vt audiat cauſam preterite viteſue. Aſſit timor carnifex. teſtis ꝯſcientia. accuſalrix memoria ⁊ ſicreuoluit ⁊ recogitat ānos ſuos īamaritudine anime ſue Quis ſitfaciens non cogatur ꝓrumpere īlacrimas dicens illud. heu michidomine. quia peccaui minis in vita mea ¶ Secunde lacrime ſūt deuotionis. que tunc ꝓfluunt qn̄dohoīni in deuotiōe ſua qͣ incipit reuolue̓ et cogitare bn̄ficia q̄ ꝯtuliteideꝰ oritur qͥdā dulcis deuotio ⁊fiducia de venia et amicicia ꝯſueta. ex qͥbus gaudium ſpūale concipitur. et ex hoc ꝯcepto gaudiodulces lacrime ꝯfluūt. Vn̄ Bernhardus. Felix aīa quē oīa benefitia. vel ſaltem precipua ſtudioſecolligere. et an̄ mētis oculos digna cū grārū actiōe reducere cuātProfecto cum fuerint in vaſculocordis piſtillo crebre meditatioīsꝯtuſa atqꝫ ꝯtrita. dem̄ igne ſāctideſiderij ſimul decocta. et demū īpinguata oleo ſeticie. erit vnctiolōge p̄cioſior. et aſperſio excellētior pͥore. Et ſciendū ꝙ p̓im fletusſpēs n̄ lōge q̄runt̉. Nā penes nosabſqꝫ labore repimus. ac de ortulnoſtris copiaꝫ taliū perfacile colligimꝰ. Quis em̄ nō ad manū habeat n̄quitates ⁊ pccā. ſi nō diſſimulat? ¶ Secūdi vero fletus ſpecies nrā terra nequaꝙͣ ꝓfert. ſedꝓcul et de vitimis finibꝰ eas nosꝯquirmmꝰ 9 ¶ Tercie vero lacrimē ſūt ꝯpaſſionis q̄ ābaspͥores an̄cellunt. Vee āt lacrimefiūt de nccītatibꝰ pauperū. anxietatibꝰ oppreſſorū. culpis delinquētiū. ⁊ poſtremo de oībꝰ quorūlibꝫmiſeroꝝ erūpnis Vn̄ Bern̄. Ml̓te miſerie collcē atqꝫ oculo pietatis inſpecte. ip̄e ſūt ſpēs de qͣbusvngēta optima ꝯponunt̉. vnguēta lacrimas vocans ¶ Hec triagn̓a lacrinarū dn̄s p̄figurauit inſe nobis relinquēs exēplū. vt etnos ita faciamus ¶ Primas eniꝫlacrimas fleuit ī paſſiōe ꝓpriū dolorē et pūcturā ſentiēs amariſſiāꝫ¶ Scd̓o lac̄mas deuotionis fuditſuꝑ Lazarū. Cū em̄ reuolue̓t mēorie vniformē dilectionē int̓ ſe ⁊prēm dicēs. grās tibi ago pr̄ qꝛ ſēper me audis. hijs verb̓ fudit lat̉mas deuotioīs ¶ Tercio fleuit lacͣmas ꝯpaſſioīs tū ſuꝑ cītatē fleuitdicēs Quia ſi cognouiſſes ⁊ tu ⁊cͣE ¶ Scd̓ꝫ qd̓ ad dedicationemtēpli ē nccāriū ē inſcp̓tio. Hec ātinſcp̓tio nihil alid̓ ē. nͥ quorūdaꝫfrequēs mēoria ⁊ ꝯtinua. q̄ ita infixa īpreſſa ⁊ inſcp̓ta det eē cordivt eoꝝ neq̄ꝙͣ obliuiſcamur. Sūtāt t̓a q̄ ſcribere debeꝰ ī corde nrōvt eoꝝ nūqͣ obliuiſcamur ¶ Primū ē deꝰ Illiꝰ em̄ inſcp̓tio ita radicitus et medullitus det eē īpreſſacordibꝰ nrīs. vt eiꝰ nūꝙͣ obliuiſcidebeaꝰ. Vn̄ deūt̓. Caue diligent̓ne aliqn̄ obliuiſcaris dn̄i dei tui.Hīc Os. Adhe̓ar lingua mea faucibꝰ meis ſi nͣ meīnero tui. Hīc inEccleſiaſtico Grāꝫ fideuiſſoris tuine obliuiſcaris. dedit em̄ aīaꝫ ſuaꝫ ꝓ te. Nā ex tali mēoria oēs cogitatiōes et oꝑa hoīs ſcīficant̉ Vn̄ īCantirorum octauo Pone me vtſignaculum ſuper cor tuum. HīcAobie quarto. Audi ſili mi v̓baoris mei. et ea in corde tuo quaſifundamēta conſtrue Oībꝰ diebꝰbh ij
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten