II

principali. vel iudiciūnullum reddit niſi fuerit appellatum ab ip̄aper appellationeꝫ a diffinitiua poſtea interiectam grauamen illa-

tum nequaqͣꝫ poteritreuocari. ¶ Gonifaciusoctauus.¶ Explicit lib̓ ſecūdꝰ.

tranſiſſe in rem iudicitam. sͣ. de elec. cum dilecti. in fi. de teſti. ſignificauerunt. cum ſi. k. ¶ Vltra decendium. hoc dicitvt maior ſit dubitatio. dicebant em̄ quidam ꝙ ſi nō flurerat decendium cum appellauit a dic interlocutorie tūc reuocari poterat interlocutoria. et repeti excepcō per ipſam reꝓbata. quaſi intelligatur ſuꝑ diffinitiuā etinterlocutoria appellatum. ⁊. impugnatur h̓ opimo t̓ali modo. certum eſt ꝙ alit̓appellatur ab interlocutoria ꝙͣ a diffinitiua. ⁊ eciam a diffiniliua cōtinente plures articulos in vnopōt appellari in alionon. de teſta. raynaldus. cuꝫ ſi. et ob hocdicebant ſecundi. ꝙ exquo appellatum erat a diffinitiua indiſtincte omnes exceptiones admiſſas et nō admiſſas ſiuefuerit interlocutum ſiue non. ſiue. x. dies fluxerint ſiue nonrepetere licebit. ⁊ videtur hoc ſatis exp̄ſſum. ff. de ap. l. 1.§iet vlt̓. et. l. ij. et. iij. ⁊. ff. quando ap. ſit. l. i. exquo em̄ admittitur ad dicendum ſuꝑ principali qd̓ eſt maius. igitur cōtra interlocutoriaꝫ qd̓ minus eſt. veritas em̄ ſemꝑ eſt iuuāda p̄terea iudex ap. ſuccedit in locum principalis ſꝫ interſocutoria nō tranſit in rem iudicatam quo ad iudicem pnͥcipalis cauſe. gͦ nec quo ad iudicem appellationis quin darepoſſit licenciam exceptionem repetendi. jnno. vero tenebatopi. hic aꝓpbatam. hoſti. dicebat ꝙ cum ẜm leges regulariter ante ſm̄am non appelletur omnia grauamina illata incauſa hn̄t releuari per ap. interpoſitam a diffinitiua. ſꝫ ẜmcanones a̓ qualibet interlocutoria et quolibet̉ grauaminepōt appellari. ⁊ ideo ꝙͣtumcumqꝫ a diffinitiua appellet̉ firma manet interlocutoria a quā infra. x. dies nō fuit appellatum. i. ¶ Appellari. jͣ. x. dies. a die ſentencie vel exquo ſciuit. sͣ. c. ꝯcertacōi. m. ¶ Emendari. ſicut em̄ ꝯcluſio facta inprincipali nō parat iudicium quominꝰ nouā iura poſſintin ap. cauſa ꝓduci. sͣ. de teſti. fraternitatis. et de fi. inſtru. inter dilectos. C. de temp. ap. ꝑ hanc. ita nec interlocutoriap̄uidiciū parat quominꝰ petera iura repeti poſſint vt h̓. aijad em̄ quid ꝓdeſſet ſuꝑ diffinitiua appellaſſe n.

¶ Non parat. ſicut eſt videre in dilatorijs vel in cōdemnationibꝰ expenſarum ſuꝑ eo ꝙ in exceptione ſuccubuit velꝓpter aliam cām ſimilem. o. ¶ Vel. repete ſuꝑ eo quod nō.p. ¶ Appellatum. ab ipſa. quid ſi latā tali interlocutoriauidex ſtatim vult ꝓcedere in cauſa. petit pars ꝯtra quamlata eſt īterlocutorianō ꝓcedi. j. x. dies utdeliberet an ab ipſaīter locutoria appellare velit necne queritur an ſit audiendaet videt̉ ꝙ n̄c. quiabn̄ficium iuris. ⁊cͣ. xj.viij. di. de hijs. jͣ. de r̓gul̓ iuris. indultumcum ſuiſ ꝯcord̓. ad hͦoptime facit. ij. q. vj.anterioꝝ. vbi dicitury. x. dies dāt̉ ad appellādū vt liceat̉ infra ipſum ſpacium pleniſſime deliberare. an appellandum ei ſit vel quieſcendum. ſꝫ iſte litigandoet ꝓcedendo ſuꝑ principali ſic pleniſſime deliberare nō poteſt. ſo. dico ꝙ non eſt audienda. ⁊ hoc no. giil. in ſpe. tde ap. Freſtat videre. in fi. et eſt eius racio. qꝛ quo ad iudicem nō tranſit in rem iudicatam ſentēcia. ⁊ ideo cum poſſitcam reuocare non omittat ꝓceſſum. ⁊ in hoc dicit in pͥuata ſua omnes rectores bon. concordaſſe. et vide euidenteꝫracōem. ſi ꝯtrarium diceres nūquid eſſet litium finis. in qͣlibet em̄ interlocutoria termini aſſignatione vel iudicis actudiceret pars quieſcatis per. x. dies vt deliberem an veliniappellare quod eſſꝫ abſurdum. q. ¶ Interiectam. intelligoeciam ſi infra. x. dies a die ipſius interlocutorie a diffinitiua fuerit appellatum ꝓpter raciones quas dixi. sͣ. in glo. hͦdicit in pr̄in. r. ¶ Reuocari. iudex gͦ in quem ex appellationis virtuite principale negocium tranſit. de hijs que principale non impediunt intromittere ſe non debet.