poſtulatione vel ꝓuiſioneduxerit appellandū opponedo crimīa vel defectusforma dicte ꝯſtōniſ omiſſa.eodē poſtmodum appellationē hmōi ꝓſeqͣnte. aliusſuꝑueniēs non appellās cōtra appellatū ī eadē cauſapnͥcipalit̓ admitti non de

bꝫ ꝓ intereē cōmuī eoſdēarticulos ꝓſequendo. licꝫappellanti poſſit aſſiſterene colludat. non tn̄ ei ꝓpt̓hoc proſecutionem ꝓprij ītereſſe denegamꝰ. ¶ Inſuꝑ ſi appellans ab electōne poſtulatione vel prouiſione ꝑ viā q̄rele ſimpliciſ

iuriū l̓ hoīcidiū niſi fiat illoꝝ exp̄ſſio. ſic et alibi debētexpͥmi c̓cūſtācie. d̓ cleri. egro. c. vno li. vj. Suꝑ hijs .ſ.ſuꝑ quibus omiſit debitā ſpecificatōꝫ ac ſi dicat ꝙ q̄dāplene ſpecificauit q̄dā n̄ et ſt̄ime iurauit ſuꝑ ſpeciticatisaudiet̉ ſuꝑ alijſn̄. ec ſi vult iurae̓ ꝙ c̓cūſtātiaſl̓ ꝓbatō eſip̄aꝝ d̓ nouo p̄cepit vt ſeqͥt̉ De nouo. videbat̉ ꝯtͣriūꝓd̓c̓. utccͣ. vbi ſuꝑn̄ oppoītiſ audit̉ appellās cū iuram̄toꝙ illa de nouo ꝑuenerit ad ip̄ius noticiā. gͦ idē videbat̉de circūſtancijs nōſuffn̄r exp̄ſſis. ſꝫ cōtrariū h̓ determīat̉qꝛ vbi nō opponoqd̓ ignoro vel qd̓ſcio. ſꝫ nō credo mepoſſe ꝓbare ꝙ hicnullū viciū ē. iuſtūē gͦ vt poſtmodū admittar cum iuramēto vt ibi. ſꝫ vbioppono et circūſtancias nō expͥmo hͦ viciūeſt. qꝛ non debite oppono. It ē qꝛ nō videt̉ iuramētū poſſe defendi qͦiuraui me credere poſſe ꝓbare exqͦ nunc dico me nouit̓c̓cūſtācias l̓ ꝓbatōes ꝑcepiſſe gͦ merito h̓ alid̓ ꝙͣ alibi. ⁊ſic no. qd̓ dice̓ ſoleo de ꝯfir. vti. l̓ iuti. bone. qꝛ it̓d̓ exꝑediētiꝰ ē ī totū veritatē tacere ꝙͣ n̄ ꝑfecte dicere ¶ Saned̓t̓mīat aliqͣlit̓ no. ꝑ ꝯpoſ. ꝯe. c. i. li. vj. ī glo. vn̄ meritoꝟ. ſꝫ ad qͥd admiti etͣ. Intereē. d̓ hͦ int̓eſſe no. ī dec̓. vt c̓ca. ¶ Prouiſione. facta vel faciēda qd̓ d̓r vt sͣ. e. qͥ ꝯtracerta. li. vj. forma. ſpecificatōis d̓ qua p̄mi ſit. ¶ Omiſſa. ī qͥbuſdā. ¶ Eodē .ſ. appellāte et idē in adherente ꝑdecre. vt circa. ꝟ. alioqͥn ¶ Proſeq̄nte. qͦ ad illa in qͥbꝰẜuauit ꝯſtōeꝫ vel in qͥbus ꝯſtitutio non artabat vt. sͣ. i.℟º. certū eſt em̄ ꝙ ſi aliqͣ ſuffn̄r exp̄ſſit aliqͣ nō qͦ ad exp̄ſſatenet appellatio dūmo in alijs ꝯſtōꝫ ẜuauerit. ¶ Nonappellans. nec etiā adherēs vt ſit fortius dubiū. ſꝫ lr̄a ſeq̄ns que dicit ꝙ pt̄ aſſiſtere videt̉ ꝯtraria ſꝫ illud ꝓpterint̓eē. ¶ Eadē cauſa. gͦ in alia poterit hͦ veꝝ ꝑ viā actōnis et ſi nō fuit de adherentibꝰ vt dicā. jͣ. ꝓx̓. §. Et dicasqͥd ꝓfuit h̓ appellato. dic ꝙ multū. qꝛ ſuccubꝫ appellāsin iſtantia et punietͣ in expenẜ et penis decre. pͥme. sͣ. e.li .vj. et fiet executio ꝯtra ip̄m. Itē forſā ille tercius poſtea nō agēt vel agens ex alio capite forſan repelletur¶ Cōmuni .ſ. qn̄ et in his ꝓſequit̉ ius vel intereē ecc̄ievel ꝯmune ſui et appellātis vt cum d̓r crimīoſus is qͥ eſtelectus vel ꝓuiſus vel defectuoſus vel electio vel ꝓuiſio facta ꝑ eum qͥ nō potuit ꝓpter crimīa vel defectꝰ vl̓facta ꝓuiſio ꝑ lr̄as ſurrepticias l̓ his ſil̓ia ¶ Articulosſcꝫ nō ſpecificatos. et hͦ voluit ꝟ. alioqͥn in dec̓. vt circaqͦad appellātē et adherētes. ſꝫ iſta latius loquit̉. et licꝫpͥma facie videret̉ iniquū ꝙ vnus ꝓſequi nō poſſit id aquo repellit̉ alter ꝓpter īeptitudinē ꝓpoſitōis l̓ defc̄mꝓponētis. et fa. ij. q. i. ꝓhibent̉. q. vlt. libelloꝝ ī fi. sͣꝫde accu. veniēs. ff. de accu. l. hij tn̄ in fi. et. l. iij. ī fi. vbino de accuſatorē repulſo ꝓpter īeptitudinē libelli. ⁊ bn̄fa. ff. de adult̓. ſi maritus. ij. in fi. et de li. ho. exhi. l. iij..§. h̓ int̓dictū. Itē lꝫ graue videt̉ ꝙ negligentia vl̓ culpa vmꝰ male expͥmētis noceat eccl̓ie et oībus alijs hn̄tibꝰ eqͣle int̓ eſſe. de re. iuris. delictū et regl̓a. nō debꝫ aliqͥs. li. vj. tn̄ fateri oꝑtet hoc equū qꝛ al̓ inutilis fuiſſꝫ qͦad hͦ et deriſoria ꝓuiſio decre. vt circa ſi appellās poſſitſubmittere pedāgogū qͥ ſibi aſſiſtēs ī ead̓ cauſa vt dicittextus clare formaret et expͥmeret ꝑ eum mala formata

et īſuffn̄r exp̄ſſa. Ad ꝯtraria rn̄det̉ ꝙ loquunt̉ ī alia cauſa vel inſtantia. Itē imputet ſibi qui a pnͥcipio nō appl̓lauit. Item qꝛ via nullitatis illi nō deficit de ap. ꝯcertatōni li. vj. et ꝓſecutio ꝓprij intereſſe vt ſequit̉. ¶ Ne colludat .ſ. ſuꝑ exp̄ſſis in quibꝰ forma fuit ẜuata. et eſt ſil̓ede procurato. c. ij.in fi. li. vj. Et qd̓ ꝓſit ſic adeē. ibi no.in vl. glo. et. ff. dein off. teſ. ſi ſuſpecta ¶ Proprij. ſi dicat ꝓpter qd̓ ec fuitappellatū. planū ēec ſi nō fuerit forͣ ẜuata vt in. i. ℟º. vl̓ītelligit̉ de ꝓſecutōe quā facit per q̄relā. Et nota ꝙ ecpublica vel ppl̓ariſactio habꝫ qn̄qꝫ pͥuatū intereſſe. ff. d̓ſepul. vio. l. iij. §. ſiad plures. de ꝓcura. licet in popularibus in pͥnͥ. cū ſuiſꝯcor. ¶ Inſuꝑ. ad huius. §. ītellectū et p̄cedētis et ſeq̄ntis etiā ſcire debes qd̓ ꝯpoſ. no. sͣ. e. ſtatuimus. li. vj.in glo. qualit̓ vterqꝫ ꝙ lapſis tꝑibus illius decre. pͥmeꝑs appellās q̄. jͣ. temꝑa illiꝰ decre. nō fuit appellatōꝫ ꝓſecuta poteſt electōꝫ vel ꝓuiſionē impugnare ꝑ modūq̄rele ex eiſd̓ cauẜex quo appellauit vel ex alijs qꝛ tempꝰillius ꝯſtōis non ſtatuit̉ vt poſt illud ſuꝑ illis vel alijsn̄ audiat̉ appellans. ſicut d̓r ī iudicialibꝫ appellatōibus.de ap. cum ſit romana. et ſic d̓r in decre. cupientes. ⁊ vide qd̓ ibi no. in. §. ſi vero in glo. i. idem. ſi ſtatuit̉ ad hocvt poſt illud tempꝰ ꝓcedi poſſit ꝑtis abſentia non ob.Item ſcias ꝙ forma dec̄. vt circa quo ad illa obiecta in qͥbus requirit̉ ip̄a forma duplex eſt. vna ꝙ ī appellatōneomīa et ſingula expͥmant̉ in īſtrumēto publico ſeu lr̄iſ ⁊cͣSecunda ꝙ ſuꝑ obiectis debito mō iuretur ſi pͥma formaẜuetur. ſꝫ ſcd̓a non qꝛ non iuratur vel non debitō mō nōaudit̉ appellans etiā ſuꝑ expreſſis. sͣ. e. t. is cui li. vj. Sivero ẜuet̉ forma ſcd̓a quiadebito modo iurat̉. ſꝫ nō pͥmaquia non debito modo expͥmitur tunc aūt nichil expͥmit̉aūt aliqͥd expͥmit̉ debito mō. aliqͥd nō. pͥmo caſu n̄ audit̉appellans niſi in caſibꝫ exceptis in decre. vt circa. in. §.iij. in fi. ſecundo caſu audit̉ ſuꝑ expreſſis. Item ī p̄dictiscaſibꝰ exceptis ſꝫ ſuꝑ obiectis non ſpecificatis. Nā etiaꝫſi velit iurare ꝙ circūſtantias de nouo p̄cepit. vt. sͣ. ij.℟º. hͦ vera quo ad illa obiecta in qͥbus formā requirituret artat ꝯſtitutio. Si vero ꝓpter aliqua appellat in qͥbꝰartat ꝯſtitutio et ꝓpter aliqͣ in qͥbus non artat. vt. sͣ. i.℟. tūc licꝫ neutra forma ẜuet̉ audit̉ appellās illa proſequēs q̄ ꝯſtitutio nō reſpicit. his viſis ꝓſeqͦr ſr̄aꝫ. Appellans. l̓ adherens qꝛ de vtroqꝫ loqͥt dec̓. vt circa. ꝟ.alioqͥn. alt̓ gͦ q̄ nec appellās eſſet nec adherēs bn̄ admitteret cū ceſſet ī eo rō oppoīta ī fi. hꝰ. § ¶ Querele. ſimplicis. nūqͥd gͦ re ꝓbat̉ opīo ꝯpoſ. de quā dixi ī pr̄i. hꝰ ꝑtiſdic ꝙ no. ip̄e em̄ nō fuit locutꝰ d̓ pena dec̓. vt circa. quāetiā nō vidit. ſꝫ de pena decre. pͥme q̄ hͦ ſolū habꝫ ꝙ pꝰtempꝰ ibi ſtatutū ꝓcedit̉ in ꝑtis abſētia. ſꝫ dec̓. vt c̓caimpoīt penā nō ẜuanti formā in iurādo qd̓ nō audit̉ ec̄ſuꝑ expreſſis non ẜuanti in expͥmendo ꝙ non pt̄ obicerenō exp̄ſſa ſimpl̓r gͦ in penā ab obiciendo repulſus nec ꝑvi ā q̄rele poſſit obice̓. et hͦ vult iſte. §. ſꝫ punit̉ ſolū ī ꝓceſſu fiendo in eiuſ abſēcia et ꝑ appellatōꝫ proſeqͥ pt̄ obiecta in eo ſtatū qͦ cauſā īuenit. gͦ et ꝑ q̄relam. et ſic veꝝſit dictū ꝯpoſ. Cum gͦ diuerſe ſint culpe non miꝝ ſi diu̓