Druckschrift 
Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ꝯſeruabat oīa v̓ba her ꝯferēs incorde ſuo. Hinc Ber. In oībꝰ q̄de ip̄o īcarnatōis miſterio legiꝰnō inuenimꝰ mariā licꝫ pre oībuscreat̉is hoc ip̄m īcarnacōis miſteriū ꝯgnoſce̓t verbū modicū ꝓtuliſſe. vn̄ ſubiūgit Ve nobis q̄ ſpm̄hēmꝰ in naribꝰ. Qui iuxta illudcōmici plemi rimaꝝ effluimꝰ. Vn̄quotiēs maria audiuit filiū. nonmodo t̓bis loquētē ī ꝑabol̓. ſꝫ etdiſtipulis ſeorſū regni dei miſteriareuelantē. miracula facientē. vidit deū in cruce pendentē. viditexſpirantē. vidit ⁊ reſurgentē.vidit ⁊ aſcendentē. Sed in omnibus his verecundiſſime virginiset pudiciſſime turturis vox audita nō eſt. Nō dixit Fili mea int̓eſtq̄ mr̄ tua ſū de miſterio incarnatioīs ediſſere̓ ⁊ ſe creta tue ntītatis reuelare. Terciū teſtimonium eiꝰ humilitatis ē oꝑatio. Nāin omni ſtatu vie ⁊ vite eius quoꝑfecit ⁊ ꝯpleuit ꝑfectiōeꝫ tāte ſueſublimitatis nō legit̉ nec inuenit̓aliqd̓ feciſſe miraculū. cū tn̄ apl̓iin infinitū inferiores legāt̉ cecosilluminaſſe. claudos ſanaſſe. mortuos ſuſcitaſſe. et alia miraculamultiplicaſſe. hec autē ſub hūilitatis palio ſe abſtōdit. adeo vt nulli hoīm īmo nec apl̓is talis innoteſce̓t qͣlis fuit. Vn̄ ſepe ꝑ heſterq̄ abſcōſa interpretatur p̄figurata ē. que ex ſua ꝑſona dicit Heſt̓xiij. Tu ſcis. ꝙ abhoīner ſignumſuꝑbie ⁊ glorie mee qd̓ eſt ſuꝑ caput meū oſtētationis mee et deteſtor illud quaſi pānū mēſtruate Scd̓a v̓tꝰ gl̓oſe v̓ginis ē mīa.quam vtiqꝫ ꝓpter nos qui miſeriſumus eſt cōpioſiſſime ꝯſecutaAngelꝰ em̄ ea nō indiguit. ſed exdiabolo ꝓdeſſe nō potuit. gͦ ſolūnobis eius miſericordia ꝓfuit Alias .n. talis et tante miſericordieſue deuoco caderet ab effectū. ſinō haberet in qͥbus eandē miſericordiaꝫ exerceret. Hinc Bern.Nos ẜuuli tui cet̓is in v̓tutibus agaudemꝰ tibi ſed in miſericordiapotiꝰ nobis ipſis. Laudamꝰ v̓ginitatē. humilitatē miramur. ſedmīa tua nob̓ miẜis ſapit dulciꝰ.hāc amplectimur caruis. r̄cordamur ſepius. crebrius inuocamꝰSunt autem tres cauſe ex qͥbusmiſericordia effluit ⁊ ſupereffluitin virgine glorioſa. ſciꝫ ex nat̉afclemētie affectiōe. diuine natue̓cū ea ꝯiūctiōe. ⁊ pccoꝝ rom̄dation. Primo gͦ v̓go glorioſa tantā huit mīaꝫ ꝓpt̓ naturalē et ingenitā eius dulcedinē. qͣ ſe a qͣtunqmiſeria nō poterat ꝯtine̓ qͥn pia cōpaſſionē oīm miſerijs affectuoſiſſime ꝯpateret̉. De qua cōpaſſioneDicit Bern. Maria deitatis adiuta āminiculo. ſciꝫ gra et naturatā ſuꝑabundabat et effluebat liquore mīe vt nulli vnꝙͣ ſe īuocātideeē poſſit. Quia teſte angl̓o ante ꝯceptōꝫ filij det plena fuit grā.iō pꝰ ꝯceptōeꝫ oportuit ea eft lue̓.et ideo facile moueri potuit ad liquorē mīe effūdēdū Hīc iteꝝ Br̄.Sileat mīaꝫ tuā o v̓go btā qͣ eā inſuis nccītatibꝰ īuocatā ſibi ſēſitdefuiſſe. Iō qͥſqͥs es q̄ te itelligisī hoc ſtl̓i ꝓfluuio magis int̓ ꝓcellas etēpeſtates fluctua̓e ꝙ ꝑ t̓rāābula̓e ne autas ocl̓os a fulgoe̓ ſide̓is hꝰ .ſ. ma̓is ſtelle ſi nol̓ obrui