tributi one. q̄ ab adu̓ſario ſine cōſēſus inclinatiōe ſufferāt̉. ita vtnulla furoris accēſiōe t̓bētur. necmordaci impaciētia agitē t̓. ſed inaī bonitatē uigit̓ ꝑſeuerēt. Tercio dicēdū ē de eiꝰ nobilitate cuiꝰnobilitas ex hoc patꝫ q eiꝰ magiſte̓iū deus ſibi ꝑ ceteris v̓tutibꝰſeruauit dicens. Siſcite a me quia mitis ſū et humilis corde. ſecūdoqꝛ mites ſingularit̓ placentdeo.hīc. Eccī. i. dicit̉. Vn̄placitū ē deofides ⁊ māſuetudo Vn̄ qꝛ moyſesfuit māſuetiſſimꝰ ideo ſingularit̓meruit p̄ cet̓is ꝓphetis et patribꝰdn̄i familia̓itatē Hīc Nume̓ i. xij.dn̄s ad aarō ⁊ admaria dixit. Siqͥs fue̓it nnt̓ vos ꝓpheta domini īviſione apꝑebo ei. ꝑ ſōmū loquarad ip̄m. a tn̄ talis ſeruꝰ meꝰ Moyſes. qͥ ī om in domo mea fideliſſimꝰ ē. ore enim ad os loquorei. etpaſā et nō ꝑ enigmata et figurasdn̄m videt. Cuiꝰ gracie aliā caliſā n̄ legimꝰ n̄ qꝛ ibidem dicit̉. Ea̓tmoyſes vir initiſſimꝰ ſuꝑ oēs quimorabant̉ in terra Se qͥ t̓ t̓cia btītudo .ſ. btī qͥ lugēt qm̄ ipſi ꝯſolabūt̉. qͥ nccͣio ſēqͥt̉ ad p̄dicta. vt cūpene īpoſſibile ſit qṅͥ moleſtia pauptati impatiētia mititati interdūaliqd̓ ſurripiat. ꝑ deuotiōeꝫ luctꝰne pdce due btītudines euacuēt̓abluat̓ Verū qꝛ ī p̄cedētibꝰ de v̓tutute ⁊ efficacia luctꝰ dictū ē iō hācꝑticulā obmittētes de ꝯſolatiōe q̄ꝑmittit̉ luctui aliqͥd breuit̓ diſſeramꝰ .ſ. de ꝯſolatioīs diu̓ſitate.ſecuritate. veritate diu̓ſitas autēꝯſolatiōis q̄ luctui ꝓmittit̉ ex diuerſitate trahit̓ luctꝰ. alij em̄ lugēt ex ꝯtritiōe. alij ex cōpaſſiōe.alij ex deudtioē. et ſecūdū hāc diu̓ſitatē etiā ꝯſolatio variat̉ Lugētes aūt ex ꝯtritiōe ꝯſolāt̉ ꝑ ſpē veme et remiſſiōeꝫ. lugentes veroex ꝯpaſſiōe cōſolant̓ ꝑ ſpē de deimiſeratiōe. lugētes vero ex deuotiōe̓ cōſolāt̉ de īt̓na dei dilectiōe¶ Secūdo dicēdū ē de ꝯſolationis ſecuritate q̄ trahit̓ multiplicit̓ exſcript̉a Hinc ē qd̓ dicit̉ Thob̓. iijHoc ꝓ certo hꝫ oīs q̄ colit te. qꝛſivitā eiꝰ ī ꝓbatiōe fue̓it coronabit̉. ſi in t̓bulatiōe fuerit liberabit̉.qꝛ poſt tēpeſtātē trāqͥllū facis etpoſt lac̓matiōeꝫ gaudiuꝫ infūdisHinc Apꝰ. ij. Corni. i. Bn̄dictusd̓s. vſqꝫ. q̄ ꝯſolat̉ vos ī oī t̓bulatione vrā ¶ Tercio dd̓m ē de ꝯſolatiom̄s vitate. vera aūt ꝯſolatio ꝯſiſtit ī d̓ine pn̄tie fruitōe Nā de oīꝫcreat̉arū ꝯſolatōe dr̄ Iob. xvi.Conſolatores oneroſi oēs vos eſtis. Suꝑ qͦ Gre. Ve̓a ꝯſolatō ē.qͥ de creatorē nō de creat̉ a ꝯcipitur. ad quā ꝯſolatōꝫ vera a falſisdiſc̓nēdā dicit dn̄s ꝑ ꝓphetā Yſa.li. Ecce ego ipſe ꝯſolabor vos. Deq̄ dicit Ber. Qmd̓ ē ꝯſolatō. grādeuotiōis ⁊ ſuauiſſimā delectatioboni ⁊ guſtꝰ ſapīe licꝫ exiguꝰ. qͥbꝰinterī benignꝰ dn̄s afflictā refrigerat aīaꝫ. ſꝫ guſtus ille n̓l aliudē ꝙ irritamētū deſiderij ⁊ incētiuūamoris. Sꝫ qꝛ luctꝰ ⁊ eꝰ ꝯſolatō n̓boīs oꝑibus fulciat̉ facillīe euaneſcit. iō dn̄s qͣrtā britudīeꝫ ſb̓iūgitdicēs. Btī qͥ eſuriūt et ſiciūt iuſtitiā qm̄ ip̄i ſat̄abūt̉ Sꝫ qꝛ iuſtitiaꝫoēs v̓tutes ꝯplectētē pire acqͣre n̄poſſumꝰ. iō d̓s ꝯdeſcendes nobishāc btītudinē n̄ poſuit ī oꝑatiōe.ſꝫ in eꝰ eſurie et affectione. vt cuꝫ