II

Incipit liber ſecundꝰDe iudicijs Rubricavr̄is eſſeambiguum nonvidet̉ iudicem delegatum quia ſede apl̓ica mandatum ad hoc non receperat ſpeciale iuberenon poſſe alterutraꝫparcium coram ſe perſonaliter ī iudicio cōparere niſi cauſa fuerit criminalis vel niſipro veritade dicendavel ꝓ iuramento calumpne faciendo velalias iuris neceſſitaspartes coram eo exegerit perſonaliter preſētari. ¶ Gomfa. viijvlieres quas¶ ¶ Vvagari non cōuenit nec viroꝝ cetibus inmiſceri aucͣtelrārum ſedis ap. vel

legatorum ip̄ius autalia quacumqꝫ ad iudicium perſonaliter euocari vel trahi inuitas cauſa ferēdi teſtimonium aut alia qͣlibet que in iure nō exprimitur ꝓhibemūsSed cum neceſſariūfuerit teſtimonium earudem iudex in expēſis partis ꝓducentiseaſdem tabellionemaut aliami pri ſonamydoneam ad eas trāſmittat. vel ſi forte talis caſus occurrerit qͦiure ꝓhibente receptio teſtium alteri conmitti non poſſit iudextunc ꝓpter hoc perſonaliter ad illas accedat/ aut ſi talis ſit perſone iudicantis ꝯdcōꝙ id ꝑ ipſū nō deceat inittat ad eas prouiſo ꝙfieri vel nō poſſit mit

Vris eſſe ambiguum. judex delegatus nō hadens ad hoc ſpeciale mandatū a pp̄a nō pōt ꝯpellere partem vt ꝑſonaliter coram eo ꝯpareat niſi ex racōnabili cauſa. h. ¶ Ambiguuꝫ. amviguum eſt vbi oꝑmiones ſunt et iura varia videntur. sͣ.de ſen. ex. inter alia.j. ¶ Non videtur. vtff. de ar. queſitumk ¶ Delegatum. a ꝯtrario ſenſu videturſecus de ordinario.xxv. di. qualis. de hijſque fi. a prel̓. cum apoſtolica ſꝫ idem inordinario ſꝫm b̓. nonenim pōt ꝯpellere ꝑtes coram ſe venireperſonaliter. niſi in ſequentibus caſibꝰ. C.d̓ ꝓcura. l. vltima. etideo de ipſo dictum n̄fuit qꝛ d̓ ipſo nō dubitatur per p̄dictaml. ſꝫ de delegato pp̄edubitabatur qui videbatur poſſe idemquod papa quo adiliam cauſam. liberuꝫem̄ eſt cuilibet perſe vel ꝓcuratorem t̓ſpondere. C. de hijsqui ad ee. ꝯfu. l. preſenti. Ecum aūt. ff. d̓ꝓcura. l. i. j. de iura.calump̓. c. vlt̓. de ꝓcura. querelam. beneficium autē iuris nemini auferendum ē.vt. xxviij. di. de hijs.jͣ. de regul̓ iur̓. induitum. cum ſuis ꝯcord̓ar. ꝯtra ꝙ perſonalit̓citatus perſonalitervenire teneatur. sͣ. d̓dolo et ꝯtu. cum dilecti. dic ꝙ illud obtinet in papa vt ibinota. et ſic eciam. sͣ. de ma. et obe. humilis. de dilac̄. c. vlt̓.et harent hec locum in cauſis priuatoꝝ in cauſis vero eccleſie collegij vel vniuerſitatis de neceſſitate non venit in iudicium. de iura. cal̓. in ꝑtractandis. et. c. ſequenti ẜm b.¶ ¶ Speciale. quia tūc ſicut papa id pōt et ipſe ſi. sͣ. de ꝓcura. c. pl̓. cum ſuis ꝯcord̓. m. ¶ Iudicio de extra iudiciumnon dubitabatur. ⁊ eſt ſi. sͣ. e. li. de reſtitu. in integ̓. c. ij.n. ¶ Triminalis. intelligas crimmaliter intentata. ſi e m̄ decrimine agitur quiliter bene interuenit ꝓcurator. sͣ. de ꝓ cura. tue. de accuſa. ſuper hijs. vnde tunc ꝑſonaliter venire cōpelli non poterit. ſi aūt crimmaliter intentatur ꝓcurator n̄interuenit niſi in caſibꝰ. no. ij. q. vj. ſi quando. ⁊. sͣ. de accuſ

veniens. ſed̓ querebat hic b̓. ſi admittatur ꝓcurator ī cauſa crimiali. an valeāt que facta ſūt cū eo ⁊ videtur ꝙ ſicſi non opponitur excepuo. C. de ꝓcura. ita demum. ff. de ꝓcura. filiuſfa Fveteram. et ea que fiūt cum falſo ꝓcuratorevalent per cōſenſum. ff. de iud̓. licet. ff. rem ra. ha. l. iij. § falſus. ſꝫ contra videturqꝛ ꝯtra legem actumeſt. ff. de publj. iud̓.i. pl̓. §. ad crimen. ⁊v. q. iij. in criminali.bꝰ. dicebat b̓. ꝙ valꝫquod cum eo actumeſt per prima iura. exquo non fuit obiectūuidex tamen taleꝫ ꝓcuratorem ex officioſuo pōt et debet repellere. s. de excep. exceptionem. cum ſuis concord̓. et. jͣ. de accuſ. cūp. nec obſtat ſi uideꝫdebet repellere gͣ nōvaluit iudiciuꝫ. videinſtanciam in exconmunicato per p̄dictādecre. exceptionem. jde excep. pia. et cumhoc ꝯcordat giul. inſpe. de ꝓcura. F. j. v̓. ẜpone ꝙ in cauſa talia. ¶ Dicenda. putapreſtādo iuramentūde veritate quod ſolum olim p̄ſtabaturin ſpiritualibꝰ. hodieſecus. jͣ. de iura. cal̓.c. i. in fi. et differt ineo a iuramento calūnie. quia per id reſpōdetur de eo quod eredit et extimat. C deuira. calum. l. ij. 5. ſinautem. per iſtd̓ iuramentum de veritatereſpondetur vt littera ſonat. sͣ. de electidudum. ij. b. ¶ Taiumpnic̓. quod principales perſone p̄ſtare debent. C. de iura. calump̓. autͣ. principales. sͣ. de iura. caiump̓. in ꝑtractandis. quod verum eſt niſi ꝓcurator habeat ad id ſpāle mandatum. Ide iura. cal̓. c. vlt̓. in quo caſu dicam ꝙ delegatusprincipalem ad iurandum ꝯpellere nō poterit cum ibi tūcnō ſit iuris neceſſitas de qua ſequitur niſi forte principal̓iuſtior ſit ꝙͣ ꝓcurator et natura cauſe hoc requirat vel ſcitmctis veritatem. vt. C. de ꝓcura. l. vit̓. ⁊ facit ad hoc. sͣ. de¶ ¶ Vꝑſonaliter ad iudicium quacumqꝫ cauſa in iure nonVlictes. quas mulieres. ¶ ꝓcura. ſi quem in fi. e. lj.expreſſa inuite trahende non ſunt ſꝫ ſi neceſſarium ſit ipſorum teſtimonium in cauſa iudex expenſis ꝓducentis interd̓