tortores. nec contra eos pro quibus pertulit murmuraret. Sic etiam bonus obediens ſuā obedientiam deo exhibeat ad quadraturāet lineam obedientie dei noſtri.Sic em̄ monet et hortatur Abimelech ſeruos ſuos Iudicū. vij. Qd̓me vidētis facere omnes faciatis.Exemplū em̄ ait dn̄s diſcipulis ſuis dedi vobis. vt et vos ita faciatis. Vt ita facientes induamusſeptimū Symonē. i. Onye filium.qui vis mea dn̄s interpretatur.qꝛ talis et tanta obedientia nō ꝑvim nr̄aꝫ que nulla eſt. ſed ꝑ vnidn̄ adimplet̉. Qui viuit ⁊cͣ.Sermo. lxxix. ¶ de eiſdem Sermo ſecundus.Vdas fortis viribus a iuuentute ſua vobis ſit princeps Ibidē vtsͣ. Dicit Auguſtinꝰ Confitent̓ ſiue deū laudātes. ſiue ſemetipſos accuſantes.Pīa eſt vtraqꝫ cōfeſſio. ſiue cū reprehenderis te qꝛ nō es ſine peccato. ſiue cū illū laudas qui non poteſt habere peccatū. Que verbaoptime cōueniunt themati ꝓpoſito. Iudas em̄ ꝯfitens ſiue laudator interpretatur. In quibus verbis inſtruimur de duplici cōfeſſione facienda. Prima debet fieri denobis. ſecunda de deo. Prima eſtꝓprie confitentis mala ꝓpria. Secunda eſt laudantis dei beneficia.Debet autē vtraqꝫ eſſe fortis. qd̓docemur in eo ꝙ Iudas fortis viribus dicit̉ a iuuentute ſua. vt ineo qd̓ eſt Iudas moneamur de cōfeſſione. In eo autē ꝙ fortis dicit̉nioneamur de cōfeſſionis bone cōditionē. vt ſicut in priori ſermōeSymon monuit de obedientia. cōſiliuꝫ vero monuit de obedientieapprehendēda circumſtantia. Sicin iſto ſermone Iudas monet deconfeſſione. fortis viribꝰ de bonarum conditionū inſinuatione. Siem̄ ꝯfeſſio fuerit nuda p̄lacet deoHuius ergo verbi occaſione duodicemus per ordinē. Primo de cōfeſſione ꝓut ſignat peccatoꝝ purgationē. Scd̓o de confeſſione ꝓutſignat dei laudationē. Prius em̄ſunt mala noſtra extirpanda. ſecundo vixtus dei laudanda. Primo confitēda peccata purgemꝰ.vt poſtea deum laudemus. Quiavt dicitur Ecc̄i. xv. Non eſt ſpecioſa laus in ore peccatoris. Vtergo confeſſio noſtra poſſit eſſe deograta et accepta. vt per eam ſtatim remiſſionem peccatorū a dn̄ocōſequamur. quinqꝫ debꝫ haberecircūſtantias ipſā confeſſionē peromnia ſanctificantes. Debet em̄eſſe integra. volūtaria. diſcreta.excogitata. amara. Que quinqꝫintelliguntur in hac dictione Iudea. ita videlicet ꝙͣ quelibet illaꝝlitterarum dictionem integramrepreſentet. que ſi omnia conuemunt noſtram confeſſionem ſanctificant. Sicut in pſalmo diciturFacta eſt iuidea ſanctificatio eiusAc ſi dicatur Iudea id eſt circumſtantie per has litteras deſignateeſt ſanctificatio eius. ſcilicet confeſſionis. id eſt ſanctificat confeſſionē. Primo ergo vt nr̄a ꝯfeſſioſāctificet .i. ſcōs nos efficiat. debeteſſe integra. vt omīa ꝯmiſſa ſine