II

ſuffraganei ſuī ſuꝑ aliqua cauſa fuerit anteſniam appellatum. idēarchiep̄s poſtqͣꝫ de appellatione ꝯginto ꝯſtiterit eam minus racionabilem extitiſſe cauſam ad eund̓ ſuffraganeum remittere nō pꝰſponat. ¶ Item.¶T ſuꝑ appellatione ac eius cauſa inſtructio facilior ualeatin ꝓceſſu haberi diſtricte p̄cipimus. ꝙ ille aquo appellatur apoſtolos appellanti iuxta tenorem cōſtitucōis n̄r̄eſr̄ hͦ edite tribuat reqͥſitus. ¶ Si vero nō exhībuerit extunc ſi forte in cauſa ꝓcedat inſi appellationi renunciatum fuerit eius inualidi et irritus ſit pro

ceſſus. ¶ Clemēs. iiij.Vm appellatioībus friuoliſ neciuſticia deferat. nec ſita iudice deferendum ſiiudex inferior appellacōem minus legitimanon admittat. eam appellatore nichilominꝰꝓſequēte ſuꝑior de ipſa ꝯgnoſcens cauſamad priorē iudicem iuxta ſanctiones canonicas ſine difficultate remittat eadem die ꝯdemnationem faciens expēſarum. ¶ Si vero iudex admittat eandemlicet tam appellatioqꝫipſius iudicis delatio aſuꝑiore valeant refutari. qꝛ tamē iudex īpequantuꝫ in ſe fuit a ſeiuriſdcōem abdicauiteandem appellationi

preſentibus vel altera ꝑ ꝯtumaciam abſente. sͣ. e. interponta. r. ¶ Racionabilem. ut qꝛ peccatum fuit in dec̄. cordi. lin decre. vt debitus. vel cā nō eſt reꝑta vera. jo. an. a ¶ Remittere. quid de attēptatis videbis. jͣ. e. nō ſolum.& ſuꝑ. ſi uidex requiſitus nō tradit apl̓os. ⁊ poſteꝓerdit ī cauſanō valet ꝓceſſus niſi renūciatum fuiſſetappellacōi. diuide decte. in duas ꝑtes inquarum pͥma ponitius antiquū. in ſecūda penam iudicis nōobſeruantis. ⁊ emanauit ſuppletorie a ddec̄. sͣ. e. cordi. c.¶ Cauſa. debet enimin apl̓is exprimi cāappellationis et ca delacōis vel repulſioīſsͣ. e. c. j. jo. andree. d̓.¶ Facilior. ꝯcor. sͣ. e.li. de elec. cupientes..Fad h̓. e. ¶ Ille. iiidex ſcꝫ. ſꝫ quando extra iudicium appellatur. ꝯfueuit appellāſdicere. ⁊ apl̓os peto ſi ſit qui ipſos dare poſſit et debeat. f¶ Edite. sͣ. e. ti. cordig. ¶ Requiſitus. cūdebita inſtācia locoet tēpore ꝯgruo. alias pena ſequens locum nō habet. jͣ. e. ti.ab eo. ij. ℟. h. ¶ Extunc. id ex quo denegauit expreſſe. vel infra debitum tempusmalicioſe vel negligenter nō tradidit. jͣe. ti. ab eo in fine. i.¶ Renūciatum. tādite vel expreſſe. sͣ. deoffi. del̓. gratum. de teſti. cum veniſſet. k. ¶ Irritus. poſitoꝙ alias valeret de iure. puta qꝛ fruſtratoria eſſꝫ appellatioIcui deferendum nō eſt. jͣ. c. ꝓxͣ. jo. andree.Vm appellacōibus. iudex ap. inque appellātem an̄lm̄am remittere debet ad iudicem pnͥcipalem et in expenẜꝯdemnare. et hoc ſi principalis iudex nō detulerat appellationi. ſꝫ ſi detulit nō fiet remiſſio de neceſſitate. in appellationibꝰ interpoſitis a diffinitiua antiqua iura ſeruentur. in.¶ Deferendum. habet em̄ uidex iuſticiam ymitari. de ver.ſigͥ. forus. in fi. et merito nō eſt deferendum friuo 1p. nonem̄ fuit inuenta vt eſſꝫ imquitatis defenſio. ſꝫ inno incie r̓medium. sͣ. e. ad nrām. et. c. cum ſpeciali Fporro. ſic et iuramētum nō fuit inuentum ut eſſet iniquitatis vinculum. sͣ. e. li.de iureiurā. c. i. cum ſuis ꝯcor. n. ¶ Inferior. a quo appella

tum fuit ante ſm̄am. o. ¶ Admittat. tradere tamē apl̓oſnō eſt deferre. vt dixi. sͣ. e. cordi. jo. an. p. ¶ Tanonicas. sͣ.e. vt debitus. ⁊. c. romana. in fi. hoc veꝝ niſi iudex deferat.vt. jͣ. e. c. ij. in fi. q. ¶ Eadem die. ea em̄ que ſm̄am ꝯcomitantur ead̓ die qua principale expediri debēt. ſicut fructuset expēſe. ff. d̓ re iud̓.i. pauſus. de hoc. xxx.v. q. ix. §. qꝛ ergo. alias incipit. hijs ita.dicam. j. de reg̓. iur̓.ꝯtra eum. r. ¶ Eandem .ſ. fruiolaꝫ appellacōem. s. ¶ In ſe.no. ꝓ hijs que no. sͣde renū. ꝙ in dubijset. c. vlt̓. in glo. ij. c.¶ Refutari. ꝑ hācliterā dico ꝙ ſi uidexdetulit̓ ap. fruſtatoriē et ſuperior ad quēfuit appellatum rmiſit eo non ob. ꝙ d̓tulerat. ꝙ ipſe ꝯgnoſcꝰx priori iuriſdictiōeordinaria vel delegata quam habebat.et nō ex nouā de mādatione. ſi enim illerefutat deſacōem. gͣille remanet iudex qͣlis erat. h̓ vera nͥ ipēſuperior hoc expreſſe ageret .ſ. ꝙ delegatum eum ad cauſamdaret quod poſſꝫ cūipſius cauſe ſit uideyvt ſequitur. u ¶ Deferens. et male ⁊ talis reatus merito deduit ab ipſo honorēexcludere iudicandi.C. vbi ſena. vel cla. i.i. d̓ neceſſitate igiturnō fiet ad ipſum temiſſio. ff. ſolu. ma. ſiab hoſtibꝰ Fi. ff. de pac. l. tres fratres. x. ¶ Remittenda.ad ipſum iudicem qui detulit. voluntarie autem poſſet ipſeuidex ſuperior remittere ſi vellet. ⁊ eſt ſi. de renunci. c. vlt̓.et nota per hanc literam terminatam queſtionem qua q̄ritur an termini aſſignatio quam facit iudex a quo appellatūeſt habeat vim delacōis. vides em̄ ꝙ ſi detulit non reaſſumit iuriſdcōem. eciam ſi fruſtratoria fuerit appellatio. ſed eiapſo termino aſſignato et appellatorē negligente reaſſumit iudex iuriſdcōem. sͣ. e. ſepe. vel ſatis poſſꝫ dici ꝙ dec̄.iſta locum habꝫ cum appellans ꝓſequitur ſi em̄ nō ꝓſeq̄retur tunc non obſtante delatione reaſſumet uuideꝫ iuriſdictionem per iura p̄dicta. ⁊ per hanc lrām que dicit. sͣ. appellatore nichilominus. ⁊cͣ. et ad hoc facit quod no. b̓. de ma. cōtrac. ꝯtra inter. ec. c. ij. in. iiij. glo. ſꝫ ꝓbatur hoc optime ꝑ