II

qui ꝓ tempore fuerit l̓officiales ipſius nullatenus in appellationiſcauſa interpoſite antediffinitiuam ſentenciācitent ꝑtes nec ei amalijs illam comittantappellationis eiuſdemcauſa ꝓbabili ſeu legitima nō exp̄ſſa. ¶ Sivero vocatis partibusvel nullatenus aut nōinfra. x. dies poſt interlocutoriam vel diffinitiuam ſentenciam appellatum fuiſſe ſeu alīquid aliud ſimile ſicqꝫ non eſſe ꝑ appellationem ad eūdem archiep̄m vel eius officialēdeuolutum negociumꝓponatur. ijdem niſi pͥus ipſis cōſtiterit camipſaꝫ ad eos taliter fuiſſe delatam prohibere

ne illa vel ne ad executionem ꝓcedatur ſentēcie non preſumant.¶ Quod ſi obiciaturex īiuſta cauſa ſeu minus legitima ante ſentenciam appellacōem īterpoſitam extitiſſe etex eo nō eſſe appellacionē huiuſmodi admīttendam. nequeunt p̄dicti archiep̄us vel eiusofficialis prohibere neꝓcedatur in cauſa niſi prius appellacōe recepta velut emiſſa excauſa ꝓbabili ꝯgnoſcere incipiant de cauſa hm̄ōi an ſit vera.¶Si aūt poſt ſentenciam in caſibꝰ a iure ꝓhibitis vtpote a ſentēcia ſuper manifeſto etnotorio crimine vel dequo qͥs ī iure ꝯfeſſus

de offi. vica. ſua in autͣ. de iud̓. circa pnͥ. coll̓. vj. o. ¶ Ide. n̄tamen ꝑ omnia. vt. sͣ. de offi. del̓. ſi ꝯtra vnum. Fvltimo. ꝑ¶ Suffraganeos eciaꝫ ſi ꝯſuetudo eſſꝫ ꝙ appellari poſſꝫ adeos. vt. sͣ. de ꝯſucͣtu. c. ij. e. li. et vide qd̓ ibi dixi. q. ¶ Ad ſeipſos. quod eſſe non p̄t appellatio em̄ eſt de minori ad maiorem. ⁊cͣ. ſi aūt appellat̉ de officiati adep̄m nō appellat̉ deminori ad maīoremp̄mo de eodem ad eūdem. et ſic non p̄t di⁊ appellatio. r. ¶ Deiure. q. d. de ꝯſuetudine poſſꝫ ſecus indudiad hͦ. jͣ. c. ꝓximo. et hͨtenēt moderm. quodeſt falſum. vt. sͣ. de ꝯſue. c. ij. vbi de hoc̄.Ioh̓. an. a. ¶ Curiā.niſi appellare velletad pp̄am ad quem omiſſo medio appellatur. ij. q. vj. ad romanam. et. c. quiſqͥs. ⁊idē in legato. de offi.lega. c. i. vbi de hoc.et. ij. q. vj. c. iij. ſecusẜm. i. ff. de ap. l. imꝑatores. b. ¶ Prelatis. qui iuriſdcōeꝫ habēt quod dic vt. sͣ. d̓:offi. ord̓. cum ab ec.cleſiaꝝ. c. ¶ Curiāremen̄. de qua. sͣ. dixit. d. ¶ Conſuetudīoqūe dat iuriſdcōemqͣ. de fo. ꝯpe. cum ꝯtīgat. sͣ. e. li. e. ti. romana. de offi. ord̓. romana. et in hoc caſu poſſumus intelligere. sͣde p̄ben. referente. deno. o. nunci. ſignificatibus. jdem ſi pͥuilegio cum iſta ſint pari a. ix. q. iij. ꝯqueſtus. sͣ. de offi. ord̓. duo ſimul. in §. debet̉. e.¶ Qui ꝓ tempore. quaſi diceret. iſtud non eſt ius ſpāle ⁊ꝑſonale quod extinguat̉ cum ꝑſona ȳmo ppetuum eſt. sͣ.de tranſacti. de cetero. ⁊ in alijs archiep̄is eciā ſeruand̓ eſtsͣ. de offi. or. romana. ad fi. f. ¶ Diffinitiuam. qꝛ in appellationibꝰ a diffinitiua nō eſt neceſſe cām expͥmere. vt dixi.sͣ. e. cordi. ⁊ ſic ibi nō hr̄et locum qd̓ ſequit̉. g. ¶ Titent.et ſi citauerint impune. nō paretur. ff. de iuriſd̓. om. iud̓. l.vl. et hoc intelligas vbicumqꝫ quis citat̉ ab aliquo. et conſtat ꝙ citatus nō eſt de iuriſdcōe citantis nō tenet̉ ꝯparere niſi cauſa talis in citatorio expͥmatur. per quam appeatillum iuriſdcōem hr̄e ſi vero ſit illa cauſa. ff. qui ſatis daroco. l. ſi vero. ff. de fer̓. l. j. in dubio melius eſt ꝯpatere. xxiij.qj. ī. quid culpat̉. ff. de iud̓. ſi quis ex auena. ⁊ adde quod̓

no. iij. q. ij. ſi ep̄s. de accuſac̄. veniens. jo. an̄. h ¶ Expreſſa.dupliciter pōt inteligi .ſ. ꝙ archiep̄s niſi videat in appellatione exp̄ſſam ꝓbabilem cām nec citabit nec ꝯmittet. veldic expreſſa. in citatorio vel inꝯmiſſione. qꝛ in cōmiſſionevel citacōe exprimet ꝓbabilem cām ob quam ſit appellatūSꝫ ꝯtra. sͣ. e. ti. ſi duobus. vbi archicp̄scām in citatione nonexp̄ſſit ⁊ tn̄ tenuit qtatio. ſꝫ illud ꝑ iſtudſupplendum eſt. velcitare nō debet. vt h̓ſi citauerit exp̄ſſionenō facta tenet. vt ibiqꝛ multa fieri. ⁊cͣ. ẜmhoſti. i. ¶ Interlocutoriam. gͦ interlocutoria t̓rāſit in rem iidicatam niſi ab ipſajͣ. x. dies fuerit appellatum. sͣ. de elec. cuꝫdilecti. in fi. quod verum eſt qūo ad ꝑtēſꝫ non quo ad iudicēquod dic vt. sͣ. e. ti.cum ceſſante. ⁊. jͣ. e. c.vlt̓. k. ¶ Simile. vtſi dicatur appellacōirenūciatum tacite veexpreſſe. sͣ. de offi. dele. gratum. vel dicat̉ex ꝓbabili cauſa nōappellatum. jͣ. ꝓximo℟ n. vel dicatur nōappellatum in ſcriptis. eo caſu quo debuſt in ſcriptis appelari. sͣ. e. c. j. ante gͦ ꝙͣ d̓hijs ꝯſtiterit pͥorumiudicum non impediet officiuml. ¶ Taliter .i. talemfuiſſe appellacōem qͥdeuoluat negociumlicet forte cā ſit falſa.mi. ¶ Illa .ſ. qn̄ appellatū ē an̄ ſentēciā. n ¶ Sentēcie. quādo appellatum eſt a diffinitiua. o ¶ Preſumāt. primo em̄debet de iuriſdictione ꝯſtare et ꝯgnitio an ſit iudex exercicium iuriſdcōis p̄cedere. sͣ. de ℟ p. ſuꝑ lr̄is. ad fi. jnnoc̄. p.¶ Oinus legitima. cum cā nō eſt in iure expreſſa. ff. de legͣ. nō poſſunt. s. e. paſtoralis. in pri. et hoc arbitrabitur pͥmo uidex an legittima ſit cā. et ſi male arbitretur appellaripoterit. ff. qui ſatiſda. co. l. arbitrio. ⁊. l. ſe. ſi autem cām iniure exp̄ſſam negaret eſſe legitimā nō audiet̉. ff. de ꝓba.ab ea ꝑte. q. ¶ Prohibere. ꝑtibus vel iudicia quo fuit appellatum vel forte tercio deputato forte ad executionē ſentēciarum. r. ¶ Vera. licet em̄ quo ad ꝯmiſſionem faciēdāſufficiat ꝙ ꝓbabilis ſit cā. vt. sFcum aūt. ꝓbari tamē habet veritas cauſe ap. niſi ſe offerens ꝓbatuꝝ coram iudice