II

debent ſꝑ exceptis caſibus in quibꝰ iura pꝰſentenciam prohibetappellare ante omniaper appellationis iudicem penitus reuocari.ſed eciam ea omnia q̄medio tempore interſentenciam et appellationem que poſtmodūinfra decendium interponitur ab eadem ꝯtingit innouari ac ſi poſtappellationem eandeꝫ

innouata fuiſſent.¶ Illa vero que poſtappellationem interpoſitam ante dīffinitiuāſentenciam innouant̉donec̓ appellacōis camveram eſſe ꝯſtiterit reuocari non debent niſiiudexͣ appellationis pꝰqꝫ ſibi ꝯſtiterit per appellationeꝫ emiſſam excauſa ꝓbabili fore adſe negocium deuolutūīhibeat canoīce iudici

debito modo factaꝫ attemptat̉a fuiſſent. ortum habuit iſtadecre. ex hijs que no. jnno. et hoſti. sͣ. e. bone. de offi. deleḡ.paſtoralis. Fpreterea de excep. dilecti. de elec. dudum. ij. ⁊plene per gar. de elec. cupiences. Fpnl̓. in fi. k. ¶ Diffinitiua. diſtinguit igitur hec decre. inter ap. a diffinitiua. et abinter locutoria interpoſitam vt eciā p̄dicti doctores dicebantet racio. jͣ. patebit. .i.¶ Taſibus. vt quiacōtumax fuit in nonveniēdo. vel inſignislatro vel criminoſusnotorius. ad hoc. sͣ.e. fomana Fſi autemsͣ. e. ꝓpoſuit. xxiiij. q.iij. de illicita. ⁊ idemin alijs caſibus quoſhabes. ij. q. vj. F ſuntquorū. C. quoꝝ ap.non reci. l. i. ij. iij. iiijv. et. vj. ff. d̓ ap. reci.vel non .ſ. pnl̓. et vlt.sͣ. e. conſtitutis. ij. inhijs igitur caſibus eſſet imquum ꝙ appellatio executioneꝫ ſentencie impediret. cuꝫtali appellationi nōſit deferendum. vt inpredictis iuribus. ſed̓ q̄id tu dices pars āppellata dicitcaſum talem eſſe in quo appellari non potuit. ⁊ ideo talisappellacōis obtentu reuocationem fieri non debere per mod̓attemptati. appellans ꝯtradicit. pone in terminis. dicit euꝫfuiſſe vere ꝯtumacem in non veniēdo. appellans negat. qͥderit in dubio. fiet ne reuocatio. dixit in hac queſtione gar.fore diſtinguendum. vtrum ꝑs appellata velit in cōtinentiꝓbare illam ꝯtumaciam dicens. hodie ꝯſtat. ⁊cͣ. an dilationes longiores expectat. vt in pͥmo caſu non fiat reuocatioin ſecunda ſic. ad hoc. ff. ad exhi. l. iij. Fibidē. de reſti. ſpol̓.lrās. sͣ. e. lj. de excep. pia. sͣ. de teſti. veniēs. ij. ff. vt in poſ. le.ſi is a quo. cum ſi. alias ſemꝑ ꝯtumax negaret̉ ſe ꝯtumacē.et idem in ꝯſimilibꝰ. a. ¶ Ante omnia. et ſic non expectabit̉euentus litis vt in ꝓximo caſu. ſcias tamen ꝙͣ de hoc p̓moꝯſtare necēſſe eſt .ſ. ꝙ fuerit diffinitū et appellatum. et poſtattemptatum. vnde vidēs ꝙ. sͣ. ponit pro ꝯſtanti .ſ. ꝙ ſintinnouatā. ſꝫ ꝯtra videtur dicere lex. ff. de ap. cum ex cauſa.que dicit ꝙ extunc reuocābitur quod factū eſt poſt appellationem. cum appellans meliorem ſentenciam meruerit obtinere ergō nō ante. So. ibi non negatur quin eciam antereuocari poſſit quod ꝯceditur per alias leges̉. ff. nil innouari. ap. pen. in rubro. et in nigro. et ſic vacat ibi ar. a contrario. ſicut et. C. de ep̄i. et cleri. l. ꝯueriticulam. b. ¶ Decendiuin. ſecus ſi poſt qꝛ tunc non teneret appellatio. nec̄ ipſius p̄textu fieret attemptatoꝝ r̓uocatio. sͣ. e. romana Fſi vero. ſūnt aūt iſti dies vtiles a principio. et in ꝓgreſſū continui ⁊ ſit ipſoꝝ ꝯputatio de mnomento ad monientum. qd̓dic vt plene no. ij. q. vj. anterioꝝ. ⁊cͣ. c. ¶ Innouari. h̓ repete. debēt ante omnia ꝑ aꝑ. iudicem penitus reuocari. ae

ſ. xc. d̓. ¶ Innou̓ata fuiſſent. ⁊ eſt racō. qꝛ ſicut poſt appellationem a diffinitiua mil attēptari debet. vt. sͣ. i. ℟º. ſic necpendente iuro quod ꝯpetit ꝯdemnato ad appellandum. ſcꝫvſqꝫ ad. x. dies indultum enim a uire beneficium. ⁊cͣ. jͣ. de regul̓ uuuris. indultum. xxviij. di. d̓ hijs. tunc em̄ ꝓprie dicituruidicatum. quando īfra illud appellari n̄pōt. sͣ. d̓ re iud̓. ꝙ adconſultacōem. et anhoc habeat locum inſentencia excōicationis. vide quod dixi. j.de ſen. ex. venerabilibus. 5. porro. ⁊ notabitur quod hic dicit̉ff. nil. mno. ap. pen.l. i. in prin. in. i. glo.ff. de ver. ſig̓. ſi quapena. circa medium.c ¶ Diffinitiuam .ſ.ab interlocutoria vl̓grauamine. hm̄oi autem dicti eſt racio. ꝙī caſu iſto appellatiodebet interponi expͥſſa cauſa ꝓbabili necſufficit cauſam ꝓbabilem eſſe. niſi ſit vera. sͣ. e. interpoſita. mprin. eſt igitur neceſſe ꝙ prius ꝯſtet de velitate. in eſentum ergo litis ſciet̉ anattēptata veni ant reuocanda. necne. ⁊ eſt ſi. sͣ. de frig̓. fraternitatis. nec eſt hoc ius nouum p̄mo ꝓbatur expreſſe ꝑantiqua iura. nōne em̄ ſemper pp̄a in appellationibuſ anteſentenciam interiectis mandat. ſi eſt ita reuocato in irriſu̓.⁊cͣ. sͣ. de. ℟ p. ſignificante. ⁊ duobus. c. ſe. sͣ. de iudic̄. exhibita. sͣ. e. ſignificantibꝰ. cum multis ſi miibus. joh̓. andree.f. ¶ Niſi iudex. ponit vnum caſum exceptum a ꝓximo generali dicto. alium caſum poſſes addere .ſ. quando iudex ipſe detulerat appellationi. sͣ. e. cum appellationibꝰ. johā. an.g. ¶ Deuolutum. alias inhibere nō poſſꝫ. vt. sͣ. e. romana.Fſi vero. et. §. ſe. h. ¶ Quicquid. intellige ꝙ ꝑ ipſum iudicem attēptari non poſſit. hoc dico. qꝛ quedam poſſunt iudices a quibus appellatum eſt ſicut eſt reformare poſſeſſionēappellanti cum ſibi turbata fuit. omittere tamendebet articulum ſuꝑ quo appellatum eſt. sͣ. e. ti. cum teneam ur. jtemſi appellans minis ꝓlixum terminum aſſignauit pōt moderari. sͣ. e. cum ſit romana. ⁊. c. ꝯfuluit. et in ſi. i. ¶ Lauſaꝓpter quam appellatum exatit. k. ¶ Reducēdum. degē. iſtaloquitur in hijs que ſunt attemptata per iudicem. apparet̉ ex eo ꝙͣ dicit inhibeat canoniæ iudici. et ceteramſ aūtaliquid attemptaretur a tercio id eſt qui nō fuit pars veliudex in cauſa illa attēptata non reuocantur per modū attemptati a iudice ad quem fuit appellatum. ſꝫ per ſuum ꝓprium iudicem ꝯgͣnito d̓ cauſa ſeruato iuris ordine. sͣ. c. ti.romana. Fin auum. ff. de rei ven. is a quo. non em̄ preuidicat alijs res inter alios acta. sͣ. de re iud̓. ꝙͣuis. quod eſt verum. niſi ille tercius per attēptationem illam iuriſdcōnemiudicis iipediret. sͣ. de offi. del̓. c. i. non ob. sͣ. e. bone. vbi