pocius quoniā potens eſt deus ſtabilire eūhoc enim pie debet pocius p̄ſumi ꝙͣ vt cōdempnet̉. Talia enī innumera in ſcripturisſacris ſunt et ex dictamine eciā plura ſimilia ſunt iuris tā diuini ꝙͣ humani quibꝰ hōſe iuuare cōtra tam peſtiferū viciū linguepoterit ꝑiter et munire. Que et diligenterdebet attendere et aduertere et in effectumdeducere ne alias fruſtra ſit quidqͥd boni agit. Aduertat eciā ꝙ licet pene totū humanū genus peccato lingue coīter ꝑicliteturpauei tn̄ ſunt qui debite inde cōterant̉ cōfiteant̉ et ſatiſfaciāt. Venmo reꝑiunt̉ nōnulliadeo mentis et oculis ceci ꝙ detractionesadulacōes calūpnias et ceteras manifeſtasoris dāpnandas neqͥcias nō reputent apudſe ꝓ peccatis. Qui ſi forēt de laycoꝝ numero litteras ignorāciū viderent̉ vtcūqꝫ excuſandi. nūc aūt excuſacionē nullā habent depeccato ſuo. quia ꝓchdolor lrāti et clericiet qn̄qꝫ habi̓tu religioſi ſunt. Timere quoqꝫmerito deberent ne ſi habitant̉ lingue ſue
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten