Irca lecturaꝫ arboris diuerſis olimdiuerſum modum tenentibus io. dedeo hiſpanus poſt illos lecture ip̄iarboris nouum moduꝫ aſſumens ꝑſuas metricas regulas ipſiꝰ intellectū niſus fuit aperire. ſed ꝓpter multudinem regularum etverſuum obſcuritatē aliquibus notū ignotumalijs ignotum ignotius reddidit. Attēdens igitur ego Iohannes andree inter decretoruꝫ doctores minimus ⁊ indignus inuentionem arboris ex eo fuiſſe. vt habentibus materiam ꝯſanguinitatis et affinitatis ignotam nota. et habētibus notam ex oculoruꝫ inſpectione notiſſimafieret. antiquorum ſcripta reuolui. et ꝓut expedire credidi compilaui. Primo querēs ad vtrāqꝫ arborem ad quid fuerit inuentio arboris neceſſaria. Secundo an ſit autētica. Tertio ad qͥdin volumine decretaliuꝫ repetita que olī fueratin decretis. Prime queſtionis ex ſuperius dictis patuit ſolutio. ꝓbatio enim ad oculum al̓svincit. inſti. de gradi. §. agnationis .xxvij. q. j.nec aliqua. Ex oſtenſione enim facti quedaꝫ melius percipiuntur qͣꝫ elocutione. de dona. apoſtolice. ꝟ. fi. Hinc eſt ꝙ agrorum menſio ſubij.citur oculis. xvj. q. iij. in inter. de preſcrip. quiaindicante. C. fini. regun. l. iij. ventris inſpectio.an mulier ſit pregnās. ff. de ven. inſpi. l. j. ī pͥn.Locorum pudicitie inueſtigatio. an mulier ſitvirgo. de proba. ꝓpoſui. an arta de fri. ⁊ male.fraternitatis. vl̓ aliter impedita. e. t. ex lr̄is. Iniurie an ſit atrox eſtimatio. ff. de fer. l. ij. ⁊ littere papales an ſint vere vel falſe. de crimi. fal. licet. Ad ſecundū dic. ꝙ arbor autētica eſt quodpatet ex canonibus iſidori et alexādri. xxxv. q.v. c. j. ij. ⁊ vl. Ad tertiuꝫ dic. ꝙ quia in decretisde conſanguinitate ⁊ affinitate tractatur. vtilefuit ibi arborem ponere. et quia in decretalibꝰeſt idem tractatus et in hoc volumine vtile fuitrepeti ex eo maxime quia nemini venit in dubium. id ſatis eſſe validum ſatiſqꝫ famoſuꝫ. quodrepetita lectio probat. C. de emē. iuſt. co. l. vnaItem ex eo quia antiqui canones circa materiam illam multum fuerūt correcti. vnde expediens fuit ẜm ſtatū nouoruꝫ iurium antiquam arborem decidere.Einde ad arborē conſanguinitatis ſped Vcialiter deſcendamus. Et primo queritur quid ſit conſanguinitas. et vnde dicatur. quid linea. quid gradus. Secundo queritur quomodo arbor formetur. et quare ſic formetur. ⁊ quare ſic pūctetur. et interſeremus regulas per quas cognoſcunt̉ gradus. Demumponemus quedam notanda. et quaſdam queſtiones. Ad primuꝫ dico ꝙ conſanguinitas eſt attinentia perſonarum ex eo proueniens. qꝛ vnadeſcendit ab altera vel ambe ab eadem. vel eſtvinculum perſonarum ab eodem ſtipite deſcendentium carnali propagatione contractum qd̓ſatis eſt idem. Dicitur auteꝫ ꝯſanguinitas quaſi ſāguinis vnitas a con et ſanguine. quia de cōmuni ſanguine deſcendunt. Ex quo ad prohibitionem coniugij non diſtinguo an tales conſanguinei ſint producti ex vxorio coitu vl̓ ex fornicario. quod eſt expreſſum ſcilicet de proba. pertuas. Linea vero eſt collectio perſonaruꝫ ab eodem ſtipite deſcendentium gradus continenset numeros diſtinguens. Et eſt triplex linea. ſcilicet graduum deſcendentium aſcendentium et
collateraliū. vt. jͣ. patebit. ⁊ ff. de gradibꝰ. l. j. ⁊l. iuriſconſultus. Eradus eſt habitudo diſtantium perſonarum. quā cognoſcitur quota agnationis vel cognatōnis diſtantia due perſoneinter ſe differunt. et dicuntur gradus ad ſimilitudinem graduum ſcalarum vel locorum procliuium. quia ita gradimur de proximo in proximum. ff. de gradibus. l. iuriſconſultus. §. gradus. Formatur auteꝫ ſic arbor. primo vide cellulas aſcendentium. ſecundo deſcendentiū. demum collateraliuꝫ. Aſcende ſuper cellulam vacuam que remanſit id̓o vacua. quia non potuitnomen ꝓprium habere. cum alie cellule exceptis his que pergentiuum nominantur ſumantnomen ab ipſa. Quomodo enim poſſemus illācellulam nominare quam dicimus filium patris fratrem fratris patreꝫ filij et ſic de ſinguliset eam alij vocant ioachim alij protheum alijtruncum. Nos autem a nomine pedelli noſtrivocemus eam. Petrucium. Et ſcire debes ꝙcompetenter ille cellule medie aſcendentium etdeſcendentium diuiderentur directe per medium vt a latere dextro illaruꝫ cellularum ponerentur nomina marium. vt abauus ꝓauus ⁊cͣ.a latere ſiniſtro nomina mulierum vt abauia ꝓauia ⁊cͣ. quia poſiti a latere dextro deſcendunta maribus. et econuerſo. Supra cellulam vacuam eſt cellula hec ꝯtinens pater mater. ⁊ sͣ.vnum pūctum rubeum. et infra vnum nigrumSupra illā eſt cellula auus auia. continēs duopūcta rubea. et duo nigra. Supra illam eſt cellula ꝓauus ꝓauia habens tria pūcta rubea ettria nigra. Supra illam eſt cellula abauus abauia habens. iiij. rubea et. iiij. nigra. Geſcendendo ſub cellula vacua habes filium filiam. et habet vnum punctū rubeum ⁊ vnū nigrum. Subilla hēs nepotē et neptem ⁊ duo puncta rubeaet duo nigra. Sub illa ꝓnepotē et ꝓneptem ettria puncta rubea ⁊ tria nigra. ſub illa abnepotem et abneptem et. iiij. puncta rubea et. iiij. nigra. Anteqͣꝫ ad collaterales tranſeamꝰ ſcire debes ꝙ pūctorum numeratio eſt numeratio graduū habito reſpectu ad cellulā vacuam. ⁊ puncti rubei denotant ꝯputationē ẜm ius canonicum. puncti nigri ẜm ius ciuile ⁊cͣ. Ponitur autē ꝯputatio canonica in ſuperiori ꝑte cellularūciuilis vero in inferiori. vt detur intelligi excellentia iuris canonici ad ciuile. et maxime qͦ adhunc caſum qua inſtruimur in matrimonijs q̄licite ꝯtrahi poſſint necne. ⁊ cū matrimoniū ſitſacramentum eccleſie in eo precipue lex minorem canone. sͣ. de ſecun. nup. c. vl. et pe. Uidesaūt ex punctatione p̄dicta. ꝙ in computationeaſcendentium et deſcendentiuꝫ concordat vtrūqꝫ ius. qꝛ in eis ſemper ꝑſona addita perſone ꝑcarnis ꝓpagationem gradum adijcit. Ad inuēniendum autem gradus inter eos ẜm vtrunqꝫius tolle hanc magiſtralem regulam aſcendentium ⁊ deſcendētiū. quot ſunt ꝑſone de quibusqueritur computatis intermedijs vna demptatot ſunt gradus inter eas. Si igit̉ vis ſcire quātum diſtat abauus a petrucio vtroqꝫ computato. et intermedijs quinqꝫ ſunt ꝑſone. deme vnāquartuor ſunt gradus. Idem dico d̓ ipſo. p. adabnepotem. quia eodem modo erit reperire. v.ꝑſonas. ⁊ ſic. iiij. ſunt gradus. Si velles ſcirequot diſtet abauus. p. ab abnepote. p. inueniesſibi nouem ꝑſonas cōputato. p. et ſic octo erūt
A 2