oijudicantes. in quo ſeruabimꝰnature et ſcripture mādatū qd̓ deꝓximo nobis p̄cipit̉ obſeruāduꝫ.ſcilicꝫ qd̓ tibi nō vis fieri alt̓i nefacias. qꝛ ſi proximū v̓t nos diligimus. hūc ī bonis ſicut nos iudicari cupimus iudicamꝰ. vn̄ in legeprecipit̉. Equalis ponderis erūtoīa. vt videlꝫ in bonis iudiceꝰ ꝓxmiū ſicut nos. ⁊ in malis uidiceꝰnios ſicut proximum iudicamusSi ergo conſeruabimꝰ iuſtuꝫ iudieium inter nos ⁊ deū ⁊ niter noset proximū regulā diuini iudicijpro noſtra poſſibilitate obſeruarites merebimur ſedere in throniscū domino. de qͦ legit̉ deus qui ſedes ſuꝑ thronos ⁊ iudicas eqͥtatēItem ē aliud iudiciū qͦ me̓bimurad thronorū ꝯſortia ſb̓limari. ſiſcilicꝫ ꝑ ſpm̄ veritatis tāto ſumꝰv̓itatis luīe illuſtrati vt ꝓfūda q̄qꝫ vl̓ ex defcū vel ꝓfcū hominibꝰꝓueniētia ſciꝰ ꝑ diſcretioīs ſpm̄ſapiēt̓ diſcute̓ ⁊ veratiter dijiudirare. qd̓ ꝓprie ad rectores eccleſieꝑtinꝫ quorū iudicio ſtatur et peroīa conſētit̉. Vn̄ eiſdē rectoribꝰp̄cipit̉ Leui. x. v̓ dr̄. ꝙ debebāthabere ſcīam diſcernendi int̓ ſcm̄et ꝓphanum int̓ pollutū ⁊ mūdūNaꝫ vt ait Apoſtolꝰ. i. Corintheoꝝ .ij. Spūs ōna ſcrutat̓ etiā profunda dei. de hijs ergo qui ad ordinē thronorū veniūt dicit Grego. Sūt nōnulli qui dū ſe vigilanti cura dijuocāt dū ſe ſollicita intentiōe diſcutiūt. hoc ī munere accipiunt. vt iudicare recte aliospoſſint. quorū ꝓfecto mētibꝰ duꝫdiuina contemplatio p̄ſto eſt. inhijs velut in throno ſuo dn̄s preſidens. aliorum facta ꝑ eos examinat̉ et cuncta mirabilit̓ de ſua ſede diſpēſat. qͥd e̓go iſti niſi throni ſui conditoris ſunt. vel quo niſi ad ſupernarum ſedium numeꝝaſcribūtu; rper quos dum ſāctaeccleſia regitur plerūqꝫ de quibuſdam ſuis infirmis actibus alij uidicantur ¶ Sequitur octauus ordo. ſcꝫ cherubin ſurſū aſcendēdoqui plenitudo ſcīe īterpretatur.in quē a thronis illi hoīes ꝓmouētur. qui per gratiam promouentem et per affectum intime deuotionis conātem. ad plenā ex perfectam ſcientiam promouent̓. Plenam autem et perfectam illaꝫ ſtiētiam dicimꝰ quando oīa exercitia ad deum pertinentia ſcimus adfariendū. ⁊ cum hoc afficimur advolendum. et ad ſupremum deibeneplacitum exercenduꝫ. verbigratia. Si contingat eſſe in delitiis ī diuitijs. in paupertate. in humilitate. in actiōe in tribulatiōe.in obedientia. in patientia. hec ōnia ad perfectam dei volūtateꝫ ⁊ad ſupremum eius beneplacituꝫfaciamus. Nam ſcientiam Paulus gloriatur ſe habuiſſe ad Epheſe. iiij. ſcribens cum dixit Ego didici in quibus debeā ſufficiēs eē.ſcio enim humiliari. ſcio habundake. vbiqꝫ in ōnibꝰ inſtitutus ſum.ſcio ſaciari et eſurire et habundare et penuriā pati. omnia eniꝫ poſſum ī eo qui me confortat. Notabiliter autē in hec duo ſimul coniungo ſcilicet ſcire et velle facere⁊ afficere. qꝛ ml̓ti ml̓ta ſciūt ad qͣtn̄ faciēda n̄ afficiūt̉. ⁊ idcirco tal̓ſciētia non ē plena. In hijs ergo