FRiuilegiuꝫ ꝑſomale ꝑſonā ſeqͥt̉et extinguit̉ cū ꝑſona

Emel ma. Idēlus ſꝑ p̄ſumt eſſe malus. Item.

actio eſt ius perſequendi in iudicio quod nobis debetur inſti. de. act. ij. ℟. debere autem eſt de alio habere ſed qd̓ noneſt nec eſſe poteſt de alo haberi nō poteſt ergo ibi non eſtactio ⁊ ſic nec obligācio. Nota tamen ꝙ hec regula locuꝫhabet in matrimonio et vltimis voluntatibꝰ ⁊ ſingulis cōtractibuſ in ſentēcijset p̄ceptis. ff. que ſen.ſi. ap. re. l. vl. j. ⁊. iij.℟n. in ꝯfeſſionibus.ff. de nit̓. act. l. ꝯfeſſionibuſ ⁊ ad .ſ. acqͥl̓. īinde neracius. Fvl. etno. sͣ. de cōfeſ. c vlti.Item in legibus ⁊ ꝯſtitucionibus que debent eſſe poſſibiles. iiij. di. crir. Eſt tam̄ in hoc dr̄a ꝙ impolſibilis ꝯdicio appon̄ta in ꝯtractu viciat ꝯtractum vt in prealle. legibus ⁊. ff. de acti. ⁊ ob. l. nō ſolum ⁊ inſti. de inutiſti Fimpoſſibilis. In teſtamentis tamen ⁊ matrimoīo obipſoꝝ fauorem habetur pro non adiec. de ꝯdicio ap. c. vſti.vbi de hoc ⁊. C. de inſtit̓. ⁊ ſubſti. .i. reprehēdēda. Et quoddic̓ hec regula de impoſſibili intelligas eciam h̓ de turpi etde hoc dicam. jͣ. e. non eſt obligatoriū ⁊. c. maliſ. e. ¶ Obligari eciam iuramento quia temerariū eſt xxij. q. iiij. per totum ⁊ sͣ. de iur̓iur̓. ſicut ⁊ sͣ. d̓ ap. q. nec obligat̉ ec̄ naturāliter vnde dicit lex. ff. e. ti. impoſſibilium nulta eſt obligacōvniuerſale igitur negatiuū om̄em obligacionem denegatnec ꝯmittitur ſtipulacio pene promiſſe. ff. de v̓. ob. i. ſi homomortuus. Nota ergo ꝙ ſi bonomē cōſtitutus promittaꝫ cētum hodie rome tibi daturum quia impoſſibile eſt promiſſum non naſcitur obligacō vt h̓ ⁊ eſt expreſſum inſti. d̓ v̓.oblij. Floca preterꝙͣ in caſu. ff. de v̓. ob. l. vl. Fſi inter eos ſcꝫquando ſtipulator ⁊ promiſſor bono. conſtituti notificarātdiſpenſatoribus ſuis rome ꝯſtitutis ſtipulacōꝫ eo dic forefuturam mandans promiſſor ſuo diſpenſatori vt ſolueretet ſtipulatori ſuo ut reciperet ea die ar. qͣ. sͣ. de dolo ⁊ ꝯtu.cum dilecti. ff. d̓ arbi. celſus. ff. man. l. ſi mandato. ij. §paulꝰrn̄dit dic. So. ibi eſt vnum mandatum duo poſſibilia ꝯtinens ⁊ ideo ad vttumqꝫ obligatur ⁊ ſi deficiat primum tenetur ad ſcd̓m h̓ autem eſt vna obligacio tantū ⁊ totā impoſſibilis vel ad uimꝰ primum impoſſibile exquo ſequiturẜm pͣ. ꝯtractus ſūt voluntarij. C. de ac. ⁊ ob. l. ſicut iudiciuꝫautem redditur in inuitum. ff. de v̓. ob. inter ſtipulantē. Fi.et ob hoc eciam notauerunt gof. ⁊ oſti. in dicta decre. cuꝫdilecti. ꝙ ſi iudex citet aliquem eo die quo impoſſibile ē eūcōparere ꝙ non eſt omīo inutile mandatū imo licet non teneatur ꝯpatere ī die ꝓpter impoſſibilitatem tam̄ tenet̉ conparere poſt diem ⁊ poteſt eſſe huiꝰ racio quia principale ēibi ꝙ veniat acceſſoriū ꝙ veniat tali die ⁊ principale nō viciatur per acceſſoriū ſed pocius econtra. vt dicam. j. c. acceſRiuilegiū perſon ale. Hec regula ſūpta ē. ſoriumex lege. ff. e. i. priuilegia quedam ⁊ .i. in omībus cauſis pone caſum vij. q. i. petiſti de auctoritate ⁊ vſu pal. c. ij.C. de leg̓. leges in fi. ad idem. ff. de ꝯſti. pnͥ. l. i. in fi. ff. d̓ cen.l. ⁊ attem. infi. ⁊. ff. ſo. ma. l. maritus. ⁊ i. ſe. vbi heres mariti extraneus ꝯdemnatur in ſolidum non habita racōe neegeat cum maritus ꝯdēnaretur inquantuꝫ facere poteſt habita racione ne egeat. Item in perſonali priuilegio quoddatur patri. patrono ⁊t militi vt ꝯdēnētur inquantum face

re poſſunt̉ quod cum perſona extinguitur. ff. de re. iur̓. l. ſūtqui in id ⁊. .l. patronꝰ ⁊. l. item miles. Et nota ꝙ dicit priuilegium qꝛ ius cōe ad vnam perſonam directum ad om̄sextenditur lxi. di. miramur. de re iudi. in cauſis. ff. de uire. ⁊fac̓. igno. l. reguia Xvi. ⁊ idem in ℟ptis directis ad perſonas quia cuꝫ perſoīsextinguūtur. sͣ. d̓ of.del̓. qm̄ ſic ⁊ pacta ꝑſonalia perſonas nōtraſgrediuntur. sͣ. detranſac. d̓ ce tero ⁊. c.veniēs. ff. de pacti. iiriſ genciuꝫ.5. pactorūet ꝯpromiſſum nonextenditur ad heredeſniſi de ipſis caueatur. sͣ. de ar. c. vl. Et intelligitur hec regula de priuilegio perſonali .i. perſone ꝯceſſo. Idem ſi eſſꝫ perſonale ex pate ꝯcedentis vt. sͣ. e. li. de ℟ p. ſi gracioſe. Priuilegiorū ergo alud perſonale aliud reale vt. sͣ. de p̄ſūpc̄.mandata ſi autēm ſimpliciter ꝯcedantur an dicantur perſonalia an tealia dic vt no. xxv. q. ij. in ſūma. xvi. q. i. poſſeſ ſiones ⁊ sͣ de inſti. cum veniſſent. Et quod dicitur h̓ ꝙ priuilegium perſonale extinguitur cum perſona intelligas ideꝫin reali vt .ſ. extincta re extinguatur pͥuilegiū xvi. q. vij. ⁊ hdiximus de v̓. ſig̓. abbate ī fi ff. qn̄ di. v ſu. ce. l. vſu fructū. qd̓dic verum qn̄ ipſe reſ vel loca puta eccleſia auitas vel locaalia ſacra vel ꝓphana deſtruūtur ſuperioris aucto. itate ẜmIo. ⁊ lau. qui hoc no. in predic. c. ⁊ h̓ diximus ad h̓ de cōſe. di. i. placuit d̓ no. oꝑis nunc̓. c. ij. ⁊ in predic. l. vſufrru.non ergo viterius vocandus erit aliqiis clericus illius eccleſie vel municeps illius loci ſi autem deſtiuatur ab hoſtibus retinet omīa ſua priuilegia ⁊ remanēt ibi elerici vij.q. i. paſtoralis. xix. q. iij. qui ſemel. Idem ſi auctoritate ſuperioris tranſferatur ad aliu locum vel alij viiatur xvi. q. i. ⁊ipſis ⁊. c̓. ie. de reli. do. quiamonaſteri. ff. d̓ ꝯtrahen. exem.l. ede. ẜm mnoc̄. qui ad hoc bene no. sͣ. de de no. cpe. nund. c.ij. ⁊ licet h̓ dicatur priuilegiū tunc extingui cū extinguiturperſona interdum eciam ante extinguitur vt cum abutiturpriui legio quia tunc ineretur extingii xi. q. iij. priuilegiumet in caſibus ibi no. ⁊ xxij. di. c. renouātes ⁊ d̓ ꝯſti. cū accſſiſſent et de priuile. accedentibus ⁊ de deci. ſuggeſtum. Adhoc autem quod dicitur hic ꝙ priuilegiū ſequitur perſonaꝫcōtradicit. sͣ. de vſupal. ex tuaꝝ. So. priuilegiū indetermīate ꝯceſſum perſonam ſequitur preciſe vt h̓ priuilegiū auteꝫvſupallij ꝯceditur cum determīacione loci ⁊ temꝑis ⁊ ideoextra locum perſona non ſequitur tenor em̄ priuilegioruꝫattendēduſ eſt ⁊ ſeruanduſ. sͣ. de priuil̓. porro ⁊. c. recepivl̓ dic vt. jͣ. dicā. Contra d̓ priuil̓. antiqua. xxi. di. deinqꝫ. ff.de of. procōſu. l. vl. vbi preſente maiore mīor non vtitur priuilegio. So ſpeciale eſt ob ſuperioris reuerenciaꝫ ⁊ dic vtsͣ. vel dic ꝙ ſequitur perſonam ſemꝑ habitu. licet non adtuſic eſt rbi ad tempus ſuſpēditur iuriſdictio lxxxi. di. ſi quisvel ob reuerenciā ſuꝑioris. sͣ. de of. lega volentes vel ob certam cauſam. C. de cur. fur̓. l. pnl̓. F. j. de hͦ dicā. jͣ. e. ꝙ alicui.mel malus. Pone caſum in ſemel periuro xxij. q. v.paruulū in ſemel ꝯtumace. sͣ. de preſump. ſcribā. in ſemel calumpniāte. ff. de acti. l. ij. ad hoc xxv. di. c vl. sͣ. d̓ elee.ſuper eo. ff. de decur̓. l. eos. Hic ergo preſumitur eum quiſemel malus fuit ſemꝑ maluꝫ eſſe ⁊ poteſt hoc dici p̄ſumpcō