I

De reſcriptis Rub̓ca.Pſo iure reſcriptuꝫ velproceſſus ꝑipſum habitus nonvaleat ſi ab excōmunicato ſuper alio ꝙͣ

excōmunicacionis ul̓appellacionis articulo fuerit impetratum¶ Innocen. iiij. i ꝯͣcilio lugdun.vni in multisiuris articulis

exꝯmunicatus In primo caſu ſubdiſtinctionis locū habethic decre. ut .ſ. non valeat Aptum nec ꝓceſſus per ipſūhabitus niſi impetratum fuerit ſuꝑ cauſa exꝯmunicacōisvel appellacōnis ut hic et in ꝯcor. ſuꝑiis allegatis. In ſecundo caſu .ſ. quando poſt impe tracionem exꝯmunicatusfuit locum habet dec̓.pia ⁊ de of. deleg̓.prudenciam §. ſextaſi agat coram ordīario tunc tria temporadiſtingue ẜm veteraiura non tenebat ꝓceſſus cum ipſo habitus. sͣ. de excep. excepcionem al̓ non videoquare ibi fieret condemnacio expenſaꝝſi tenuiſſꝫ ꝓceſſus uteciam ibi no. poſtmodum ſtatuit g̓g̓. in d̓ciſa huius decre. ꝙ teneret ꝓceſſus habitus cum crꝯmunicato ſi reus eum ſcienter admiſit al̓ non ẜm moderna vero iura tenet ꝓceſſꝰet locum habet decre. pia et ſic nec corrigitur nec corrigitSi queratur que ſit racō diuerſi iuris et dicatur ꝙ excōmunicatus impetrans peccauit ſe ingerendo ꝯmumoni hominum nō valet hoc reſponſio cum eadem racō ſit in ordinario. ſi dicatur ꝙ hec ſit racō quia ſptū impetratum fuit tali veritate tacita quā expreſſa lrās non habuiſſꝫ nōvalet eciam hec reſponſio qui a tunc ℟ptū habet elidiexcepcionis ope. non ipſo iure. sͣ. e. ſuꝑ litteris et hoc no.b̓. sͣ. e. ad audienciam. ij. Vnde ſatis mirandum videturꝙ ſi agam coram ordinario tenet ꝓceſſus et ſi ab eo impetro delegatum nec ℟ptū valeat nec ꝓceſſus ſꝫ poteſteſſe racio quia iuriſdictio delegata ſumit micium ex ꝑſonaagentis et impetrantis et ideo cū vicioſū fuerit principiūi. q. i. principatus nec ℟ptū valeat nec ꝓceſſus Ordinaria aūt iuriſdictō ab actore agente non incipit et ideo ibiſecus Item iuriſdictō ordinaria fauorabilis extraordinari a odioſa ut. sͣ. e. ad hoc item qn̄ ꝓceditur coram ordinario vel delegato impetrato ante exꝯmunicacionem eſt in aliquo quid imputetur reo quid exomunicacōne debest excipere ſi ſciebat al̓ inueſtigare debebat ſꝫ ut plurimū deiegatum impetrat actor abſente reo et ideo non valet impetracio nec ꝓceſſus habitus ipſius impetracionis vigorevt hic Hijs ergo racionibꝰ et exꝯmunicati odio ſpeciatedicatur ꝙ in hoc caſu veritas ſuppreſſa ipſo iure viciet reſcriptum et ꝓceſſum habitū ꝑ illum. h. ¶ Exꝯmunicato.maiori exꝯmunicacōne. sͣ. de excep. a nobis et. j. e. ti. pia.j. ¶ Alio. quid ſi exꝯmunicatus imperrat lrās inquiſicionis notauit gof. de off. del̓. prudenciam in glo. colligiturꝙ bene valent littere et hoc ideo quia famā ibi habeturaccuſatoris loco ut. sͣ. de accu. qualiter et licet ꝓmouensineptus appareat nichilominus valet ℟ptū ⁊ ꝓcedeturper illud de accu. cū oporteat vbi idem tenent jnno. et hoſti. ad hoc quando exomunicatus ſolum miniſteriū p̄buitnec nominatus fuit in litteris idem guil̓. in ſpeci. de inquiſi. Fj. v̓. quid ſi in lrā all̓. jnno. et oſt. C. de preci. imꝑa. of.l. j. et. l. vniuerſis et. ff. de mot. teſta. poſtumus. Fj. et. l. ſi

pars. F vlti. non em̄ refert ẜm eos a quo et quo temporefuerit nunciatum. ff. de peti. hered̓. l. jtem veniunt. F a qͦet. ff. de euc. ſi rem. §. vl Per hanc litteram ccedo ꝯtrarium cum in odium exꝯmuniciti ſit hoc inductū ꝙ nulle ittere valeant niſi hic ꝯtente nec puto tutū a littera recedete et ad hoc opum efacit quia ſi exdmuīcatus ꝓ alic lrās impetrat ad agendumnon valent. sͣ. de ꝓbaci. poſt ceſſionemEt bene refert interdum ꝑ quem precesofferantur. jͣ. de hereti. c. ij. 5iij. Ad dec̓.cum oporteat reſpōde ut ibi nō. ẜm jo. inglo. pl̓. preterca nōeſt inimicus ita ꝑſona ꝓhibita ab impetrando ſicut excōmunicatus vnde agit ꝓ ſua iniuria quod nō facit eꝯmūnicatus de iudic̄. intelleximus iiij. q. vi. omnibus. a. Epcōmunicacōis. sͣ. de ſen. ex. cū ꝓ cauſa. b. ¶ Appellacōis sͣ.de excepei. cum inter ⁊. c. ſignificauerūt et. c. vlti. c. ¶ Impetratū et ſic inſpicitur tempus date vel impetracōis adidem .sͣ. e. eām ce et. jͣ. e. tibi qͥ de preb̓. eum cui ſequebaturautem oum hic in fi. talis lrā qd̓ corā eo actū ē cora ordi.ſimplicit̓ irritum ē cenſendum niſi forſan qui ꝯueniturſcienter admiſiſſꝫ eundē remota fuit. quia reuocata per d̓cre. pia ut dixi. sͣ. in glo. nunquid ergoVm ꝑ clauſulā quidam alij poſſunt ſoli quatuorcōuemiri quoꝝ nomina in primo citatorio exprimātur ne vatiacioni ſit locus. e. ¶ In multis exemplifica .s.de reli. domi. c. ul. ⁊. jͣ. e. t. religionū. sͣ. de teſti. cū cāꝫ et. c.ſignificauerūt. ff. de teſti. l. i. in fi. jtē inrelictis ꝓ redempcione ciptiuoꝝ reſtringitur infirmitas. C. d̓ ſacro ſan. ec.vt inter diuinū jem reſtringitur ſeueritas cū multitudopeccauit de cle. excō. latores cū ſi. jtem nō oneretur heresinfinitum fidei ꝯmil ſu ſoluere. ff. del̓. iij. fidei ꝯmiſſa. §. ſi qͥſr. jtem non valet ꝓmiſſio ne vlla excepco deſerti iudicioobiciatur puta ꝓmitto ꝙ ſi per caſum fortuitū impeditusfuero ꝙ ꝯpatere nō poſſim nō obiciam de caſu. ff. ſi quiscau .i. ſed ⁊ ſi quis. Fqueſitū jtem in ſtipulacione danni īfecti nō debet quis eē in infinitū obligatus. ff. de dann. infec. l. qui bona. F vlti. jtem legatū quod nō poteſt ſciri exteſtamento puta lego centū ei quem michi ticius nominauerit nō valet ff. de iurc fiſ. i. ita. fidei et merito reꝓbaturinfinitas quia multitudo eſt canonibus immici. sͣ. de prebēquia intantū ⁊ oncroſa mil habet honeſti. in auten. de referen. ad fi. coll̓. ij. ⁊ de hoc habes plures ꝯcor de eta. ⁊qua. c. pl̓. f. ¶ Prouide quia per generalitatem iſtā derogabatur iuriſdictioni ordinarie cui per hanc ꝯſtitucionemprouidetur. g. ¶ Per generalem clauſulam preter expreſſos em̄ poterunt quatuor ꝯueniri. h ¶ Quidam alijs. e. paſtoralis et. c. radulphus et idem intelligo de quaſibet ꝯſimili clauſula ut ſi dicatur ticius et nōnulli homīesquitatis bon̄. vel ſimili modo idem ſi dicatur homines tol̓loci nam aut ꝯueniet eos vt vniuerſitatem et tūc omnes