Druckschrift 
Liber sextus Decretalium : [Mit der Glosse des] Johannes Andreae
Einzelbild herunterladen
 

Luſ ſemꝑ ī ſetinet qd̓ ē mmꝰRo poſ. Id̓ſeſſore habeturqui dolo deſijt poſſidere. Idem

Tile non dꝫ īutile viciari. Id̓X eo non debetquis fructumſequi quod niſus exijtit īpugnare Idem.

ſpeciale et dic vt ibi. Notauit igitur gof.. de of. leḡ. c. ij. regula faliit in tribꝰ caſibus. In priuil̓. vt de ℟p̄. cuꝫordinem cum genuſ ad vnicam reꝫ refertur vt in hac docre. ex parte cum ſpeciales littere non exhibentur re integra.. de fil̓. preſ. ex tuaꝝ. Nota ex hac regula quod nontantum valet genusquo ad ſpeciem quan ipſa ſpecies ad idē. de ap. c. ij.. e. li. deprocur̓. qui ad agend̓ff̄. ſi quis cauc̄. ſed etſi. Fqueſitū cum ſi. dehoc xxiij di. quāꝙͣ deof. ord̓ ſi ſacerdos. jtēnota licet per ſpeciem generi derogeturvt et.. e. li. p̄ben.dudum tamen ſpecieſſub genere bene cētinetur xiij q ij. non extimemus et in predic. decte. duduꝫoptime. ff. del̓. iij. hoc legatū vbi generale verbum que vioris cauſa parata ſunt ſingulas ꝯtinet ſpecies et. ff. que infrau. cre. l. vl. §. j. et. ff. e. ti. l. ſemper generalibꝰ ſpecialia īſūtContra. ff. de donac̄. .i. filiuſfamilias vbi dicitur ſi filioceſſum eſt donare poteſt moras cauſadonare niſi id ſpecialiter fuerit permiſſum et ſic generali verbo donacō ſpecialis donacio mortis cauſa non ꝯtinetur que ſpecies eſt vt īſti. de dona. in pnͥ eſt ſpeciale ibi tantū valet genquo ad ſpeciem quantum ſpecies vt.. dixi poteſt eſſe racio quia de hijs non videtur actum vel cogiatum. C. respig. ob. poſ. l. i. vel quia qn̄qꝫ genus vt ꝓpriū attribuit̉ ſpedei. ff. de adop. l. i.Cus ſemper. Hec regula ſūpta eſt ex. l. ff. c. ti i j. eoquod plus. Pone caſum xxiiij. q. i. ſi qͥs dederit vbiquidam imponebant pm̄aꝫ. x. annoꝝ alij. vij. alij. o. et ibicanon hanc vltimā ſequitur. Item in arbitris pronūciantibus quilibet diuerſo numero. s. e. li. de arbi. c. i.. ff. ar.l. diem. Fſi plures facit niſti. de ſerui. Factus vbi qui actūhabet ſcꝫ ius ducendi homīem vel iumentū vel vehiculū hꝫet iter ſed non ecōtratio Et eſt hec regula racō quare in obſcuris ſequitur mīmum quia plus ꝯtinet in ſe minus ſed noecōtratio vt dixi.. e. in obſeliris. Et ꝯcor. ad hanc regulaꝫ. e. cui licet. Contra.. c. li. de preben. cum in illis. Fvl. vbidicitur ſi mandatur ꝓuideri de beneficio quod ſpectat adcollacionem capituſi non adiecto cōiter vel diuiſim non poteſt prouideri de beneficio quod ſpectat ad collacionem alterius de capitulo. So. illud facit forma mādati et intencōſcribētis qui alteꝝ ſolū grauare intendebat. Item cōtrahanc regulam illam.. e. cui licet.. e. ob graciam. e. in toto. et.. e. li. de preben. qui de non ſaceidotati vbi ſimandatur alicui prouideri deprebenda integra ediaꝫ eo Molente ſibi non poterit de dimidia prouideri vl̓ ſi mandat̉uideri de prebenda certi valoris eciam eo volente ꝑreuiderinon poterit. Ibi in fine patet ſolucio qꝛ id facit forma mandati que exacta diligencia eſt ſeruanda vt. ibi. Item fallithec regula in caſibus vbi requiritur ſpecialis expreſſio vbigenus quod plus eſt non ꝯtinet ſpeciem quod minus eſtvt dixi.. regula ꝓxima. Et nota hec regula locuꝫ habꝫin egͣ quod eſt pius quantitate quod em̄ pluſ eſt vtiqꝫ can

q eſt ſed plus qualitatē non inciudit minūs quālitate vtdicam.. e. cui licet.Ro poſſeſſore. Hec̄ regula ſumpta eſt ex. i. ff. e. ti. i.qui dolo deſierit et. l. pareꝫ eſſe. l. ad ea. Fſemp. Pone caſū vt.. vt lit̓. peij. eccleſie ſancte marie. ij. ff. de rei ven. ſi dolo et .i. ſi aūt Fſed ſi is vbi ꝯuentusrei ven. ſi dolo deſijtpoſſidere habeturpoſſeſſore. jdem inuētu peticionē hereditatis. ff. de pet. he re. ſꝫet ſi. 5. autem perinde inquit. Idem inuetu noxali. ff. de noxa. ſi bone fidei. ff. ſi exnox. cauſa a. l. ij. §. i. jd̓in conuentu quod viaut clam. l. ſemper. Fantēp̄nl̓. idem in ſimilibus. Hec autem regula vera eſtquo ad hoc vt ī tantū teneatur qui dolo deſijt poſſidere inquantum poſſidens non tamē tenetur taliter nam ꝯtra poſſidentem datur directa autē datur vtilis vt. ff. de noxal̓.i. electio Fuſti. Quid ſit dolꝰ dixi.. e. ti. ſcienti. Et eſt ſi. adhanc regulam.. de dolo ꝯtu. ⁊figit vbi ille qui cauſa reiſeruande non poteſt adipiſci poſſeſſionem ob dolum vel potenciam rei elapſo anno efficitur verus poſſeſſor ac ſi poſſediſſꝫ corporaliter ad idem. ff. de dolo eleganter. Fſi dolo. Etnota de fictione quia ius fingit eum poſſidere qui poſfidet in veritate imparator ꝯſentaneū nobis eſt vbi nulla ſtipulacio fuit interpoſita intelligi eam adhibitam C.rei vxo. ac circa pnͥ. ad idem. ff. adop. ſi arregatur xvi. q.iij. ſi ſacerdotes de tranſlac̄. inter corporalia facit qd̓ dixi. e. ſine poſſeſſiōe dicit tn̄ lex fictionē veritas uitiscōfunditur nec delet̓. C. de iur̓. do. in rebus Et nota cōtraeum qui dolo deſijt poſſidere fecit vt non haberet poſſibilitatem dandi iuratur in litem ad eſtimacionem rei et ibicedit iuramentum ſequit̉ iudicis taxacō et eſt ſpecial qꝛillud iuramentum eſt de affectu de veritate quad dic vtplene no. ff. de in lit̓. uran. videamus. Fiirare juim nota regula locum habet in priuato et eciam in prelato quoad bona ꝓpria Si autem eccleſia deſinet poſſidēte dolo prelati non habet locum in ercleſia iſte rigor quia delictumſone ⁊cͣ. vt. j. e. defictuꝫ ſuis ꝯcor. no.. ẜm laur̓.. vtlit̓. penj. eccleſia. j. in vl. glo. Item nota quia regula dicitdolo quia ſi ſine dolo tempore quo mnota eſt lis vel quo reſiudicatur deſijt poſſidere abſoluitur.. excepcione aduerſario. ff. de rei ven. ſin aūt circa prin. ſed ſi iteruꝫ īcipiat poſſidere iteꝝ agat̉ ꝯtra non obſtat excēpcō rei iudicate utdicitur. Si agens dicaſ reū dolo deſijſſe poſſidere reus autem dicat deſijt ſine dolo quis habeat probari queri ſolet De quo dic vt no. per. in dicta decre. de excep. aduerſario. Et quod. dixi qui ſine dolo deſijt poſſidere abſoluitur veꝝ intellige cum a pnͥcipio ſine dolo poſſedit putapervſuras furtū vel rapmā vl̓ ſil̓i ec̄ ſi ſine dolo poſſidereijt puta nat̉ati īterēpcōe vel caſu vl̓ furto vel violēcia mevilomīꝰ tenet̉ de vſur. tu. rap. ſuꝑ eo C. furt̓. ſb̓tracto. ff. dvj. et vi. ar. l. i Ftectiſſie. fac̄ qd̓ dixi.. e. mo Tle non depei. Pone caſum xij. q. ij. ſi quos.ra