iraimut ſͥ

aiſſit.

religionis triſtiane veritacem perlegere. ettotius vito noſtre ac animaꝝ conſcientiarūqꝫnoſtrarum pulchritudnniem atqꝫ feditatem poſlumus diſtincte̓ conſpirete. Hijs mediantibꝰcognoſtit homo vito ſue decurſum. qualitor diuina precepta ſeruauerit quantūqꝫ deuiaueritquibus modis ſecundum varias peccatorumſpecies drum offenderit. qualis deniqꝫ peccatorum confeſſio habenda ſit. ¶ Quod ſi predictorum aliqua a quoquam non bene intelliguntur conſulat ſuper hijs ſapientes potiſſime acdeuotos viros. Omnis namqꝫ perſona poſtqͣꝫad annos diſtretionis peruenerit ſi conſenfivoluntario plenario et deliberatō horun alicui preceptorum per contemptum inobediensexſtitorit. dilectioni dei amorem creaturepreponendo. extra ſalutis ſtatum efficitur. etin dampnationis periculo ſtatuitur. nec gratum aliquid deo. diguum beatitudinē operat̉.Quamꝙͣ ſi temptationem grauein aūt dutūrnam ire ſiue luxurie vel alterius peccati quisincidat. ſi ipſa tomptatio hōmini diſpl̓iceataut eidem homo reſiſtat. vel non plene et deliberado conſentiat. mortaliter non peccet. mimo ſepe nullomodo peccat ſed magnum ergadeum premum meretur temptationi viriliterreſiſtendo. ¶ Hic iam proſpicere clarumeſt quibus vijs et modis decem hec preceptainfringantur ſeptom mortalibus et capitalibꝫf. j