ſi
fecerint aduerſus perſonas eaſdem pignoraciones ſeu repreſalias cōcedendo veī extēdendo ad eas niſi preſumpcionem hmōi reuocauerint a cōceſſionis vel extenſionis tēpore infra menſem ſiperſone ſingulareſ furint excōnuicacionisſentenciam incurrat ſivero vniiuerſitas eccleſiaſtico ſubiaceatinterdicto. Inno. iiij.Omana eccleſia et īfra licꝫ aūtreniſi archiep̄o ſuā ꝓuinciam viſitanti eosqui tūc ſibi vel ſue familie. aut alijs quospropter hoc per eand̓prouīciā dirigit ⁊ eciāquando ꝯcilium cōuocat eoſ qui nuncijſ fu
is quos pro illo vel alias per prouinciaꝫ ipſam ſua debita iuriſdictione vtendo tranſmittit iniuriari p̄ſumūt ſi hac occaſioneſua in hijs impediat̉iuriſdictio ꝓ iniuriahmōi dumodo exiſtatnotoria ꝓpria auctoritate punire niſi aniplius ei de remenſiseccleſie conſuetudineconpetere dinoſcatur¶ Sibi eciam et metropolitanis alijs inſuis ꝓuincijs dū ſicī ill̓ iuriſdictiōeꝫ exercent puniendi manifeſtas ⁊ notorias offēſas tunc eiſdē illatasvel ſuis eciam ſi exideimpediri iuriſdictionēhmōi non contingat̉libera ſit d̓ nr̄a ſpēali
igitur hec equitas naturalis rigori que eſt ꝙ alter alteriodio non Frauetur ⁊ ꝙ quis non locupletetur cum alteriꝰiactura. jͣ. de reg̓. iur̓. nō debet ⁊. c. locupletari. ⁊ ꝙ quis atteri non faciat ⁊cͣ. i. di. in pri. sͣ. de ma. ⁊ obe. dilecti. interdūtam̄ diſcrepant. sͣ. e. lj. de re. permū. c. vno. cū ſuiſ cōcor. g.¶ Eccleſiaſticiſ clericiſtemplarijs hoſpitalarijs ꝯuerẜ ⁊ deuotisxij. q. i. duo. sͣ. de ſenex. prochiāos. sͣ. e. li.d̓ el̓ c. ſciāt. h. ¶ Specialius inhibentur toſle quod eſt. jͣ. preſentidecreto diſtrictius īhibemꝰ ⁊ redeas. sͣ. caſcōcedimus ⁊cͣ. ſolꝫ cīpluſ timeri quod ſpecialit̓ ⁊cͣ. xxiij. di. quāꝙͣ ⁊ sͣ. d̓ heretic̓. ſi aduerſus. j. ¶ Concedipro credito clerici vius dioc̓. ꝯtra clicoſ alterius dioc̄. in qua ſitdebitor ꝯſtitutus ſeupro credito alicuiꝰ laici vnius dioc̄. contraſaicos ⁊ clericos alteriuſ dioceẜ quod gruius eſſꝫ. Dicūt tamēdoctores. c. illud xxiijq. ij. dominus non eſſecorrectum tunc ſcilicꝫquando dominus velduitas requiſita nonvult iuſticiā facere itatamen ꝙ eciam tuncad clericos n̄ extēdat̉k. ¶ Abuſuꝫ. quia ꝯtra libertatem eccleſiaſticam sͣ. d̓ iur̓iur. c.j. j. ¶ Extēdi facit diſferenciam inter ꝯcediet extēdi quia ciuitasvel ſuperior dicitur cōcedere iſle cui ꝯcediintur. dicitur extendere puta quia qiuitas bonon̄. dedit repreſalias ciui ſuo cōtra florentinos quas ille extendit ad clericos. m. ¶ Diſttictuis .i. diſtricte vel ꝓprie ſcilicet ꝙͣ per ciuilem ꝯſtitucionem inhibitum eſſꝫ. n. ¶ Preſūpcionem .i. cōceſſionem vel extenſionem repreſaliarum. o. ¶ Menſeꝫ qͦtdies habere debeat mēſis dixi. sͣ. c. li. de elc. quā ſit. Quidſi infra menſem iſtum proceſſum fuit ad actum quia ſunt ꝑſona eccleſiaſtica pro alio pignoratā nūquid hec pena habebit locum infra menſem dic. ẜm gar. ꝙ in ſtatum priſtinūreuocandū erit infra menſeꝫ. jͣ. de ſen. ex. qͥcūqꝫ vel ẜm guil.reuocacio re integra fieri debet anteꝙͣ procedatur ad actuꝫal̓ locū habet pena ar. ff. man. ſi mandaſſem. ff. ad maged̓.ſi tamē ⁊. l. ſi filiꝰ. sͣ. de ℟ p. ex parte decani ſed ſi ante iſtāconſtitucionem ꝯceſſe erant vel extenſe repreſalie cōtra cle-
ticos non habet locum pena quia conſtitucio futurā reſpic̄.sͣ. de ꝯſti. c. vl. non tam̄ amplius vtetur iſlis nec eas extendet al̓ huiꝰ ꝯſtitucionis pena locum habebit que eſt late ſētencie vt patet ex verbo ſubiaceat.¶ Omana de veteri iure poteſt archiep̄us cū in ꝓuīciaſua iuriſdictionē ſuaꝫexequitur punire nōtorios iniuriātes ſibinuncijs ⁊ familie ſuē ſi per id ſua turiſdictio impeditur al̓ nonniſi ꝯſuetudo amplitribuat ſꝫ hodie talesiniurias tūc punit e&tam ſi iuriſdictionemnon impediant hͦ dic̄b. Licet .i. licitum ēc. ¶ Viſitanti quodſinguliſ āniſ facere poteſt ſeruata formā decce. sͣ. e. ii. de. cenſi. romana eciam ſi ep̄i nōſint negligentes. e. t.c. vl. ⁊ folle h̓ quodeſt. jͣ. ꝓpria auctoritate punire eos qui tūc⁊cͣ. d. Alijs quibꝰcūqꝫ eciam ſi de familia ſua non ſint. e. ¶Illo. tranſmictit qd̓eſt. jͣ. f. Debita qd̓dic. ut nō ix. q. iij. c. ijsͣ. de of. or. paſtoral̓.g. ¶ Punre. ⁊ ſic ēuidex ī cauſa ſua ad id̓xxiij. q. iiij. guulizariꝰſed cōtra quia nemoſibi vel fuiſ iuſ diceredebet̉. C. ne quis ī ſuacauſa. l. vna. xxiij. q.iiij. inter quērelas etq. v. de occidendis etiiij. q. iiij. c. i. d̓ hoc.vide. ij. q. vij. ſi quiserga ⁊ s. d̓ cli. maledicto. c. i. Dixit h̓ b̓. ꝙ ſi īuiria illata p̄lato ip̄m tm̄ ꝯtīgitn̄ pͦ tali quē ꝓ īiuria illa puīre ſi vero tāgit eccl̓iā vl̓ publicā vtilitatē pōt iniuriantes punire ÿ̄mo taleꝫ īiuriā remittere poſſꝫ. lxiij. di. ſalonitane ad inſtar filij familias qui poteſt remittere iuiuriam ſibi factam in quantum ipſū tangitſed non in quantum tangit patrem. ff. de iniur̓. l. j. §. vſqꝫ adeo iniuriam igitur ſibi vel ſuis illataꝫ per quam ciis iuriſdictio impeditur poterit punire archiep̄us ſi notoria fuerital̓ non de peteri iur̓e niſi ꝯſuetudo amplius tribueret putaꝙ eciam non notorias ⁊ eas que iuriſdictionem non impedirent punire poſſent ꝯſuetudo em̄ iuriſdictioneꝫ tribuit. sͣ.de fo. ꝯpe. cum ꝯtingat ſꝫ mō. Inno. iuriſdictionem ipſorūprorogando huiꝰ decre. beneficio cōcedit ꝙ tales iniuriaseciam ſi iuriſdictionem non impediant punire poſſint. g.