ES

fecuſetur eiuſdem licet ad ipſum ab eodeꝫofficiali nequeat appellari. ¶ Idem.vdex ab ap. ſe.datus. ꝙͣuis legitime r̓cuſari valeatut ſuſpectus pōt licitevices ſuas cōmittereanteꝙͣ recuſatio cōtraipſū ꝓponatur. ⁊ ſi intotum cōmiſerit recuſari vlteriꝰ aut factaꝑ euꝫ ꝯmiſſio impug

nari nequibit qd̓ poſſet ſi ſibi de iuriſdictione aliquid reſeruaſſet¶ Poſt recuſacōem qͦꝫꝓpoſitam ꝯmittere inſi d̓ r̄cuſatoris ꝓcedataſſenſu non pōt. ſꝫ eovolente hoc pōt eciā ſiiam recuſatio eadē ſitꝓbata. dūmodo ꝓnūciatum nō fuerit ſuperea extunc em̄ cum oīnō iudex eē defierit nulla eciā cū illius aſſenſu

et. C. quando non eſt ne. puo. l. omnem honorem. ⁊ maiorvidetur ſotus iudeꝫ eſſe ꝙͣ cum alio. ad hͦ. jͣ. de cōceſ. p̄ben. c.vl. videtur gͦ collega ſuſpectus in faciluus ꝓnūciando illuꝫſuſpectum vt ſolus iudex remaneat. ſꝫ dic ꝙ licet iudici debeatur bonor tamē id ē ons. vt. sͣ. e. paſtoralis. ibi exonerare. ⁊cͣ. et. ff. de mū.et ho. l. vl. Fiudicandivnde nō eſt tanta ſuſpicio qꝛ non p̄ſumitur quis appete̓ oreroſa ⁊ ideo in hijstaciturnitas nō habetur ꝓ ⁊ſenſu. ff. de ꝓcura filiuſ fa Fmuitꝰet dixi de hoc. jͣ. de regul̓ iur̓. is qui tacet.p̄terra ſi male ꝓnunciat in hoc caſu nō deeſt appellacōnis refugiū jͣ. e. ab arbitris.¶ Claufula. exquo enim ſimpliciter datiſūt vnus ſine alteroꝓcedere nō pōt. sͣ. e.cauſam matrimonij.et. c. vno. impeditogͦ vno ita ꝙ nō poſſit cōmittere alij ꝓcedere nequeunt. a¶ Tum aūt. h̓ no. b̓.sͣ. e. ſuꝑ queſtionum Fquem vero. in vl̓t̓. glo. et oſti. ibidēb. ¶ Ep̄i. idem in ſubde legato delegati pp̄e qui delegauit.nō in totum vt in p̄dicto. F.quem vero. ſi aūt ipſe ep̄s recuſaretur eligerentur arbitri. sͣ. de ap. cum ſpāli. ſꝫ quāre tūcnō aditur ſuꝑior ſicut et h̓. racio qꝛ iuriſdictio ordinaria fauorabilis. jtem nō ita de facili hr̄i pōt ſuꝑior ordinarius licet interdum poſſit ſꝫ ad ea que frequencius. ⁊cͣ. ff. de legi.nam ad ea. ſicut nec ſic de facili adiri pōt pp̄a. et ideo ſi recuſatur delegatus ipſius itur ad arbitros omni gͦ caſu papalaboribus et expenſis parcius voluit ꝓuidere. c. ¶ Idem ē.ſcꝫ ꝙ coram epō ꝓbabitur cā recuſacōis. et hoc no. oſti. jͣ deap. legitima. d. ¶ Appellari. nec valet ꝯſuetudo in ꝯtrariūāvt. sͣ. e. ij. de ꝯſue. c. ij. ⁊ ſic no. ꝙ licet quo ad quedā ſit idēꝯſiſtorium ep̄i et ſui officialis nō tam̄ quo ad omīa. ad idsͣ. t. ꝓx̓. c. ij. et. iij. ſꝫ nōne appellatio et recuſatio ſunt paria.vt. s. de ap. ſuper eo. ij. ℟º. dic ꝙ iſtud intelligitur quo admodum. ut ibi no. id eſt ſicut nō admittitur fruſtratoria appellatio ita nec fruſtratoria recuſatio. vnde recuſo et ſi nongrauer tamen non appello niſi grauer. appello a iudice inquem ꝯſenſi quem tn̄ non recuſo. in multis alijs eſt diſſimile et quo ad caſum noſtꝝ eſt racio. qꝛ licet ſit de natura appellationis vt eatur ad maiorem. vt dixi. sͣ. c. ꝓx̓. nō ſic inrecuſatione. ut patet. sͣ. i. ℟º. ⁊ in hoc itur ad arbitros. vtrat notata per b̓. s. de ap. ſecūdo requiris. in glo. pl̓.Vdex. decla ¶ S c. ſuſpicionis. ⁊ de ap. cum ſpāli.et ꝑ modernos ibidē et ꝑ gof. in ſumma de ap Fdubitari.et giul. in ſpe. de recuſa. §.vl. v̓. ſꝫ quid ſi is iudex. et diſtinguit tria tempora ad ſciendum an iudex ſuſpectus cōmitterepoſſit. qꝛ au: nō eſt ꝓpoſita reguſatio et tūc in totum ꝑ eum

facta dmniſſio tenet̉. aut eſt ꝓpoſitā ſꝫ nōdum ꝓnūciatum ⁊tūc volente recuſatorē ꝯmittere pōt alias no. vt iam ꝓnūciatum eſt illū eſſe ſuſpectum. et tuc eciam volēte recuſatoreꝯmittere nequit. f. ¶ Ap̄. ſe. ideo dictum qꝛ delegatus abalia nō delegat vt dixi. sͣ. e. ſi duo. g. ¶ Legitime. aliquasꝯcordancias. de di. sͣc. ꝓxi. h. ¶ Proponatur. in ꝯtrarium videbatur qꝛ inefficax eſtapud ipſum iuriſdcōexquo elidi pōt quia nichil refert an aliquid ipſo iure mefficax ſit an ꝑ exceptionem. ff. de reg̓. iuris.l. nichil ītereſt. ff. exquibꝰ ca. ī poſ. e. l. ficicimus Fſi in diem. ſigͣ inefficax eſt iuriſdictio in delegāte gͦet in delegato qui ꝑſibus eius fungitur.ff. de iuriſd̓. om. iud̓.l et ſi p̄tor. et. ff. d̓ of.eius cui mā. eſt iur̓.l. i. §. qui mandata. jt̓ps iuriſdictionis eſtdelegare. ff. de iuriſom. iu. l. iij. in fi. cumgͦ alias ꝑtes iuriſdictionis aggrēdi nō poſſit ergo nec iſtam inſpicimus em̄an delegans ꝯgnoſcere valuerit vt ſic demum delegatiovaleat. C. qͥ ꝓ ſua itiſdic. l. vna. hinc eſt ꝙ ſi ꝓconſul conmittat cām anteꝙͣ ingrediatur ꝓiunciaꝫ qꝛ tūc ꝯgnoſcerenō pōt nec delegatus ab ipſo niſi tūc demū cum ingreſſusfuerit. ff. de offi. ꝓconſu. obſeruare. Fvlt̓. jͣtem delegatus pͥuenire nō potuit diligenciam recuſantis. ad hͦ. sͣ. de ap. ſepeet. c. oblate. jtem exceptio que obſtat venditori et emptori.ff. de ꝯtrahen. emp. i. doli. §.i. ꝓ iſta ꝑte facit. qꝛ cauſa ſuſpicōis ꝑſonam afficit. vnde ꝯtra ſubdelegatum nō ꝯpetit. ffde diuer. et temꝑ. p̄ſcrip i. an vidium. ⁊ ꝑſonales exceptiones ꝑſonas nō egrediuntur. ff. d̓ excep. excepcōes. vnde mutacōe perſone vicium aboletur. j. q. i. cito. de fil̓. preſ. ex trāſmiſſa. ff. vti poſ. ſi duo Fnō videor. jtem videmus ꝙ ordī arius eciam recuſatus delegat de fo. ꝯpe. ſi quis cōtra. et deap. cum ſpeciali. jtem licet iudex ſit ſuſpectus dum tn̄ nonrecuſetur tenet eius ꝓceſſus: vnde tria tꝑā diſtinguēs hecdec̓. altricacōem determinat. i. ¶ Nequibit. intellige cum incepit ſubdelegatus vti iuriſdcōe. jͣ. c. ꝓx̓. ſꝫ. ¶ Quod poſſꝫ. l.recuſari. et facta ꝯmiſſio impugnari. l. ¶ Aliquid. qd̓ cum:ſit illd̓. ad id̓. jͣ. c. ij. exquo em̄ ſibi aliqͥd reſeruauit ſaltem īreſeruato iudex remanet. jdem de ſuſpicōne ſubdelegati habet ꝯgnoſcere. jtem reuocat ad ſe iuriſdcōem. sͣ. e. ſuꝑ queſtionum. ff. de iudic̄. iudicium. vn̄ adhuc recuſari pōt ⁊ ꝯmiſſio impugnari. m. ¶ Recuſatoris. nō eſt gͦ neceſſarius conſenſus aduerſarij habet em̄ delegatus hoc alege vt de legare poſſit. impeditur aūt in hoc ex facto recuſantis volente.gͦ illo hoc poterit ⁊ ſi aduerſarius ꝯtradicat. sͣ. e. ti. c. vlti.n. ¶ Suꝑ ea. gͦ iſta non ſūt paria. aliquid eſſe ꝓbatuꝫ. et