā regulaꝫ magiſtralem. ꝑ carnalē copulam viri ⁊ mulieris inter ꝯſanguineos mulieris et viꝝ. et inter cōſanguinēos viri ⁊ mulierē ꝯtrahitur affinitas pͥmigeneris eiuſdē gradus cuius eſt ꝯſanguinitas.Quare dicat̉ in regula ꝑ carnalem copulā viriet mulieris ⁊ non viri et vxoris. collige ex hisq̄ in principio dixi. Inter ꝯſanguineos mulierꝭet viꝝ et ꝯſanguineos viri ⁊ mulierem ideo dixi. qꝛ inter viꝝ et mulierem nō ꝯͣhitur affinitasſed ipſi ſunt affinitatꝭ cauſa. Iteꝫ inter ꝯſanguineos viri ⁊ conſanguineos mulieris non eſt affinitas. vn̄ duo fratres ꝯͣhant cum duabus ſororibus. pater et filius cū matre et filia. Sꝫ eſtaffinitas inter ꝯſanguincos mulieris et ipſumvirū ⁊ ꝯſanguineos viri et ipſam mulierem. sͣ.de ꝯſang. et affini. ꝙ ſuꝑ his. Primi generis qͣre dixerim. etiā ex ſuperioribꝰ patuit eiuſdē gradus cuius eſt conſanguinitas. vide hoc in arborem. nam frater ⁊ ſoror ſunt in primo graduꝯſanguinitatis. maritus ſororis eſt fratri in primo gradu affinitatis et ſic vxor fratris ſorori.⁊ ſic filia ſororis eſt filio fratris ⁊ ipſi fratri in ſecundo gradu ꝯſanguinitatis. maritus eius ī ſecundo gradu affinitatꝭ et econuerſo ⁊ ſic in reliquis. Unde vir ꝓneptis ſororis attinet fratriet omnibus deſcendentibus qui ſunt in arborequarto gradu affinitatis. ⁊ hoc ideo. quia totogradu ꝯſanguinitatis attinet p̄dictis ipſius ꝓneptis qui ſunt in arbore. ideo dixi. quia ſi ꝓnepos fratris haberet filium ille excederet lineaꝫequalitatꝭ. et ſic attinet quinto gdū ẜm regulaſtraditas in ꝓxima arbore. Poſt hoc notanduꝫeſt ꝙ illud ꝑ̄ciſe non ſequit̉. ego et tu ſumus affines ergo filius quē ꝓcreo eſt tibi affinis. Naminterdū filius meus mutat genus attinentie. qꝛego ſum tibi affinis. et ipſe ꝯſanguineus. interdum nil attinet tibi. interdū mutat gradum. interdum nec mutat genus nec graduꝫ. exemplūſi ego ⁊ tu ſumꝰ affines ꝑ appoſitōeꝫ mei. qꝛ ſcꝫcōtraxi cū ꝯſanguinea tua. ſi ex dicta cōſanguinea tua filium ꝓcreo. ille eſt ibi ꝯſanguineus n̄affinis. ſꝫ ego maritus conſanguinee tue ex aliamuliere filiū procreo. ille nec eſt tibi ꝯſanguineꝰnec affinis. Si vero tu ꝯſanguineus vxorꝭ meefiliū ꝓcreas. hic filiꝰ n̄ mutat genus attinentieqꝛ tu pater es mihi affinis. et ipſe affinis ſed ſitu et vxor mea eratis in equali linea vl̓ inequali. et tu eras remotior. qꝛ tu eras in tertio ip̄a inſecundo vel primo. tunc ipſe filius mutat graduꝫ. qꝛ tu pater es mihi in tertio gradu affinitatis ⁊ ipſe mihi in quarto. Si vero tu et vxormea eratis ꝯſanguinei in linea inequali. ſed vxor mea erat remotior vt qꝛ ipſa in tertio ⁊ tu inſecundo. tunc filius tuus non mutat genus necgradum. qꝛ tu mihi affinis et ipſe affinis. tu intertio gradu et ipſe in tertio gradu. Item notaꝙ iſtud etiam non ſequitur. ego et tu ſumus affines. et ego non poſſum accipere filiam tuam.ergo nec tu meam. qꝛ ſi habeam cōſanguineamtuam in vxorem. tu bene potes ꝯͣhere cum filiamea quā habui ex alia muliere quia affinitas n̄ꝯͣhitur inter cōſanguineos viri et ꝯſanguineosmulieris. ſed inter virum et ꝯſanguineos mulieris et inter mulierē et ꝯſanguineos viri vt di-

xi. ⁊ ꝓbatur. sͣ. de ꝯſang. et affi. ꝙ ſuꝑ his. Sedego nō poſſum ꝯͣhere cū filia tua. niſi forſitan illa excederet quartū gradū. vt qꝛ eſſet in qͥnto.et ē ſimile ẜm ꝙ dixi ſupra in ꝓxima arbore circa finem. Nunc q̄ritur an affinitas inter aſcendentes ⁊ deſcendētes habeat perpetuā ꝓhibitionē. an extendat̉ tm̄ vſqꝫ ad quartū gradum.Et ſi teneremus opinionē Gof. de qua dixi ſupͣin arbore ꝓxima circa mediū. diceremꝰ ꝙ vſqꝫad quartū gradū tm̄. Sed tenendo ꝯͣriam opinionē. dicemus ꝙ ꝓhibitio ſit perpetua. Dicitenim textus ꝙ ita abſtinere debemuſ a ꝯſanguineis vxoris. vt a ꝓprijs. sͣ. de conſang. et affi.c. j. xxxv. q. iij. de ꝓpinquis. et capitulo equalit̓Si ergo inter ꝯſanguineos aſcendētes et deſcēdentes ꝓhibitio extendit̉ in infinitū. ergo interaffines. ad idem inſti. de nupti. §. affinitatꝭ. ⁊ dicit lex. ꝙ tales affines aſcendētes et deſcendentes habent̉ loco parentū et liberoꝝ. ff. d̓ gradi.l. non facile. §. et retro in fine. Eodem mō poſſetformari queſtio de affinibus. quoꝝ vnus eſt inpͥmo gradu alter in quinto. ſicut in ꝯſanguineisdixi ſupͣ in arbore ꝓxima in fine. An autem liceat diuerſis temporibꝰ habere in vxores duascognatas. ſcꝫ vxores duoꝝ fratrum. et an ꝯiuncti olim in gradu ꝓhibitio hodie ꝑmiſſo ſimulmanere poſſint. de hoc vide noͣ. ſupͣ eodem deꝯſang. et affini. capitulo nō debet. Ultimo queritur ad vtrāqꝫ arborem. an ꝓhibitio ꝯſanguineoꝝ vel affiniū ꝯiungendoꝝ ꝓcedat ex ꝓhibitione diuina an ex humana ⁊ quare facta fuit ꝓhibitio. Breuiter ſcias. ꝙ olim ꝓpter neceſſitatem frater neceſſario habuit ꝯͣhere cū ſorore. ⁊ꝯſanguinei cū ꝯſanguineis. vn̄ tunc in collateralibꝰ non erat ꝓhibitio. hoc fuit a principio generis humani in filijs ⁊ nepotibꝰ Ade. hoc etiāfuit poſt diluuiū in nepotibuſ Noe. In leuiticovero ꝓhibite fuerunt fere. xij. ꝑſone quas videnotā. sͣ. de reſti. ſpo. lr̄as et de diuor. c. gaudemus. Demum ius poſitiuū canonicū ꝓhibuitꝯſanguineos et affines primi generis ꝯiungi inſeptimo gradu ⁊ citeriori. que ꝓhibitio poſteavſqꝫ ad quartū gradum eſt reſtricta. sͣ. e. nō debet reuocatis etiam qͥbuſdam alijs ꝓhibitionibus vt ibi patet. Reuocatio vero fuit ex cauſaque ibi ponit̉. et. sͣ. de teſti. c. licet ex quadā. perqd̓ patet. ꝙ ꝓhibitio partim ꝓcedit ex iure diuino ⁊ partim ex poſitiuo. Unde in ſecundo gͣdū equalis linee collaterales ꝯͣhere poſſunt aiure diuino ſꝫ non poſitiuo. Ratio vero ꝓhibitionis ſumitur. xxxv. q. j. §. j. ⁊. c. j. fuit enī ꝓpter charitatem ampliandam. Nam ſi ꝯtraherēcū ſorore idē eſſet pater et ſocer mater ⁊ ſocrusvir frater ⁊ cetera. Sed ſi alium habeo patremalium ſocrum numeroſius ſe charitas ꝓtenderet. in qua vniuerſi fideles et p̄cipue ſtudentesꝯtinue ꝑſeuerent per gratiam eius qui eſt benedictus in ſecula ſeculorum Amen.

A iiij