III

factam abſqꝫ alīa eciam executoris inſinuacione mhibicone ſeureſeruacione benēficium pro quo tibi cōferendo ſcriptum extiterat adeo eſt affectumꝙ de illo alteri factacollacio non obtinetfirmitatem. Immo ſicapitulum infra terminum conpetentemſibi ab executore p̄fixum mandatum apl̓icum eī pro te directuꝫinquantuꝫ poterit nōduxerit adimplenduꝫextunc in ipſuꝫ executorem poteſtas prouīſionis hm̄oi tranſfe-

ratur et executor ipſecanonicatum in continenti poterit tibi dareac prebendam eciamſine alia capituli vacacione vel moniciſi vacat. vl̓ cum olerit ſe facultas. ¶ IdēI ſoli ordinario pro te beneficiando executore nondato vel ordinario etexecutori vt euꝫ ad faciendum quod mandatur conpellat. autſoli executori vt tiby.faciat de canonicatū etprebenda ul̓ alio beneficio in certa eccleſiadyoceſi ſeu prouincia

vt exnunc recipiant in canonicum. cum poterūt ꝓuidebūtde prebēda. f. ¶ Extūc. extremū tēpus deſignat. ff. de ꝯdic̄.et demon. l. is. Fcum ita. et hoc intelligo d̓ executore qui h̓habebat in mādatis. vt capitulo negligēte exequeretur. ſiaūt ſimpliciter eſſꝫ datus puta qꝛ ſoli executori ſcriptumeſſꝫ tunc non haberetneceſſe negligēciamexpectare. et facit qd̓dicā. j. c. ꝓx̓. g. ¶Vocatione. hoc tenebatꝯpoſt. in. i. glo. v̓. ſedquid ſi poſtꝙͣ executor. ⁊ licet de canonicatu hoc ſatis videretur cum de prebēda 3trarium videbat̉. qꝛ licet capitulum fueritnegligēs in vno nōin alio qꝛ diuerſa ſūtmandata vnū de recipiendo. aliud de cōferendo. ad hoc d̓ dolo et ꝯtu. cum dilectiſed exquo fuit negſigenſ in vno iam preſunitur in reliquo.ad hͦ de preſumpc̄ſcribaꝫ. et optime. sͣe. li. d̓ dolo et ꝯtu. eūI ſoli or quidinario. Emanauit ad declarationem decre. sͣ. de p̄bē.dilectus. ij. et. iij. ⁊eoꝝ que ibi no. perb̓. ⁊ modernoſ. et eorum que plene no. ꝯpoſt. de ℟ p. capitulum. in glo. magna. ad prin. ⁊ ad correctionem ꝓ parte corum que no. sͣ. de p̄hen c. vlt̓. et hoc dicit in ſūma. ſi ſoli ordmnario vel ſoli executori ad ꝯpellendum vel ordinario ettali executori ſit ſcriptum ꝑ p̄ſentacōem talis mādati nōafficitur p̄benda niſi in litteris eſſet dectetum. aut executorille inſinuaſſet et interdixi ſſꝫ. maxime cum decreto. vel racōemandati iam eſſꝫ facta receptio ad canonicum. in hijs caſibus vel ipſorū altero affecta ē p̄benda. ita ꝙ collacō alterifacta nō tenet. i. ¶ Ordinario. per ordinarium intellige ilſum ad quem collatio p̄tinet. ⁊ in hoc caſu intellige. s. dop̄ben. dilectus ij. k ¶ Cōpellat. ſecus ſi fuiſſꝫ datus ad ꝓuidendū sͣ. c. ꝓx̓. i. ¶ Prouideri. de hac forma no. sͣ. de ℟p.abbatem. sͣ. de p̄ben. ꝓ illoꝝ. de ꝯceſ. prebē. cum noſtris. m.¶ Puniendus. sͣ. de phen. dilectus. ij. de offi. del̓. prudenciāFadicimus. johānes. n. ¶ Adimitur. racōem dixi. sͣ. c. ꝓx̓.o. ¶ Contra ipſam. et tūc eciam ante pn̄tacōeꝫ lrārum affecta eſt. sͣ. de ℟ p. tibi qui. F qͥnimo. alias nec ꝑ p̄ſentatronem afficitur vt h̓. ⁊cͣ. p. ¶ Inſinuās. sͣ. e. qꝛ cunctis Fex ꝑte. a. ¶ Interdixiſſꝫ. no. reꝓbatam opi. b̓. no. sͣ. de prebē. c.vlt̓. vbi dicebat ꝙ executor datus ad ꝯpellendum non poterat interdicere. Conpoſt ꝯtra in pred̓. glo. allegabamus

decre. quia cunctis F ex ꝑte. ſed ī ꝓuiſore loquitur. ſꝫ illudvicinum eſt mandato vnde ſatis mandatum intelligitur. sͣde elec. in cauſis. ff. iudi. ſol. iam tamē F in hac. b. ¶ Iamreceptus tunc enim negociū ꝓuiſionis faciende de prebēda poſt recepcionem vacante eſt deuolutum ad papam etſic capl̓o adeptū. iij.q. vj. dudum de ap.ut noſtꝝ de offi. leg̓.licet de preben. intercetera. vbi negocio ꝑmutacionis p̄bendēad papam deuolutonon valuit̉ collacioordinarij de p̄bendaque permutari debebat. c. ¶ Tunc em̄ſcilicet in hijs tribuscaſibus vel altero eorum ſcilicet cum eratdecretum cum executor inhibuit vel ia infacta erat recepcō. ⁊cͣ.d. ¶ Firmitatem. adbreuem ⁊ plenam indaginē veritatis huius materie. primo videndum eſt de expectantibus quis alterip̄feratur. Secundo q̄zracie prebendas afficiant. Ad pͥmuꝫ diſtingue aut vterqꝫ etpectat auctoritate apoſtolica aut alter tātū aut neuter. jn primo caſu ſubdiſtīgūoqꝛ aut vtriqꝫ collatꝰeſt canonicatus a papa aut vtriqꝫ mandatur conferri aut̓ alteri eſt collatus. alteri ꝯferri mandatur Si vtriqꝫ collatus ē canon̄. a papaſi apparet quis primo impetrauit ille p̄fertur quantūcūqꝫſecundo impetrans pͥmo ſuas p̄ſentet litteras ⁊ ṗͥmo recipiatur de p̄ben. cum cui ⁊ ſic debet intelligi de ℟ p. capitulū ſancte cruais hoc fallit in caſibus in quibus p̄fertur ſecundus impetrans pͥmo ſi pͥmus fuit negligens petere p̄bendam ſibi debitaꝫ. sͣ. e. lj. de p̄ben. ſi clericus. F veꝝ dereſcrip. tibi qui in fi. Primo quando debetur dignitas. ſecundo que habet p̄bendaꝫ annexam. sͣ. de p̄ben. quia ſepeTercio quando ſecundus ex ſe habuit prerogatiuam. sͣ. dep̄ben. c. pl̓. Quarto quando ſecundus non ex ꝑſona ſuaſed ex ꝑſona tercij impetrantis ſuꝑ pͥmum p̄rogatiuamhabet. jͣ. c. ꝓx. ¶ Quinto ſi vacauit ſacerdotalis p̄bendaet ſecundus eſt in etate non pͥ inus. sͣ. depreben. ei cui qd̓tamen ſane intelligas ꝓut ibi dixi Idem putant quidamin caſu decre. e. ti. ſi pauꝑ ſed dic vt ibi dixi hoc cum apparet quis pͥmo impetrauit Si autem non apparet ex datavel alio modo quis primo mipetrauit aut alter pͥuenit inpreſentando aut ambo concurrunt Si alter preuenit illeprefertur. Si autem ambo concurrunt ille vel illi l̓ ip̄oꝝ