V

non ſit nec pandī ei debeat iudicij aditus inſi prius expenſas reſtituat et iudicio ſiſti exhibeat caucionē ip̄eqꝫreſpōdeat ꝙ recte ꝯtumax reputari nō debetpro eo ꝙ ī itine̓ captꝰvel eciam alio impedinento detentus in ternino cōparere nequīuit tunc protinus ſibiiuxta formam eccleſiebeneficium debet abſolucioniſ impendi ſecuſautem ſi ſe ꝯtumaceꝫcōfiteatur vel al̓ d̓ cōtumacia ſua ꝯſtet qͥaforte predixerat in iudicio ꝙ minime cōpareret tūc em̄ cū manifeſta ſit contumacia ⁊manifeſta reputēturoffenſa non eſt ei niſiprimo expenſarum ſatiſfactione ac de ſtādoiudicio caucione preſtita abſolucio impendēda. ¶ Et hocipſum ēin ſimilibus obſeruāduꝫ ſicut ſi aliquis adcertum locū citetur etille ꝓponat ipſum noeſſe ſibi tutuꝫ ⁊ iudexpoſtea in eum quia n̄probauerit hoc nec cōparuit ſm̄am excōicacionis promulget naꝫ

tunc ſi excōmuīcatusipſe ad ſuꝑioreꝫ appellet et. ante omīa ſe abeo petat aſolui cuꝫ ꝓbare coram eo velit locum ipſum non exiſtere ſibi tutum in hoc ēproculdubio audiēdꝰcuꝫ preſūpta ſolūmodo eiuſ ꝯtumacia videatur. ſed ſi iudex pronunciaſſet locum illūeſſe ydoneum et ſecurum et ille nō cōꝑaruiſſꝫ ac ideo excōicaſſet eundē ipſe poſtmodum ſuper hoc niſi pꝰlatam interlocutoriāinfra decendiuꝫ prouocaſſet nullatenꝰ audiri deberet. ¶ Sed ſiex cauſa legittima ſeuprobali quiſ appelletputa quia locus noneſt tutus ⁊ poſt appellacioneꝫ hmōi excōicacione ligetur ac de indecōſtet ſuperiori ꝙ adipſum ex tali cauſa extitit prouocatum nontamen ilico pronunciare debet excōicacioīsſentenciam fore nullāſed poteſt eam ad cautelam ruxta formameccl̓e relaxare. ¶ Sane ſi certum eſt excōicaciōīs ſm̄a eſſe īiuſtā

videre potes ff. ſi qͥs cau. l. ij. iiij. ⁊ qd̓ dic̄ de īpedimēto id̓dic ſi alia racionabilis cauſa preter impedimentū ſubeſſꝫ puta quia probabiliter cedebat terminū prorogatuꝫ. sͣ. de reſtit. in inte ex litteris. .f. ¶ In iudicio quaſi ſi extra iudiciuꝫhoc dixerit ſecus ſicut nec nocet ꝯfeſſio extra iudicium factaquod dic vt. sͣ. de cōfeſ. c. vlti. vnde per hͨvidetur ꝙ ſi nūcio citanti dixerit ſe nollevenire ⁊ nūciuſ ſic extulerit non ꝓpterea dicatur vera contumaciaet facit quod dixi. sͣ. d̓cōfeſ. c. ij. g. ¶Offēſa. sͣ. d̓ v̓. fig̓. ex porte.⁊. c. cū oliꝫ. h. ¶ Dutum iuſta erat expectacio ſi vera fuiſſꝫ. sͣ. d̓ap. ex parte. sͣ. e. li. depriuieg̓. cum perſonecum ſimilibꝰ. i. ¶ Decēdium ſic. sͣ. de elec.cum dilecti. ad fi tranſit igitur in t̓locutorian ren iudicatam ſi infra decem dieſ non fuerit appellatū quo adpartem. ſed non quoad iudicem quod dicvt. sͣ. de ap eū ceſſātek. ¶ Ilico ante enimꝙͣ de nullitate pronūciet oportet ꝙ doceat̉de veritate cauſe appellacōnis nec ſufficit adhoc pronūciandū qd̓oſtēdat ſe ex cauſa legittima appellaſſe adidem sͣ. de ap. interpoſita ī princi. l. ¶ Necdebet tamē ſi abſoluerit tenet abſolucio vtjͣ5vbi auteꝫ. m. ¶ Exhibere s. e per tuas. sͣ.of. del̓. cū ꝯtingat ⁊.c. prudēciā. a. ¶ Cōpetit. ſi igitur ei nō ꝯpeteret non teneret ababſolucio ꝓpter defectum iuriſdictionis vbicōpetit tenet licet inuiſta ſicut ⁊ īiiſta exdicacō. xi. q. iij. c. i. parem̄ iuſ dn̄s eſſe voluitligandi ⁊ ſoluendi d̓pe. di. i. verbum. b. ¶Conſtitucōnis. ad id̓ij. q. vi. Fdiffinitiua ⁊sͣ. d̓ re iudic. cum inter

t. ¶ Innodare. excōicacio em̄ non eſt pena ſed medicina.sͣ. e. c. j. ante ergo ꝙͣ excōicet pro ſatiſfactionē delicti ⁊ ī abſolucione vel poſt penam pecuīariam imponere poterit ⁊ facit ad ea que no. s. de pen̄. licet. d. ¶ Intollerabilem. xi. q.iij. ſi is qui p̄eſt ⁊ quomodo hͦ intelligatur vide. sͣ. e. peituas. e. ¶ Iuſticia ſicutſi p̄cepiſſꝫ vt homīeꝫpercutteret ⁊ dicit ſehoc feciſſe ꝓ erequēda iuſticiā vel ꝓpter d̓lictū ſuū ꝓhibuea̓t eūdare elemoſinaꝫ ſicuteciam interdum ob hͨquis ꝓhibetur ab oblacōnibuſ xvij. q. iiij.c. miror. vel ꝓpter delictum illuuſ cui elemoſinā tribuere polebatquia vtiliuſ paniſ eſurienti tollitur ⁊cͣ v. q.v. non omnis. f. Abſoluere. al̓ vbi ita replicaretur denunciareſm̄am nullam. sͣ. e ꝑtuas. g. ¶ Similiterquod hic dicit dixeratsͣ. e. §. ſed ſi ex cauſa h¶ Poſtꝙͣ de hoc nōta ꝙ neceſſe ē cōſtareprius appellatuꝫ quādo fieri hꝫ r̓laxacō adc utelam de excōicacione que dicitur lata pꝰet per hoc iaꝫ obtinuiī cauſa qua petebaturabſolucio ad cauteſaꝫexcōicacionis que dicebatur lata poſt ap. legittimam ⁊ eodē dielata fuerāt excōicācioet īterpoſita appellacōnec apparebat que pͥmo dicebam em̄ ꝙ petens habebat hoc neceſſe probare ſciticꝫ ꝙpriuſ appellatū fueratlicet nō habeat neceſſe probare veritatemcauſe quia illa probata non abſolueret̉ adcaute ſam īmo pronūciaretur nulla ſm̄a. sͣ.c. per tuas de of. del̓.cum cōtingat ⁊ ita ēverum per hāc litterātunc ergo iudex appellacōis abſoluit ad cautelam quando cōſtatꝙ poſt appellacionem