Xiui de paradiſo. dixi rigabo ortūplātatōnū. ait ille celeſtis agricolaAqͣ vere fons ſapīe verbū dei a patre īpr̄e manes genitū ab et̓no. Nouiſſime diebꝫiſtis fabricate ſcō ſpū in vteroꝟoginiſcaro factū exiuit homo ad opꝰ arduū r̓dēptōis hūani gn̓is ꝑagend̓. exemplar ſeq̄ndo celeſtis vite p̄bēs hoībꝫ ſeip̄m. ¶ Verū qꝛ plerūqꝫ mortalis vite ſolicitudinibꝰ p̄ſſus hō mētis aſpectū ab exemplaris hmōi ꝯtuitu diuētebat. ¶Verꝰ noſter ſalomo ī ſolo militatis eccl̓ie ortū voluptatis int̓ ceteros quēdā fecit a ꝓcelloẜ mūdi fluctibꝫ elōgatū in qͦ quietiꝰ ac ſecūriꝰ vacaret̉. ꝯtēplādis ẜuadiſqꝫ hmōi oꝑibꝫexēplaris ī hūc ītroiuit ip̄e vt rigaret ip̄ꝫ fecūdis aq̓s ſpūal̓ gr̄e ac doctrine. Hic ortꝰ ſiqͥdē ē fr̄mmioꝝ ſancta r̓ligio q̄ muris regl̓aris obẜuatīe firmit̓ vndiqꝫ circūcluſa intraſe ſolo ꝯtēta d̓o adornat̉ abūdē. nouell̓ plātatōibꝫ filioꝝ ad hūc veniēs dilc̄ꝰ dei filiꝰ mortificatis pnie mirrā mētit cū aromatibꝫ q̄ ſuauitate mira vniu̓ſis odorē attͣhētis ſcimoniecircūfūdunt. Hec ē illa celeſtis vite forma etregl̓a quā d̓ſcripſit ille ꝯfeſſor xp̄i eximiꝰ ſcūſfraciſcꝰ ac ẜuadā a ſuis filijs ꝟbo docuit ꝑit̓⁊ exēplo. ¶ Quia ꝟo dicte ſancte regl̓e ꝓfeſſores ac emulatores deuoti vt alūm et verifilij tāti pr̄is affectabat. ſic̄ ⁊ feruent̓ affectatad purū ⁊ ad plenū p̄miſſaꝫ r̓gl̓aꝫ firmit̓ obẜuare. Attēdētes q̄dā q̄ dubiū poterat afferre ſenſuꝫ ī ip̄iꝰ regl̓e ſerie ꝯtineri. ꝓ ip̄oꝝ declaratōe hn̄da recurrerūt prudent̓ olī ad apice apl̓ice digͥtatis. vt c̓tificati ꝑ ip̄aꝫ cuiꝰ pedibꝫ etiā ꝑ regl̓am ſunt ſubiecti. poſſent dn̄opulẜ cūctis dubijs cū plena caritate ꝯſcīe deẜuire. Hoꝝ at̄ pijs ac iuſtis ſupplicatioībuspl̓es p̄deceſſoreſ nr̄i romai pontifices ſucceſſiue ſic̄ dignū erat applicateſ aures ⁊ animū. d̓clarauer̄t ea q̄ dubia videbant̉. ediderūt nōnll̓a. ⁊ aliqͣ ꝯceſſerūt ſic̄ expedire videbat fratꝝ ꝯſciēcijs ac pure obẜuatie hmōi ſtatusVerū qꝛ plerūqꝫ vbi culpa non ē eatime̓ ſolēt ꝯſcīe timorate q̄ in via d̓i qd̓cūqꝫ deuiū expaueſcūt n̄ ſunt ad plenū ex dictis declarationibꝫ dictoꝝ omniū fratꝝ ꝯſciencie qͥetateqͥncirca aliqͣ ad regl̓am ip̄oꝝqꝫ ſtatū ꝑtinentia dubitacionū in ip̄is fluctꝰ aliq̓ oriant̓. Sicut ad aures noſtras pluries ⁊ de ꝙͣ pluribus.in publicis ⁊ priuatis conſiſtorijs eſt ꝑlatum.Quaꝓpter ꝑ ip̄os fratres nobis extitit humi
liter ſupplicatū. qͣtenus p̄dictis dubijs q̄ occurrerunt ⁊ que p̄n̄t occurrere. in futuꝝ adhibere oꝑtuna declaratōis remedia de benigͥtate ſedis apl̓ice curaremꝰ ¶ Nos ergo cuiꝰaimus ab etatē tenera pia deuocōe efferbuitad hmōi ꝓfeſſores regl̓e ⁊ ad ordinē ip̄ꝫ totūnunc aūt ex ꝯmuni cā paſtoral̓ regiminis ꝙͣ īmeriti ſuſtinemꝰ ad fouedos ip̄os. dulcius ettentius gratioẜ fauoribꝫ ꝓſeq̄ndos. tantouocam̄ ardentius ꝙͣto freq̄ntius intēta mete reuoluimus fructꝰ vberes qͦs ex eoꝝ exemplari vita. et ſalutari doctrina. toti vniuerſalieccl̓ie ꝯtinue cernimꝰ ꝓuenire tam pia ſupplicantiū intencōe ꝯmoti. ad ꝑagend̓ diligēterqd̓ petit̉ ſtudia noſtra duximꝰ ꝯuertēda. ip̄aqꝫ dubia ꝑ pl̓es archiep̄os ⁊ ep̄os ⁊ in theologia mgr̄os. et alios lr̄atos ꝓuidoſ ⁊ diſcretoſexaminari fecimus diligent̓ ¶ Cum igit̉ in pͥmis ex eo ꝙ in dicte regl̓e pͥncipio habetur.Regula et vita fr̄m minoꝝ hec eſt. ſcꝫ dn̄i nr̄iiheſu xp̄i ſanctū euāgeliū obẜuare viuēdo inobedientia. ſine ꝓprio. et in caſtitate. Iteminfra. finito vero ano ꝓbationis recipiant̉ adobediētiā ꝓmittētes vitā iſtā ſemꝑ et regl̓aꝫobẜuare. Item circa finē regule pauꝑtatē ethumilitatē et ſanctū euangeliū dn̄i nr̄i iheſuxp̄i qd̓ firmiter ꝓmiſimus obẜuemuſ fuerit heſitatū an fratres eiuſdē ordinis ad omnia tamp̄cepta ꝙͣ conſilia euāgelij ex ꝓfeſſione ſue regl̓e teneat̉. Quibuſd̓ dicētibꝫ ꝙ ad oīa. Alijſaūt aſſerentibꝫ. ꝙ ad ſola illa tria conſilia videlicꝫ viuere in obedientia. in caſtitate ⁊ ſineꝓp̓o. et ad ea que ſub verbis obligatorijs ponunt̉ in regula obligant̉. ¶ Nos circa huncarticulū p̄deceſſoꝝ noſtroꝝ veſtigijs inheretes. ipſumqꝫ articulū quo ad aliqͥd clarius ꝓſequētes. dicte heſitatōni duximꝰ rn̄dendumꝙͣ cum votū determinatū cuiuſlibꝫ habeat cadere ſuꝑ certo. vouens regl̓am non pt̄ dici teneri exvi voti hm̄ōi ad ea conſilia euangelicaque in regula non ponunt̉. ¶ Et quidē beatifraciſ. ꝯditoris regl̓e hͨ ꝓbat̉ fuiſſe intēcio exhoc ꝙ quedā euangelica conſilia in regl̓a poſuit alijs pret̓miſſis. Si em̄ ꝑ illud verbuꝫ regula et vita fratꝝ minoꝝ eſt hͨ ⁊cͣ intendiſſꝫeos ad omnia ꝯſilia euāgelica obligare ſuperflue ⁊ nugatorie quēdā eoꝝ ſuppreſſis ceteriſin regula expreſſiſſet. ¶ Cum at̄ natura t̓minireſtrictiui hͦ habeat ꝙ ſic excludit ab ipſo extranea ꝙ cuncta ad ipſuꝫ ꝑtinentia ꝯcludit.