Druckschrift 
Sermones de sanctis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Filius aūt hominis nō habet vbicaput ſuum reclinet. In corde ſeexmnanuit. De qūo Yſai. i. A plāta pedis vſqꝫ ad verticem capitisnon eſt in eo ſanitas ⁊cͣ. Et ſimiliter ſe in anima exmanuit. patri omnem offerens voluntatemdicens Oarci. xiiij. deo patri in agoni a Abba pater omnia poſſibilia tibi ſunt. tranſfer a me calicēiſtum. verumptamen non ſicut ego volo ſed ſicut tu R Etnotādū ꝙ has tres exinam̄tioēsde nr̄o pominꝰ nō de verbis Ber.Sed diceret aliquis. Non potuitdeus reparare hoīeꝫ opus ſuumabſqꝫ tāta difficultate. Ad quodre ſpondet Berna. vbi ſupra ſermone. xi. ſuper cātica dicens Valuit. ſed maluit cum iniuria ſui.ne peſſimum atqꝫ odioſiſſimuꝫ vicium ingratitudinis occaſioneꝫvltra reꝑiret in hoīe. Quid eniꝫdicebat homo creatus ⁊ ingratꝰGratis quidē conditus ſum ſcilꝫnullo auctoris grauamine vel labore. Quid magnū eſt quelibetmagna in verbi facilitate donare. Naꝫ de me ſicut de ceteris dixit et facta ſunt. Sic beneficiū creationis attenuās humana impietas ingratituomis materiā indeſumebat vnde amoris cauſaꝫ habere debuerat. Sed obſtructumvt dicitur in Osͣ eſt os loquentiū iniqua. qꝛ lucē clariꝰ patet quātum ꝓ te o homo diſpendium fui fecerit. Sex diebus ꝯdidit oīa.et te inter omnia At vero per triginta annos operatus eſt ſalutētuā in medio terre R FTercium vngentū eſt. qd̓ duobꝫlonge an̄cellit. ⁊ hoc appellaueripietatis. eo ꝙ fiat de neceſſitatibus pauperū. de anxietatibus oppreſſorum. de perturbationibustriſtium. de culpis delinquētiuꝫ.et poſtremo de omnibus quorūlibet miſerorum erūpnis. etiam ſifuerint inimici. deſpicabiles videntur omnes ſpecies iſte. ſed ē.ſuper omnia aromiata v̓ngentuꝫquod ex eis conficitur ſanatiuū.Igitur multe miſerie collecte atqꝫ oculo pietatis īſpecte. ipſe ſūtſpecies ex quibus vngenta optima componuntur. Felix mens q̄talium collectione aromiatum ſeſe ditare ⁊ impinguāe curauerit.infundens ea oleo miſericordie ⁊ardore decoquens caritatis Veꝝquia ſermonem iſtum de vngeninialituitis in longum ꝓtraximus de primo et ſecundo vngento. Ideo dehoc tercio vngento hec pauca ſufficiant. ne ꝓlixitas que materētedij deuotionem extinguat. ſedIumitabahijs vngentis delibuti curramusu ſequerein odore vngentorum iſtoruꝫ viāmandatorū dri. qͦ eſt bn̄dictꝰ ⁊cͣ.irimtatSermo. liij. de ſancto Iacoboſer mō primus.Vſte vocatum ē nomeneius Iacob Ge. xxvij.Dicit beatus GregoruisMens noſtra mutabilitatis ſuepondere in aliud ſemper impellitꝙ eſt. et niſi in ſtatu ſuo arta diſcipline cuſtodia teneatur ſemꝑin deteriora labitur. Que enimſtātē deſeruit ſtatū quē hr̄e potuit amiſit S Ve̓ba ꝓpoſita ſcō