ꝯminatur nobis Ezech. .xxiiij. Etre ego tollā a te om̄e deſiderabileoculoꝝ tuoꝝ. Et hoc eſt qd̓ dicitPsͣ. deſideriū pcc̄oꝝ ꝑibit. Hinceſt ꝙ ille diues in euāgelio de ōnibus bonis hic relictis guttā aquenon poterat impetrare Et hoc eſtqd̓ dicit Psͣ. Vormerūt ſompnūſuū ⁊cͣ. Hinc Bern. In morte nōmagnū aliqͥd nec ꝑuū īmo nichilomno de onibꝫ bonis huiꝰ ſeculiſecū delaturꝰ ē. hoc time e̓go o hōꝙ in morte ſeꝑandus es ab ōnibꝫbonis huius corꝑis. ⁊ tā dulce corporis et anime ꝯmerciū amariſfimo ſecandū ē diuortio ¶ Scd̓ꝫ iudiciū exercet deꝰ in corꝑe ꝓpt̓ delcābiliū fruitionē. qꝛ ſcd̓ꝫ menſurā deſectabiliū totū corpus pealitates ⁊ amarititonies ſuſtinebit.qꝛ quāto aliqͦd delicatius ē nutritū tāto impatiētius et guius fuſtinet amara. ⁊ ideo corpus qd̓ hicdelcābilibꝫ fruebat̉. ꝑ mortis amaritudinē amariſſime cruciat̉. nihilde cetero guſtās de onibꝫ deſcābilibus q̄ reliqͥt Hinc Sapiēs dicit.Sicut morit̓ hō ſic moriunt̉ et illadelcābilia. qꝛ corꝑe moriete ſecū ōma morient̓. Hoc ergo iudiciū inhoc maxime ꝯſiſtit. vt quāto corpus delicatius hic nutrit̉. tantomortis amaritudinē guius ſuſtīebit. Hinc Apo. xviij. dr̄. Quātūglorificauit ſe et in delitijs fuit tātu date ei de tormētis. Tāto emerit mors amarior. quāto vita fūit delicatior. adeo eniꝫ mors ē amara. vt ſolū nomē mortis om̄a vuiētia abhorreſcāt. Hinc Eccͣi. xli dr̄O mors ꝙ amara ē memoriā tuahomini pacē hn̄ti in ſb̓ſtātijs ſuisQd̓ ſi mortis memoria ē amara.qͥs cogitae̓ poterit ꝙ amariſſimaſit mors ipſa? hinc accidit illd̓ miſerabile. ꝙ ſaluator ex ſola mortis imaginatione ⁊ memoria quāin ꝓximo voluit ſuſtinere ſāguinem fudauit. vt habet̉ Lu. xxij.Factus Ihūs in agonia ꝓlixiusorabat. et factꝰ ē fudor eius tāꝙͣgutte ſāguinis decurrētis in t̓rā¶ Terciū iudicium exercet deusſuꝑ corpꝰ ꝓpt̓ turpiū et carnaliūimaginationē. ꝑmittēs nos ꝑ laruales faciēs demonū gͣuit̓ inqͥetari. qd̓ iuſto dei iudicio agitur. tuꝫqꝛ eoꝝ perſuaſiōibꝰ ſepe ꝯſēſimꝰ.tū qꝛ turpia ſepe et carnalia fātaſmata admiſiꝰ. vt ſicut ꝑ demōēspeccauiꝰ eoꝝ ꝑſuaſionibꝫ ꝯſētiendo. ſic etia ꝑ demōēs torqueamurvt fiat qd̓ ſcp̓tū ē Sap̄. xi. Per q̄quis peccat. ꝑ hec et torquet̉. Ethoc ꝯminat̉ dn̄s Yſa. xxxiiij. Occurrēt eis demonia onocetauri ⁊piloſi. ex clamabit alt̓ ad alterūSꝫ quid clamabūt hoc īſinuat nobis Augꝰ. dices. Clamat demōesaffer affer. infige verubꝰ imponemale bulliētibus caldaribus. Dehoc triplici iudicio. qd̓ ſuꝑ corpꝰagitur. dicit Be̓n. Quis pudor ērit o aīa mea. cū dimiſſis onbusquoꝝ pn̄tia tibi tā iocūdā. tā gͣtꝰaſꝑcus. tā familiaris cohabitatioEcce p̓mū iudiciū. duriſſima acerbitate ml̓tat. Ecce ſcd̓ꝫ. ſola egredieris ī incognitā. regionē occurſantia tibi cateruatim ruere tēterrīa illa mōſtra videb̓. qͣs tibi ī dietāte nccītatis occurrꝫ. qͣs tuebit̉ a rūgiētibꝰ ꝑ̄ꝑatis ad eſtā. qͣs ꝯſolabit̉ a̓ deducꝫ? Ecce. iij. iudiciū