a radice iuſto ordine deriuantur.¶ Secūdꝰ defectus ꝯſiſtit in bonidifficultate a pͥmo tāꝙͣ riuꝰ a fōte ſcaturiēs. ꝓpt̓ ꝙͣ defectū difficl̓ter bonū facimꝰ. et ea q̄ facimꝰex tedio et nauſea ſepe fiūt. ex qͣdifficl̓tate bo oꝑa noſtra ſūt pauta tedioſa defectuoſa tepida ⁊ ml̓tis vilitatibꝫ ſūt ꝑmixta. ⁊ iō bonū raro facimꝰ vt oportꝫ. ⁊ ſi fatimꝰ nō tamē di. ſi tn̄ aliꝙͣd iunon tn̄ ea tāta viuacitate. vt frutū debitū ꝯſeqͣmur. Beata aūt v̓go qꝛ peccato caruit poſequenscaruit hoc Vn̄ ī oꝑādo boͣ nullaꝫhabuit r̄ſiſtētiā. Sꝫ qn̄ voluit. ꝙͣdiu voluit iuit in actꝰ meritoriosſine tedio. Et licet ẜm corpꝰ ꝓpt̓eiꝰ gͣuedinē laſſaret̉. nūqͣ tā mētedio vel alijs defectibꝰ mētis impediebat̉ Vnde ꝯtinue bonū feruēt̓ oꝑabat̉ ¶ Terciꝰ defcūs ꝯſiſtitī mali ꝓnitate. exquo difficillimemalo r̄̓ſiſtiꝰ vt oportꝫ. ſꝫ etiā in r̄ſiſtēdo nō eū adimꝰ qͣleſtūqꝫ maculas pccōrū Hīc Gene. viij. Sēſus ⁊ cogitatio hūani cordis ī malū ꝓna ſūt ab adoleſcētia ſua. Etqꝛ btā virgo caruit hoc defcū iō īoperibꝫ meritorijs potuit frequētius vacare et puriꝰ īmorari.Quartus deſcūs ꝯſiſtit in cordisinſtabilitate. a qͣ pene oē qd̓ agiꝰinficit̉ et qͣſi penitꝰ ānullat̉ Cor em̄ nr̄m inſtabile ē ex lub̓cū. vt inbono raro vel nūqͣ illud poſſit ſtabiliri. ſꝫ cū aliqͥd fece rimꝰ nobiſcūbene agit̉ ſi ip̄m oī conatu ⁊ laboē adhibito ad momētū ī deo valeaꝰ firmiter ſtabilire Vnde etiaꝫmaximi ſcī hāc cordis īqͥetudinēſunt ꝯq̄ſti Hīc Iob .xvij. Cogitationes mee diſtipate ſūt ⁊cͣ Psͣ.Circūdederūt me ſic̄ apes ⁊cͣ HīcPro. ix. Impiꝰ facit opꝰ īſtabile. qꝛ vt ait Apꝰ. i. Cor. iiij. multis malis enumeratis. Inſtabilesfcī ſumꝰ Qd̓ aūt hic defectus expccō nob̓ eueīat aꝑte īnuit̓ Treno. i. Pccm̄ peccauit irl̓m ꝓpterea īſtabil̓ fcā ē. oēs qͥ glorificabāteā ſpreuerūt eā qꝛ viderūt ignomīam eiꝰ. Et qꝛ btā v̓go pecnnhabuit iō ⁊ ꝑ ꝯn̄s caruit hoc defectū. ſꝫ potēt̓ et īceſſāt̓ ſine retaſritratiōe cor ſuū apud deū habuitQuā maximā graꝫ reputabat Apꝰ. ad Hebre. xiij. dicens Optimū ē grā ſtabilire cor Potēs em̄erat v̓go ſcā cor ſuū ꝯuertere adꝯtēplādā maieſtatē diuinitatis.vel ad remonierādū miſteriū incarnatioīs. vel ad bn̄ficia a deo ſibi exhib ita recogitāda. vt de eaveracius dice̓ poſſiꝰ. Oīa q̄cūqꝫvoluit in celo et in t̓ra. Et qꝛ potuit qd̓ voluit certū ē qꝛ ſēp̄ bonūvoluit iō īceſſāt̓ merita meritiscumulauit. ¶ Quītꝰ defectꝰ ꝯſiſtit in ignorātie cecitate. fluēs etſcaturiens ex pccō. ꝑ quē defectūin bonis operibꝫ pluriiū retardamur Sepe em̄ ignoramus qͥd agodebeamꝰ etiā cum volūtas proptiſſima inuenit̉. Hīc. ij. Para. xx.Cum ignoramus qͥd agere debeamus. hoc ſolū hēmus reſidui vtoculos nrōs dirigaꝰ ad te Itē Apoſto. Noma. viij. dicit Quid oremus ſic̄ oportꝫ neſcimꝰ. ſꝫ ipſeſpūs poſtulat pro nob̓ genitibꝰinenarrabilibꝫ Hīc Ber Impedimētū gͣuiſſimū et ꝑiculoſiſſimūē ignorātia nrā. in multis eniꝫ in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten