II

quo caſu terminꝰ octo dierum indulgebit̉ſic dicenti ut ſi probauerit quod opponit n̄relaxetur ſma niſi priuſ ſufficiēſ p̄ſtet̓ emēda vel cōpetes cauciod̓ parēdo iuri ſi offenſa dubia ꝓponatur¶ In ſecunda vero q̄ſtione ſtatuimus vtis qui ad probanduꝫadmittitur pendēte ꝓbacionis articulo in ceteris que ūt actor ī iudicijs attentauerit interiꝫ euitetur extra iudicium vero ī officijspoſtulacōibus et eſeccionibus ac alijs legit

timis actibus nichilomiꝰ admittaturTatuimꝰ ¶ Id̓vt nullus iudicum participantes cuꝫexcōmunicatis ab eo īlocucione et alijs quibꝰ ligatur participasexcōicacone minori ate monicionem canoīcam excōicare maioriexcōicacōne preſumatſalius cōſtitucionibꝰꝯtra illoſ legittime ꝓmulgatiſ qui ī crimīepreſumūt participaredānato ꝙ ſi ex locucione et alijs quibꝰ participanſ labitur in mīo.rem excōicatus forciꝰ

sͣ. e. lj. de ℟p. c. i. ⁊ repelletur a iudicē eciam reo non opponiente. sͣ. de excep. excepcionem. g. ¶ Extra uuidicium querit̉quare aliud in iudicio et alud extra iudiciū. Reddebat b̓.ſuꝑ hͦ tres racōes. Prima quia in iudicijs non tonitur accio ſed differtur. sͣ. e. ij. de excep. pia. ⁊ ſic non eſt multuꝫ p̄uidicium. C. de preci.im. of. l. quociens. qͥaquod differt̉ non aufertur xiiij. q. vi. c. i. ſꝫin extra iudiciālibꝰ māgnum eſt preuidiciuꝫquia non ſine magnodāno a rebus noſtrisreuocamur. ff. quēad.teſta. aꝑi. l. ſed ſi quiſex ꝯſignatoribꝰ. Secunda quia facilius īterdicuntur iudicialia ꝙͣ extrauidicialia etea que ſūt iuris ꝙͣ eaq̄ ſunt facti. ff. de pen̄.l. quidam. ẜui. Terciaquia ī iudicō vbi aliūimpetimus leuius impediri debemꝰ ꝙͣ extrauuidicium vbi nullumeniꝫ impetimus ſꝫ tantuꝫ iuri noſtro īntim̄h. ¶ Officijs pubiiciſvel diuinis vnde ex ode appellacione ꝯfiditſecure celebrat vt prius. sͣ. de ap. ad preſenciam noſtram ⁊. c. dilectis. i. ¶ Admit.tatur non ſtatī eſt efficax admiſſio ſꝫ poſtea in proceſſu apparebit qua ſi admiſſus fūerit ad electioneꝫ poſtea diſcucieturde appellacione ⁊ ſi apparebit pͥꝰ ꝑ eū legittie appellatū apparebit illum bene admiſſum ſin autem apparebit illum tūcexcōicatum ⁊ ſic non valere vocē ſuā ul̓ dic vt no. sͣ. d̓ ap.paſtoral̓. in glo. pe. ꝯtra. jͣ. e. licet ibi ſoluitur in vi. glo.Tatuimus. excōicacio lata in participātes excōicatisin locucione ⁊ ſi canonica monicione n̄ p̄miſſa n̄ tenꝫDeclaratur autem h̓ decce. per decre. j. e. c. ꝯſtitucionē ⁊ adſentencias interdicti ⁊ ſuſpenſionis extenditur. jͣ. e. ſtatutuꝫl. ¶ Excōicatis maiori excōīcacione. m. ¶ Alijs puta oſculo ſalutacione menſa choro et ſimilibus ſic em̄ ſcienter cōuīcantes excōicato ſunt excōicati mino:i excōicacione ipſoirxi. q. iij. cum excōicato ⁊. c. qui cōmuīcauerit ⁊ a quibus repellant hec excōicaciones hēs. iij. q. iij. engeldrūdam ⁊ deexcep. a nobis de cl̓i. ex. mi. ſi celebrat. Sunt autem quedāperſone excepte que ſine hac pena excōicato cōicāt ut xi. q.iij. quoniam multos de ſen. ex. ꝙ in dubijs ⁊. c. inter alia.n. ¶ Monicōeꝫ canonicā hͦ ē regulare i excōicacionē hominis vt ſemper precedat monicio vt de ſen. ex. ſacro. xxiiij. qiij. de illicita. Et dicitur qͦ ad hͦ monicio canonica p̄t monitiexprimantur nomīatimi ⁊ tribuſ momicionibuſ eciam mo-

neantur vel vnam pro omnibus cum interuaulo ſiquideꝫdierum niſi enim neceſſitas aliud ſuadeat. jͣ. e. conſticucionem. o. Conſtitucionibus. sͣ. eniup. et. c. ſi ꝯcub̓ine ⁊ interdum qui cōicat in diuīs excōicato excōicatus eſt excōicacione maiori vt. sͣ. e. ſignificauit. quod veruui eſt ſi quinqꝫ concurrant que ibi ex tertu not ātur. Notatautem h̓ b̓. ꝙ ſi ep̄uscōmuīcat in crimīe cūexcōicato a ſe. ꝙ non īcurrit maīorē excōmunicacōnem quia ſic cōinuīcanſ peccat ī eumqui dānauit ⁊ ab eoeſt abſoluendus. sͣ. c.nup. ſed iſte ſua ſentēcia ſe ligare non potuit. ff. de. arb̓. l. pn̄l̓.ff. de iud̓ .l. iulianꝰ tn̄dixit ꝙ minori excōicacione ligatus eſt q̄a iure ꝯtrahitur Alijcōtradicētes ꝙ ⁊ mino r ⁊ in aio excōicacōſcꝫ ꝑ̄cionē ī crimine etin locucōne ꝯtrahitura iur̓ non ab homineet hoc tenet hoſt. sͣ. c.nuꝑ. probat h̓ per v̓bū quāuis eī ⁊ tunc⁊cquod bene facit proprima parte quiā abſoluitur ab excōicacione cōmuīcāſ in crimīeergo nō eſt ſm̄a canonis quia tūc̄ abſolue̓t̉a ꝓprio ordinario. p.Indureſcat qꝛ videt ſe habere ꝯmuinonem hoīm quam non habere ⁊ mutrhomines eſſe grauis eſt pena. C. de apoſta. hij qui ſanctamj. ¶ Participantes .ſ. in locucione ⁊ ſimilibus. r. ¶ Conſimili .ſ. maiori. s. ¶ Teneat. no. caſum in quo non tenetꝭ ipſo iure excōicacionis ſm̄a ⁊ fuit h̓ ſtatutū ꝓpter ep̄oſ qui ſtatim excōicabant cū ꝑticipibus alios dicaꝫ. jͣ. c. pn̄ti. t. ¶ Penam. sͣ. e. ſacro. vbi puniūtur qui admonicione non premiſVia periculoſū ſa excōicāt ſubditos. Io. andrecet ideo vitandū xlij. di. quieſcauius. sͣ. e. lj. de cl̓c. vbipericulum. ff. ad carbo. l. i. §.ij. quia igitur officiū ep̄oꝝ ⁊ ſuperiorum ꝯmunius et generalius eſt ⁊ plureſ grauarenturſi illud impedite ꝯtingeret ideo papa non tam ep̄is ꝙͣ ſubditis per hanc ꝯſtitucōnem voluit prouidere ꝯſiſtit em̄ iſtoruin officium in ctiſmatis ꝯfectione in frontis criſmacōe ordinum collacione eccl̓arum ⁊ altariū ꝯſecracōne ⁊ ſic multum peticulum in ſuſpenſione ipſoꝝ. b. ¶ Superioribꝰ ar̓ep̄is patriarchis ⁊ primatibus. c. Officij per hanc ſitteram non credebam olim ꝙ ꝯſtitūcio iſta haberet locum īpenis ſuſpenſionū a beneficio licet oſti. ꝯtra. sͣ. de elc. cuꝫ incunctis. ⁊ gar. e. ti. cupientes tamē hodie non dubito.in ſuſpenſionibus a beneficio non ſoluꝫ ab officio ingreſſu