II

in ipſa eccleſia exſpectantes et eidem de ip̄anon ꝑ te cum mandatum non ſuſceꝑis ſuper illa ſed per euꝫ adquem ſpectat in eadeꝫeccleſia prebendaruꝫcollacio ꝓuideri debebit. alias facta de prebenda hmōi alteri collacio in illius preiudicium eoipſo viribusnon ſubſiſtat. ¶ Ideꝫij qui auctoritaIte ap. in aliquaeccleſia in canonicosſunt recepti debent inp̄bendarū aſſecucōeceteris anteferri legatorum vel alioꝝ quorumcumqꝫ auctoritate receptis antea ī eadem. eū quoqꝫ qui admandatum legati ul̓alteriꝰ autoritate apſibi ſpecialiter in hacparte ꝯceſſa fungentꝭrecipitur auctoritateap. receptum eſſe dubiū non exiſtit.Ipoſtꝙͣ ¶ Iteꝫ

canonicatum in aliqͣeccleſia tibi cōtulimꝰet d̓ prebenda nl̓li alijde iue debita mibi ꝓxime vacaturā mandauinius prouideri chijad quos in ea ſpectatcollacio prebendaruꝫprebendam que vacabit ibi poſtmodū motu proprio ignorāteſtibi gram factaꝫ alijduxerit conferendaꝫtalis collacio in tuuꝫpreiuidicium attemptata nullam obtinetfirmitatem nam eoīpſo ꝙ canonicus auctoritate ap. fuiſti effectus ius ad obtinendum prebendam ꝓximo vacaturam ibidētibi acquiſitum extitit/ eamqꝫ ꝙ cito vacauit ex quo nulli alijdebebatur iuſte petere potuiſti et ideo a pdictis licet ignorantibus alteri cōferre nequiuit ¶ Idē.vdū venabili2

et merito eſt extincta poteſtas. cum em̄ forma ſibi traditafuerit ꝑ r̓ptum ſuꝑ vno beneficio tm̄. ſcꝫ primo vacaturo ſibi debito illo omiſſo nil ſubeſt r̓pto. ad hͦ de offi. del̓. ex pte. exquo igit̉ ſciuit rem ſuam agi et ſe nō oppoſuit ſibi inputet de re iud̓. ꝙͣuis alias ſequeretur ꝙ ius hr̄et in pluribus p̄bendis quodeſt abſurdum. quid̓tn̄ olī dicebāt ꝯtraꝓpter intencōem mādantis qui voluit illam p̄bendam habē.vnde ſi nō habeat pͥmam hēat ſecundaꝫad hoc. sͣ. dilectus. iijet. sͣ. de ꝯceſ. p̄ben. cūſuper. nec dicitur iushr̄e in duabus prebendis qꝛ deſinit iushabere in pͥma. ⁊ hͦputauit ꝯpoſt. ī predicta glo. magna. equum. b. ¶ Effectuspp̄a ꝯtulit vel mādauit ꝯferri canoīcatum in eccleſia quodfactum fuit. c. ¶ N2giigēcia. qua neglexit petere p̄bendamſibi debitaꝫ et ſic fuitalteri collata. d.¶ Dūmodo. per iſtūv̓. ꝓbo ꝙ non p̄feretur expectantibꝰ quiimpetrauerunt poſtnegligenciam. nā d̓hijs qm̄ ante negligenciam impetrauerunt dictum erat. sͣ. ībi. nulli alij de iuredebita. ſuꝑflueret gͦhec lrā niſi et de poſterioribuſ intelligeretur. hͦ ſonat ergolrā ꝙ ꝙͣdūi erat ibialiquis expectās auctoritate apl̓ica ſiueprius .i. āte negligēciam impetrans ſiuepoſt ille negligensnō habebit p̄bendā.e. ¶ Eadem auctoritate. prefertur igiturreceptīs aucͣte inferioꝝ. j. c. ꝓximo. f. ¶ Mandatum cuius fines diligenter ſeruandi ſunt. jͣ. c. ii. cui de nō. ſꝫ iſtud eſſꝫ mandati fines excedere. g ¶ Prouideri .ſ. de prebenda de qua ſcriptū nō fuith. Spectat. quocumqꝫ iure ꝯmuni vel ſpāli. j. ne ſe. va. c.vno. de regul̓. c. vlt̓. cum ſimilibꝰ. i. ¶ De bebit. idem dicebātolim quidā in caſu dec̄. sͣ. c. li. de offi. del̓. ſi ſuꝑ. ut ibi dixi

k. ¶ Subſiſtit intelligas niſi eciām negligen̄s eſſꝫ in ip̄ſa petenda quia et tunc perderet ius in illa ſicut et in ſuperioribus caſibus dictum eſt Not a igitur ꝙ plenior ē gracia ſecundi ℟pti ꝙͣ primi ſecundus ergo neglgens in p̄benda nō ꝓpterea amittit canonicatum quem iam habuerat ſed amittit pocioritatem in prebēdareſpectu apl̓icoꝝ qͥduplici iure iiuāturnō autem reſpectu alioꝝ vt vidiſtiij qui. dec̓. iſtayemanauit addeclaracionem eoꝝque no. jnno. oſti. etmoderni. sͣ. e. relatuꝫꝯpoſt sͣ. de ℟p. capitulum in glo. magnaFjtem ſi vnus pͥmoet ꝓbatur hoc olimper decre. de accuſa.accedens in parte deciſa et tunc ponebat̉de conceſ. preben. in¶ Antēa no. ꝙ regͣuia illa qui prior ētempore. pocior eſt iure locuꝫ habet ī hijsquoꝝ par eſt cauſaqd̓ ꝓbatur. ff. de re.iur̓. quociens vt̓uſqꝫet dixi. jͣ. de reg̓. iurisqui prior ad hoc. sͣ.e. cum cui ſi autē diſpar eſt cauſa non habet locum regula uthic hinc eſt ꝙ lex dicit priuilegia conſiderari nō tam ex parteꝙͣ ex cauſa. ff. de priuil̓. credibi. l. priuilegia et credicor dotalis prefertur quibuſdam creditoribus eciam an terioribus nōtamen filijs ex priori matrimonio quiagunt de dote materna. C. qui po. in pigͣha. l. vlti. vbi de hocn. ¶ Specialiter auctoritate igitur huiꝰſpecialis mandati fingitur pocius delegatus ꝙͣ legatus et ſic delegantis auctoritate videtur eē receptus ſed tempore alex. quidam qͣriūdicebant dicentes ꝙͣ ſpeciale mandatum legato directūnō inducit nouam auctoritatem pape ſed veteris poteſtatis legati ꝓrogacionem ar. ff. de precar̓. ſed ſi manēte. vn̄primo receptus tali auctoritate legati ꝓrogata receptꝰ