vel ꝑlecto illius tenore etcōpia modo cōſimili ſi petita inde fuerit facta ¶Quod ſi forſan appellatūabeſſe et ꝓcuratorē taleꝫnon inueniri ꝯtingat in domo quam ipſe appellatushabitare cōiter ꝯſueuit.vel ſi domus eadem in remotis exiſtat in eccleſia cathedrali in cuiꝰ ciuitate l̓dioceſiꝯſiſtit bn̄ficiū et nichiloīꝰ vtroqꝫ caſu ī eccleſia vel beneficio de qͦ agit̉volumꝰ appellacioneꝫ huiōi publicari ac d̓ ipſa qn̄cunqꝫ petitum fuerit copiam modo premiſſo fieriappellato. ¶ Veꝝ ſi ꝓpter
appellati aūt ſuoꝝ metuꝫvel potenciaꝫ intimacio fieri nequeat vt p̄fert̉ appellacione eande in loco publico ſic ſolēnit̓ volumꝰ publicari ꝙ ad appellati ſeueius ꝓcuratoris noticiampoſſit veriſimiliter ꝑuenire. Intimacio vero aliterfacta omni careat iur̓ effectu nec cauſa ꝑ appellacionem eandem ad ſede cenſeat̉ deuoluta p̄dictam niſi ad appellatū eius plenaet certa noticia īfra tēpusp̄dictum aliter ꝑueniſſet.Ide qͦꝫ in alijs caſibꝰ obſeruari volumꝰ in quibusrequirit̉ ītimacio faciēda
vel in eccl̓ia cathedrali ꝓpter domꝰ diſtātiā. ¶ Bn̄ficioetiā ſi eſſet cāpeſtre vel rurale. et ſi non ſit notarius necpn̄tia teſtiū illos adducat. et ſic ẜuat̉ in hͦ caſu et in caſudec̓. vl. e. t. li. vj. ¶ Premiſſo. ſcꝫ ſub autētica ſcriptura.¶ Mētū iuſtū. de ap. ſi iuſtus. ¶ Vt p̄fert̉. qꝛ nec domīonec ſpēali ꝓcuratōri nec ad domū habitatōis et in beneficio nec ī eccl̓ia cathēdrali. Si autēdn̄s vel appellāſ locū adire non poſſitꝑſonalit̓. poſſit tn̄adire ꝑ ꝓcuratorēvelecōtra nō ꝑ ꝓcuratorē ſꝫ ꝑſonalit̓ pt̄ adire n̄erit locuſ ei qd̓ h̓ d̓r ſꝫ ītimatōꝫ ad domū fieri oꝑtebit. et hocvult lr̄a iſta vt prefert̉. ¶ Loco aliqͦ.lꝫ gͦ ſanū ſit ꝯſiliuꝫqd̓ no. guill̓. mag.ī libello p̄dicto ſuper forma pe .ſ. ꝙī pluribꝫ locis fiatpublicatio qꝛ tātomaior p̄ſumpcō ei̓tꝯtra appellatū d̓ ſciētia fa. d̓ poſtu. p̄.c. i. qͥ ma. accu. poſ.cum ī tua. ꝑ hac tn̄lr̄aꝫ patꝫ ſatis eſſeꝙ fiat in vno locodūmō ſit publicꝰ ⁊cͣ vt h̓ dicit. ¶ Publico. ad tollendasilloꝝ fraudes qͥ captata o ꝑtuītate abſentie illoꝝ quostangit vel ꝑ qͦs poſſit inſinuari faciūt tales intimatōesfa. ī au. d̓ litig. §. oīa. coll̓. viij. et ſil̓r qd̓ no. e. t. c. vl. li.vj ¶ Solennit volumꝰ publicari. ꝯcor. e. t. qꝛ ꝓpter ī fi.fiat aūt in loco viciniori. e. t. ubi ꝑiculū. §. porro. li. vj. d̓p̄ſump. quoſd̓. et. c. quāto in publica miſſa ppl̓oſa velſermonibꝫ vel nūdinis vl̓ alio actu ꝑ populū freq̄ntato¶ Procuratoriſ. ſpēalis de qͦ pͥus dixit. ¶ Veriſil̓r. fac̄.exͣva. bon̄. rem nō nouā poſt pnͥ. Et nota ꝙ inſpicit̉ veriſil̓itudo ꝯcor. de p̄ſūp. qꝛ veriſil̓e. et. c. lras de re. iur̓.īſpicimꝰ li. vj. ¶ Deuoluta. qd̓ gͦ no. īno. et hoſt. ī glo. īpn. alle. ꝙ dec̓. i. e. t. li. vj. artat etiā ignorātes ex qͦ appellatio publice fuit emiſſa cū ꝯſtitutio illa voluerit ꝓuide̓ ꝯtra vacatōes eccl̓iaꝝ vel ē falſū vel intelligend̓de nō appellato. ſꝫ de alijs qͦꝝ int̓eſt vel ītelligendū eſtẜm ꝓximū dictū qn̄ .ſ. ita publice factū ē ꝙ veriſil̓r potuit ad appellati vel ſpēalis ꝓcuratoris noticiā ꝑuenireet hͦ tunc demū qn̄ ꝓpter mētū vel potētiā ⁊cͣ. vt ibi. cūem̄ talis appellatio hēat vim citatōis ꝑemptorie ut ibiad id̓de ap. ſepe ita ꝙ nō veniēs ī termīo iuris hēt̉ ꝯtuin ax et ꝓceditur ꝯtra eum vt ꝯtra ꝯtumacē et ī pnͥcipali abſurdū eſſꝫ ꝯtuniacē cenſeri ignorātē cui appellatio ītimata nō eſſet. et h̓ oīa ꝟa puto et ī electōibꝫ cathedraliū et regulariū eccl̓iaꝝ de qͥbus loqͥt̉ decre. cupientesvt exqͦ non alit̓ ꝙͣ ꝑ appellatōꝫ deuoluunt̉ ad curiā ncc̄eſit ꝑ hunc modū intimatōꝫ fieri. ffortius em̄ punit et artat ꝯſtō cupiētes ꝙͣ decre. .i. pͥuat em̄ iur̓. q̄ſito et totaliꝓſecutōe ꝓceſſuſ et ad ꝑſonalē artat cōꝑicōꝫ. ſꝫ decre..i. punit ſolū ī ꝓceſſu fiendo ī ꝑtis abſētia et ꝑ ea ſatis ēꝓcuratorē mittere gͦ fortius ibi faciēda eſt ītimatio. et
ſic olim ẜuauit curia qn̄ tn̄ ap̄pellatus nō pot̓it hr̄i varie loq̄bant̉ doc. qd̓ tn̄ h̓ expeditū ē. Et noͣ ꝙ lꝫ h̓ lr̄a viciet ītimatōꝫ et impediat deuolutōꝫ nō viciat appellatōꝫqͦminus ſuꝑ eā poſſit exͣ curiā īpetrari. vnde ī talibꝫ appellatōibus nota tria tꝑa. Primū qͦ p̄ſcribit̉ appellatōine poſſꝫ int̓poni ⁊ē decē dieꝝ a noticia de ap. ꝯcerta cōni li. vj. Scd̓m quop̄ſcribit̉ deuolutōipnͥcipalis negocijad curiā ſi nō fiat ītimatio l̓ fiat ſꝫ nōdebito tꝑe ⁊ debita formā et de hͦ h̓Terciū qͦ p̄ſcribit̉ꝓſecutōi et ī deuolutis ẜuādā ſūt tēpa dec̓. i. et decre.cupiētes. In alijsdat̉ annus et ex cābienniū et vltͣ. deap. cum ſit. et. c. exracōe. Predictoꝝaūt ſcd̓m nō pt̄ eſſeſine pͥmo .i. deuolutio ſine appellatōeſꝫ pͥmum bn̄ pt̄ eſſeſine ſcd̓o. de ap. cōdi. li. vj. vnde dicitjo. mō. ī p̄dc̄a r̄gl̓aī gn̓ali ꝙ cū negociū tractari in cōſiſtoīo pnͥcipis ſit h̓ſpēale hͦ ius ſingulare faciliꝰ tollit̉ ꝙͣ ꝯmūe. alle. ff. de pact. ſi vnus. §. pactus in aucͣt. nō ali. §. qꝛ vero. Audiui aliqͦs dicentes ꝙmens eſt huius lr̄e ꝙ nō valeat appellatio p̄dicto mō nonītimata ita ꝙ nō valeat īpetratio ſuꝑ ea facta etiā exͣ curiā. Michi placꝫ pͥmū dc̄ꝫ qd̓ eē placꝫ jo. mo. vt p̄dixi. Sob. qꝛ ẜm hͦ erit ī ptāte appellātis eludere decretalē ſtatuimus et nō deferre pnͥcipale negociū ad curiā. So. appellato et ignoranti nō appellāti intēdit h̓ ꝯſtō ꝓuide̓.qͣre ꝯſulo ꝙ appellans vadat vel ſufficienter mittat vt ſiveniret appellatus forte ſciens ꝙ ignorare credebat ꝓcedi poſſit vel ſi papa ad curiā citare vellet appellatumal̓ ex ꝑte appellati nullo veniēte planū eſt ꝙ pena ꝓceſſus d̓ qͣ decre. pͥma loquit̉ locū hr̄i n̄ poſſꝫ ſed pena dec̓talis cupiētes. de qua predixi bene poſſet habere locuꝫetiā ī appellato nō veniēte. ¶ Appellatū nō repetit d̓ ꝓcuratorē ꝑ qd̓ videt̉ ꝙ hͦ caſu vbi nō ꝑ modos p̄dictoshēret̉ noticia nō ſufficiat ꝓcuratorē ſciuiſſe. ¶ Plena etcerta. Nota ꝙ nō ſufficit talis qualis ſicut ī caſu dec̓. il.lud de cleri. ex. mi. cum ſil̓ibus. et plena dicit vt totiꝰ appellatōis et oīm obiectoꝝ in illā noticiā habuit. ſic etiāte ſtis dicit plenā veritate de accuſa. cum dilecti Certadicit vt īdubitatū ſibi ſit vel eē debeat ſic appellatū. Exqͦ certus eſt certificari vlteriꝰ non debꝫ de reg̓. iur̓. euꝫqui certus. poſſet aūt hoc ꝯſtare. qꝛ ſuꝑ appellatōe ꝯſuluit aduocatos amicos ⁊cͣ. vl̓ ſimili modo forte ꝑ amicūꝓpͥm vel amicū appellātis ſibi plene fuerat ītimata Tepus. p̄dictū .ſ. menẜ vel poſtꝙͣ cito cōmode fieri poſſetsͣ. e. c. in pnͥ. Et nota ꝙ ꝑ hanc literā puto qꝛ notificacōfacta poſt tempus p̄dictū non artat appellatū nec deuoluit. al̓ ſeq̄ret̉ abſurdū ꝙ ſi poſt annū vel qͥnquēniū notificaret appellatōꝫ artaret appellatū et deuoluerēt. hͨ aūt